Review: Lily Sazz – What Just Happened
Lily Sazz – What Just Happened
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Independent
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Hoewel ze een opleiding in de klassieke muziek volgde aan het Mohawk College in Hamilton, Canada, sloeg Lily Sazz toch een compleet andere richting in door zich volledig op de blues te richten. Als toetseniste maakte ze deel uit van verschillende bands maar het langste was ze lid en leider van de Women’s Blues Revue Band, totdat nu haar eerste solo-album is verschenen en dat te downloaden is via Bandcamp.
Op het album staan 10 nummers waarvoor ze een keur aan collega’s bereid heeft gevonden er een bijdrage aan te leveren:
– Om te beginnen natuurlijk Lily Sazz zelf die op alle nummers zingt, de keyboards bedient en daarnaast nog gitaar op (3) en orgel op (9) en ook nog de Tibetan tingsha cymbal op (7), dat zijn twee hele kleine cymbalen, vaak gemaakt van brons en bewerkt/gegraveerd met veel versieringen in die zin dat deze cymbalen vooral gebruikt worden tijdens Tibetaanse boeddhistische diensten
– Colin Linden speelt gitaar op (1)
– Robin Pirson drumt op (1 t/m 6 en 8)
– op dezelfde nummers speelt Carrie Clark bas
– Charlotte McAfee-Brunner alias Trombone Charlotte speelt, hoe kan het ook anders trombone op (2)
– op hetzelfde nummer rammelt Jack Pedler met de cowbell
– Harry Manx zingt en speelt slide gitaar op (3)
– Scotty Balakar gebruikt de shaker op (3) en speelt güiro en cabasa op (4) – (een güiro is een Latijns-Amerikaans percussie-instrument, bekend sinds 1788 en oorspronkelijk gemaakt van een uitgeholde, geribbelde kalebas waar met een stokje over de uitsparingen wordt gestreken waardoor een raspend geluid ont-
staat. Tegenwoordig wordt het instrument van hout, metaal of zelfs kunststof gemaakt, meestal echter, gelukkig, nog gewoon van hout – de cabasa is ook een percussie-instrument bestaande uit een houten cilinder waarop een handvat is geplaatst. Om die cilinder werden oorspronkelijk kralenkettingen gewik-
keld die een ratelend geluid veroorzaken wanneer de cilinder aan het handvat gedraaid wordt. Dat geluid stond voor het geluid van een ratelslang, de cabasa werd en wordt veel gebruikt in salsa, latin (jazz) e.d. Tegenwoordig zijn de kralenkettingen vervangen door kogelkettingen, kogels dan als in kogellagers! Voor de manier van bespelen geldt dat de ene hand de cabasa vasthoudt bij het handvat terwijl de andere hand door óp de kettingen meer of minder druk uit te oefenen, het geluid daarmee kan variëren.) Een beetje lange uitleg over deze twee instrumenten maar dan weten we allemaal wat we ons er bij voor moeten stellen en hoeft niemand iets op te zoeken…
– Boreal (Katherine Wheatley, Tannis Slimmon en Angie Nussey) zingt de background vocals op (4)
– Darcy Hepner speelt tenor saxofoon op (5)
– Suzie Vinnick zingt de background vocals op (6) en speelt akoestische en elektrische gitaar op (6 en 8)
– Steve Marriner speelt harmonica op (8)
– Colina Phillips en Jill Zadeh zingen de background vocals op (9)
– Scott Apted speelt drums en shaker op (9) en drumt, speelt tambourine en zingt de background vocals op (10)
– Wayne DeAdder speelt bas op (9 en 10) en zingt de background vocals op (10)
– Mike Brenton tenslotte speelt gitaar op (9 en 10) en zingt ook nog de background vocals op (10)
Een wel heel uitgebreid verhaal maar ja, als er voor veel nummers een andere bezetting wordt gebruikt, krijg je dat. In ieder geval kan makkelijk bij het nummer gevonden worden wie wat doet en da’s ook wel lekker, mocht ik dat niet overal even uitgebreid vermelden… Feit is dat de info bij dit album bijzonder compleet is en zelfs de teksten zijn bijgeleverd! Naast deze uitgebreide bezettings-verantwoording levert Lily ook een aantal pagina’s aan waarop ze uitlegt hoe ze tot het schrijven van de afzonderlijke nummers is gekomen en wat ze er mee probeert duidelijk te maken. Een groot compliment voor het verzorgen van zo’n uitgebreide informatie! En best wel bizar dat Lilly erbij zet dat het album geproduceerd is zonder gebruik te maken van AI!
Zo, ik ben lang genoeg aan het woord geweest. Ik geef graag het woord én de muziek aan Lily Sazz en haar album What Just Happened’ !
