Review: Will Jacobs & Marcos Coll – One More Time
Will Jacobs & Marcos Coll – One More Time
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Calaverita Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Will Jacobs en Marcos Coll lopen inmiddels al heel wat jaartjes mee, zijn voornamelijk onderweg als duo, solo, of in ander verband en dus ligt er vrij weinig vast in de zin van albums. Als ik het beeld scherp heb, stamt hun laatste samenwerking uit 2021 met het album ‘Takin’ Our Time’, terwijl Will Jacobs daarna, met Ally Venable en Ashley Sherlock in 2023 een cd/dvd uitbracht onder de titel ‘Blues Caravan’, waarvan de titel niet zo vreemd is omdat Thomas Ruf, de eigenaar en naamgever van het label, elk jaar met een aantal artiesten die nog niet wéreldberoemd zijn op tour gaat onder de naam Blues Caravan. Vandaar dus. Van Marcos Coll blijft me z’n heerlijke album ‘Nómade’ bij, ook uit 2023. Heel fijn harmonica-spel, veel prettige percussie en met mate gitaar, veelal akoestisch.
Dus ja, als we nu in 2026 leven, is het op voorhand heel prettig dat beide heren de tijd hebben gevonden weer een gezamenlijk album op te nemen, ‘One More Time’, letterlijk en figuurlijk een passende titel.
Het album is opgenomen in Madrid in de Depedro-studio van Jaïro Zavalo en het verschijnt op het eveneens Spaanse Calaverita-label, een mij onbekend label, met een vrij grote catalogus van, logisch, Spaanse of in ieder geval Spaanstalige artiesten maar ook Chef’ Special die volgens de maatschappij bekend staan om hun “legendarias presentaciones en vivo” en op de site aangekondigd worden met hun 5e (en laatste) album uit 2024, ‘New Gold’, met daarop de singles Speed Of Light en Miracles. Het Calaverita-label vertegenwoordigt de band in Spanje en Portugal, in Nederland is dat gewoon Universal.
Op dát label dus Will Jacobs en Marcos Coll met hun nieuwste album ‘One More Time’, beschikbaar als cd, vinyl en digitaal, met daarop tien nummers waarvoor de heren de volgende bezetting hebben opgetrommeld:
Will Jacobs op vocals en gitaar,
Marcos Coll op harmonica,
Javier Vacas op bas
Brian D. Sauls op drums.
Het album begint met Unc, een lekkere inswinger waar de meeste blues-albums mee beginnen, met een mooi verhaal over iemand die je er altijd graag bij wilt hebben en die je gewoon Unc kunt noemen. “He’s looking good, he’s having fun and you can call him Unc.” Heerlijke harmonica-partij! Strakke bas en drums met begeleidende gitaar waarna er een persoons-wissseling plaatsvindt want aan het eind van het nummer krijgen we eenvoudig te horen “You can call me Unc!” Mooi.
Hey Babe begint al net zo lekker, een beetje swamp-ier en de vraag van Will aan “haar”: “Hey Babe, what did I do wrong?” De hoofdrol in dit nummer is wat mij betreft voor de heerlijke drumpartij van Brian D. Sauls. Heel goed allemaal.
Red Hot Mama begint hoekig, niet zo zeer funky, meer rockend toch wel, daarna komt Marcos erbij met z’n harmonica en begint Will te
zingen dat hij die Red Hot Mama wíl! Mooi gezongen, soulvolle backing vocals mét uithalen en zodanig snel dat je blijft meeswingen! Top!
Kansas City, van Leiber en Stoller, door honderden op de plaat gezet waaronder Pim Maas, de “Nederlandse Elvis Presley” in 1959, hier in de uitvoering van Will en Marcos, maar nog steeds lekker traditioneel gespeeld waarin de drums gelijk op gaat met de harmonica, lekker stampend en stuwend. En hoe dan ook, voor Will staat het vast: “I’m going to Kansas City!” en ook hier is Will z’n gitaar niet vergeten!
