Review: Tinsley Ellis – Labor Of Love
Tinsley Ellis – Labor Of Love
Format: CD _ Vinyl LP – Digital / Label: Alligator Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Alligator Records is zo’n typisch label waar je er van op aan kunt dat elk album dat er wordt uitgebracht een bepaalde kwaliteit heeft die zelden tegen valt. En omgekeerd zijn er ook vele muzikanten en zangers, heel veel zelfs, die hun werk (bijna) uitsluitend uitbrengen op dat mooie Alligator Records.
Denk aan Hound Dog Taylor, Roomful of Blues, Otis Rush, Lucky Peterson, Anders Osborne, Christone “Kingfish” Ingram, Buddy Guy, GA-20, Toronzo Cannon, Elvin Bishop en Roy Buchanan om er maar “een paar” te noemen.
Ook Tinsley Ellis is een vaste Alligator-klant, en zoals wel meer gebeurt, komt er het gevoel dat het gras bij “buren” groener is, dat mag, dat moet je onderzoeken, maar vaak komen die artiesten, inclusief Tinsley Ellis weer terug in het vertrouwde warme nest van Alligator Records.
Het kan zijn dat de Alligator inmiddels meer rood dan groen is door het blozen van al die pluimen op de hoed, feit is dat Tinsley Ellis er zijn nieuwste album met de titel ‘Labor Of Love’ heeft ondergebracht met daarop dertien nummers, allen door Tinsley zelf geschreven.
Het album is in alle formaten en ook digitaal beschikbaar.
Over “credits” heb ik iets kunnen vinden, maar bij Alligator Records was iemand zo vriendelijk te bevestigen dat dit album inderdaad een solo-album is waarop Tinsley, waar nodig, zichzelf gedubd heeft en ook zelf alle andere instrumenten bespeelt waaronder voor de eerste keer op een album, de mandoline!
Naast deze bevestiging stuurde deze vriendelijke meneer ook nog veel meer informatie mee over de hoesontwerpen, links om het album te downloaden, enz., enz. Complimenten dus!
Het album opent met Hoodoo Woman, een lekkere Delta-blues, veel percussie, lekker swampy. In gesprek met Hoodoo Woman blijkt dat z’n toekomst er niet zo rooskleurig uitziet, ondanks dat hij ook nog een paar kaarsen heeft opgestoken… En dit pas het eerste nummer!
In een lekker snelle melodie begint Long Time, ontspannen gezongen door Tinsley. Dit is heel mooi! Een goed gevonden tekst waarin het er zo ongeveer op neer komt dat, wat er ook verandert, er eigenlijk niets verandert. Min of meer een variant op “oude wijn in nieuwe zakken”, “Keep on biting on the same old thing!” en dat dan vanaf het scheppingsverhaal tot in de huidige tijd. Top! Inderdaad, Long Time!
To A Hammer, “everything’s a nail.” Een treffende verwijzing naar Maslow’s hamer, een cognitieve bias waarin men vertrouwt op een bekend hulpmiddel om problemen op te lossen. (Cognitieve bias kun je zien als: je weet het wél dat het niet goed is – cognitief – maar toch doe je het – de bias. Heel eenvoudig uitgelegd.) In de managementliteratuur ook wel verwoord als: Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg! Vaak van toepassing op automatiseringsprojecten waarin men een nieuw systeem wil implementeren in een ongewijzigde organisatie. Bijna altijd gedoemd te mislukken. En voordat er misverstanden ontstaan: Ik bedoel hiermee níet te zeggen dat er eerst mensen ontslagen moeten worden of zoets. In tegendeel.
In het kader van een recensie voor Bluestownmusic.nl wil ik over dat onderwerp niet verder uitweiden. Alleen móet ik nog even vertellen dat Abraham Maslow vooral bekend is door zijn behoefte-piramide, een schematische weergave van de stadia waarin mensen proberen hun behoeften te realiseren. Ook heel interessant! Zonder dat er één noot muziek aan te pas komt.
Maar… het gaat Tinsley om het begrip To A Hammer en hij geeft daar een paar mooie, treffende voorbeelden van die precies weergeven wat ik hierboven duidelijk heb willen maken. Top, vanwege de gelaagdheid van dátzelfde begrip!
Sad Sad Song, lekker country-achtig met percussie én Tinsley op de mandoline, handclaps tijdens de mandoline-solo die het country-gevoel nog verder versterken. Maar ondanks al deze vrolijkheid gaat “ze” er van tussen. Dus toch een Sad Sad Song, “She’s singing it all night long.” Mooi!
Misverstanden alom in de liefde, The Trouble With Love, “ is a thing I can’t stand.” Een hele fijne, heldere, akoestische gitaarlijn. Een héle prachtige, bescheiden, liefdevolle gitaarmelodie. Pa-rach-tig! Top! Heel “klein”, heel breekbaar. Gewoon heel lief!
Grappig hoe Tinsley z’n stem kan variëren van het hele “kleine” in het vorige nummer naar nu een redelijke schurend gezongen Sunnyland waarin Tinsley weliswaar toegeeft dat niet alles shiny is maar “haar” toch vraagt terug te komen naar zijn “Sunnyland”. “Come back from where you’re living, come back to my Sunnyland.” Een mooie blues met mooi gitaarspel.
Weer een onvervalste blues, Whole Wide World. Een beetje als Keb’ Mo’ zingend in een beschouwend verhaal dat de Whole Wide World eigenlijk maar één ding nodig heeft en dat is “love”. Alleen vocals en een akoestische gitaar benadrukken de simpele kern van alles waar het in het leven om zou móeten draaien: “Love!” Heel mooi in z’n eenvoud dus!
