Review: Jonathon Boogie Long – Courage In The Chaos
Jonathon Boogie Long – Courage In The Chaos
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Myrical Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Baton Rouge, Louisiana, een van de vele kweekvijvers voor muzikaal talent zoals Amerika er veel heeft. Baton Rouge, waar Jonathon Long op zesjarige leeftijd zichzelf leerde gitaarspelen en daarmee al optrad op school en in de kerk én waar hij als10-jarige het podium deelde met Kenny Neal, Rudy Richard en anderen! Inmiddels heeft hij ook al een flink aantal albums gemaakt, waarvan twee met en op het label van Samantha Fish, Wild Heart Records en dan nu, vijf jaar na zijn laatste album, verschijnt ‘Courage In The Chaos’ op Myrical Records als cd, vinyl en digitaal.
Jonathon speelt in verschillende bezettingen en voor dit album bestaat die uit:
Jonathon “Boogie” Long op lead vocals en gitaar
Allan Maxwell en David Ellis op bas
Doug Belote en Terence Higgins op drums
Nelson Blachard en John Gros op orgel/keyboards
Het album dat eerst gepland was om november 2025 te verschijnen is nu dus verschenen. Oorspronkelijk zouden er twaalf nummers op het album terecht komen maar het zijn er elf geworden en om dan maar gelijk te beginnen, opent het album met A Fool Can See, ook al als single uitgebracht, een weliswaar stevige melodie maar toch vrij “kaal”, meer basic dus met herhalende refreinen in de stijl van Deep Purple. Drums en bas gaan onverstoorbaar in dezelfde lijn verder, ook als Jonathon een scherpe solo ten beste geeft. Zijn medemuzikanten zorgen voor enkele “bescheiden” backing vocals en het nummer eindigt abrupt. Een stevige pot om een album mee te openen!
Oef! Mijn voeten gaan gelijk mee in deze dampende Hell Or High Water, nee, niet van de Allman Brothers Band, ook al zijn er in de tekst niet te missen overeenkomsten, zij het dan dit nummer van Jonathon meer een onvervalste boogie is. En wat er ook gebeurt, Hell Or High Water, hij houdt van haar!!! Een overtuigende, scherpe gitaarsolo doet de rest. Top! Ook dit nummer is al als single uitgebracht en net zo abrupt als het vorige nummer eindigt ook dit num-mer.
In Insanity, een mooie melodieuze blues, die beschrijft hoe je soms overmand kunt zijn door emoties, waardoor je zelf het idee hebt niet goed meer te sporen. Ondanks de zwaarte van de tekst, gaat de gitaar onverdroten door met hele fijne lijnen om tegen het eind van het nummer het werkelijk uit te schreeuwen dat hij de controle over zichzelf niet kwijt wil raken, waarna een werkelijk prachtig slotstuk volgt op akoestische gitaar!
Loze beloften, ook zo’n klassiek onderwerp in de blues, Empty Promises, een nummer van Michael Burks, is de volgende “boosdoener” op dit album waarin Jonathon zich beklaagt over wat hem overkomt, zonder natuurlijk zijn prachtige gitaarspel te vergeten. Af en toe heeft zijn stem iets van José Feliciano… Het onderwerp leent zich er van nature voor maar ook dit is een lekkere pot blues!
Het is natuurlijk níet zo maar je kunt wel eens het gevoel hebben geen kant meer op te kunnen, The World Is A Prison, waarin dikke drums openen, ondersteund door een scherpe gitaarlijn en Jonathon die terugkijkend op z’n leven tot nu toe, vaststelt dat The World Is A Prison en hij zich afvraagt of dat ooit anders en dus beter wordt. Flinke instrumentale delen rocken er luchtig op los en… een tip voor Jonathon: Träumen macht Hoffnung!
Als je het advies krijgt om in moeilijke tijd vooral stevig door te drinken zou ik dat advies maar niet al te serieus nemen. Drinking Through leidt zelden of nooit tot een oplossing. Hoe zeer het je misschien even afleidt van de problemen waar je in zit, morgenvroeg heb je, zoals gebruikelijk, “spiekers in de kop”! Dus toch maar niet doen! Ook een “broken heart” is tenslotte niet écht gebroken! Een lekkere blues met kristalhelder gitaarspel!
