De gebroeders Michael en Andreas Arlt brengen ondertussen al 30 jaar met de Blues Shacks hun door soul en Westcoast blues doordrenkte bluesmuziek aan de man. Om het dertig jarig bestaan te vieren heeft de band ‘Dirty Thirty’ uitgebracht, een onverwachte uitgave die drie cd’s bevat. Met ‘Dirty Thirty’, dat op Rhythm Bomb Records is verschenen zijn B.B. & The Blues Shacks weer terug waar ze ooit begonnen, maar dan wel met 30 jaar ervaring in de tas en dat is te horen ook.
Recensie: Randy Newman – Marriage Story (Soundtrack)
Een perfecte combinatie van bitter en zoet. Dat is nog steeds de juiste omschrijving voor de muziek van zanger, pianist en componist Randy Newman. Een artiest die in ons land nog steeds mateloos populair is. Deze soundtrack van Randy Newman bewijst nogmaals de klasse van Newman als soundtrack componist. Een album, dat ook zonder de film het aanhoren zeer waard is!
Recensie: Rae Gordon Band – Wrong Kind Of Love
Het zal je als band toch gebeuren! Doe je in 2017 mee aan de International Blues Challenge en dan krijg je van jurylid Walter Trout een dikke tien! Dat overkwam de Rae Gordon Band uit Portland. Soulblues met regelmatig opduikende swingende funkgrooves. De stem van Rae Gordon klinkt als een rauwe mix van Etta James, Beth Hart en Elkie Brooks. Zeer doorleefd en soulvol dus!
Recensie: Mother’s Finest – The Essential Mother’s Finest: The RCA/Epic Years
Mother’s Finest is een band uit Atlanta, Georgia en geldt als één van de eerste zwarte bands, die hun soul en funk vermengde met hardrock. Op deze dubbele verzamelaar is materiaal te vinden uit zowel hun beginjaren op het RCA label als uit hun succesperiode op het Epic label. Dit is een prima dubbele verzamelaar van een band, die nog steeds als live act zeer gewild is! Mother’s Finest bewijst dat ze één van de beste funkrock bands ooit zijn!
Recensie: Angel Forrest – Hell Bent With Grace
Ik blijf volhouden! Eens zal zangeres Angel Forrest uit Montreal, Canada, in ons land dezelfde status hebben als Beth Hart! Angel is al toe aan haar elfde album en werd in eigen land als zes keer uitgeroepen tot “Female Vocalist of the Year” dor de Toronto Blues Society! Het moet met dit schitterende album maar eens gebeuren! Angel Forrest verdient het om in de Nederlandse bluesharten te worden opgenomen.
Recensie: Dave Warmerdam Band – Play
Eind december 2017 verscheen het debuutalbum ‘A Tribute To The Masters Of The Blues’. Op 24 november 2019 heeft de Dave Warmerdam Band, met de nieuwe zangeres Janne Timmer, opnamen gemaakt in JJ Musichouse, het muziekcentrum voor muzikanten en muziekliefhebbers in Zoetermeer, Deze opnamen zijn 20 december 2019 uitgebracht op het livealbum ‘Play’. Met de Dave Warmerdam Band heeft Nederland er weer een jonge talentvolle loot aan de toch al indrukwekkende bluesboom bij gekregen. ‘Play’ is een zeer sterk album.
Recensie: BaBa ZuLa – Derin Derin
In de afdeling “Roots Music” hoort volgens mijn bescheiden mening ook de “World Music” oftewel wereldmuziek thuis. En vooral als er dan traditionele muziek vermengd wordt met de nodige westerse elementen. Zoals bij de Turkse band BaBa ZuLa uit Istanbul. BaBa ZuLa heeft mij betoverd met hun zeer eigenzinnige “World Music”. Een pracht van een album!
Recensie: Bad Temper Joe & Fernant Zeste – Haunt
Haunt’ is een pure, integere, sfeervolle en stemmige plaat met prachtige composities en smaakvolle zang- en gitaarpartijen. Je kunt er uren naar luisteren zonder dat het ook maar een moment verveelt. Het is een album van twee rasmuzikanten met een onvoorwaardelijke, hechte en bijzondere vriendschap. Het is bovendien tijdloos en authentiek.
