Review: Karen Dahlstrom – Love These Days
Karen Dahlstrom – Love These Days
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Idalyn Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Een nog redelijke onbekende naam, dus een mooie gelegenheid om daar iets aan te doen nu ze, na twee EP’s, ‘Gem State’ in 2011 en ‘No Man’s Land’ in 2019, uitkomt met haar eerste volwaardige album, ‘Love These Days’. Op jonge leeftijd zong ze al veel en dat dan in de stijl van Sarah Vaughan en Ella Fitzgerald, tot ze ontdekte dat haar stem zich beter leende voor het meer verhalende repertoire en dat zal bewaarheid worden op dit album! Ze nam ook de gitaar ter hand en meer had ze niet nodig als basis onder haar muzikale carrière die professioneel begon in Bobtown, een fijne Americana band, die het van 2010 tot 2019 tot vier albums wist te schoppen die allemaal in eigen beheer werden uitgegeven op Bobtown Recordings (‘Bobtown’, ‘Trouble I Wrought’, ‘A History Of
Ghosts’ en ‘Chasing The Sun’).
Dit, haar eerste solo-album verschijnt bij Idalyn Records als cd, vinyl en digitaal. Er staan tien nummers op die gespeeld en gezongen worden in de volgende bezetting:
Karen Dahlstrom op vocals, akoestische en elektrische gitaar, keyboards, mandoline, drums en percussie (iets méér dus dan alleen vocals en gitaar!)
Brandon Wilde, die samen met Karen het album produceerde, op bas, elektrische gitaar, keyboards en drums
Brian Geltner op drums
Annie Nero en Andrew Ryan op contrabas
Kenneth Pattengale op vocals en akoestische gitaar
Ginger Dolden op viool en viola
en last but not least
Pete Lanctot op viool, viola, lap steel en gitaar
Het zijn mooie dagen, deze dagen, dus Karen, kom maar op met ‘Love These Days’, om te beginnen met Can’t Help Myself, een mooie rustige, aanzwellende melodie, beginnen met bas, gitaar en slide, om de onmacht weer te geven waar je soms mee kunt worstelen in je leven. Mooie diepe stem van Karen, bluesy, beetje rauw, maar toch helder. Mooi lopend nummer als opening van het album, waarin tegen het eind de gitaar mooi soleert om daarmee ook het nummer
langzaam te laten wegsterven. Heel mooi.
After The Flood is van dezelfde kwaliteit, ook weer de mooie akoestische gitaar met bas en drums als basis, fijne backing vocals ook. Welke storm dan ook, buiten of spreekwoordelijk, elke storm gaat een keer liggen en dan is het tijd om “op te ruimen”, te herstellen, een bakkie doen en… weer verder! Ook heel mooi dit.
Een zelfportret in de zin van de vaststelling dat na haar de familiestamboom ophoudt, Last Of My Line. Waarin ze ook bereid is een soort verantwoording af te leggen. mocht ze haar voorouders ontmoeten: “Don’t know what heaven has in store for me, but if I meet the ones who came before, I’ll say I took my light and I made it shine. I’m the Last Of My Line, I’m the Last Of My Line. Een mooie conclusie ook dat het er, boven alles, om gaat wie en wat je bent in het leven, dat is relevanter dan geen, één of twaalf kinderen te hebben! Make your light shine! Heerlijke realistische tekst met alledaagse voorbeelden in een heel puik duet met Kenneth Pattengale, die ook kristalhelder op akoestische gitaar tokkelt!!! Top!
Een gevoel dat velen van ons ook overkomt als de lente eenmaal is begonnen. Oef! Dit is ook al weer zo verschrikkelijk mooi! Lazy jazzy melodie met veel strijkers erachter, mooi ingebakken rustpunten van een tel. Love These Days. Prachtig. Een beetje als Madeleine Peyroux die ik ook geweldig vind maar de stem van Karen vind ik nóg beter!
Heel romantisch slidend met akoestische gitaar, zonder dat het flauw wordt, herinneringen ophalend met mooie viool erachter, Goodbye, Española, ook met een mooi slidend tussenstuk. Ook hier weer hele fijne backing vocals. “I wanna live before I die!” Mooi.
Iets drukker aangezet door drums, bas en gitaar in het duidelijk bluesy Cottonmouth Blues, een vleugje Maria Muldaur wiens repertoire zeker niet ontbreekt in mijn verzameling. Een perfecte combinatie van blues en jazz met een daar perfect passend stem. Compleet met de licht “jankende” kleine uithalen die Maria Muldaur ook vaak gebruikt. Mooie blues!
Een goed gesprek kan nooit lang genoeg duren maar ontleent z’n kracht vaak aan de kortheid ervan. Geen poespas, Just Talking. Je maakt elkaar aan het lachen, je maakt elkaar “crazy” en je kent elkaars verhalen en toch blijft het boeien, Just Talking. Net als alle nummers, een hele subtiele en vooral bescheiden begeleiding! Hier door Karen zelf op mandoline! Mooi!
Een liefdevol laatste afscheid van een dierbare, in dit geval van Karen’s moeder: “Then I held you on your final journey home” net zoals haar moeder haar droeg toen ze zelf nog te klein was om te kunnen lopen. Mooie strijkers, piano en al die vragen die daarna over blijven die niet meer gesteld kunnen worden! If I‘d Known You!, “Before you locked the door and throwed away the key.” Heel mooi en een goed alternatief voor Waarheen, Waarvoor van Mieke Telkamp!!!
Een intro à la U2, ja echt! Broken Golden, met een verzoek om haar een lied te lenen voor een tijdje, een lied om je goed bij te voelen, je er aan te warmen, enzovoort. “Broken Golden, your voice in my head.” Met nóg minder begeleiding dan in de nummers hiervoor waardoor de tekst nóg beter binnenkomt! Broken Golden! Heel mooi, heel gevoelig met dieper aangezette backing vocals!
Let’s Go Out Tonight, een cover van het nummer, geschreven door Paul Buchanan en een hit voor The Blue Nile, ook uitgebracht door Isaac Hayes. Het verdriet van een relatie op z’n eind klinkt absoluut door in de vocals van Karen. In een poging het nog te redden, vraagt ze Let’s Go Out Tonight, maar of het daarmee gaat lukken? Weer die minimale begeleiding van bas en akoestische gitaar met viola of cello erachter!
En dan hebben we de tien nummers van ‘Love These Days’ “gehad”! Een werkelijke schoonheid van een album. Prachtig. Gekenmerkt door de uitstekende, sobere begeleiding van vaak niet meer dan een akoestische gitaar en bas en drums, waardoor de vocals sterker voor het voetlicht treden en dat is een uitstekende verhouding, want wat een stem heeft Karen Dahlstrom! Helder, lief, gevoelig, bluesy, jazzy, ervaren, vol… Genieten dus!
En toch heel erg gevarieerd, zonder zwakke nummers! En ook geen favorieten van mij. Waarom niet? Omdat dit album heel “gewoon” een overtuigende “10 uit 10” is!
Dus, waar wacht je nog op?!
Tracks:
01. Can’t Help Myself
02. After The Flood
03. Last Of My Line
04. Love These Days
05. Goodbye, Española
06. Cottonmouth Blues
07. Just Talking
08. If I’d Known You
09. Broken Golden
10. Let’s Go Out Tonight
Website: https://karendahlstrom.com/home