Recensie: Gary Eisenbraun – Blink Of An Eye

Op zijn nieuwe album bespeelt Gary alle instrumenten zelf en het is vooral zijn harde, rauwe gitaargeluid dat gelijk opvalt. Een gitaargeluid, dat aan het onbehouwen rauwe gitaargeluid van Neil Young doet denken. De soulinvloeden zijn met name terug te horen in het doorleefde rauwe stemgeluid van Gary. Ik vind het onvoorstelbaar dat wij nu pas in de gaten hebben dat Gary Eisenbraum een zeer talentvolle bluesrock artiest is, die een prima achttiende album heeft afgeleverd.

Recensie: My Baby – Live!

De samensmelting van oergeluiden, blues, wereldmuziek, trance en roots zorgen voor een ritmisch geheel waar je niet op stil kan blijven staan. Zangeres Cato van Dijck staat voor het publiek als een soort priesteres en de hele show is hier om heen gebouwd. Een concert van My Baby moet je ooit eens meegemaakt hebben. Natuurlijk staat de werkelijke live ervaring altijd nog boven live vanaf een plaat, maar het is ze erg goed gelukt een live ervaring vast te leggen op plaat.

Recensie: Various Artists – Club Beat Stirring Up Some Blues – The Original Sound Of UK Club Land

Deze verzamelaar op het Britse Jasmine label maakt onderdeel uit van de serie ‘Adventures In UK Club Land’ waarin ook al een soulverzamelaar verscheen. Het mooie van dit soort verzamelaars is dat er volop aandacht is voor zeer obscure bluesartiesten. Hierdoor krijg je het idee dat je met een bluesontdekkingstocht bezig bent! Deze verzamelaar op het Jasmine label staat boordevol heerlijke obscure bluesparels!

Recensie: Don’t Pass Me By – A Tribute To Sean Costello

Het voormalige label van Sean Costello verzamelde een reeks muzikanten die zijn muziek kende of met hem hadden samengewerkt. Ieder van hen koos een nummer om uit te voeren. Wat volgt is een soort fictieve greatest hits van de man in kwestie. De favorieten van anderen uitgevoerd door anderen.  Voor veel bluesfans zal dit album een eerste kennismaking met het werk van Sean Costello zijn. Niet getreurd. De man is niet meer maar zijn muziek is er nog. Gebruik dit tribute om het werk te ontdekken van deze bluesheld.    

Recensie: Junior Watson – Nothin’ To It But To Do It

Als je gek bent op het rhythm & blues en soulgeluid uit eind jaren ‘50/begin jaren ’60, heb ik een absolute aanrader voor je! Namelijk het nieuwe, vijfde album, van gitarist Junior Watson! Het album is voor het grootste gedeelte gevuld met covers van meestal obscure rhythm & blues artiesten. Junior Watson heeft met dit geweldig lekkere album het 50’s/60’s rhythm & blues geluid opnieuw doen herleven!

Recensie: Jim Roberts & The Resonants – A Month Of Sundays

Jim Roberts is no newcomer to the blues world. With ‘Month of Sundays’ Roberts again surrounds himself with quality musicianship and an 12-track release that again highlights his truly remarkable power and strength as both a singer-songwriter and a strident, masterful slide guitar picker. ‘Month of Sundays’ is a rare release, an album that never flags or fades but  instead delivers top-dollar edgy blues with searing power and  passion from start to finish.

Recensie: Marillion – With Friends From The Orchestra

Marillion viert dit jaar niet alleen haar veertig jarig jubileum, maar ook het jubileum van frontman Steve Hogarth die zich dertig jaar geleden bij de band voegde als opvolger van toenmalig leadzanger Fish nadat hij de band verliet om een solo carrière te starten. Om deze beide jubileums te vieren brengt de groep ‘With Friends From The Orchestra’ uit, een album met oude nummers in een nieuw jasje. Een zeer geslaagde plaat.

Recensie: Frim-Fram Quartet – Wake Up!

Af en toe komt de blues verrassend om de hoek kijken vanuit onverwachte streken. Zoals uit Finland! Daar komt namelijk de band Frim-Fram Quartet vandaan. Bij beluistering van hun tweede album blijkt dat we hier met een veelzijdige band te maken hebben hebben, die moeiteloos van een funky New Orleans geluid Ik ben zeer aangenaam verrast door dit veelzijdige, nieuwe album van het Finse Frim-Fram Quartet.overschakelt naar weldadige soul.

