Review: Katherine Priddy – These Frightening Creatures
Katherine Priddy – These Frightening Creatures
Format: CD – Vinyl LP – Cassette – Digital / Label: Cooking Vinyl
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Na een EP in 2018, ‘Wolf’, volgde haar eerste volwaardige album in 2021 ‘The Eternal Rocks Beneath’, daarna de opvolger, ‘The Pendulum Swing’ in 2024, en nu is al een tijdje het derde album uit van Katherine Priddy, ‘These Frightening Machines’.
Katherine heeft iets met getallen. Inmiddels 30 jaren jong, beschouwt de tijd tussen haar 20ste en nu haar 30ste levensjaar, een periode van 10 jaar, als een periode waarin ze als mens een ontwikkeling heeft doorgemaakt van jong volwassen vrouw tot écht volwassen vrouw mét de nodige levenservaring. 10 is dan ook niet geheel toevallig het aantal nummers op dit album!
Het laatste nummer heeft een titel gekregen die eindigt met een “?” en ook dat is niet zomaar. Dat ? nodigt namelijk uit om het leven verder te onderzoeken, nieuwsgierig naar wat er áchter de horizon te wachten staat…
Het album ‘These Frightening Machines’ is uitgebracht op het Cooking Vinyl-label en er zijn inmiddels al drie singles van uitgebracht.
De line-up op dit album bestaat uit een flink aantal muzikanten en voor de instrumenten hebben ze volgens mij het hele museum leeggehaald en om ook mijzelf een plezier te doen, geef ik niet van alle instrumenten een omschrijving van wat het precies is…:
Katherine Priddy op vocals, acoustic guitar, Ebow gitaar, Glockenspiel, bouzouki en druid (een native American blokfluit)
Ben Christopher op Pixiphone, Marxophone, Pianochord, een papieren zak (..), harmonium, orgel, piano, elektrische piano, bowed bas gitaar, bas, bas synthesizer, elektrische gitaar, synthesizer, Phonofiddle, Omnichord, synthesizer en ook druid
Patrick J. Pearson op noise generator, drum programming, synthesizer, druid, electronic treatments en elektrische piano
Rob Ellis op drums, percussie, congas, synthesizer, druid, Stylophone, backing vocals, cello arrangement op (5), sequenzer, stretch drone, bowed Pianochord, string arrangements, posthoorn, keyboards, dulcimer, Ferrows Pianochord en Glockenspiel en Rob heeft het album ook geproduceerd
Soren Bryce op viool (2)
Jim Barr op bas (3 en 9)
Simon Dobson op trompet op (4 en 6)
Torres, de artiestennaam van Mackenzie Ruth Scott, op vocals op (5)
Maddie Cutter op cello op 5)
Marley Ellis op fluit op (7)
Will Harvey op viool en viola op (8 en 9)
Heather Truesdall op cello op (8 en 9)
Richard Walters op vocals, samen met Katherine op (9)
en tenslotte als laatste op deze lange lijst
George Boomsma op akoestische gitaar en mandoline op (9)
Als dit niet de langste line-up die ik ook geschreven heb, dan is het zeker de line-up met de meeste instrumenten!
Ik ben reuze benieuwd wat al deze instrumenten aan “output” opleveren en om daar achter te komen, begint het album met Matches, ook al als single uitgebracht, een mooie bespiegeling op de ontwikkeling die ze als mens heeft doorgemaakt, “I’ve been so many women, I’ve been loose with my morals or I’ve turned the key too tight.” Mooi, iets “verborgen” gezongen met binnenkomende begeleiding, akoestisch, bescheiden backing vocals. Heel mooi allemaal in een mooie vertelling!
Ook op single uitgebracht is Frightening Machines, een bijzonder actueel onderwerp want wat als er geen stroom is voor al die machines waar we inmiddels zó afhankelijk van zijn geworden, nog afgezien van het hacken ervan. Indrukwekkend vond ik in de sterke tv-serie Person Of Interest waarin een zelfrijdende Tesla gehackt werd en dus onbestuurbaar werd… En natuurlijk is dat niet slechts fictie… De zorgen van Katherine over deze – niet te stoppen – ontwikkelingen worden heel mooi uitgebeeld in een rustgevende (..) melodie met een prachtige begeleiding!
De helderste ster van de nachtelijke sterrenhemel, Sirius, krijgt een bijbehorende heldere begeleiding, lekker veel percussie in een mooi nummer waarin Katherine haar bewondering voor Sirius bezingt, “A million miles away and still he shines!” Heel mooi.
