Review: Pat Laemmle – Born With The Blues
Pat Laemmle – Born With The Blues
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Sixty-7a Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Eerst over de hoes!
Ik stel me voor dat het vaak lastig is een goede titel voor een album te bedenken. Niet zelden is die eer vergund aan een van de titels op het album maar als je die keuze gemaakt hebt, hoe bedenk je dan een hoesontwerp zodanig dat de afbeelding de vlag is die de lading volledig dekt? Nou, bij Pat Laemmle is dat perfect gelukt! Op de hoes staat een heerlijke ouderwetse kinderwagen afgebeeld en in die kinderwagen ligt een gitaar en om die gitaar heen zien we twee handen… Hoe zo, ‘Born With The Blues’ ? Grote klasse!
En dan moet de muziek nog beginnen…
Zwitser Pat Laemmle die met zijn band al een aantal albums heeft gemaakt onder de naam Pat & the Blueschargers, heeft nu met ‘Born With The Blues zijn eerste solo-album afgeleverd en solo is relatiefwant op dit album is hij zeker niet solo. Niet solo dus, maar niet met de Blueschargers ook al kent hij velen die meedoen op dit album ook al weer wat langer…:
Pat Laemmle op gitaar en vocals
Christian “Chrigi” Roffler op keyboards
Billy Witz op bas
Tosho Yakkatokuo op drums
Silvan Kiser op trompet
Raffaele “Raffi” Lunardi op saxofoon
Het album ‘Born With The Blues’ is uitgebracht op Sixty-7a Records en komt op de markt als cd, vinyl en digitaal. Er staan twaalf nummers op die allemaal door Pat Laemmle zijn geschreven en het eerste nummer is Blue Chicago, dat gelijk melodieus bluesy begint, fijne gitaar, “kleine” keyboards, rustige drums en een verhaal van Pat over een stad waar iedereen graag “thuis” komt, Blue Chicago. Ook fijn gitaarspel op de achtergrond! Heel lekker!
Jealous Lover is al op single uitgebracht, sterk openend met sax en keyboards waarin de sax lekker lang doorgaat en Pat definities van de liefde (voor de blues) geeft, “Blues is a Jealous Lover, blues is a jealous friend.” Ja, dan wordt het lastig, zeker als we weten dat “de blues” je nooit los laat. Fijne female backing vocals, lekkere gitaarsolo. Loopt lekker door, niet sensationeel, gewoon lekker om dan met een fraaie sax solo, gevolgd door een dito gitaar, het nummer lekker stevig af te sluiten. Een “Amerikaans” nummer en in die zin een begrijpelijke keuze om dit nummer alvast op single uit te brengen. Mooi.
Net zo lekker gaat het op de gitaar bluesy verder met Dead Man’s Blues. Een mooi verhaal over de weg die Pat meent te moeten gaan, de Dead Man’s Blues dus. Sterke keyboards en een vaak herhalende titel, ook weer met female backing vocals, “The blues was his, now it’s mine – I play some dead man’s guitar, walking some dead man’s shoes, you l know I’m doomed, to play the Dead Man’s Blues.” En net als je denkt dat het nummer afgelopen is, verrassing: komt er in een heel andere snelheid een vurig gespeelde gitaarsolo, lekker pianootje erachter waarna het nummer langzaam wegsterft. Mooi!
Kip – ei in Catch 22, een term uit het gelijknamige boek van Joseph Heller waarin iemand twee acties moet realiseren die echter wederzijds afhankelijk zijn van elkaar en waarbij de ene actie pas uitgevoerd kan worden als de andere is gerealiseerd. En dat dus wederzijds! Dat is net zoiets als dat je de baan niet krijgt omdat je de ervaring niet hebt, maar die ervaring krijg je niet, zolang je de baan niet hebt. En ondanks dat dilemma begint Pat uitermate vrolijk aan zijn versie van Catch 22. Leuke vondst om dit begrip in muziek te gieten met een tekst vol voorbeelden. Catch 22. Mooi.
Het titelnummer, Born With The Blues begint zoals je het van deze titel mag verwachten. Ongeveer zoals Gary Moore in The Story Of The Blues. Lekker langzaam om al verhalend steeds uit te komen bij Born With The Blues en natuurlijk mag een prachtige, diepe gitaarsolo niet ontbreken. Heel mooi, heel mooi!
Pat heeft het niet gezien, de Writing On The Wall, miste ook de laatste “call” en concludeert daar dan maar uit dat het wellicht beter is zo en dat hij “better off on my own” is. Enthousiaste blazers, sax en trompet, geven het nummer een lekkere stevige, funky melodie, vastgehouden door vette bas en drums, heel orkestraal dit. Top.