Have You Ever Loved A Woman, geschreven door Billy Myles, voor het eerste op plaat gezet door Freddie King in 1960 maar natuurlijk het bekendst van Derek & the Dominos, maar ook John Mayall en Fleetwood Mac hebben zich eraan gewaagd en tenslotte móet ik dan nog de Tedeschi Trucks Band noemen met hun Layla Revisited-album uit 2019. En Will en Marcos slagen er in iets van het origineel door te laten klinken, waardoor de vergelijking met de hiervoor genoemde versies er amper is en dat bedoel ik als compliment! Een hele puike combinatie van harmonica, gitaar en vocals met een bescheiden begeleiding van bas en drums eronder. Dit is écht goed! Met een hele fijne gitaarsolo, alleen… met net vier minuten véél te kort!!!
Aftellen, one, two, three en dan begint U Know It Ain’t Safe. Een vrij traditionele melodie die toch heel anno nu klinkt, vooral door de vocals van Will. Heel mooi, zo mooi dat alle waarschuwingen dat U Know It Ain’t Safe in de wind geslagen kunnen worden. Gewoon lekker genieten van dit swingende nummer waar ik mijn voeten niet stil bij kan houden…!
I Feel Good, weer zo’n titel die op totaal verschillende manieren door velen is geschreven, van een spritual tot de “enige echte” van Dynamite Mari en James Brown, en dus klinkt dit ook gelijk herkenbaar maar ik vind de vocals van Will prettiger om naar te luisteren dan James Brown, wiens stem altijd in de overdrive staat… Mooi opgevuld ook met harmonica en gitaar met strakke begeleiding!
Een vrij rustig begin voor What U Doing Again met alleen gitaar, gevolgd door bas en drums, waarna Marcos de setting compleet maakt met zijn harmonica en een tekst die voor meerdere uitleg vatbaar is en elke keer wordt afgesloten met “What U Doing Again, to me… sometimes it’s this, sometimes that…” Lekker funky, doet denken aan de Average White Band. Heel mooi.
Een “boze” kwaadwillende boogie, Maliciosa Boogie, en daar doet deze recensent het zwijgen toe want het is een instrumental. Swingend ten top met uiteraard de harmonica van Marcos in de hoofdrol!
One More Time, en nog zo’n titel die door velen is geschreven, ik tel er 32! Op dit album staat dus nummer 33! Mooi inleidend naar een klassieke melodie in een nummer dat heel anders klinkt dan de vorige nummers, de vocals klinken holler en het geheel doet een beetje vreemd aan, maar langzaam krijgt het nummer vaste vorm en gaat de toch wel hoekige melodie zowaar lopen. Onder de herhaling van One More Time. Iets minder dit, vooral omdat de eerste acht nummer zo heerlijk goed zijn!
Tien nummers op ‘One More Time’, het nieuwe album van Will Jacobs en Marcos Coll.
Hoewel er weinig covers op staan van overbekende blues-klassiekers straalt het album een hele fijne traditionele sfeer uit, terwijl je tegelijkertijd hoort dat het absoluut van nu is. En dat is een kwaliteit die deze vier heren weten te realiseren. Hoogtepunt is voor mij hun versie van Have You Ever Loved A Woman omdat ze er in dat nummer in slagen oud en nieuw te combineren tot een prachtig geheel die aan de ene kant het origineel alle eer bewijst en tegelijk alle covers daarna laat verbleken, ook al zijn dan Derek & The Dominos in Fillmore een overtuigende “tweede”.
Een heel fijn album, vooral de eerste acht nummers, mooi gevarieerd, heel goed spel op álle instrumenten en prettig hoorbare vocals van Will Jacobs en dat is precies wat ik gelijk mis in de instrumental, maar daarom is het dan ook een instrumental… Het laatste nummer is gewoon goed na even “zoeken” maar valt op door de afwijkende “klankkleur”.
Samenvattend, gewoon een heerlijk blues-album om voluit van te genieten!
01. Unc
02. Hey Babe
03. Red Hot Mama
04. Kansas City
05. Have You Ever Loved A Woman
06. U Know It Ain’t Safe
07. I Feel Good
08. What U Doing Again
09. Maliciosa Boogie
10. One More Time
Website:
https://www.facebook.com/willjacobsband
https://marcoscoll.com/inicio