Review: The Right Reverend Crow – Demokracy Blues

 

The Right Reverend Crow - Demokracy Blues'

The Right Reverend Crow – Demokracy Blues
Format: CD – Digital / Label: Need To Know Music
Release: 2026

Tekst: Gerard Haarhuis

“De enige échte” Nathan Bell kiest voor zijn nieuwste album voor een alter ego, een alias, The Right Reverend Crow. Nathan Bell, de man die geen blad voor de mond neemt, dingen bij de naam noemt en harde waarheden niet schuwt. Een voorproefje daarvan kregen we al op het vorige album van Nathan Bell, ‘Red, White And American Blues (It Could Happen Here)‘. Stof om kritische nummers te schrijven over wat er de laatste jaren in en buiten Amerika dóór “Amerika” gebeurt, is er meer dan voldoende.
ICE, Venezuela, Canada, Groenland, Gaza, Iran, importheffingen en NAVO zijn niet de kleinste onderwerpen die een relatief kort lontje hebben en bij het ontbreken van de zo gewenste en broodnodige diplomatie (en níet de prominente aanwezigheid van vastgoeddealmakers, want die lossen het probleem heel zeker niet op, sluiten een deal en laten de rommel achter), snel kunnen ontbranden tot iets onbeheersbaars. Heel logisch dus ook dat veel mensen bezorgd en onzeker zijn over de toekomst en daar op de een of andere manier uiting aan willen geven.

Muzikanten kunnen dat bij uitstek door hun muziek. Geen wonder ook dat zelfs Tom Waits na 15 jaar weer nieuwe muziek maakte met een single “Boots On The Ground”, een opname samen met Massive Attack, vergezeld van een indringende video met aangrijpende beelden! Zie hiervoor op Bluestownmusic.nl.

‘Demokracy Blues’ dus in de volgende bezetting:
Nathan Bell op vocals en gitaar
Frank Swart op bass en gitaar
Sean “Mack” McDonald op lead gitaar
Alvino Bennett op drums en percussie
Tamara Mack zingt in een duet op (9)

De titel ‘Demokracy Blues’ is natuurlijk ook treffend gekozen omdat de blues meestal over iets gaat wat niet meer is…! Het album ‘Demokracy Blues’ is verschenen op Need To Know Music, een label dat in dit verband geen betere naam had kunnen hebben! Tenslotte zijn we met alle geopolitieke spanningen en oplossingen die geen oplossingen zijn, aanbeland in het tijdperk van de “ouderwetse” protestsongs. Need to know dus.
Ik geef het voorbeeld vaker: Toen de oorlog tegen Irak nog niet eens was begonnen, had vice-president Dick Cheney met zijn bedrijf Halliburton de contracten al getekend voor de wederopbouw ná die oorlog! Ach…

Het is een “mooi” vol album geworden met dertien nummers, om te beginnen met What Time It Is als “wake up call”, zoals te verwachten was, meer vertellend dan zingend komen de nodige voorbeelden voorbij van omstreden gebeurtenissen die met een logica worden recht gepraat die echter geen logica is, waardoor het dus zo krom als een hoepel blijft, tot illegaal en tégen grondrechten van mensen… “Being black was always a crime, everybody knows What Time It Is.” Bijtend mooi!

A Woman, dreiging alom, je ziet haar lopen en denk: Wil ze of wil ze niet, eigenlijk moet het toch gewoon “kunnen” en eigenlijk heb ik er toch “gewoon” récht op en Nathan die er geen misverstand over laat bestaan dat “A Woman doesn’t owe you a goddamn thing!!!” De titel krijgt ook de waarschuwing “explicit” mee want de woorden “motherfucker” en “goddamn” komen in Amerika niet door de FCC, zeg maar, de Amerikaanse Bond tegen het Vloeken. Ja dat dan weer wel. Lekker hypocriet daar want “grab them by their pussy” mag je gewoon zeggen…! Grápje! Oef! Maar dan anders! Zware drums als waren het “boots on the ground” die aan komen marcheren door het hele nummer heen. Het gaat er niet over maar ik denk aan ICE… Hier word je stil van.