Een bijna experimenteel, free jazzy, funky begin aan My Kind Of Bad waarin Pat af moet rekenen met zijn slechte gewoontes, ook omdat hij al de bijnaam “the bad guy” heeft. Tijd voor verandering dus, maar… dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Eerst maar eens een “gemene” gitaarsolo er tegenaan. My Kind Of Bad. Lange uithalen op keyboards en ook weer een op de voorgrond hoorbare bas terwijl de drummer lekker doortimmert. Alweer heel mooi, dit “volwassen” nummer.
Ships Passing At Night, een titel die me gelijk doet denken aan Ships In The Night, het magistrale nummer van Jack Bruce, met Maggie Riley en Eric Clapton, maar dat terzijde. Pat begint dit nummer overtuigend in een échte bluesmelodie, lekker scherp op z’n gitaar, bescheiden begeleiding, hele puike female
backing vocals weer, een sterk punt op dit album! (Voor mij “best of three”: In de vergaarde info waar twee info’s gelijkluidend zijn, heb ik van die twee dan hierboven de namen genoemd. De “derde” info noemt Sandra Rippstein en Monika Schär Kull als background vocals en omdat er regelmatig female background vocals te horen zijn zullen deze namen daar dan wel bij horen…) Pat, die “hun” relatie vergelijkt met twee Ships Passing At Night, af en toe heel dichtbij en soms toch weer “drifting apart”. De pure blues uit zich in weer een hele beste gitaarsolo, waarna de “scheepjes” het ruime sop kiezen… “floating along.” Top.
Weer gezellig met z’n allen, big band-achtig, I Want You, waarin Pat er geen twijfel over laat bestaan dat er maar ééntje is voor hem: I Want You! Zoals gezegd: met z’n allen swingen in dit nummer! Ook de voorspelbare gitaarsolo swingt aan alle kanten!
Harmony vocals leiden Paradise in met een verhaal over “hun” eerste ontmoeting die voelde als Paradise, maar uiteindelijk met horten en stoten verloopt waar Pat slechts zocht naar “a bit of love”. Mooi spel op keyboards en gevarieerd gitaarspel. Pat waarschuwt voor de “angels who promise too much” – “I was
hoping to find love, trouble’s what I found.” Klaar ben je ermee! Een heerlijke blues!
De intro komt heel bekend over maar is toch een tikkeltje anders, hoewel het in eerste instantie gaat om “Three o’clock in the morning” en Pat de slaap maar niet kan vatten. Een uur later: Wakker! Can’t Sleep At Night. Ik heb dat ook wel eens als ik laat heb doorgewerkt aan een recensie voor Bluestownmusic.nl.
Maar ja, dat is dan voor een goed doel: De blues! Wakker liggen van “iemand” moet je niet doen, zeker als ze het zoekt bij een andere man, dus, aan het eind van dit nummer pakt Pat, heel verstandig, z’n koffer en gaat “on my way”. Punt uit. Lekker zwaar aangezet met de blazers!
“Wherever I’ve been, Wherever I Go, you’re on my mind! I want you to know.” Minimale begeleiding op piano in deze love song “love just don’t leave, when people do.” Mooie “hummende” backing vocals die het geheel een gospelachtig iets geven. Natuurlijk, heel mooi, dit laatste nummer!
Ik denk dat Pat niet helemaal eerlijk is geweest met Born With The Blues want volgens mij lag er veel meer in de kinderwagen dan alleen de blues. Ik veronderstel ook een paar blikjes babyvoeding met de smaken jazz en soul of zoiets want na het beluisteren van dit album is het duidelijk dat Pat Laemmle van alle markten thuis is en dat dan in zowel het schrijven van de nummers alsook de uitvoering ervan! Heel veel nummers zijn heel volwassen zoals ik dat dan noem, in de zin van dat het “staat als een huis” en “Amerikaans” want aan de andere kant van die grote plas houden ze vooral van “volle” arrange menten zonder dat het, in het geval van Pat “tevéél” wordt. Hij heeft een fijne, af en toe iets hese stem en ja, hij is een hele puike gitarist die in zijn spel veel variatie weet aan te brengen. Dat alles heeft hij gecombineerd met een stel fijne muzikanten én een paar fantastische achtergrondzangeressen en wat krijg je dan als oordeel van mij: “12 uit 12”! Oftewel:
Een prachtig album, vol met héle fijne nummers, afwisselend in stijlen en muzikale omlijsting. Top dus en meer dan van harte aanbevolen!
Tracks:
01. Blue Chicago
02. Jealous Lover
03. Dead Man’s Blues
04. Catch 22
05. Born With The Blues
06. Writing On The Wall
07. My Kind Of Bad
08. Ships Passing At Night
09. I Want You
10. Paradise
11. Can’t Sleep At Night
12. Wherever I Go
Website: https://blueschargers.com/