Het openingsnummer Goodnight, Sweetheart geven gelijk de laatste woorden weer die haar moeder uitsprak, waarna ze overleed. Niet makkelijk dus en moedig om daar een nummer over te schrijven en dat dan ook nog vaak op de bühne te moeten brengen…! Een zwaar aanzettende piano waarna Lily begint te zingen over dat het waarschijnlijk de laatste keer is dat moeder en dochter elkaar zullen zien! Een prachtige gitaarpartij van Colin Linden die af en toe klinkt als een verdrietige viool, zo mooi is de rustige en lang aanhoudende slide! Heel mooi en gedragen! Top! Een hele mooie climax met de gitaar slide en het herhalende Goodnight, Sweatheart. De tekst die een laatste keer “geruststellend” meer wordt uitgesproken dan gezongen, in de zin van “Het is goed zo.” Indrukwekkend!
In A Hurry, ja, dat zijn we heel zeker wel, als een hond die achter z’n eigen staart aan rent…! Gelijk de jagende cowbell en drijvende keyboards. Met zo’n begin heb ik er weinig aan toe te voegen want Lily laat in haar tekst niets aan duidelijkheid over om dat nog te laten toppen door Trombone Charlotte die haar vanaf enig moment lekker vet en niet minder jagend begeleidt. Wanneer is “enough is enough?” Lekker, chaotisch nummer.
Als je een keer een weg bent ingeslagen valt het niet altijd mee om terug te keren op je schreden, het oude achter je te laten en een nieuwe start te maken. Dat is de boodschap van This Train Is Rollin’ met vocals van Harry Manx en Lily terwijl Harry dan ook nog een heerlijke slide op de mat legt. De tekstuele boodschap wordt goed ondersteunend door de dóór”lopende” melodie. Heel mooi.
De vocal group Boreal begeleidt Lily met hun background vocals in Knack For That, een mooi nummer met een zelf-kritische beschouwing als thema. Bijna een intro als If I Were A Richman uit Fiddler On The Roof. Maar dat terzijde. Lily bezingt overtuigend haar eigenschap dat “If there’s a way to build it up, I’ll find a way to tear it down.” “I gotta Knack For That. En hier komt mijn uitgebreide uitleg over de güiro en de cabasa tot een hoorbaar bewijs. Sterk, overtuigend met veel uithalen gezongen door Lily. Ook een beetje Caro Emerald…
Mooi.
Een love song voor haar partner Paul Fayter, Future Me waarin ze hun leven op een mooie, liefdevolle maar ook gewoon gezellige manier bezingt. De toonzetting van de tekst krijgt een mooi, gedragen vervolg in de solo van Darcy Hepner op zijn tenor saxofoon die ook daarna blijft begeleiden in een soort vraag- en antwoordspel en het hele nummer blijft Lily enthousiast op haar toetsen hameren.
Isn’t That So, een nummer van Jesse Winchester krijgt een “eigen” arrangement van Lily, dus geen 1 op 1 cover dit nummer. Er is een hoofdrol weggelegd voor Suzie Vinnick die op zowel akoestische als elektrische gitaar speelt en ook nog de background vocals zingt. Een lekker melodieus, jazzy begin aan dit nummer. Er komen meerdere stellingen voorbij waarop geantwoord wordt met Isn’t That So om tenslotte terecht te komen in een herhalend “You gotta go where your heart says go, Isn’t That So. Mooie uitgewerkte solo’s op gitaar en keyboards, met strakke drums. Mooi.
Een volledig solonummer, geschreven door Alan Parsons en Eric Woolfson, Don’t Let It Show waarin de terechte boodschap is dat je nooit het achterste van je tong moet laten zien en een deel van jezelf maar beter uit het zicht van de “boze” buitenwereld kunt houden. Lily zingt, begeleidt zichzelf en gebruikt dan ook nog die mooie Tibetaanse cymbalen. Zwaar aangezette piano en gedragen gezongen. Weinigen zijn geïnteresseerd in wie je echt bent en zijn er vaak alleen maar bij gebaat er hun eigen verhaal van te maken en ook als je niets vertelt, maken mensen er toch wel hún verhaal van, maar dan heb je ze tenminste zelf geen “munitie” gegeven. Een mooi dramatisch nummer, zelfs een beetje in de stijl van Randy Newman die dat ook zo scherp kon neerzetten, alleen gezeten achter zijn piano. Heel mooi. Dit soort nummers wordt er zelfs niet beter van als er méér begeleiding zou zijn! Zo laten, niets meer aan doen! En… een boodschap voor ons allen. Aan het eind horen we nog even de kristalheldere cymbalen en sterft het nummer langzaam weg. Top!