Recensie: Preservation Hall Jazz Band – A Tuba To Cuba
Preservation Hall Jazz Band is een muzikaal instituut uit New Orleans. De band bestaat namelijk al sinds het begin van de zestiger jaren. Hun nieuwe album is de soundtrack van de gelijknamige documentaire van de reis die de band maakte naar Cuba om daar de raakvlakken tussen de Cubaanse muziek en de muziek uit New Orleans te vinden. Na beluistering van dit album kom je tot de conclusie dat tot die raakvlakken in elk geval de emotie en de swing behoren! Een aanrader voor de liefhebbers van New Orleans muziek én voor de liefhebbers van swingende Cubaanse jazz!!
Recensie: Bywater Call – Bywater Call
In 2017 begonnen zangeres Meghan Parnell en gitarist Dave Barnes samen de band Bywater Call. Vorig jaar brachten ze niet alleen veel tijd door op het podium maar hebben ze ook dit debuutalbum opgenomen. Een erg mooi visitekaartje van deze Canadese band. Hiermee hebben ze laten horen dat het zeker de moeite waard is om ze naar Nederland te halen.
Recensie: Little Steven – Born Again Savage
Dit album werd oorspronkelijk in 1999 uitgebracht en is nu opnieuw verkrijgbaar als onderdeel van de boxset “Rock N Roll Rebel: The Early Works” en is ook afzonderlijk te koop. Het album werd destijds schromelijk over het hoofd gezien maar dat zal dit keer toch echt niet gaan geburen! Daar is dit album gewoonweg veel te goed voor!
Recensie: The Pine Box Dwellers – Desperate Days & Longing Nights
Er wordt muziek gemaakt zonder opsmuk. Recht voor z’n raap, zo u wilt. Swampy is het zeker, bluesy ook, boogie-achtig ook. Leuk bandje, die Pine Box Dwellers en een leuk album, dat ‘Desperate Days & Longing Nights’.
Recensie: Dommengang – No Keys
Als je je kan voorstellen hoe een mix klinkt van de psychedelische uitbarstingen van Pink Floyd, de enorm zware space-psych klanken van Hawkwind en stonerrock, krijg je een goed beeld van het geluid van Dommengang. Dit derde album van Dommengang kan zonder enige twijfel aangeraden worden aan de fans van het betere zware psychedelische rockwerk!
Recensie: Ralph De Jongh – Roadtrippin
Vaderlands blues talent Ralph De Jongh toont zijn groot talent met dit nieuwe album. Nieuw werk verspreid over maar liefst vier schijfjes. Wat blijkt: rivier de Mississippi heeft een nog onbekende zijtak die uitmondt in Roosendaal. De geboorteplaats van onze gitarist van dienst. dit is een monumentale box van een even groot artiest. Mensen, hoor dit en geniet. Of je nu bluesfan bent of niet.
Recensie: Richard Ray Farrell – Three Pints of Gin
‘Three Pints of Gin’ is the first new release from US bluesman, Richard Ray Farrell, in a few years now. Always a truly excellent performer, here Farrell turns out a full sixteen-track album that features his wonderful, inspired acoustic picking and harp playing alongside a gritty, edgy, raw delivery that works perfectly and really illustrates the guy’s sheer strength and quality.
Recensie: The Dynamite Blues Band – Medicine
The Dynamite Blues Band uit de omgeving van Hillegom draait al een tijdje mee in de bluesscene. Het meest opvallende aan hun geluid is de enorme rauwe energie die de band uitstraalt. Of ze nu een stomende rocker spelen of een slowblues, er zit altijd een aangename rauwe rand omheen. Dit derde album van the Dynamite Blues Band is een bluesalbum van een internationale allure!
Recensie: Jerry Garcia & Merl Saunders – Garcia Live Volume 12
Op 20 december 2019 kwam ‘Garcia Live Volume 12’ uit. Op 3 cd’s staat het concert dat Garcia met Saunders gaf op 23 januari 1973 in The Boarding House in San Francisco. Ondanks de soms erg lang uitgesponnen songs gaat het niet vervelen en is ‘Garcia Live Volume 12’ zeer het beluisteren waard. Jerry Garcia en Merl Saunders waren een goede combinatie.
