Review: Duane Betts – Isle Of Hope
Duane Betts – Isle Of Hope
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Sun Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Het is vandaag 12 juni 2026 en afgelopen nacht om 0.00 uur kwam het nieuwe album van Duane Betts beschikbaar, ‘Isle Of Hope’. Nadat er de afgelopen weken als drie nummers van het album vrijgegeven waren op verschillende fora/forums, kon ik geen geduld opbrengen tot ik ergens in de morgen ontbeten zou hebben. Ben ik dan een fan van Duane Betts? Nou, ik denk het wel. En de drie al vrijgegeven nummers hadden mij bijzonder nieuwsgierig gemaakt omdat bij het aankondigen van de release bekend werd dat ‘Isle Of Hope’ een heel persoonlijk album zou gaan worden, al was het maar omdat Duane nog maar zo kort geleden zijn vader, Richard “Dickey” Betts had verloren en zelf ook meer dan genoeg “achter de kiezen” had, wat hem al met al veranderd heeft als mens en muzikant. Interessant!
Het album ‘Isle Of Hope’ is verschenen op het legendarische Sun-label! en is geproduceerd door Dave Cobb die op het album ook nog af en toe de gitaar ter hand neemt.
Het album is verkrijgbaar als cd, (geel!) vinyl en digitaal, er staan tien nummers op waarvoor Duane de volgende line-up om hem heen heeft verzameld:
Duane Betts zelf natuurlijk op vocals en gitaar,
Johnny Stachela op gitaar, (Johnny, Duane en Pedro Arevalo zijn op YouTube te bewonderen in
een uur durend akoestisch concert ter gelegenheid van de Release Party van dit album, in McCurdy’s in Sarasota, Florida!)
J.D. Simo op gitaar,
zoals al gezegd, producer Dave Cobb ook op gitaar,
Brian Allen op bas,
Derrek Phillips op drums,
Phillip Towns op keyboards
en Bekka Bramlett zingt de background vocals.
(Ik word altijd blij als “cirkeltjes” rondgemaakt worden want Bekka is de dochter van Delaney en Bonnie Bramlett die in de beginjaren
zo veel meespeelden en zongen met de Allman Brothers Band en met name Bonnie dat zingen veel bleef doen bij zowel Gregg Allman als
bij Dickey Betts, waarmee een werkelijk, prachtige “cirkel” helemaal rond is!
Het album ‘Isle Of Hope’, opent met de tweede single, Heartache, een hele rustige en onophoudelijk slidende melodie waarin Duane vaststelt dat hij niets meer kan doen, dat het tijd is om afscheid te nemen, ook “de ander” kan er niets aan doen. Wat overblijft is Heartache. Heel, heel mooi met naast het sliden, heerlijk gitaarspel waar af en toe enkele riffs doorheen gebreid zijn die herinneringen oproepen aan Dickey Betts die ons zulke geweldige muziek heeft nagelaten!
Reckless, roekeloos, een zelfonderzoek waarin Duane weet dat hij soms roekeloos is of is geweest en dat hij na het verlies van zijn vader hulp nodig heeft om op het juiste spoor te blijven. En al helemaal om “the bottle” te laten staan… Heerlijk background vocals van Bekka en aan het eind heel puik gitaarspel met ook hier en daar een beetje “wah wah”.
In aansluiting daarop, Into The Void, de grote leegte die ontstaat wanneer een ouder is overleden en al helemaal als dat de langstlevende ouder is geweest. Ik weet nog dat onze zoon slaagde voor z’n middelbare school en dat de eerste, natuurlijke, neiging was “opa en oma” te bellen, maar die waren er niet meer, of zoals voor een achterblijvende partner of kind(eren), de eerste Kerstdagen zonder… Die leegte is niet voor te stellen zonder dat je het zelf meemaakt! Ook hier hoor ik flarden van zoiets als “Elizabeth Reed” in verweven. Heel mooi allemaal.
En wil je dan ergens weer bovenop komen is het de eerste stap om te stoppen met Pills And Liquor. Die verdoven slechts eventjes maar dragen zeker niet bij aan welk herstel dan ook! Mooi om ook te bekennen dat je al dat spul eigenlijk nooit hebt gemogen, het nooit lekker vond en dat je je realiseert dat dit de eerste keer is dat je dat hardop zegt…!!! Lekker snelle melodie om de overtuiging van die beslissing kracht bij te zetten. Mooi.
Heel andere herinneringen worden opgediept op een Silver Afternoon waarin een relatie wordt bezongen, de stappen die beiden hebben gezet, de richting die men op ging. Het leven loopt zoals het leven loopt. Klinkt flauw maar het is gewoon zo. En pas “daarna” komt hooguit de vraag “what if?” Veel slide, veel piano, mooie bas en weer Bekka mooi op de background.