Een lange en langzame blues in Downhearted And Blue, over het overheersende gevoel van neerslachtigheid dat over ons komt. “Het” was er altijd wel maar nog nooit zo heftig en openlijk als nu. En ja, we moeten er doorheen want ook deze situatie gaat ooit weer veranderen en verbeteren. Geweldige basic tekst en mooi bewogen gezongen. Fantastisch!

Zaken doen met de duivel, pronken met andermans veren, onder het mom van “iets goeds” doen er vooral zélf beter van worden. Rijken worden rijker, armen worden armer. The Devil Lives In Bargain Town. Goedkope smoesjes, recht kletsen wat krom is. “Deplorables” en “Wie zíjn díe mensen?” “Het schandaal” was al langer bekend, maar nu iedereen het er over heeft, zeg ik dat ik “onthutst” ben en dat er dringend onderzoek naar gedaan moet worden… Geweldig voorbeeld uit de Engelse serie “Yes Minister” en “Yes Prime Minister” waarin onderzoek gedáán wordt door dáár te zoeken waar je weet dat je niets vindt. Beeldspraak dus. Prachtig als het niet zo triest en bedonderend was. Niet verwonderlijk dat ook deze titel de waarschuwing “explicit” krijgt want er komt weer het nodige voorbij.

Governor Lee, republikeins gouverneur van Tennessee, William Byron (Bill) Lee, wordt ook “subtiel” bezongen, “It’s Christmas time in Tennessee…”, samengevat: Uit z’n buurt blijven!

Tijd om te gaan werker in Hard Worker. In Pittsburgh, Pennsylvania, met werk “that’s bound to kill a man.” En zo verricht Nathan op meerdere plekken zijn werk want tenslotte is hij een Hard Worker, maar veel beter wordt hij er niet van en als hem dat noopt tot diefstal van z’n baas en bewakers hem neerschieten, heeft ie in ieder geval “iets” verdiend, omdat ie een aantal bankbiljetten in z’n hand houdt… De klassieke tegenstelling tussen kapitaal en arbeid! Als kind vond ik het al bizar dat als er ergens een massa-ontslag was, dat dan de aandelenkoers van dat bedrijf omhoog schoot…

Wat je ook probeert om het hoofd boven water te houden en welk verdriet je ook probeert te verwerken terwijl het dagelijkse leven en de bijbehorende ellende gewoon blijven, soms is het gewoon “too much” en vraag je je af How, How, How je dit aan moet kunnen. Zoals ik het beschrijf lijkt het wat algemeen maar verplaats je maar in een toeslagenouder in ons “welvarende” Nederland of een arme sloeber die er ook weinig aan kan doen dat het geluk hem niet toe lacht… Zoiets dus. How, How, How.

Stampende blues over de oneerlijkheid van het leven. Het is niet anders. Je zult het er hoe dan ook mee moeten doen. Het is heel gewoon Heavy Like That. En zo vult zich deze puike blues met voortdurende rampspoed!

Een gelegenheid voor een duet met Tamara Mack laat je niet aan je voorbij gaan. Dus komt er in Roll (Right Over You) weer het nodige voorbij aan voorbeelden die duidelijk maken dat de essentie van wat er gebeurt, neerkomt op Roll (Right Over You). Ook weer niets aan duidelijkheid overlatend!

Een country-achtige melodie als een voortrazende trein. Hot Tub Shark. Een kort, instrumentaal nummer met een scherpe gitaarlijn, beetje jaren 60 idee, wel grappig als tussendoortje.

