Bluestown Music

Review: Kiefer Sutherland – Grey

Bij het horen van de naam Kiefer Sutherland zal bij de meeste mensen waarschijnlijk eerder het gezicht van Jack Bauer uit de serie 24 opdoemen

Kiefer Sutherland – Grey
Format: CD, LP, Digitaal
Label: Maple Creek Records
Release datum: 29 mei 2026

Tekst: Ella-Milou Quist

Bij het horen van de naam Kiefer Sutherland zal bij de meeste mensen waarschijnlijk eerder het gezicht van Jack Bauer uit de serie 24 opdoemen dan dat van een singer-songwriter. Om nog maar te zwijgen over zijn beroemde vader, eveneens acteur, Donald Sutherland. Toch staat Kiefer inmiddels al een decennium op het podium als muzikant. Na ‘Down in a Hole’ (2016), ‘Reckless & Me’ (2019) en ‘Bloor Street’ (2022) verschijnt met ‘Grey’ zijn vierde album. Waar zijn eerdere platen nog nadrukkelijker leunden op countryrock, southern rock en americana, kiest Sutherland ditmaal voor een meer ingetogen en persoonlijke benadering en combineert americana en country met folk en een vleugje blues.

‘Grey’ is een plaat zonder grote gebaren. De nummers zijn rechttoe rechtaan, organisch en zonder poespas. Sutherland kiest voor een transparante aanpak waarin niet zozeer de wereld om hem heen centraal staat, maar zijn eigen gevoelens en levenservaringen. De emotionele lading zit daardoor vooral in de teksten. Dit alles bij elkaar levert een warm, sfeervol en melancholisch album op.

De backingband doet uitstekend werk, met subtiele instrumentatie en sterke achtergrondkoortjes. Ook de Hammond draagt bij aan de warme, intieme sfeer. Tegelijkertijd blijft Sutherlands stem een wat beperkt instrument. Hij heeft hoorbaar geleefd en dat geeft zijn zang geloofwaardigheid, maar de karakteristieke country-snik ontbreekt en zijn stem kan gedurende het album wat vlak en eentonig worden.

Wie Sutherlands eerdere werk kent, zal bovendien moeten wennen aan het tempo. ‘Down In A Hole’ had een duidelijke americana- en southern rock inslag, terwijl ‘Reckless & Me’ rauwer en ruiger klonk, met stevige country- en americana rock die regelmatig deed denken aan de sfeer van de film Crazy Heart en het werk van Ryan Bingham. ‘Bloor Street’ schoof al voorzichtig op richting een rustiger geluid, maar bevatte nog altijd meer uptempo-momenten, elektrisch gitaarwerk en rockinvloeden dan ‘Grey’. Met deze vierde release zet Sutherland die ontwikkeling verder door.

Daarmee is ‘Grey’ tegelijkertijd een logische volgende stap én een vreemde eend in de bijt. Het introspectieve karakter van de plaat sluit minder aan bij het energiekere werk waarmee hij zich eerder profileerde. Het enige nummer dat echt uit de pas loopt, is de afsluiter Rage In Me: een uptempo nummer met een broeierig swamp rock sound. Het is bovendien meteen het meest interessante liedje van de plaat, juist omdat er muzikaal meer gebeurt en Sutherland daar meer ruimte krijgt om uit zijn ingetogen modus te stappen.

Dat maakt ‘Grey’ niet tot een muzikaal hoogstandje, maar dat is hoogstwaarschijnlijk ook niet Kiefers ambitie. Hij heeft vooral een eerlijke plaat gemaakt. De kracht zit ‘m in de oprechtheid en eenvoud. Sutherland probeert niets groter te maken dan het is en laat ruimte voor zijn verhalen, herinneringen en gevoelens. Het resultaat is een prettig luisteralbum, met een fijne cadans, dat vooral sfeer en intimiteit biedt.

Persoonlijk ben ik meer gecharmeerd van Sutherlands ruigere werk, simpelweg omdat daar muzikaal meer gebeurt en zijn muziek daardoor meer spanning krijgt. Toch is zijn introspectieve inslag interessant. Het is een andere kant van Kiefer Sutherland als muzikant en laat zien dat hij na vier albums nog altijd bereid is om zijn muzikale koers bij te stellen. ‘Grey’ is misschien niet zijn meest avontuurlijke plaat, maar wel een openhartige en sfeervolle.

Tracks:
01. Come Back Down
02. American Farmer
03. Goodbye California
04. Simpler Time
05. Starlight
06. Cruel World
07. Down Elbow
08. Third Times A Charm
09.The Bottle Let Me Dow
10.Rage In Me

Website: www.kiefersutherland.com