Review: Matt Mann & The Shine Runners – Wrong Side Of History
Matt Mann & The Shine Runners – Wrong Side Of History
Format: CD – Digital / Label: Independent
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Een nog niet zo lang bestaande band, Matt Mann & the Shine Runners waarvan in 2020 het eerste album verscheen met ‘Anytime But Now’ en vijf jaar later is er nu de opvolger ‘Wrong Side Of History’.
Een album, uitgebracht op het eigen Shine Runners Music-label met daarop elf nummers waarvan inmiddels al een aantal nummers op single is uitgebracht. Daarover later meer.
De bezetting op het album is als volgt:
– Matt Mann op rhythm gitaar en vocals
– Johnny Hawthorn en Hunter Wolfe op elektrische gitaar
– Jeff LeGore op bas en Shane Mayo op drums
– Peter Levin op Hammond B3 en piano
– Angela Primm en Gayle Mayes zingen de backup vocals
Met een titel als Wrong Side Of History moet er dus ook een goede kant van de geschiedenis zijn, blijft de vraag open wát goed en wát fout is… Een vraag die we alleen maar kunnen beantwoorden door het album ‘Wrong Side Of History’ van Matt Mann & the Shine Runners te gaan beluisteren.
Beginnen bij het begin geeft ons The Difference als albumopener en waarin ons gelijk maar even wordt meegedeeld dat wij het zijn die zich aan de Wrong Side Of History bevinden… Een stevige rocker, pittig gezongen met veel backup vocals, scherpe gitaarlijnen en veel “ooh” en “aah” in de background, waarna het nummer “knetterend” tot een eind komt. Strak!
Whiskey Tango gaat zo ongeveer op dezelfde voet verder. Het is nog steeds rock maar heeft hier en daar vleugjes Southern rock door de onderdoor jammerende piano. De muziek van Matt Mann & the Shine Runners wordt wel eens om- schreven als “Pure whiskey drinking Southern rock.” Nou, daar kan ik me wel in vinden met deze Whiskey Tango met mooie herhalende melodielijnen.
De mannen zijn nog lang niet moe, dus gaan in een lekker tempo verder met Beggars waarin gelijk de diepe backing vocals opvallen die ondanks de rockmelodie het nummer iets gospelachtigs meegeven. De tekst draait volledig om het niet in de hand hebben van “you got your winners, you got your losers.” Is dat niet zoals het leven van alledag verloopt? Dit nummer is net als de eerste twee al op single uitgebracht.
O.C.D. staat voor Obsessive Compulsive Disorder, een dwangstoornis waarin iemand last heeft van obsessieve gedachten die hij tracht te verminderen door zelf bedachte (dwangmatige) handelingen die echter zoveel tijd in beslag nemen dat een normaal leven welhaast onmogelijk wordt… Denk hierbij bijvoorbeeld aan het overmatig handen wassen of op je bureau zeven paperclips precies in gelid te leggen, alle zeven kaarsrecht en even “hoog” ten opzichte van elkaar. Zoiets dus. Daarover gaat O.C.D. en de uitvoering ervan in dit nummer gaat op een zodanige wijze dat ik er in ieder geval vrij vrolijk van wordt…!
Lekker rockend begint Cut Me Loose, met mooie backing vocals à la Wild Romance van Herman Brood. Problemen in de relatie? Aan het lijntje gehouden? Cut Me Loose! Lekkere scherpere gitaarsolo, niet veel variatie in de tekst maar dat maakt de dansbaarheid van dit nummer er niet minder op! Mooi. En ook dit nummer is al als single uitgebracht.
Bij onze oosterburen zie je wel eens mensen lopen in een t-shirt met de tekst “Ich war’s nicht!” Soms lijkt het het belangrijkste om te kunnen stellen dat jij het niet was, ongeacht hoe en wat. Matt bedient zich daar ook van in Ain’t On Me door “terug” te wijzen: “That’s on you, it Ain’t On Me.” Een beetje makkelijk is het natuurlijk wel maar het nummer swingt wel de pan uit door het gezamenlijke zingen.
De piano valt gelijk op in Get Busy Livin’. Weer veel “Ooo’s” in de backing vocals, scherp gitaarwerk en het gaat onverminderd in sneltreinvaart verder! De oproep van Matt maakt duidelijk dat je het tijd wordt to “Get Busy Livin’, or you’re ready or not!”
Ondanks de rare streken die “ze” heeft is Matt er toch van overtuigd dat ze de ware is… “You got you, you Got Me Good.” Het gaat opvallen dat elk nummer weinig tekst kent waardoor dezelfde regels meerdere keren herhaald worden. Méérdere keren. Dat wordt dan versterkt door steeds fanatieker wordende backing vocals, tot schreeuwerige uithalen aan toe. En anno 2025/26 vind ik dat een beetje mager.