Hurricane is ook op single uitgebracht. Een fijne latin melodie door de heerlijke percussie en de trompet-intro door Simon Dobson en het gevoel dat Katherine overkomt , “He’s a Hurricane and he’s gonna blow me away!” Heel mooi, massaal eindigend. En de telkens terugkerende trompet!
Sprookjesachtig, feeëriek zingt Katherine over Madeleine waarin ze haar eigen backing vocals zingt, meer harmony vocals met een heerlijke cello van Maddie Cutter in de begeleiding! Heel mooi!
Ook Atlas is weer zo’n wonderschoon nummer waarin ze Atlas, de drager van de werreld, vanuit een ander perspectief benadert: “Oh Atlas, who’s there to carry you. Say you’re tired and let me take you home.” Lekker lopende melodie, kabbelend zelfs in de begeleiding. Aan het eind van het nummer wordt het iets steviger waarin eerst de trompet van Simon Dobson perfect samensmelt met de vocals van Katherine om daarna meer te gaan soleren. Heel mooi.
Een volwassen vrouw met volwassen teksten! “The thing is with life, it’s just A Matter Of Time.” “Drive off into your years. Hard on the gas, there’s no need to look in the mirror, wat gebeurd is, is gebeurd, it’s just A Matter Of Time. We’ll never be this young again!” Bijna dreigend gezongen om duidelijk te maken dat er geen tijd te verliezen is, want alles in het leven is inderdaad A Matter Of Time! De verschillende toetsinstrumenten tenslotte laten de melodie als een klaterend beekje wegstromen… Top!
Op zoek naar rust en geborgenheid, reserveer me een plek aan Table Four, “‘cos I’m not running anymore. I’ve closed the chapter and locked the door – Gave too much and be left wanting more.” Prachtige tekst. Prachtige zin. En wat een vondst om zó een relatie te beschrijven waar er zoveel van zijn. In de kracht van eenvoud, een enkele akoestische gitaar, gevolgd weer door die fenomenale backing vocals en langzaamaan iets meer begeleiding, o.a. door heerlijke strijkers. Schitterend!
En in aansluiting daarop de oude wetenschap dat liefde blind maakt en juist daarom, I’m Always Willing. “You say the word and I would trade everything, diamonds for dirt. To be in your arms again. Maybe the world will try to divide us, but they haven’t heard your star was meant to cross mine.” Vocaal een duet tussen Katherine en Richard Walters, fijne begeleiding van strijkers en mandoline en een puike partij op akoestische gitaar door George Boomsma! Heel mooi romantisch.
Bij voorbaat is de vraag stellen ‘m beantwoorden: Could This Be Enough? Het laatste nummer op dit schitterende album van Katherine Priddy en het antwoord is “NEE” maar Katherine schetst in dit nummer een beeld van alledag waarin routine sleur dreigt te worden, de relatie niet meer fris en fruitig is, het verliefde enthousiasme wegebt. En dan de vraag stelt: Could This Be Enough (for love)? Dromerig maar niet minder ernstig gezongen, soms hoopvol klinkend dan weer berustend. Goed getroffen sfeer! “I have seen how hearts can splinter. Love can’t always last the winter. If only we were evergreen (!), instead of August’s feverdream.” Mooi.
En een mooi pleidooi, over het hele album “uitgestrooid” dat het leven inderdaad A Matter Of Time is, of zoals men vroeger al wist: De tijd gaat snel, benut hem wel! Een heel bijzonder en prachtig album. Een geweldige, warme en heldere stem die zichzelf perfect kan backen! Doet me denken aan Agnes Obel (o.a. Philharmonics!). En dan de begeleiding, vooraf leek het heel erg “veel” maar in het echt geen moment overheersend. In tegendeel. Overal goed gedoseerd begeleidend met hier en daar iets nadrukkelijker op de voorgrond.
Heel bijzonder. Heel mooi. Een album waar je alleen maar van kunt genieten! Geen twijfel bij mij om het uit te roepen als een “10 uit 10”
Tracks:
01. Matches
02. Frightening Machines
03. Sirius
04. Hurricane
05. Madeleine
06. Atlas
07. A Matter Of Time
08. Table Four
09. I’m Always Willing
10. Could This Be Enough?
Website: https://www.katherinepriddy.co.uk/