Review: Gregg Allman Band – Gregg Allman Band – Great As Ever: Live In Philadelphia ’86
Gregg Allman Band – Great As Ever: Live In Philadelphia ’86
Format: CD – Digital / Label: Sawrite Records LLC
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Het leven zit vol verrassingen! Denk je dat je verzameling Allman Brothers Band, Duane Allman, Gregg Allman, oom Butch en neef Derek Trucks, inclusief Tedeschi Trucks Band, Jaimoe én de zonen van, en talloze bootlegs, compleet hebt, komt er totaal uit het niets een album uit van de Gregg Allman Band met een live registratie van een optreden in de Chestnut Cabaret in Philadelphia op 11 januari 1986…!
En dat ook nog als de Gregg Allman Band en dat betekent in een bezetting die niet beter kán, Great As Ever, dus…
Gregg zelf op vocals, Hammond B3 en akoestische gitaar
de broertjes Toler waar Gregg altijd op kon rekenen, “Dangerous” Dan op gitaar en Frank “Frankie”, die ook regelmatig drumde bij de Marshall Tucker Band, op drums
oudgediende Bruce Waibel op bas en vocals
Chaz Trippy op percussie
Tim Heding op keys en vocals
Het album is verschenen op het voor mij onbekende Sawrite Records, volgens mij een onderdeel van Rough Trade…? En… een setlist, bestaande uit twaalf nummers, om van te smullen! Om te beginnen met een van de oudste ABB-nummers, Don’t Want You No More, zeer bekend losgaand na een korte aankondiging. Door het hele nummer heen een hoofdrol voor de toetsen die dan afgelost worden door het al jaren zwaar onderschatte gitaarspel van de inmiddels aan ALS overleden meestergitarist Dan Toler. Net als bij de ABB gaat het nummer vloeiend over in…
Ain’t My Cross To Bear, ook weer zo’n klassieker, in een mooi traag tempo, want een echte blues. Het publiek gaat helemaal los in enthousiaste kreten en dergelijke. De vocals van Gregg zijn echt heel erg goed en helder en dat hebben we ook vaak genoeg anders meegemaakt, helaas. Nee, hier klopt alles.
Sweet Feelin’, geschreven door Clarence Carter, Candi Staton en anderen waarvan Candi er in 1970 een hit mee had. Gregg heeft het nummer ook eens met Gov’t Mule gedaan op hun 3cd+dvd-album ‘Dub Side Of The Mule’ uit 2015. Lekker stampend en stuwend door drums op tempo en de keys van Gregg waar blijkt dat ze eigenlijk Old Time Feeling doen, maar… het verschil zit ‘m er alleen in of men “sweet” of “old time” zingt vóór “feeling”! Het genieten is er zeker niet minder om! Lekker!
Hot’lanta, een van de vele keigoede nummers van de ABB en een voltallige groepscompositie en instrumentaal. Lekker lopend en door- zeurend in positieve zin, met uiteraard veel keyboards, strakke drums en af en toe een “klap” drums om weer terug te keren naar het eigenlijke thema. Heel mooi én in een perfecte uitvoering waarin het fijne spel van Dan Toler opvalt omdat het anders is dan wat Dickey Betts deed. Een droge drumsolo brengt het thema weer terug in deze in verhouding, vrij korte uitvoering van dit heerlijke nummer!
Regelmatig op het programma van de ABB was het nummer van Fleetwood Mac, Need Your Love So Bad en ook in deze setting wordt het gespeeld door de Gregg Allman Band. Lekker lang uitgewerkt tot ruim zes minuten met de heerlijke stem van Gregg, terwijl zijn keys eronder het nummer dragen. Sporadisch doet Dan een gitaarduitje in het zakje maar de hoofdrol blijft toch voor Gregg en Frankie op z’n drums. Heel mooi en solide! En Gregg die het volgende nummer al een beetje verklapt…
Trouble No More, geschreven door Muddy Waters en Sleepy John Estes, bijna altijd op de setlist van een ABB-optreden, vaak aan het begin, ook heel vaak als laatste nummer, hier bij Gregg halverwege. Een beetje “kaler” dan bij de ABB maar zeker niet minder swingend! Strak ritme door bas en drums, fijne piano-solo, heel mooi!
Door Gregg in 1978 geschreven is de blues Things You Used To Do, ook weer zo’n lekker toetsengedreven nummer, zowel piano als keys. Weer strakke drums die de snelheid er in houdt en met ferme uithalen gezongen door Gregg. Het nummer is iets minder bekend maar klinkt écht lekker, inclusief een stuk quasi rommelige jam! En een plotselinge overgang naar…
Een van de mooiste nummers van Gregg waar hij volgens mij ook heel erg veel van hield omdat het bijna op elke setlist van hem staat en ook vaak bij de ABB, is Queen Of Hearts. Ja, dit is echt heel mooi en het publiek is het roerend met me eens. Een prachtige love song om alle geweldige kwaliteiten van “haar” te bezingen en dan uit te komen bij de conclusie dat ze je Queen Of Hearts is! Heel, heel mooi en ook weer een prachtige uitvoering met perfecte percussie bij de toetsen. Top! Halverwege een prachtige piano-solo waarna er schijnbaar moeiteloos terug”gespeeld” wordt naar het eigenlijke nummer!
Melissa, nog zo’n schoonheid van Gregg (en Steve Alaimo). In 1972 al uitgebracht door Duane & Gregg op hun eerste album als Duane & Gregg Allman en pas als ABB-nummer gepresenteerd op hun iconische album ‘Eat A Peach’, met daarop het het bijna 35 minuten durende Mountain Jam en dat nummer op zijn beurt is dan weer gebaseerd op het nummer There Is A Mountain van Donovan!