Alsof ze over mijn schouder mee zitten te kijken terwijl ik aan het schrijven ben is het ook op single uitgebrachte Mr. Underhill een tandje langzamer en wordt Mr. Underhill gevraagd wat z’n “thrill” gaat zijn als ie ooit eens thuis komt te zitten. Ook in dit nummer na een best aardige intro 6x dezelfde 2-regelige
tekst herhaald, afgewisseld met wel weer een hele fijne gitaarsolo en verderop veel “na na na’s” van de backing vocals.
En ook Born To Die is op single uitgebracht en Matt beschouwt dit nummer als een les over het leven waar hij ons graag deelgenoot van laat zijn. De conclusie kan niet anders zijn dan dat “Everybody’s Born To Die.” En om die verrassende conclusie nog overtuigender te laten klinken doen de backing vocals nog een duit in het zakje.
Soft Tails begint zowaar rustig met een akoestische gitaar, gevolgd door een elektrisch én een slide. Een nummer met méér verhaal in een rustiger melodie zodat alles wat er gebeurt bij elkaar past. Ook de ondersteunende backing vocals zijn hier gewoon sterk en puik! Ook als zelfstandige harmony vocals écht op de background! Aan het eind van ons leven “we’re writing Soft Tails in the sky and we had the time of our life…” Zo kan het dus ook. Top!
En dat was ‘Wrong Side Of History’, het album van Matt Mann & The Shine Runners. Ik persoonlijk vond het wat tegenvallen. De afzonderlijke nummers zijn best goed maar achter elkaar valt de “eentonigheid” op: Intro, tekst, gitaarsolo, tekst, veel, erg veel backing vocals. Als je houdt van bijvoorbeeld de J. Geils Band dan zal dit album heel zeker in de smaak vallen en voor de goede orde: Dit is zeker geen diskwalificatie van de J. Geils Band. In tegendeel. Ook zij brachten voldoende variatie aan maar Matt Mann c.s. heeft wel raakvlakken met hun stijl van “rock”…
Het ís rock. Klopt. Rock & roll ook. Southern rock, amper. Daarvoor zit er te weinig piano in die juist in de Southern rock de nodige accenten kan aanbrengen, ook weinig hoorbare Hammond B3 als “drager” ónder de melodieën! Dát er wél in aanbrengen had al veel gescheeld! Mijn belangrijkste bezwaar blijft dat bijna alle nummers zo ongeveer gelijk zijn in snelheid en opbouw, een verhalend intro maar dan teveel herhalende regels waar teveel backing vocals overheen of achter. De teksten vind ik dan voor een rockband te onvolwassen, bijna poppy kinderlijk… Het uitbrengen van zes nummers van het album, vrij kort na elkaar zegt misschien ook iets… Ik, met mijn smaak kom tot één echte favoriet: Soft Tails ! En van de rocknummers vind ik Beggars en Cut Me Loose dan het beste.
Op basis van dit album vind ik de titel van het album zeer passend: ‘Wrong Side Of History’. Als rockalbum is er weinig mis, hooguit dat alle nummer ongeveer hetzelfde zijn maar misschien moet een rockalbum ook niet meer doen dan in hetzelfde rocktempo doorjagen. Ik stel met echter voor dat het ook aan variatie ontbreekt, variatie die anderen wel brengen en met meer “ínhoud” in de teksten. Het gitaarspel is gewoon hartstikke goed en met méér van een nummer als Soft Tails, qua opbouw en variatie stel ik me voor dat Matt Mann een grotere schare muziekliefhebbers bereikt…!
Om duidelijk te maken waar ik naar toe wil met mijn recensie over dit album verwijs ik naar mijn recensie van Big Fat Louis met hun album ‘Come On!!!’ elders op Bluestownmusic.com. Drie gasten, meer niet, die ook stevige, af en toe onmeunig stevige muziek neerzetten maar er toch in slagen voldoende variatie aan te brengen in hun nummers en belangrijk: Het plezier van die makkers spát er van af! Ik heb niet veel tijd om andere muziek te luisteren dan de albums waar ik een recensie voor schrijf, maar naar Big Fat Louis luister ik nog wel eens en daarna is mijn bovenkamer weer heerlijk opgeruimd!!!
Tracks:
01. The Difference
02. Whiskey Tango
03. Beggars
04. O.C.D.
05. Cut Me Loose
06. Ain’t On Me
07. Get Busy Livin’
08. Got Me Good
09. Mr. Underhill
10. Born To Die
11. Soft Tails
Website: https://mattmannmusic.com/