Een nummer uit haar “vorige leven” als Women’s Blues Revue Show waar ze dit nummer van Sue Foley met haar zong in Massey Hall, de venue die we ook kennen van Neil Young’s Live At Massey Hall. In dit nummer Gaslight speelt Steve Marriner harmonica en Suzie Vinnick gitaar. Iedereen die de film Gaslight van Alfred Hitchcock kent weet wat het begrip “gaslighting” betekent. Pure suspence. Iedereen is vol lof over de man, maar zij weet wel beter, maakt hem
mee zoals niemand hem ziet… Alle onschuldige taferelen monden uit in dat “he’s given me the Gaslight.” Een pittig thema, ook van alle tijden! En het is goed dat Lily dit nummer van Sue op dit album heeft gezet. Weer meer dan ooit relevant met al die weer schuivende “panelen” in de wereld om ons heen! Alleen al daarom: Top! Een mooi begin met harmonica, een dreigend slaande piano, alleen een hoogstnodige drums, meer begeleidend voor de tekst dan als basis. Mooi, goed “gaslighting” overkomend gezongen!
Tegenwoordig ontbreekt op weinig albums een nummer over klimaatverandering en ook Lily Sazz doet een duit in het zakje met Better Stop. Maar zo af en toe bekruipt je het gevoel dat hoe meer het over klimaat gaat hoe minder het de mensen interesseert. In die zin kan het spreekwoord “Overdaad schaadt” van toepassing zijn wat echter niets af doet aan de klimaatverandering op zich en waar je de daaruit volgende problemen zeker niet oplost door te zeggen dat klimaat niet meer is dan “weer”. Alle symptomen die Lily aanhaalt eindigen met het advies “We Better Stop. De manier waarop Lilly dit nummer zingt samen met de background vocals van Colina Phillips en Jill Zadeh maken dit nummer in ieder geval tot het kwalitatief best gezongen nummer op dit album.
Ook het venijnige gitaarspel van Mike Brenton draagt daar belangrijk aan bij. Heel mooi met een eruit spattende waarschuwing!
Heel mooi!
Een nummer, nog maar nét geschreven vóór de opname van dit album, I Can’t Jam is ook daadwerkelijk niets minder dan een jam! Van alles wat! “Voor elck wat wils!” En heel subtiel dat wanneer Lily zingt I Can’t Jam, dat dan de overige bandleden bereid zijn dat nog even te bevestigen met “She can’t jam”. Het hele nummer door een hamerende piano, een lekkere solo van opnieuw Mike Brenton. Veel plezier, inclusief veel gelach! Een lekkere boogie. Mooi eind gebreid aan dit nummer en daarmee aan dit album!
En dan is het stil. Het album zit er op! ‘What Just Happened’ ? Ik zou de conclusie over dit album kunnen beginnen met te stellen dat Lily niet echt een volle zangstem heeft maar vanwege de gelijkenissen met iemand als Nina Simone waag ik me daar niet aan. Maar af en toe mist ze toch het volle bereik dat Nina Simone wel heeft, maar… ‘What Just Happened’ is gewoon een heel goed album, het spel van Lily is puik en hoewel ze een enorme verscheidenheid aan bandleden heeft ingezet, is de keuze voor de verschillende gitaristen helemaal 100% top! Ook het hier en daar inzetten van de verschillende blazers brengen passende “punten en komma’s” aan in de nummers. In de bio spreekt ze ook haar plezier uit in het werken met zoveel vrouwelijke artiesten op dit album. Een terecht statement ook.
Als het aan de orde komt zal ik telkens verwijzen naar Isis, een vrouwenband uit de jaren 70 met de voortreffelijke (blues)albums ‘Isis’, ‘Ain’t No Backin’ Up Now’ (!) en ‘Breakin’ Through’. Gaat dat horen! Vooral omdat ze in die jaren stelselmatig werden “kapot” geschreven door nog niet geëmancipeerde “mannen”…!
Voor wat betreft het album ‘What Just Happened’ van Lily Sazz kan ik mijn welgemeende complimenten het beste overtuiging meegeven door het noemen van mijn favoriete nummers op dit album: Goodnight Sweetheart, Isn’t That So, Don’t Let It Show, Gaslight en Better Stop. Voldoende argumenten dus om dit mooie album van Lily Sazz aan te schaffen, dacht ik zo!
Tracks:
01. Goodnight, Sweetheart
02. In A Hurry
03. This Train Is Rollin’
04. Knack For That
05. Future me
06. Isn’t That So
07. Don’t Let It Show
08. Gaslight
09. Better Stop
10. I Can’t Jam
Website: https://www.lilysazz.com/