Terug naar Melissa dat door Gregg wordt opgedragen aan Dickey Betts, “wherever he is…” Gregg fijntjes op akoestische gitaar, net als Dan Toler, waardoor een hele mooie “unplugged” versie ontstaat zoals Gregg het later vaak heeft gespeeld. Werkelijk perfect en kristalhelder akoestisch priegelwerk. Top! Top! Top! Aan het eind wordt Dan nog even bedankt door Gregg! Anekdote: Het had weinig gescheeld of het nummer had Delilah geheten, ware het niet dat Gregg in een kruidenierswinkel (..) Melissa tegen kwam, ’s avonds laat, terwijl hij een fles melk kocht! Oef!
Midnight Rider, ja, die Gregg Allman heeft wat mooie nummers geschreven! Nog zo’n beauty! Geschreven met Kim Payne en door de ABB op hun album Idlewild South uit 1970 gezet. Altijd, in verhouding, een lange aanloop voordat het nummer écht begint en Gregg is nog steeds prima bij stem in ook dit weer een akoestische uitvoering, met opnieuw een vlijmscherp solerende Dan Toler. Ik kan iedereen alleen maar aanraden zich eens te verdiepen in het werk van Dan Toler, samen met Frankie als de Toler Brothers, in z’n eigen Dangerous Dan Toler Quartet, het samenwerkingsverband als Brothers of the Southland, de Renegades of Southern Rock, de Toler/Townsend Band en de Toler-Tucci Band.
Een zwaar onderschatte meestergitarist die dus vaak meespeelde bij Gregg Allman maar ook bij Dickey Betts toen die niet meer bij de ABB speelde en zijn plek bij de ABB werd ingenomen door Warren Haynes én Derek Trucks tót de Allman Brothers Band echt ophield te bestaan met een laatste optreden in 2014 in het Beacon Theatre, hun thuisbasis in New York waar ze altijd een “run” speelden, bestaande uit vele avonden, oorspronkelijk als ze terugkwamen van een tournee, maar later gewoon als vaste (jaarlijkse) traditie. Midnight Rider dus. Grote akoestische klasse en een hartstochtelijk meezingend publiek!
Just Ain’t Easy kom je ook niet elke dag tegen maar is ook gewoon een heel fijn Gregg Allman-nummer en in 1979 door de ABB op hun puike album ‘Enlightened Rogues’ gezet waar dus ook Need Your Love So Bad opstaat en het heerlijk lange instrumentale nummer van Dickey Betts, Pegasus, dat live altijd veel langer werd! Hier zwaar aangezet met een orgel als iets heel plechtigs om maar aan te geven dat niet alles even makkelijk is, Just Ain’t Easy. Veel percussie erbij en sporadisch een gitaar die uiteraard best wel overgaat in een fijne, rustige solo, waardoor uiteindelijk bijna zeven minuten worden volgespeeld. Heel mooi! Top!
I’m No Angel, het laatste nummer op dit album, van dit live optreden, is niet van de hand van Gregg Allman maar van Tony Colton en Phil Palmer maar werd wel het titelnummer van zijn gelijknamige album ‘I’m No Angel’ uit 1987, een jaar later dus dan dit live optreden! Op dat album zelfs een Don Johnson, vooral bekend van de tv-serie Miami Vice, die de vocals zingt op één nummer! Gregg kondigt I’m No Angel ook als zodanig aan, dat het een nummer is waar ze op dat moment aan werken en waarschijnlijk op zijn eerstvolgende album komt, I’m No Angel. Het is dus 1986/87 en inderdaad klinkt dit nummer heel anders dan het al wat oudere werk. Moderner. Maar niet minder dé blues! Dan Toler soleert nog een keer en het is bijna hoorbaar dat Gregg moe begint te worden… En dan zit dit heerlijke album er op.
Ik ben natuurlijk niet vrij van vooroordelen. Ik ben een ABB-adept en van alles wat daar maar een beetje mee te maken heeft. De ABB bestaat niet meer. Duane overleed jong aan de gevolgen van een motorongeluk, bassist Barry Oakley idem, Dickey Betts is overleden, Butch Trucks, de drummer en oom van Derek pleegde zelfmoord en ook Gregg legde het loodje. Het enige nog levende, originele bandlid is Jaimoe, Jay Johanny Johanson, een van de twee drummers en die is bijna 82! De zonen, Duane van Dickey Betts, vernoemd naar Duane Allman en Gregg’s zoon Devon treden in de voetsporen van hun illustere vaders en Derek Trucks zet ook de traditie voort waarin zijn oom een onmisbaar onderdeel was van een van de allergrootste bands ooit, de Allman Brothers Band!
Een klein verslag daarvan, met veel nummers door Gregg geschreven, vaak uitgebracht door de ABB én door Gregg solo, hebben een mooi plekje gekregen op dit heerlijke album: de Gregg Allman Band: ‘Great As Ever: Live In Philadelphia ’86′. Logisch dat dit album bij geen enkele ABB-fan mag ontbreken maar ook voor de meer algemenere liefhebber van countryrock, bluesrock en gitaarblues, is dit album een absolute must.
Geen woord teveel: Great As Ever!!! Heerlijk!
Tracks:
01. Don’t Want You No More
02. Ain’t My Cross To Bear
03. Sweet Feelin’ (Old Time Feeling)
04. Hot’lanta
05. Need Your Love So Bad
06. Trouble No More
07. Things You Used To Do
08. Queen Of Hearts
09. Melissa
10. Midnight Rider
11. Just Ain’t Easy
12. I’m No Angel
Website: https://greggallman.com/