Het hoeft nauwelijks een opmerking dat Can’t You See oorspronkelijk van de Marshall Tucker Band is, denk ik tenminste, maar ik ben dan ook een giga-fan van de MTB met hun naar mijn mening zwaar onderschatte, inmiddels overleden, meestergitarist Toy Caldwell!!! Jonathon laat vanaf het begin veel “heel” van het origineel door een vrij subtiele intro te spelen die er recht aan doet. Heel mooi en heel rustig verlopend, deze klaagzang of er dan niemand is die ziet welk onrecht hem wordt aangedaan, Can’t You See. Ook mooie vocale uithalen en mooie solo-delen. Ik ben een redelijke purist wat originelen betreft en hun covers, maar deze uitvoering van Jonathon mag er heel zeker zijn! Een hele serieuze cover! Top! En, het was al bekend, ook Jonathon is niet zomaar een snarenplukker!!!
Toon Hermans zei het al: Un œuf is un œuf, en soms is enough ook echt enough in de zin van “genoeg is genoeg”, oftewel Baby I’m Through na alles wat Jonathon is overkomen, veel male backing vocals die hulp bieden in deze situatie. Het meeste helpt Jonathon echter zichzelf door ontzettend scherp en snel gitaarspel! Ook dit nummer is inmiddels al op single uitgebracht.
Als het uiteindelijk Tomorrow is, is vandaag alweer gisteren! Weer mooi gezamenlijk gezongen met harmony vocals in deze strakke melodie, voortgedreven door uptempo drums. “Don’t you worry about me”, alles komt goed, als het vandaag niet is dan toch heel zeker Tomorrow.
Lipstick begint met holle drums en bas waar zich Jonathon bij voegt met een quasi jankende en daardoor romantische gitaarlijn die uit komt in een mooie ballad. Heel mooi, sterk afwijkend van de andere nummers, maar… heel mooi!
Niet de klassieke Catfish Blues maar een eigen compositie van Jonathon! Catfish Blues, het laatste, het langste en zo te horen live opgenomen nummer met een sterke associatie met Roy Buchanan! Ook heerlijk láng jankend gitaarspel en uit volle borst gezongen door Jonathon met tussendoor de nodige vocale grapjes er in verwerkt. Iets dat het live altijd goed doet. Daarnaast veel ruimte om te improviseren op z’n gitaar in dit nummer van bijna acht minuten dat niet anders kan eindigen dan met een laatste bewijs van zijn kunnen op de snaren! Waarop anders!
Vertrekpunt van dit album: Het leven is een chaos, voor sommigen van ons altijd, voor anderen soms. Hoe dan ook, altijd reden om een poging te ondernemen Courage In The Chaos te tonen, orde aan te brengen om daarna weer fris en fruitig verder te gaan met het leven. Die orde zal vaak niet bestaan uit een enkel iets maar wel uit meerdere deeloplossingen.
Zo zit ook dit album van Jonathon “Boogie” Long in elkaar. Er is veel variatie, heel prettig en het gitaarspel van Jonathon is van bovengemiddelde klasse! Zijn stem is prettig hoorbaar. De rest van de bezetting levert een gedegen prestatie en dus kan ik deze recensie voor Bluestownmusic.nl alleen maar besluiten met te zeggen dat Jonathon een heel puik album heeft afgeleverd met ‘Courage In The Chaos’ !
Ik heb heel zeker géén zwakke plekken kunnen ontdekken in de mooi gevarieerde nummers, wél een aantal favorieten die er dan toch écht nog boven de anderen uitsteken: Hell Or High Water, Insanity, The World Is A Prison en Can’t You See.
Tracks:
01. A Fool Can See
02. Hell Or High Water
03. Insanity
04. Empty Promises
05. The World Is A Prison
06. Drinking Through
07. Can’t You See
08. Baby I’m Through
09. Tomorrow
10. Lipstick
11. Catfish Blues
Website: https://www.boogielong.com/