Review: Alex Lopez – Retro Revival

Alex Lopez – Retro Revival
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Maremil Music
Release: 2026

Gerard Haarhuis

Alex Lopez heeft een nieuw album uitgebracht. Dit keer onder de groepsnaam Alex Lopez & the Xpress en dat is niet onverstandig want er zijn meerdere artiesten die Alex Lopez heten en die anderen dan ónze Alex Lopez maken ook héél andere muziek! Alex Lopez & The Xpress dus met hun nieuwe album ‘Retro Revival’.
Voor Alex is dit zijn 9e album na ‘Back Bedroom Blues’ (2013), ‘Is It A Lie’ (2015), ‘Slowdown’ (2017), ‘Yours Truly, Me…’ (2019), ‘Rising Up’ (2021), ‘Nasty Crime’ (2022) en ‘Looking For A Change’ (2023).

Alex Lopez & The Xpress kent een bezetting van drie leden:
– Alex zelf op vocals en gitaar
– Steve Roberts op bas
– de van oorsprong Japanse Kana Leimbach op drums

Op het eerste en laatste nummer op dit album speelt er een gastgitarist mee. Op het laatste nummer Keep On Living is dat George Harris, op het eerste nummer One More Time is dat Lightning van de band Memphis Lightning en daar hoort een toelichting bij.

Lightning, oftewel Darren Thiboutot Jr vormt samen met z’n vader de band Memphis Lightning. Jr. speelt gitaar en zingt, Sr. speelt bas maar kan ook drummen. Deze Darren nu kreeg op 18-jarige leeftijd de diagnose kanker maar is daar na een genezingsproces van zeven jaar van hersteld! En ondanks dat hij nog maar 28 is heeft hij al met grootheden als Jimmie Vaughan, Samantha Fish, Albert Castiglia, Robin Trower en anderen gespeeld. Zijn gitaarstijl wordt vaak vergeleken met Roy Buchanan. Met deze voorgeschiedenis is het niet zo vreemd dat hun laatste album de titel ‘Borrowed Time’ heeft gekregen…!

En dat gezegd hebbende komen we terug bij Alex Lopez & The Xpress met hun album ‘Retro Revival’ waar elf nummers op staan. Het album is uitgebracht op het Maremil Music-label en ik wil graag opmerken dat de aangeleverde info prachtig compleet is, inclusief de songteksten. Compliment daarvoor!
Het album is natuurlijk ook digitaal beschikbaar.

Het album opent dus met One More Time waarop Lightning meedoet, een beetje goedkope smoes, “One More Time, before I leave you, nog één keer, anders is m’n leven zinloos…” Wel een lekkere rocker met mooi gitaarspel en Alex zingt met een verrassend jonge stem. Hij is ook nog niet zó oud, maar toch.

Your Lovin’ begint met een “klapper”, even stilte en dan begint het nummer lekker hoekig terwijl het zingen associaties oproept met Robert Plant, maar dan wel uit de tijd van Led Zeppelin! En die vergelijking alleen al geeft dit nummer een bijzondere lading. Ook in dit nummer een vrij simpele tekst waarin Alex hoog opgeeft over de liefde van “haar”. Maar als ze hem dan toch in de maling neemt, sterft er een stukje van hem…

Een lange, langzame blues in When I Sing The Blues waarin het weer om een verbroken relatie gaat. “When I sing the blues, I sing about you,” – “When I cry about the blues, I’m crying for you.” – “The way you left me, you took all that I have.” En geen moment afvragen waaróm ze is gegaan…

Alex heeft hulp nodig in Here I Am. Als er toch een tafel gedekt is zonder dat er een stoel voor jou is, ja, dan krijg je toch wel een bepaald gevoel van overbodigheid… Mooie hakkende melodie met scheurende gitaar terwijl Steve Roberts die dit nummer samen met Alex geschreven heeft, lekker duidelijk op z’n bas te horen is. Lekker nummer met een mix van ZZ Top en Status Quo.

Alex weet goed te verwoorden What The World Needs Now. “A little bit loving, a little bit of hope, enzovoort, enzovoort. Een stevige, doorduwende melodie en ik hoor toch duidelijk keyboards die nergens gecrediteerd worden…

Hey Little Sister, “ik heb te weinig geld voor brood op de plank, maar wat ik wel heb is heel veel liefde en uiteindelijk is dát het enige dat je nodig hebt…” Een mooi gezongen nummer, aangevuld met veel backing vocals en instrumentaal een hoofdrol voor bas en drums om er dan een mooie rockende gitaarsolo aan toe te voegen.