Recensie: The Hangmen – Cactusville

Na 7 jaar is er weer een nieuw album van de Californische formatie The Hangmen. Het geluid van de band is nog steeds te beschrijven als een smerig, hard soort punky rootsrock. Dit zevende album van The Hangmen toont aan dat ze nog steeds smerig kunnen rocken en dat hun ballads ook van de nodige hoeveelheid zwavelzuur voorzien zijn. Een indrukwekkend smerig album!!

Recensie: Lee Rocker – The Low Road

Leon Drucker zit ruim 40 jaar in het rockabilly vak!!! Hij is veel beter bekend als Lee Rocker, de boppende bassist van het rockabillytrio The Stray Cats uit Long Island, New York. Om dit heugelijke feit te vieren heeft Lee een livealbum uitgebracht, opgenomen in Daryl’s House Club in Pawling, NY. Van harte Lee!!! Ik ben blij met deze swingende registratie van zijn “jubileum”!!!

Recensie: Arthur Adams – Here To Make You Feel Good

Hij is inmiddels 76 jaar maar zanger-gitarist Arthur Adams weet nog steeds van geen ophouden! Op zijn nieuwste album ligt de focus duidelijk op de soulmuziek. De meer weldadige, mellow soul. Arthur’s harde bijtende gitaargeluid blijft er echter voor zorgen dat de blueselementen op het hele album aanwezig blijven. Een heerlijk album dat vooral bij soulliefhebbers in de smaak zal vallen!

Recensie: Nine Below Zero – Avalanche

Album tweeëntwintig van Nine Below Zero is uit! En dat geeft gelijk aan dat we hier met een band te maken hebben, die al lange tijd bestaat. Op het nieuwe album grijpt de band terug op het pubrock geluid uit eind jaren 70 en soulvolle pop-rock. De blues komt er dit keer zeer karig vanaf. Het nieuwe Nine Below Zero album zal met name door de liefhebbers van soulvolle rock enthousiast ontvangen worden. Goed dat Nine Below Zero er nog is!

Recensie: Phil Bee’s Freedom – Live at Moulin Blues

Op 4 mei 2019 treedt Phil Bee’s Freedom op tijdens het Moulin Blues Festival in het Limburgse Ospel, al meer dan 35 jaar een toonaangevend bluesfestival in Nederland en dat wereldwijd aanzien geniet. Opnamen van dit concert zijn begin november uitgebracht op cd en dvd. Degenen die er in Ospel niet bij waren kunnen op dit fantastische album horen wat ze gemist hebben.

Recensie: Nick Cave And The Bad Seeds – Ghosteen

Ghosteen’ is een dubbelalbum en bevat in totaal elf nummers. Deze nieuwe release is niet voor zomaar even tussendoor. Al vanaf de eerste noot gebied het je om er rustig voor te gaan zitten en aandachtig te luisteren. Je moet jezelf de tijd gunnen om je oren te laten wennen aan deze ‘nieuwe’ Nick Cave sound. ‘Ghosteen’ is een wonderschone, adembenemende en ontroerende plaat waar je alleen maar ademloos naar kunt zitten luisteren.

Recensie: Joanna Connor – Rise

Joanna Connor. The Queen of Blues Rock. Twaalf nummers en nergens een spoortje twijfel. ‘Rise’ is een verademing om naar te luisteren omdat het een zeer gevarieerd en technisch ijzersterk album is. Ze bewijst met recht dat de bijnaam Queen of Blues Rock alleen haar toekomt. Chapeau!

Recensie: Ben Levin – Before Me

Hij is pas 19 jaar oud maar geldt nu al als één van de nieuwe pianoblues talenten. En dan heb ik het over Ben Levin uit Cincinatti, Ohio. Ondanks zijn jonge leeftijd heeft hij al wat jaartjes ervaring opgedaan. Hij begon namelijk als 11-jarige al als professioneel muzikant in de band van zijn vader, The Heaters. 19 jaar en dan nu al dicht tegen de pianoblues top aan zitten!! Ik vind het een hele prestatie maar ik vind het ook, na het beluisteren van dit prima album, zeer terecht!!!

Recensie: Maarten Heijmans & Band – Ramses

Ramses Shaffy is op 1 December jongstleden al weer tien jaar dood. Gestorven na een leven vol liedjes, drank en leven. Met name dat laatste lijkt een vereist onderdeel te zijn om de man en zijn liedjes goed te begrijpen. Leven in de breedte en genieten van alles wat je overkomt. Qua stijl en soort muziek is dit absoluut geen gewone ‘tribute’. De teksten van Ramses worden tegen een woest pallet van totaal andere muziek gedrukt.

