Review: John Calvin Abney – Transparent Towns

 

John Calvin Abney - Transparent Towns

John Calvin Abney – Transparent Towns
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Tin Canyon Records
Release: 2025

Tekst: Gerard Haarhuis

Omdat in 2022 zijn laatste album verscheen werd het best wel weer eens tijd voor John Calvin Abney om de studio in te duiken om met een stel fijne muzikanten een nieuw album in elkaar te knutselen. Dat het zo lang heeft geduurd vindt zijn oorzaak in een operatie aan zijn stembanden in 2023 waar natuurlijk een zorgvuldig herstel op moest volgen! Een beste wel moeilijke tijd waarin je voorlopig vooral níet mag zingen van de dokter!

Dat nieuwe album is er nu en dat is dus ‘Transparent Towns’ geworden, zijn 7de studioalbum waar 10 nummers een plek op hebben gekregen. Het album is verschenen op Tin Canyon Records dat gedistribueerd wordt door Well Kept Secret/Secretly Distribution.

Zoals we van John Calvin Abney gewend zijn gaat het er bij hem om een sfeerbeeld te schetsen, poëtisch, romantisch, mystiek, ook vaak introspectief, oftewel: het leven in al zijn facetten waar we in meer of mindere mate allemaal, vroeg of laat, mee te maken krijgen. Om zo’n “portret” in muziek vorm te geven heb je vanuit je eigen idee wat je daar bij hebt, een aantal muzikanten nodig waarvan je de overtuiging hebt dat ze op die manier een bijdrage kunnen leveren aan het album zoals jij dat als John Calvin voor ogen hebt. Dat is net als bij de casting voor een film, de casting director weet precies wie hij of zij voor een bepaalde rol het beste kan inzetten.

En op dezelfde manier kwam John Calvin tot de volgende selectie muzikanten voor zijn album ‘Transparent Towns’:
John Calvin Abney zelf op vocals, verschillende gitaren, Rhodes, mellotron, piano en harmonica
Megan Palmer op fiddle, harmony vocals en Wurlitzer
Kyle Reid op pedal steel en bas op (10)
Andrew Perusi op bas
Alberto Roubert op drums en percussie
Don Eanes op organ op (7)
Lydia Loveless (4), John Moreland (5) en Michael Trepagnier (7) op harmony vocals

En met de wetenschap van hoe het werk van John Calvin Abney luistert én met déze groep muzikanten is het duidelijk: Dit is bij voor- baat geen blues-album in de zin van “BLUES”! Dit is in verhouding hele rustige muziek, luistermuziek, romantisch, sfeer, zonder dat het zweverig wordt. In tegendeel zelfs. De teksten doen er heel zeker toe!

De enige transparantie waar we dus nu nog op wachten is de ervaring van het luisteren naar het album ‘Transparant Towns’ van John Calvin Abney, dus, daar gaan we!

Het openingsnummer Last Chance laat gelijk aan duidelijkheid niets te wensen over. Wat als? Wat als je toen wist wat je nu weet? Zou je het dan anders hebben gedaan? Ook als het je Last Chance was?! Een mooie pedal steel-inleiding, mooie viool, beetje country, fijne harmony vocals, een beetje J.D. Souther, een beetje Buffalo Spring field. Heel, heel mooi. Top! Een hele beste binnenkomer! Aan het eind ook nog een fijne, eenvoudige harmonica!

Wait For Us To Be Home, met een heerlijke bescheiden intro waarin het er om gaat dat je heel graag nog eens de dierbaren terug te zien die je kwijt of zelfs verloren bent. Een eenvoudige melodie met bas, rustige drum, akoestische gitaar, een fiddle en de wens van John Calvin, meer een oproep to Wait For Us To Be Home, langzaam maar zeker heel massaal om dan weer terug te zakken tot de eerdere eenvoudige instrumentatie met de blijvende oproep to Wait For Us To Be Home. Ook heel mooi.

In Prayers And Pollen schotelt John Calvin ons een reflectie voor op onze samenleving zoals was tijdens Covid en feitelijk nog steeds is. We zijn hoe dan ook met de neus op de feiten gedrukt. Wat kunnen we aan als gemeenschap t/m wat willen we aankunnen en wat níet? Wat was/is écht belangrijk en wat heel zeker niet of in ieder geval
veel minder belangrijk dan we graag wilden doen vóórkomen… Een beetje onheilspellende melodie met drums en pedal steel. Sterke tekst en er niet met zachte handschoentjes wollig om heen draaien, nee, gewoon tacheles! Heel mooi! Mooie zin aan het eind: “It’s an ending but not the end.” Top!

