Review: Kelly Doyle – Thieves
Opvallend is dat de afwezigheid van vocals op het album, zeker bij regelmatige beluistering, geen gemis blijkt te zijn.
Kelly Doyle – Thieves
Format: CD / Vinyl / Stream
Label: Strolling Bones Records
Release datum: 14 augustus 2026
Tekst: Fons Delemarre
Geheel in tegenstelling tot de titel schetst Cold Open een beeld van Loom en langzaam door het hete woestijnzand sjokkende kamelen…. Het is niet het enige nummer dat de luisteraar verrast op ‘Thieves’, het nieuwe album van de Amerikaanse (Houston) gitarist Kelly Doyle. Big Fish, bijvoorbeeld, neigt meer naar spannende filmmuziek. Sowieso klinkt ‘Thieves’ zeer filmisch. Soms beetje western, soms een beetje film-noir, zoals Twin Peaks. Al met al is ‘eclectisch’ het sleutelwoord voor de muziek op ‘Thieves’.
Het album geproduceerd en gemixt door Steve Christensen (o.a. Steve Earle). Muzikanten zijn: Kelly Doyle (gitaar), Will Story (bas), Jeremy Bruch (drums) en Nelson Deveraux (saxofoon). Doyle is liefhebber van de klank en het speelgemak van de Fender Telecaster en buit de mogelijkheden van die legendarische gitaar subtiel uit.
Maar, zegt hij, het gaat vooral om wat je zelf meebrengt als gitarist. “It’s what you bring to it that really matters. In guitar there’s this extreme consumerism now, with effects pedals and guitars and modifications. I’ve got a ton of stuff in this studio, and I’ve definitely fallen into that trap. But like we’re saying, it’s not the guitar, it’s not the pedals, it’s you, it’s your hands, your brain, your experience, what you’ve put into it and gotten from it”.
En dus is het niet verwonderlijk dat goed te horen is dat Doyle ruime ervaring heeft met het vertolken van ambient georiënteerde muziek. Maar op zijn nieuwe album vliegt hij zo nu en dan ook lekker uit de bocht, zoals bijvoorbeeld in een deel van Bats are Cute.
De klankkleur van de elkaar met respect bejegende gitaar en sax -subtiel bijgekleurd door sobere bas en drums- creëert een sound die geen zang en tekst nodig blijkt te hebben. Waarlijk een verdienste. Maar let op: die kwaliteit openbaart zich pas na een aantal keren luisteren. Met andere woorden: geef ‘Thieves’ een kans door het regelmatig tot je te laten doordringen.
Tracks:
01. Thieves (supersterke-riff; houterige, tekenfilmachtige uitwerking, alsof Dagobert Duck ronddwaalt in zijn geld- en spiegelpaleis)
02. Pink Houses (jazzy gitaar; inspiratie Steely Dan’s Walter Becker?)
03. Cold Open (gitaar in de lead; Bill Frisell luistert mee…)
04. Needlerooser (zenuwachtige riff, alsof er op speed gespeeld wordt)
05. A Year and a Day (perfect elkaar aanvullend samenspel van sax en gitaar)
06. Big Fish (een speels walsje, dat natuurlijk niet-walsend eindigt…)
07. Found a Knife (hier speelt Doyle vrijwel alleen en belijdt hij zijn liefde voor arpeggio: noten van een akkoord worden na elkaar, licht resonerend op de afzonderlijke snaren gespeeld)
08. Bats are Cute (Puur Twin Peaks; uniso sax- en gitaarspel. Sax speelt heel precies, gitaar vrijer)
09. Lodge Scene (daar zijn ze weer, de loom en langzaam door het hete woestijnzand sjokkende kamelen uit het begin van deze tekst…)
Website: https://www.kellydoylemusic.com/
Lees ook:
Wil je meer ontdekken van Kelly Doyle en verwante artiesten? Klik op de titels hieronder om eerdere artikelen op Bluestown Music te lezen.
Kelly Doyle – Thieves
Het eerdere releasebericht over Doyles instrumentale debuutalbum en zijn combinatie van jazz, americana en ambient.
Chris Bergson – East River Blues
Gitaar en saxofoon vinden elkaar in een verfijnde combinatie van blues en jazz.
Rick Vito – Slidemaster
Een volledig instrumentale verzameling waarin melodie, sfeer en expressief gitaarspel centraal staan.