Recensie: Various Artists – No Other Love: Midwest Gospel 1965-1978
Het is voor mij altijd een groot raadsel gebleven waarom de zwarte gospelmuziek toch altijd een soort “ondergeschoven kindje” van de blues is gebleven. Vooral gezien het feit dat er zoveel kracht en emotie in deze muziek aanwezig is. Daarom is het nu goed dat deze verzamelaar verschenen is. Een verzamelaar vol met ontzettend obscure gospelnummers uit de jaren tussen 1965 en 1978, en allemaal uit Chicago en omstreken. Deze verzamelaar is een schatkamer vol ruwe, tot nu toe nog, onontgonnen gospel. Zeer zeker aanbevolen aan alle bluesliefhebbers!
Recensie: Cass Clayton Band – Play Nice
Het geluid van de band op dit derde album is als zeer soulvol te omschrijven met her en der een vleug funk en blues. Maar het is de soul, die de overhand heeft. In nummers, die variëren van diepe soulballads tot stuwend pompende soul. Hierin speelt de donkere soulvolle stem van Cass een belangrijke rol. De Cass Clayton Band kruipt met hun derde album diep onder je huid en gaat daar nooit meer weg!
Book Review: 50 Women In The Blues
50 Women in the Blues comes as a delightful diversion in many ways. Penned by Jennifer Noble, a Chicago snapper with a widely recognized passion for blues music generally. ’50 Women in the Blues’ is a worthy addition to the crop of blues music titles vying for attention out there.
Recensie: Lizanne Knott – Bones And Gravity
Met haar zesde album laat singer-songwriter Lizanne Knott uit Pennsylvania de luisteraar voor een groot deel toe in haar gevoelsleven. Dit album van Lizanne Knott is een schitterend en zeer persoonlijk album geworden. Een prachtig roots album !
Recensie: Cold Chisel – Blood Moon
Na 7 jaar verschijnt er weer een Cold Chisel album! Deze legendarische Australische formatie is dus weer bijeengekomen en blijkt geen spat veranderd te zijn! Dit nieuwe album van Cold Chisel veroverde in no-time de eerste plaats van de Australische hitlijsten en ik snap wel waarom. Het geluid van de band is namelijk nog steeds zeer rauw en energiek en de band is nog steeds in staat om aanstekelijke nummers te schrijven. Cold Chisel blijkt nog steeds in topvorm te verkeren met dit prima nieuwe album.
Recensie: Kelly Steward – Tales and Tributes of the Deserving and Not So
Wat betreft haar stijl grijpt de zangeres ook terug op het verleden. De sfeer op het album is vergelijkbaar met alle singer-songwriters uit de vroege jaren zeventig. Introspectieve pop met hier en daar een tintje country. Ter afsluiting van het muzikaal jaar 2019 is dit album een klein pareltje.
Recensie: Zucchero Fornaciari – D.O.C.
Zucchero is na drie jaar terug met een nieuw studioalbum, getiteld ‘D.O.C.’ (Disco di Origine Controllata). Hiermee grijpt hij niet alleen terug naar zijn muzikale roots maar voegt tevens hedendaagse sounds toe om het geheel een moderne twist te geven. De composities en de arrangementen zijn werkelijke uitmuntend. Alles klopt als een bus. ‘D.O.C’ is een dijk van een plaat.
Recensie: Shawn Lee – Rides Again
Rides Again’, kwam in november jl. uit als opvolger van zijn solodebuut ‘Harmonium’, dat in 2005 (alleen in Japan) werd uitgebracht. Op zijn nieuwe album zingt Lee en bespeelt ook de meeste instrumenten. ‘Rides Again’ is een persoonlijk getint album met relaxte Americana, gecombineerd met een flinke dosis 70’s (soul)pop, dat prettig weg luistert.
