Review: Bill Kirchen – Cat Out Of The Bag
Bill Kirchen – Cat Out Of The Bag
Format: CD – Digital / Label: Last Music Company
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Ga even met mij mee, terug in de tijd.
The Seventh Seal! Er gaat geen belletje rinkelen? Kan ik me goed voorstellen. Ik doe nóg een poging: Commander Cody and his Lost Planet Airmen! Ja, ergens ver weg… of zelfs al leeftijdgenoten van mij die in hun verzameling enkele grijsgedraaide albums hebben van de band die door de muziekwereld werd omschreven als “musical outlaws” omdat hun muziek niet in één genre te vatten was. Van alles door elkaar en even later weer compleet anders! “Commander Cody” viel uit elkaar maar werd gevolgd door The Moonlighters, een heus swing orchestra en toen ook die band ophield te bestaan ging de leider van al die bands, onvermoeibaar verder met Too Much Fun. En al die jaren, hij is inmiddels 77!, ging hij ook rustig door met het uitbrengen van albums onder eigen naam, tot nu toe een kleine 20!
Over wie ik het heb? Bill Kirchen, die al vrij vroeg de bijnaam “The Titan of the Telecaster” kreeg en nu dus met een nieuw album komt, ‘Cat Out Of The Bag’. Naast dat hele productieve leven is er ook nog een hele rits samenwerkingen te noemen, zoals met Nick Lowe, Emmylou Harris, Maria Muldaur en vele anderen.
Dit album verschijnt als cd en digitaal op het Last Music Company-label, er staan elf nummers op en Bill heeft zich op dit album omringd met een aantal écht langjarige vrienden:
natuurlijk Bill Kirchen zelf op vocals en gitaar,
Austin de Lone, die overleed voordat het album gereed was, op keyboards,
Marty Muse op pedal steel,
en de voormalige bandleden van Too Much Fun
Jack Saunders op bas
Rick Richards op drums.
De titelsong is ook gelijk het eerste nummer op dit album, Cat Out Of The Bag, een soort Tom Petty met maar één boodschap: “Let the Cat Out Of The Bag.” De uithalen van Bill doen zelfs aan Bob Dylan denken. De gitaarsolo heeft dan weer veel van mijn geliefde Big Country. Kortom, een heerlijke opener van dit album!
Een hele gezellige gitaar-intro in deze countrysong City Mix, zonder dat het een country is die als country klinkt, als je begrijpt wat ik bedoel. De swing overheerst. Fijne backing vocals en City Mix rijmt op alles: kicks, sticks, Hillbilly licks en meer. Kort maar krachtig.
Op Her Gone Is Her Goodbye klinken de vocals van Bill als Johnny Cash in z’n jongere jaren, met helemaal bijpassende gitaarlijnen die de sfeer oproepen van een oude western waarin de boodschap ondubbelzinnig duidelijk is, Her Gone Is Her Goodbye. Mooie diepe gitaarlijnen!
In Hamburger Man komt Bill weer thuis bij z’n eigen vrouw en hoewel zij ook wel weet dat de liefde van de man door z’n maag gaat, laat juist dat nogal te wensen over als Bill zichzelf als een door haar “ge- maakte” Hamburger Man ziet…! Piano honky tonk in deze vrolijke deun.
Marty Muse opent One More Ride met z’n pedal steel en ondanks dat het stiekem toch wel veel country wordt, gaat het me nog niet vervelen. En als Bill ons dan uitnodigt voor One More Ride geef ik hem graag het voordeel van de twijfel…
Weer een onheilspellend begin in Inside My Baby’s Heart waarin Bill ons schetst wat er zich naar zijn overtuiging afspeelt Inside My Baby’s Heart. Een mooi opgebouwde en uitgewerkte ballad, veel pedal steel, lekker lopende drums en helder gitaarspel van Bill, mooi gezongen ook met mooi lopende zinnen en fijne backing vocals. Voorlopig is dit de topper van dit hele prettige album!
Elke familie kent wel een Black Sheep. Een gitaar gedreven up tempo nummer waarin Bill schaapachtig zingt dat hem de twijfelachtige eer gegund is het Black Sheep van de familie te zijn. Lekker kippig gitaarspel in een nummer dat dóórloopt als een trein!
Denk bij Honky-Tonk Hellfire aan Jerry Lee Lewis en soortgenoten. Heerlijke pianolijn en een vurige melodie waardoor de titel verklaard wordt. Rommelig met z’n allen gezongen maar daardoor natuurlijk wel beregezellig!
Geen stairway maar een Highway To Heaven, onvervalste country melodie, compleet met herkenbare diepe gitaarlijnen en dat alles door met “burning rubber” en meer van dat soort cliché’s onderweg te zijn op de Highway To Heaven.
Als die Highway To Heaven overeenkomt met Love’s Direction Home dan komt toch alles nog goed. Een zwaar “omroeperige” stem van Bill om de juiste richting aan te geven, met wel hele mooie backing vocals en het geheel swingt enorm! En dus… lekker op weg naar… “Home”!
Zoals het album begonnen is, eindigt het.
Een stevige rocker, Mercy Light. Heel mooi gezamenlijk gezongen in fijne harmony vocals. Heel mooi. Ook een fijne gitaarsolo! Ook fijn om hier Austin de Lone nog op keyboards te horen. Mooi.
De kat is uit de zak. De elf nummers zijn beluisterd. Een redelijke hoeveelheid country getinte nummers maar wel zodanig dat ik het nog steeds prettig vond om naar te luisteren. En bijna logisch dat dan de centrale gedachte ontstaat dat ‘Cat Out Of The Bag’ van Bill Kirchen gewoon een lekker, gezellig album is zonder moeilijke toestanden. Niet pretentieloos want “onderwerpen” komen zeker voldoende voorbij.
Het absoluut mooiste nummer is voor mij Inside My Baby’s Heart. Andere nummers die zijn blijven hangen zijn de titelsong Cat Out Of The Bag, City Mix, ook vanwege het vele rijmen, One More Ride en het laatste nummer Mercy Light.
Samenvattend: Gezelligheid troef in overwegend country getinte nummers!
Tracks:
01. Cat Out Of The Bag
02. City Mix
03. Her Gone Is Her Goodbye
04. Hamburger Man
05. One More Ride
06. Inside My Baby’s Heart
07. Black Sheep
08. Honky-Tonk Hellfire
09. Highway To Heaven
10. Love’s Direction Home
11. Mercy Light
Website: https://www.billkirchen.com/