Een heerlijke bas-intro in Angry waarin Alex boos is op alles wat er rond om hem heen gebeurt. Héle, héle felle uithalen die enorm doorgalmen op de achtergrond, hoeveel meer gelijkenis met Led Zeppelin’s Whole Lotta Love wil je hebben… Feitelijk domineert de bas van Steve Roberts dit nummer en dat is
niet verkeerd. Ik houd van de bas maar dit is écht goed. En dat maakt dat ik dit nummer wel heel erg fijn vind.

Loving You Gave Me The Blues, een wetenschap waar Alex pas achter komt door het beschrijven van zijn relatie met alle ups-and-downs. “Never knew, Loving You Gave Me The Blues.” Met mooie backing vocals in een vlotte, stampende melodie, vrij eenvoudig van opzet maar daardoor wel aanstekelijk.

(In The) Name Of Love, een min of meer funky melodie waarin nu Kana nadrukkelijk met backing vocals aanwezig is. Vrij korte zinnen die bijna allemaal eindigen met “love”. “In the Name Of Love…” geen spelletje, zonder liefde is het leven niet hetzelfde, ik kan niet zonder, enzovoort. Tja.

Lekker stampend begint Black Hole, dit doet gelijk denken aan de Beatles in de jaren 60, een beetje kaal ook qua instrumentatie… Het is weer verdriet alom. In de Black Hole zit nu zijn “soul”… In de blues ontkom er je er vaak niet aan om over dezelfde onderwerpen te gaan zingen, het is tenslotte de blues nietwaar, maar dan nog. Ik mis hier “inhoud”, de teksten raken me niet echt. In dit nummer heel zeker niet.

Keep On Living, akoestische gitaar, liefdevol gezongen met weer backing vocals van Kana, begeleiding met bas en drums. En ook hier weer een vrij knullige tekst. Mooie intro om duidelijk te maken waar het over gaat, dan een groot middenstuk waar geen vooruitgang wordt geboekt in de zoektocht waar Alex in op pad is en dan komt er geheel onverwacht een tekstueel slot wat ik niet wil horen.

Alex Lopez & the Xpress met ‘Retro Revival’.
Ik vind het tegenvallen. Over het algemeen klopt de muziek wel best redelijk tot gewoon goed. Maar waar Alex alle nummers zelf heeft geschreven, sommige in co-writing vind ik dat teleurstellend. Het zijn zúlke simpele regels dat het gewoon moeilijk past tot helemaal niet past bij de melodie die gespeeld wordt. In heel veel nummers zijn het ook maar een paar regeltjes tekst die dan al dan niet iets gevarieerd, herhaald worden.

Vooraf zie ik de tracklist en dan staan er elf titels waar ik me heel veel bij voor kan stellen. Echt! Alleen wordt dat te weinig of niet waar gemaakt. Alex kan er niets aan doen maar ook omdat zijn stem vrij hoog zit, maakt het qua beleving allemaal iets hijgender, moeizamer. Ik zou Alex wel eens willen horen op een album met alleen maar covers en de nummers zodanig gekozen dat hij gedwongen wordt iets dieper te zingen.

Om aan te geven wat ik bedoel met teksten verwijs ik naar mijn recensie op Bluestownmusic.nl van het album ‘Mixed Emotions’ van My Generation, een “regionale” band met meer dan potentie. De nummers op dat album, geschreven door Pascal Groot Kormelink hebben mij meer dan aangenaam verrast.
Ook hier heel veel “dezelfde” onderwerpen, nogmaals, we hebben het over de blues, dus dat kan bijna niet anders, maar als ik dan zie hoe díe teksten verhalend zijn, compleet zijn, realistisch zijn en door dat alles zó ontzettend goed overkomen… ja, dat is waar het bij Alex aan ontbreekt.

Op ‘Retro Revival’ “hoor” ik ook dat Steve Roberts in staat moet worden geacht een grotere bijdrage te kunnen leveren aan het schrijven van de nummers en door dat voor een volgend album samen te doen ontstaat er waarschijnlijk, hoop ik ook oprecht, méér “inhoud” waardoor de nummers mij wel “raken”, binnenkomen….

Met name door de muziek, de melodie, heb ik een aantal nummers die zich onderscheiden van de rest: When I Sing The Blues, Here I Am, Hey Little Sister en Angry.
Best een goed album qua muziek maar je wilt toch ook iets aan de teksten “beleven”, tenslotte is dat ook de “blues”!!!

Tracks:
01. One More Time
02. Your Lovin’
03. When I Sing The Blues
04. Here I Am
05. What The World Needs Now
06. Hey Little Sister
07. Angry
08. Loving You Gave Me The Blues
09. Name Of Love
10. Black Hole
11. Keep On Living

Website: https://www.alexlopezmusic.com/