De titelsong Transparent Towns is ontleend aan een reisverslag uit de 13e eeuw van Italo Calvino Invisible Cities, waarin het nu gaat om al dat wat er feitelijk met onze herinneringen gebeurt in de zin van dat alles altijd anders is dan we ons herinneren. Dat kan ook niet anders omdat ook alles altijd verandert: Waar eerst een groot warenhuis stond, staat nu een parkeergarage, een gracht is inmiddels gedumpt en nu raast er city-verkeer over, enz. Ik merk dat zelf ook wanneer ik weer eens in een plaats kom waar ik gewoond heb en dat ik aan de hand van wat ik dan aantref moeite heb me voor te stellen hoe het toch ook al weer was in “mijn” tijd. Ik heb nog wel herinneringen maar ik kan ze niet meer koppelen aan de werkelijkheid zoals ik die nu zie. De herinneringen vervagen… Een mooi psychologisch gegeven dat hier indringend wordt verbeeld in een heerlijk rustig nummer, ook weer met een heerlijke pedal steel, niet teveel, precies goed, een beetje Ian Matthews. Een lekker stukje harmonica, aanzwellend volume. Heel mooi. Een hele dikke top! Topperdetop!

Who You Thought I Was, ook weer met een hele heldere pedal steel en verder een bescheiden begeleiding. Hele mooie harmony vocals. Fijne fiddle in combinatie met de pedal steel. John Calvin ging er steeds van uit dat “zij” zijn woorden altijd wel begrepen had en dat ze wist Who You Thought I Was. Heel mooi.

Een harmonica aan het begin, zoals Neil Young ook vaak aan een nummer begint. Jump The Gun. Haastige spoed is zelden goed. Heb geduld. Alles op z’n tijd, alles beter dan Jump The Gun. Lekker landerig melodietje. Maak gebruik van de wijsheid van hen die meer weten dan jij. Dat voorkomt overhaaste en vaak foute beslissingen.
Heel mooi!

Regrets Without Reason, om maar even duidelijk dat je geen spijt moet hebben van iets dat verkeerd is gegaan. Je hebt het toch niet met opzet verkeerd gedaan? Nou dan! Je kunt alleen proberen het een volgende keer beter of anders te doen. En of dát dan beter was zal ook pas achteraf blijken! Dus Regrets Without Reason. Wat ge- gebeurd is, is gebeurd! Een uitbundige pedal steel. En liefdevol en zorgzaam gezongen, zoals alles op dit album!

Een beetje Beatles-a-like gitaartje in Doors Of No Return maakt ons duidelijk dat we zo snel mogelijk van onze slechte eigenschappen moeten zien af te komen. Zonde van de tijd, zonde van de ellende en het verdriet die er door veroorzaakt worden. “Nothing that was will ever be – The Doors Of No Return. Heel mooi.

Sierra Dawn brengt John Calvin terug naar de Nevada woestijn toen hij een tijd in de bouw werkte en vertelt over de verschillende mensen die hij toen ontmoette en de eigen verhalen die iedereen met zich mee bracht. Een lekker vlot nummer. Mooie rustige begeleiding. Ook heel mooi!

Wat is er mooier dan het gevoel wanneer je nog maar net verliefd bent. Cardinal Direction beschrijft dat op een hele fijne manier. Een hele mooie, langzame love song als afsluiter van dit album! Ook dromerig gezongen met een iets “hollere” stem waar als het ware een beetje echo achter zit. Mooi instrumentaal tussenstuk. Het is zó dromerig gezongen dat je er in het huidige herfstige weer bijna bij in slaap sukkelt, zo rustgevend is het…

Dit is dus een album vol met prachtige luistermuziek. Eigenlijk alleen maar toppers! Hele mooie en interessante teksten die, zoals in de inleiding al geschetst, de onderwerpen aansnijden waar we allemaal wel eens mee te maken krijgen. Vroeg of laat.

Een parel van een album en eigenlijk was ik niet van plan om favorieten te noemen omdat álle nummers gewoon hartstikke goed zijn. Maar vanwege de bovengemiddeld goede teksten wil ik toch Last Chance, Prayers And Pollen en Transparent Towns als mijn favorieten bestempelen! Maar dan hoort Wait For Us To Be Home er eigenlijk ook wel bij… en Who You Thought I Was dan toch ook wel heel erg fijn en ja, Jump The Gun was toch ook erg goed en Regret Without Reason vond ik toch ook mooi opbeurend en hoopgevend, maar op dezelfde manier geldt dat ook voor Doors Of No Return en moet dan Sierra Dawn er niet bij met al die persoonlijke verhalen? Toch wel! En laten we eerlijk zijn, alles begint tenslotte met de eerste liefde en dan mag een Cardinal Direction toch heel zeker niet ontbreken bij de favorieten!

Verrek! Heb ik nu álle nummers tot de favorieten gerekend? Nou, dan móet het wel een heel best album zijn! Geniet er dus maar van. Net als ik dat gedaan heb!

Tracks:
01. Last Chance
02. Wait For Us To Be Home
03. Prayers And Pollen
04. Transparent Towns
05. Who You Thought I Was
06. Jump The Gun
07. Regret Without Reason
08. Door Of No Return
09. Sierra Dawn
10. Cardinal Direction

Website: https://www.johncalvinabney.com/