Recensie: Tyler Neal – Nothing To Lose

De muziek van Tyler is zeker geen standaard bluesrock. Daar is de muziek te gevarieerd voor. Zo komen er in de zes nummers van dit album soul, Southern rock, funk, country, blue-eyed soul en fusion voorbij. Dat lijkt een te gevarieerd aanbod maar de bluesy slidegitaar van Tyler zorgt toch voor een bluesy eenheid in de meeste nummers. Tyler Neal heeft een prima afwisselend debuut afgeleverd waarin je zijn gitaarkwaliteiten prima kunt horen.

Recensie: Various Artists – Bongo Boy Records Backroom Blues Volume Eight

Verzamelalbums waarop labels een overzicht van hun artiestenstal geven zijn altijd zeer prettig. Een prima manier om eens met nieuwe artiesten in aanraking te komen. Zo ook op de verzamelaar Bongo Boy Records Backroom Blues Volume Eight’. Deze verzamelaar op het Bongo Boy label heeft mij weer een aantal nieuwe ontdekkingen opgeleverd en kan daarom alleen als een uiterst geslaagd album aangemerkt worden!

John Fogerty – 50 Year Trip: Live At Red Rocks

Het is dit jaar een halve eeuw geleden dat John Fogerty met zijn band Creedence Clearwater Revival op het vermaarde Woodstock Festival haar opwachting maakte. Opnames van dat concert kwamen enkele maanden geleden op de markt, maar nu is het weer tijd voor de grote baas himself. Om zijn -ruim- 50-jarig jubileum als performer te vieren, is er nu deze liveplaat die op 20 juni van dit jaar werd vastgelegd.

Recensie: Bob Dylan – Travelin Thru (The Bootleg Series Vol. 15 – 1967 – 1969)

De nieuwste worp in de reeks verborgen pareltjes uit het archief van Bob Dylan. De schatkist gaat de laatste jaren steeds regelmatiger open om nieuwe onthullingen aan de wereld te tonen. Al bevat deze greep in de schatkist jammer genoeg niet alleen maar juweeltjes en onbekend goud. Maar ook vale steentjes wiens schittering snel uitdooft. Voor diegenen die alles maar dan ook echt alles van hun held willen hebben. Leef je uit met ‘Travelin Thru’.

Recensie: Waylon – Human

Als je als artiest te veel in de aandacht staat, door bijvoorbeeld vaak op tv te verschijnen, loop je bij de muziekpers het risico dat elke nieuwe release, hoe goed die ook mag zijn, toch genadeloos neergesabeld wordt. Mij storen deze activiteiten van Waylon totaal niet. Ik heb namelijk het idee dat hij bij al deze activiteiten altijd zichzelf is. Eigenzinnig, eerlijk en emotioneel. Waylon trekt met dit prima nieuwe album een lange neus naar zijn criticasters. Dit album past moeiteloos in het aanbod van internationale top Americana albums thuis!

Recensie: Dr. John & The WDR Big Band – Big Band Voodoo

Dit nieuwe album is een postume release. Tijdens de tournee van 1995 werd de dokter uitgenodigd door de WDR Big Band om samen een sessie op te nemen. Omdat een big band album nog ontbrak in zijn discografie wilde Dr. John graag gebruik maken van deze kans. Het gaat hier niet om een release die iedere fan blind moeten kopen. Daarvoor zijn sommige vertolkingen wat weinig sprankelend. Al maakt het eerdergenoemde toetsenwerk veel goed. Al biedt deze release de mogelijkheid om plaat voor plaat het werk van de dokter te herontdekken.  

Recensie: Vaneese Thomas – Down Yonder

De appel valt niet ver van de boom. In dit geval gaat het dan om een zeer muzikale appel, zangeres Vaneese Thomas uit Memphis, Tennessee.  Zij is de dochter van de soul legende Rufus Thomas en de zus van de al even legendarische soulzangeres Carla Thomas en van zanger-pianist Marvel Thomas. Het is dus totaal niet verwonderlijk dat Vaneese gezegend is met een zeer, duidelijk in de gospel gevormde, stem. Met dit nieuwe album van Vaneese Thomas hebben we te maken met een subliem soul/blues album. Een album dat zowel liefhebbers van Southern soul als blues zal aanspreken!