Review: Zac Harmon & The Drive – Live
Zac Harmon & The Drive – Live
Format: CD – Digital / Label: Independent
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
William Zach “Zac” Harmon naamgever aan Zac Harmon & The Drive, komt met zijn alweer 9e album, als ik góed tel is Zac Harmon & The Drive – Live zelfs zijn 10e album! Maakt niet zo veel uit, belangrijker is dát het album er is en ook nog wel een live album! Hoewel? Ik heb mijn bedenkingen of dit wel een echt live album is, maar voor de recensie ga ik er gewoon van uit dat het een live album is en kom aan het eind wel met mijn bevindingen.
Zac Herman heeft gespeeld met de groten in de muziek, schreef nummers voor hen, verhuisde een aantal keren maar telkens daarnaartoe waar er ook “muziek” gemaakt en dan bij voorkeur de blues!
Het kostte dan ook geen moeite een fijne line-up voor zijn live-optredens in de States en Europa samen te stellen. Want dit album is samengesteld uit de beste nummers van meerdere concerten, zoals gezegd in de States en in Europa.
Die line-up bestaat uit:
Zac Harmon op vocals en gitaar
en zijn Drive bestaat dan uit:
Corey “Brown Coy” Lacy op keys en background vocals
Nate “The Bass” Robinson op… bas
Gino “LockJohnson” Iglehart op drums en
Kingston “Soul Fingers” Livingston op gitaar en background vocals.
En op de nummers op dit album spelen de volgende gasten mee:
Jabari Johnson op gitaar en background vocals
Tommy Young West op backing vocals
en Lio Saenz Jr. op keys
Het album dat Zac in eigen beheer uitbrengt herbergt tien nummers, eigen nummers en nummers van anderen en Ntro is de opener, een nummer van The Drive, i.c. Nate Robinson en Corey Lacy, waarin Nate de intro begint op z’n bas en er zich een jazzy swingende melodie ontwikkelt met fijne gitaarlijnen. Net 2 minuten! En daarom waarschijnlijk ook die titel voor dit nummer.
Hump In Your Back, kennen we misschien al van zijn album uit 2015, ‘Right Man Right Now’, een funky Chic-alike melodie met fijn kippig gitaarspel en puike blazers erachter waarna de gitaar los mag gaan.
Klassiek langzamer gaat Blue Pill Thrill. Fijne melodie met bescheiden begeleiding en een verhaal dat “de prestaties” niet meer zijn wat ze ooit waren en de dokter komt dan uit bij dat bekende blauwe pilletje. Tja… Zac begint er al van te stotteren. Wel een lekker lopende melodie met voldoende ruimte voor de gitaar met mooie harmony vocals.
Bijna 8 minuten voor een klassiek langzame blues, Feet Back On The Ground, met in eerste instantie een hoofdrol voor de gitaar. Vervolgens gevoelig gezongen door Zac dat hij “has no place to go.” En dus “haar” hulp nodig heeft om zijn Feet Back On The Ground te krijgen… Fijn gitaarspel en uiteraard lekker lang uitgewerkt. En gezongen voor de late uurtjes…
40 Days, voluit 40 Days, 40 Nights, lekker swingend mét harmony vocals, en voortgedreven door de keys. Het nummer staat ook op zijn eerste en toevallig ook live album uit 2002, ‘Live At Baby & Ricky’s Inn’, waar het als bonus-track ook als studio versie op staat. Mooi.
Don’t Let The Devil Ride, een nummer van Oris Mays. Veel keys en kippig gitaarspel, strakke melodie, pianootje erbij. Een mooi opgebouwde waarschuwing in gezongen duet waarin voor iedereen ruimte is voor een solo, waarna er een soort gospel ontstaat die natuurlijk perfect aansluit bij de titel van dit nummer.
Ruim 10 minuten voor Boogie Down waar het publiek vanaf het begin hartstochtelijk in meeklapt. Puik pianospel van Lio Saenz terwijl ook Corey de toetsen niet met rust laat! Mooi vocaal vraag- en antwoord- spel. Iedereen mag weer soleren en hier en daar raakt men daardoor de “loop” kwijt maar omdat het dan funkier wordt, past dat toch. En het zoveelste nummer op dit album waarbij het niet lukt de voeten stil te houden! Ja, dit is heel lekker! Tien minuten feest!
Little Blue Bird, van Isaac Hayes, Booker T. Jones en David Porter. Ook weer bijna 10 minuten, value for money dus! Langzaam aangezet, orkestraal door de blazers, keys en gitaar met zoals het hoort, strakke drums eronder. En als Zac dan ruim twee minuten begint te zingen dat hij wil dat de Little Blue Bird voor hem gaat zingen, wordt de langzame melodie mooi vastgehouden door de net al genoemde instrumenten. Heel mooi. In gesproken woord gaat Zac nog even mooi terug naar de grootheden die zich om hem bekommerden in het begin van zijn carrière, net zoals Zac dat nu graag wil doen bij Kingston “Soul Fingers” Livingston… die er dan natuurlijk een scherpe gitaarsolo uit gooit, ondersteund door het nodige blazersgeweld en de drums! Top!
Mississippi Bar B Q, geschreven door Zac en Bob Trenchard. Een beetje lopend zoals de smooth nummers van R. Kelly lopen, in bijvoorbeeld Happy People. Lekker ontspannend melodietje over een zeer smakelijke Mississippi Bar B Q. En langzaam maar zeker gaat het publiek ook weer meeklappen. Fijne soft soul.
Slide, een nummer geschreven door Gino Iglehart, Derrick Procell, Terry Aberahamson en Christopher Troy, funky met blazers, soulvol gezongen door Zac en met 8 minuten een waardige afsluiter van dit album.
Ondanks de zeldzaam fantasieloze hoes swingt de muziek wel! En hoe. Ik kan met niet aan de indruk onttrekken dat het toch een studio-album is waar “het publiek” uit “blik” komt. De nummers zijn in technische zin té perfect, als gezegd wordt dat het album is samengesteld is uit opnames van concerten in de States en Europa, dan “klinkt” het publiek telkens hetzelfde… dezelfde “sfeer”… De muziek komt gewoon “te rustig” over…? Het lijkt er te vaak op dat het “publiek” er “ín” gemengd is… En eigenlijk past de hoes daar perfect bij, zo van: Er moet nog een hoes omheen. Een wazig beeld met alleen tekst. Geen afbeelding dus. En dat komt eigenlijk nooit voor bij live albums want een enthousiaste “live-foto” brengt al sfeer vooraf…!?
Maar… het gaat om de muziek en daar is totaal niets mis mee! Geen zwakke nummers, lekkere lange nummers, gevarieerd, fijne solo’s, Zac heeft een mooie zangstem. Zoals vaker bij live albums geef ik geen afzonderlijke favorieten omdat je het album gewoon in z’n geheel moet draaien en dát kan ik alleen maar van harte aanbevelen!
Tracks:
01. Ntro
02. Hump In Your Back
03. Blue Pill Thrill
04. Feet Back On The Ground
05. 40 Days (40 Nights)
06. Don’t Let The Devil Ride
07. Boogie Down
08. Little Blue Bird
09. Mississippi Bar B Q
10. Slide
Website: https://zacharmon.com/home