Recensie: Aziza Brahim – Sahari
Aziza woont nu al 10 jaar in Barcelona en kwam daar in contact met Ampalo Sánchez, lid van de band Amparanoia. Hij haalde haar over om een album op te nemen waarop de traditionele muziek vermengd is met elektronische percussie en een elektrische gitaar. Dit derde album van Aziza Brahim kan alleen maar als ontzettend indrukwekkend en emotioneel omschreven worden. Een aanrader!
Recensie: Jethro Tull – Stormwatch – 40th Anniversary Force 10 Edition
‘Stormwatch’ was het twaalfde studioalbum van Jethro Tull, dat oorspronkelijk verscheen in september van 1979, dus deze uitgebreide heruitgave komt precies op het goede moment om het 40-jarig jubileum luister bij te zetten. Voor wie de complete boxset aanschaft, zijn er dan nog twee audio-dvd’s met mixen. Rhino biedt de verstokte Tull-fan wederom waar voor zijn/haar geld.
Recensie: Dom Martin – Spain To Italy
Het album gaat van start in een duistere sfeer van pijn en ellende die gaande het album iets verbetert. Wat precies het doel van deze melancholische reis is wordt niet uitgelegd. Maar het is duidelijk dat er geen sprake is van een ontspannen tripje. Het doel lijkt zelfonderzoek, het overwinnen van ellende en moeilijkheden om zo te leren en mogelijk een beter mens te worden.
Recensie: The Greasy Gills – The Spring Collection
Het is hoog tijd dat jullie eens kennis gaan maken met gitarist Jordan Steele. Zijn gitaarspel staat centraal op deze EP van het trio The Greasy Gills uit Oakland, Californië. Deze EP van the Greasy Gills kan ik zonder aarzelen aanbevelen aan de fans van het betere surf en rock & roll werk!
Recensie: Pink Floyd – The Later Years 1987-2019
In 2019 is het dan het moment om ook de post-Waters periode op schijf te zetten. De periode waarin David Gilmour aantoonde ook prima zonder Waters een groots Pink Floyd neer te zetten. De opzet van deze box is wel degelijk anders dan zijn ‘Early’ voorganger, maar daarom zeker niet minder. Net als zijn voorganger “Early” moet je flink in de buidel tasten. Deze box is weliswaar iets goedkoper maar met een prijs van rond de 350 euro nog steeds een flinke investering. Voor de echte Floyd fans zal desalniettemin een mooie toevoeging zijn. Ze laten naar mijn idee uitstekend horen hoe David Gilmour Pink Floyd meenam in een nieuw tijdperk en hoe dit live nog steeds meer dan uitstekend uit de verf kwam.
Recensie: Little Steven – Freedom – No Compromise (Deluxe Edition)
Dit Little Steven album maakt onderdeel uit van de overzichtsbox ‘Rock ‘N’ Roll Rebel – The Early Years’ maar is ook afzonderlijk verkrijgbaar. Het gaat hier om het album ut 1987 waarop Springsteen compaan Little Steven het dit keer zonder zijn Disciples Of Soul doet. Ik moet eerlijk zeggen dat dit album niet kan tippen aan de stomende soulrevue van het debuutalbum ‘Men Without Women’ maar om nu te zeggen dat we hier met een slecht album te maken hebben gaat mij toch echt te ver. Dit derde album van Little Steven is weliswaar niet zo overtuigend als zijn debuutalbum met The Disciples Of Soul maar is echter nog steeds een overtuigend bewijs van de avontuurlijke kwaliteiten van Little Steven.
Recensie: Tom Cochrane – Bare
Tom Cochrane is een singer-songwriter, die in zijn thuisland groot is. Zo groot, dat hij is opgenomen in de Canadian Hall Of Fame. Er is nu een EP verschenen waarop Tom een aantal nummers uit zijn lange carrière solo en akoestisch vertolkt. Doordat hij dit op een zeer intieme en indringende wijze doet is er met deze EP geen sprake van een “tussendoortje” maar meer van een welkome aanvulling op zijn toch al indrukwekkende oeuvre. Tom Cochrane heeft met deze EP een zeer welkome en intieme aanvulling op zijn indrukwekkende oeuvre uitgebracht.