Sweet Ice Tea, traditionele blues maar wel uptempo! Diverse versnaperingen komen voorbij maar Tinsley vindt dat allemaal lekker, zo lang er maar Sweet Ice Tea bij zit! Lekker stampende melodie, heel basic in de tekstlijnen maar toch opzwepend en lekker rammelend eindigend alsof de afwas gedaan wordt ná al dat lekkere eten mét Sweet Ice Tea. En de afwas natuurlijk met de hand…!
Tinsley heeft uitermate goed begrepen hoe hij variatie moet aanbrengen in een solo-album! I’d Rather Be Saved begint als een gospel met alleen maar “mmm’s”, lekker diep weg. Een hele korte en voortdurend herhaalde gitaarlijn waardoor het nummer een geweldige spanning krijgt. I’d Rather Be Saved, “than go on this way.” En of dat nu om een slechte baas gaat, of dat ie helemaal alleen en eenzaam is, “Help me, somebody, I wanna be saved,” – I’d Rather Be Saved, “than go on this way.” In alle eenvoud weer een prachtnummer met dus het héle nummer door die basale gitaarlijn waar slechts tegen het eind een
paar variaties aan worden tóegevoegd! Dit is een nummer, dat, wanneer die melodielijn een half uur lang door zou gaan, het dan nog niet zou gaan vervelen.
Ikzelf heb een aantal nummers in een loop van pakweg een uur. Ik vind dat heerlijk. En maar dóórgaan! Top dus, dit nummer. IJzersterk.
Terug naar de country met Too Broke, lekker brak dus. “Wise men told me back in the days: You just can’t keep it unless you give it away,” maar hij was Too Broke om zich daar gedachten over te maken. “If you don’t want to worry, stay broke all the time.” Een gezellige buurman zullen we maar zeggen… De vrolijkheid overheerst!
Low Land Of Sorrow, een “aanwezig” plantage-gevoel door de eenvoudige gitaar met als het ware voetengestamp als percussie. Een lekkere slide, quasi op de achtergrond. Met een hele aparte percussie. En ook wel weer een gospel. “From this Low Land Of Sorrow, I gotta get away.” Absoluut een gospel! Mooi.
Nogmaals een traditioneel aangezette blues in Fountain Of Love. En weer zet Tinsley een hele andere stem op. Het is dat je weet dat het een solo-album is en dus móet het wel Tinsley zijn die zingt op elk nummers anders zou je denken dat het zoiets als een soort verzamelalbum was waarop verschillende blueszangers een nummer zingen…! Mooi romantisch waarin Tinsley vraagt: “Wash me down in your Fountain Of Love.” Ook bijzonder en mooi.
Het laatste nummer van dit hele mooie album is Lay My Burden Down. Ook net zo goed weer een bluesy gospel. Een mooi begrip uit de Afro-Amerikaanse spirituals waar het er om gaat in de laatste fase van je leven de aardse zorgen en alles wat er verder nog is aan “aards begrip”, los te laten om daarmee vrede te vinden op weg naar het hiernamaals. Lay My Burden Down. En zó zingt Tinsley er ook over, zichzelf heerlijk tokkelend begeleidend in een mooie, lopende melodie. Lekker bluesy en een mooie verwijzing naar de beginjaren van de blues waarin teksten met deze inhoud ontstonden. Vanuit de pure armoede in die jaren. Dat vind ik ook altijd zo treffend in het nummer See That My Grave’s Kept Clean. Ook mooi. “Allebei” dus.
Tinsley Ellis met het album ‘Labor Of Love’. Het zit er op.
Het meest opvallende, wat ik hiervoor ook al opmerkte is de enorme variatie die Tinsley weet aan te brengen in zijn vocals per nummer! Verbazingwekkend!
Daarnaast net zo goed die variatie in zijn gitaarspel én in een paar nummers op mandoline. Voor mij belangrijk opnieuw vast te stellen dat een solo-album niet “saai” hoef te zijn. Tinsley heeft nota bene zelf alle nummers geschreven dus ook daarin schuilt een kwaliteit aan verschillende “moods”.
Geen moment zakt het album in en natuurlijk is niet alles naar mijn smaak. Daarvoor is het ook mijn smaak. Die ruil ik graag in voor andermans voorkeur.
Dertien nummers, waarvan niet één nummer slecht of matig is. Het zit ‘m vaak in de details hoe een nummer net iets meer of beter “binnen” komt dan een ander.
Als ik zeg dat ik daarom van de dertien nummers er tien tot favoriet bestempel dan hoop ik daarmee duidelijk te maken dat Tinsley Ellis met ‘Labor Of Love’ gewoon een heel fijn, gevarieerd album heeft afgeleverd!!!
Daarom, mijn favorieten: Long Time, To A Hammer, Sad Sad Song, The Trouble With Love, Whole Wide World, Sweet Ice Tea, I’d Rather Be Saved, Low Land Of Sorrow, Fountain Of Love en Lay My Burden Down !
Tracks:
01. Hoodoo Woman
02. Long Time
03. To A Hammer
04. Sad Sad Song
05. The Trouble With Love
06. Sunnyland
07. Whole Wide World
08. Sweet Ice Tea
09. I’d Rather Be Saved
10. Too Broke
11. Low Land Of Sorrow
12. Fountain Of Love
13. Lay My Burden Down
Website: https://tinsleyellis.com/