Review: Gina Coleman – Uncrowned: A Tribute To Ida Cox
Gina Coleman – Uncrowned: A Tribute To Ida Cox
Format: CD – Digital / Label: Guitar One Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Gina Coleman zal misschien bij weinigen van ons bekend zijn en toch loopt ze al járen mee in het dynamische muziekwereldje. Wie haar wél kent zal dat waarschijnlijk doen als lid van de band Misty Blues, waarvoor ze een hele rits nummers schreef voor de vele albums die die band heeft uitgebracht. Solo had ze tot nu slechts één album op haar naam staan, een album met de “makkelijk” uit te spreken titel ‘Unequivocally’…
Nu dus een tweede album met de veelbelovende titel ‘Uncrowned: A Tribute To Ida Cox’ en heb ik hiervoor de recensie geschreven voor het album van Dani Wilde – ‘The Vizztone Sessions‘ waar, toevallig, ook een nummer op staat van Ida Cox en dát nummer, Wild Women Don’t Have The Blues, staat ook op dít album van Gina Coleman… En waar ik een tijdje geleden de recensie schreef van het album van de Alexis P. Suter Band – Just Stay Live – Recorded Live At The Falcon en ik van haar wist te vertellen dat ze bekend stond als “the deepest female voice”… Nou de stem van Gina Coleman mag er ook zijn hoor!
Een stem als een tank, zo sterk! En toch zo gevoelig!
En mét die stem heeft ze dus een eerbetoon samengesteld voor Ida Cox in de vorm van elf nummers uit het repertoire van deze dame.
De basisbezetting op dit album van Gina Coleman is lekker compact:
Gina Coleman op vocals
Seth Fleischmann, (familie van de modeltreinen?) op gitaar
Diego Mongue op bas
Rob Tatten op drums
David Vittone op keys op (3, 4, 7, 10 en 11)
Ronan Chris Murphy op percussie op (1, 2, 4, 5 en 7 t/m 11)
plus versterking van
Aaron Dean op klarinet op (2 t/m 4, 6 en 10) en
Jeff Dudziak op banjo op (10)
en als speciale gast Caye Adegbalola op gitaar op (9)
Het album is verschenen op Guitar One Records en is geproduceerd door Gina en Ronan Chris.
De setlist van elf nummers begint met Graveyard Dream Blues. Lekker akoestisch én slidend, percussie en een verrassend hoog zingende Gina die voor zich uit zit te dromen op het kerkhof, waar ze eerbiedig knielt en vraagt aan “hogerhand” om haar man aan haar terug te geven. Een nummer uit 1923, dus meer dan 100 jaar oud en nog steeds práchtig in deze uitvoering! Absoluut top!
Lekker swingend zitten wachten op de postbode in Mail Man Blues. Fijn hoorbare bas, weer veel percussie en een fris en fruitig gitaarspel op de akoestische gitaar waarna de bas een fantastische solo ten beste geeft, strak begeleid door de drums. Heerlijk nummer! Maar als het wachten vruchteloos is, is deze Mail Man Blues, “the worst I ever had!”
Een dubieuze titel, deze One Hour Mama, waarin Gina zegt dat ze geen vaste relatie wil. Ze wil alleen inspelen op “vraag en aanbod”. Allebei gewoon in action voor wat er van elkaar verwacht wordt. Ook nog een lekker stukje klarinet aan het eind.
Een hele andere mama in Worried Mama Blues als al vroeg in de morgen “de blues” aan de deur klopt… Troubles dus want zeker als de blues weer vertrokken is, beginnen haar problemen pas! Maar wat wil je ook als je de man van je beste vriendin afpakt… Dan krijg je vanzelf een Worried Mama Blues.
Wild Women Don’t Have The Blues, een statement dat er mag zijn. Begeleid door een fraaie klarinet en een solerende akoestische gitaar bezingt Gina situaties waarin een gemiddelde vrouw het zich niet kan veroorloven om “de blues” te hebben. Vrouwen hebben daar geen tijd voor, veel te druk als ze zijn met het oplossen van de problemen die door de mannen zijn veroorzaakt…
Weer die fijne klarinet in Bama Bound Blues, waarin Gina vraagt om de trein terug te laten keren naar het station, overtuigd als ze is dat haar man er in zit, vertrokken is, en dat is vooral niet haar bedoeling! Een lekkere slome blues die uitnodigt tot een flinke huilbui.
Het begin van dit nummer laat weinig ruimte voor iets anders dan You Got To Swing And Sway. Swingen en mee laten voeren op wat er verder gebeurt. Lekkere trommel met percussie.
Die Ida Cox was een ondeugend dametje, stiekem je lover bij je houden de hele nacht en zorgen dat hij voordat de dag aanbreekt, stilletjes je huis verlaat, Fore Day Creep! Gitaar à la Hot Club de France zoals al vaker in de nummers op dit album. Lekker swingend nummer!
Slechte tijden komen vaak als een déjà vu voorbij. Alweer diezelfde shit, waarom ik, waarom ik altijd? Hard Times Blues. De begeleiding is eigenlijk te vrolijk voor zoveel ellende… Speciaal aandacht voor het gastoptreden van Caye Adegbalola.
Een traditionele blues-intro voor Lawdy Lawdy Blues waarin Gina het niet zo goed getroffen heeft. De blues weetjewel. Maar als je man je “treats like a dog” dan is het toch wel goed mis. Kappen dus!
En wat goed is gaat snel en dat betekent dat het laatste nummer van dit album op punt van beginnen staat. Blues Ain’t Nothing Else But. Beginnend met een kristalheldere klarinet, aangevuld met weer die dikke vette bas in een net zo’n vette, kale blues waarin elk spoortje vreugde, liefde en hoopvolle toekomst is uitgebannen. Nee, dit gaat puur om het naakte overleven als je in diepe ellende zit. En dat bijna zeven minuten lang… Gelukkig is de klarinet het hele nummer prominent én solerend aanwezig en is ook die dikke bas onvermoeibaar. En afgezien van de verdrietige vocals van Gina, maken bas en klarinet dit nummer tot een zekere topper! Blues in optima forma!
Ida Cox overleed in 1967 op de respectabele leeftijd van 71 jaar, dus haar kunnen we niet meer kronen maar dit album van Gina Coleman verdient heel zeker wél een kroontje! Wát een stem! Wát een nummers! Bijna alles akoestisch waardoor bas en klarinet heerlijk op de voorgrond kunnen treden in de bege leiding van Gina’s vocals. Heel, heel mooi.
Met afstand springen er een paar nummers uit: Graveyard Dream Blues, Mail Man Blues, Wild Women Don’t Have The Blues, Fore Day Creep, Hard Times Blues, Lawdy Lawdy Blues en het imposante Blues Ain’t Nothing Else But.
Kortom, een zangeres die er toe doet en wiens krachtige stem volledig tot haar recht komt in deze overwegend akoestische setting!
Tracks:
01. Graveyard Dream Blues
02. Mail Man Blues
03. One Hour Mama
04. Worried Mama Blues
05. Wild Women Don’t Have The Blues
06. Bama Bound Blues
07. You Got To Swing And Sway
08. Fore Day Creep
09. Hard Times Blues
10. Lawdy Lawdy Blues
11. Blues Ain’t Nothing Else But
Website: https://www.ginacolemanmusic.com/