In Talking Pandemic Blues wordt het natuurlijk weer bloedserieus. Een mooie cynische beschrijving van het gebeurde tijdens de Coronacrisis, waarin kritische denkers het stempel complotdenkers kregen. Ach, net als met de vuurwerkramp in Enschede die ik heb meegemaakt, mag ook van de corona aanpak de waarheid niet aan het licht komen. Want waarom zou anders Ursula von der Leyen haar mailtjes met Pfizer over de miljardendeal niet openbaar willen maken? Hoe lang duurt het normaliter voordat een medicijn wordt goedgekeurd en aan welke strenge eisen moet het voldoen? En nu was er een no time een medicijn en de vaccinaties moesten ook herhaald worden en ja, nood breekt wetten. Nou, als er wetten door nood worden gebroken wordt er “ergens” grof aan verdiend en dan heb ik het niet over mondkapjes. Ach… Wie staat er nog stil bij het leven met “long-Covid”?
Connor Selby zei het al: The Truth Comes Out Eventually, want ook al is de leugen nog zo snel… Twintig jaar na dato komt ook beetje bij beetje de waarheid over de vuurwerkramp aan het licht. Ik blijf het volgen.

Nog een “explicit”-waarschuwing, nu voor It’s A Wonder (What People Will Do). Dikke bas! En weer een prachtige tekst over de rafelranden van onze samenleving. En zeker die in Amerika. Ik lig altijd in in een deuk als ik “ze” daar hoor palaveren dat “dé illegalen” het land uit moeten, net als er mensen dat roepen bij onze oosterburen. Nou, mocht dat ooit in die mate gebeuren dan dondert de economie volledig in en dat is nou juist wat elke overheid, “bezorgd” als ze is…, probeert te voorkomen, dus… Boodschap begrepen…? De economie moet draaien!

You Say Nothing (Demokracy Blues), het laatste nummer en eigenlijk dus het titelnummer. Een welgemeende waarschuwing van Nathan. Wat er ook gebeurt en wat je ook weet, You Say Nothing. Nog niet zo lang een recensie geschreven van Neal Black & the Healers, Number 3 Monkey, oftewel: Horen, Zien en vooral Zwijgen! “You Say Nothing, you know what you know what you know!”

Omdat de Amerikaanse vlag ook bestaat uit de kleuren rood, wit en blauw, is het niet toevallig dat de hoes van ‘Demokracy Blues’ ook overwegend uit die kleuren bestaat, ook als verwijzing naar het vorige album van Nathan Bell ‘Red, White And American Blues (It Could Happen Here)’ en voor ons is het dan symbolisch dat de kleuren rood, wit en blauw niet van boven naar beneden gaan, maar blauw boven en rood onder, zoals de ontevreden boeren dat ook deden als internationaal erkend teken van: “Het gaat niet goed, er dreigt gevaar, er is iets mis!” En ik heb, denk ik, wel duidelijk gemaakt, dat dit ook de boodschap is die The Right Reverend Crow alias Nathan Bell, ons wil vertellen. Geen overbodigheid als we rond om ons heel kijken. En hij doet dat op overtuigende wijze en ook nog in lekkere stukken muziek.

Het is totaal ongepast deze recensie af te sluiten met zoiets banaals als “favorieten” maar als ik zeg dat Boudewijn de Groot met Welterusten Mijnheer De President in 1966 een tijdloos en nu meer dan ooit actueel nummer heeft afgeleverd dat ook over honderd jaar nog actueel zal blijken te zijn en dat, mocht er “iemand” het daar mee eens zijn, dan is ‘Demokracy Blues’ jóuw album.

Het is “allemaal” verschrikkelijk en daarom is dit album “verschrikkelijk goed”!!!

Tracks:
01. What Time It Is
02. A Woman
03. Downhearted And Blue
04. The Devil Lives In Bargain Town
05. Governor Lee
06. Hard Worker
07. How, How, How
08. Heavy Like That
09. Roll (Right Over You)
10. Hot Tub Shark
11. Talking Pandemic Blues
12. It’s A Wonder (What People Will Do)
13. You Say Nothing (Demokracy Blues)

Website:
https://therightreverendcrow.com/
https://nathanbellmusic.com/