Het nummer dat als eerste op single verscheen van dit album is Down To Houston, waarin Duane hoorbaar op pad is van Memphis naar Houston waar iemand op hem wacht, “a special one, always there for me.” Lekker kippig en scherp gitaarspel ook verder veel begeleiding om deze vlotte rocker inhoud te geven.
De inmiddels derde single van het album is Best Wishes, voor mij een van de beste nummers van dit album omdat het dichtste bij komt bij waar dit album eigenlijk voor bedoeld is, na een zware periode in je leven, een Island Of Hope vinden. Ook het nummer komt qua melodie heel dicht bij de overbekende Southern rock waar we al tientallen jaren zo mee verwend zijn en een stijl van muziek maken die door Duane Betts en Devon Allman levend wordt gehouden, niet alleen door hun eigen werk maar ook door de jaarlijkse Allman Betts Family Revival! Heerlijk lekker lopend nummer, zou ook maar zo tot langer dan een kwartier uitgewerkt kunnen worden. Sweet memories… dat zeker! Ook een mooie “samenvatting” van een leven: “Best Wishes, sweet memories, no regrets!”
Manatee River, een rivier in Florida die ter hoogte van Tampa Bay uitmondt in de Golf van Mexico (!) Water brengt rust, maakt rustig, tijd om na te denken over het advies dat Dickey zijn zoon meegaf om zich niet te laten verblinden door welk succes dan ook, letterlijk zoals mijn vrouw ook altijd zegt: Wie in de schijnwerpers staat wordt er door verblindt…! Lichtelijke raga-melodie in de gitaarlijnen. Heel mooi.
De strijd tegen drugs is ook vaak een oorlog. Zeker in persoonlijke zin. En aan het eind van die oorlog is er misschien ook nog een winnaar… Een mengelmoes aan gedachten speelt door het hoofd van Duane. Uiteraard herinneringen aan zijn vader, die, zoals de Belgische presentator van een jazzprogramma op radio, John Coltrane zo treffend beschreef, een ervaringsdeskundige was. Winners Of War. Heerlijk traag slidende melodie die alle ruimte geeft aan zulke bespiegelingen. Het heeft iets van een George Harrison-nummer die ook zo “verdrietig hoopvol” kon zingen. Aan het eind klinkt er iets door van Jessica/Pony Boy.
Een traditionele Southernrocker, Keep My Hands Clean, als laatste nummer op dit album. Aan welke verleidingen je ook blootgesteld wordt, zorg dat je Keep My Hands Clean. Lekker vlot, strakke drums en veel stuwende gitaar.
‘Isle Of Hope’ is een heel bijzonder album geworden. Overwegend rustige nummers waarin de tekst feitelijk belangrijker is dan de muziek. Het is echt een retrospectief geworden, een terugblik op het leven met en van z’n vader en een moment van bezinning na het overlijden van z’n vader en hoe daar mee om te gaan. Hét houvast in dat proces is de titel van het album, ‘Isle Of Hope’. En aan die albumtitel zijn dan tien nummers “opgehangen” als een soort kleine foto-albumpjes, vol herinneringen.
Vanuit dat standpunt bezien vind ik het een heel puik album. Andersom, als je zo’n begenadigd muzikant bent, hoe geef je beter weer wat je doormaakt dan in datgene waar je goed in bent: De muziek!? De begeleiders van Duane leggen een ingetogenheid aan de dag die het album zo prettig luisterbaar maken en de background vocals van Bekka Bramlett zijn geweldig zuiver en mooi aanvullend!
Op een hele andere manier dan in mijn andere recensies, zou ik willen zeggen dat dit album een “10 uit 10” is. Elk nummer klopt gewoon als deel van het grotere geheel, het album. De hoes is lekker ouderwets vormgegeven zoals je tegenwoordig weer vaker ziet, de artiest groot in beeld, SUN-logo rechtsboven, de naam van de artiest in stevige letter daaronder en daaronder dan in bescheiden lettergrootte de tracklist.
Zoals ik zelf ook al hier en daar aangaf kan ik me ook heel goed voorstellen dat er veel bezoekers van Bluestownmusic.nl die ook zo’n verlies te verwerken hebben gekregen dit album kunnen draaien als een mooie afleiding of zelfs hulpmiddel.
Gewoon lekker draaien, lekker wegzakken en herinneringen ophalen!
Tracks:
01. Heartache
02. Reckless
03. Into The Void
04. Pills And Liquor
05. Silver Afternoon
06. Down To Houston
07. Best Wishes
08. Manatee River
09. Winners Of War
10. Keep My Hands Clean
Website: https://www.duanebetts.com/