Review: Gráinne Duffy – What Am I Supposed To Do
Gráinne Duffy – What Am I Supposed To Do
Format: CD – Digital / Label: Independent
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
De Ierse gitariste en singer/songwriter Gráinne Duffy met haar 6e album en ik had nog nooit van haar gehoord! Ik troost mezelf met de gedachte dat je ook niet alles en iedereen kunt kennen want er is zóveel en er zijn zóveel artiesten en elke dag komen er weer nieuwe bij. Maar zes albums? Vanaf haar debuut in 2007 met ‘Out Of The Dark’. What’s in a name! Maar… geen probleem! Nu ligt haar nieuwste album klaar, beschikbaar als cd en digitaal en in eigen beheer uitgegeven: https://www.grainneduffy.com/
Voor het album heeft Gráinne de volgende line-up samengesteld:
Gráinne zelf op vocals en gitaar
Paul Sherry, haar man, op gitaar, bas en vocals
Marc Ford die het album samen met Justin Stanley geproduceerd op gitaar
Jorgen Carlsson op bas
Kenny Aronoff op drums
Peter Levin op piano en keys
en de al als mede-producer genoemde Justin Stanley op drums en vocals
Negen nummers staan er op ‘What Am I Supposed To Do’. Eigen nummers en enkele interessante covers en het album opent met Early In The Morning. Gelijk een korte rocker waarin de dag van Gráinne begint met dingen te doen voor haarzelf en mocht ze iets moeten doen voor een ander, dan doet ze dat “for free”! Een beetje een kruising tussen Suzie Quatro en Joan Jett & the Black Hearts.
What Am I Supposed To Do, de albumtitel, een vrij hoekige melodie die echter vlot gaat swingen als er gezamenlijk wordt gezongen. Doet een beetje denken aan Rod Stewart & the Faces. Met fijne, helder doorklinkende uithalen op gitaar en strakke drums.
Streets Of Love, voortgekomen uit een fietstochtje door ons eigen Amsterdam, waar de ogenschijnlijke chaos bij een preciezere observatie een best wel “georganiseerde chaos” blijkt te zijn. Een mooie sfeertekening van alledaagse “kleine” gebeurtenissen die eigenlijk “nooit” opvallen en dan “ongezien” aan ons voorbij gaan. Je moet sowieso vaker de fiets nemen en als je dat dan doet, kijk dan maar eens goed rond wat er allemaal te “zien” is in je eigen Streets Of Love…! Lekker rockend.
Moeilijkheden in een relatie? En wil je die graag oplossen? Daar zijn er echter twee voor nodig! Lukt dat niet of niet helemaal, dan blijft het worstelen met als mogelijk gevolg: Tearing Me Apart. Een intro à la Bad Company, ook weer stevig en hoekig met hele fijne harmony backing vocals. Het loopt lekker!
Tragedy, niet van de BeeGees maar van Peter Wolf. Een duet tussen Gráinne en haar man Paul Sherry die net zo’n gruizige stem heeft. “If you ever take your love from me, that would be a Tragedy.” Ook een goed lopend nummer, “mooi” gezongen met ook nog een scherpe gitaarsolo.
Een bekend gegeven, er kan soms zó weinig gezegd worden dat het een oorverdovende stilte oplevert die ervaren wordt als Hurts Just The Same, alsof de pijnlijke zaken wél uitgesproken zouden worden. Mooie melodramatische melodie die uitstekend past bij dit nummer. Heerlijk slidende gitaar en mooi gedragen gezongen.
Een beetje folky en toch bluesy met gelijkenissen met Rod Stewart in de opbouw van Taking My Heart Away en uiteindelijk een rustige rocker. Met een herkenbare en goede gitaarlijn vol variatie.
Ook weer zo’n herkenbare intro die gelijk doet denken aan I Want More van de Tedeschi Trucks Band, maar toch vrij snel overgaat naar een meer girly gezongen Got To Give It Up met veel “nah nah nah’s”. Mooie strakke baspartij en een stevig nummer met hitpotentie!
Need Your Love So Bad, heerlijk toch hoe vaak je “iets” tegenkomt van Peter Green/Fleetwood Mac waarbij opgemerkt moet worden dat vaak vergeten wordt dat het nummer toch écht van Little Willie John is! Als afsluiter van dit album goed gekozen. Rustig begin op gitaar met fijne keys eronder. Mooi bluesy gezongen waarin Gráinne er in slaagt haar stem niet zó gruizig te laten zijn maar meer vloeiend, passend bij dit gevoelige nummer. Heel mooi en langzaam wegstervend.
En dan zit na nét 28 minuten het album ‘What Am I Supposed To Do’ van Gráinne Duffy er op. Negen puike nummers, maar… véél te kort! Het zijn nummers die je “langer” wilt horen. Langer in de zin van iets langer uitgewerkt, misschien nog een complet eraan of een langere gitaarsolo want die zijn ook meer dan prettig aan te horen. Of “langer” door er drie nummers bij te zetten… In de recensie noem ik veel gelijkenissen met andere artiesten. Dat heb ik bedoeld als compliment voor het schrijven van de nummers waar Gráinne er blijk van geeft goed te hebben geluisterd naar “anderen” en wát er daarvan goed aanslaat, catchy is, enz.!
Alle negen goed? Zeker! En toch geen “9 uit 9” in dit geval omdat, als je net lekker ín het nummer zit, is het al weer afgelopen. Daarom de nummers die er dáár bovenuit steken: Streets Of Love, Tearing Me Apart, Hurts Just The Same, Got To Give It Up en Need Your Love So Bad. En om bij dat laatste nummer aan te sluiten in de finale conclusie voor dit album: Míjn voorkeur heeft ze!
Tracks:
01. Early In The Morning
02. What Am I Supposed To Do
03. Streets Of Love
04. Tearing Me Apart
05. Tragedy
06. Hurts Just The Same
07. Taking My Heart Away
08. Got To Give It Up
09. Need Your Love So Bad
Website: https://www.grainneduffy.com/