Review: Mike Guiney – The Grace Of Eloquence
Mike Guiney maakt op latere leeftijd zijn albumdebuut met een veelzijdige verzameling songs waarin roots, folk en Americana samenkomen
Mike Guiney – The Grace Of Eloquence
Format: CD, vinyl LP, streaming
Label: Wolfe Island Records
Release date: 16 oktober 2026
Tekst: Fons Delemarre
Mike Guiney heeft bijna zijn hele leven (40 jaar) ‘gewoon’ gewerkt en was heel lang géén muzikant. Wél schrijver. Hij schreef zijn eerste gedicht toen hij zestien was. De laatste 28 jaar werkte hij als brandweerman. In 2015 en 2019 won hij prijzen als liedjesschrijver en als prijs mocht hij naar Nashville voor het herschrijven en opnemen van zijn teksten.
Nu ligt er zijn debuutalbum met de fraaie titel: ‘The Grace of Eloquence’, wat volgens AI betekent “de gave van de welsprekendheid” of “de gratie van de welsprekendheid”.
Muzikaal wordt het album gedragen door het orgel en de piano van Chris Brown (Barenaked Ladies, The Tragically Hip). Leadgitaar op een aantal nummers: Tony Scherr (Norah Jones, Bill Frisell). Sax op Come Down (Before You Fall): Jonathan ‘Bunny’ Stewart. Bas: Jason Mercer (Ron Sexsmith, Ani DiFranco), drums: Pete Bowers. De backing vocals worden verzorgd door Sarah MacDermott en Hector Jenkins. De Canadese blueszangeres Miss Emily (13 oktober in de Q-Bus in Leiden) zingt met Guiney een duet op Love Can Be Dangerous.
Het is opvallend hoe compleet, verzorgd en gevarieerd het album klinkt voor een 60+-er die zijn albumdebuut als muzikant maakt. Hinten van Leonard Cohen, J.J. Cale en Willie Nelson klinken regelmatig door. Het duet met Miss Emily klinkt zeer overtuigend. Levenswijsheid ligt daar zonder meer aan ten grondslag.
Guiney is geen groot zanger, hij spreek-zingt meer. Hij is meer een voordrachtskunstenaar, die zijn teksten op melodische wijze voordraagt. Dat laat onverlet dat zijn album wél overtuigend is. Niet in de laatste plaats door de zeer verzorgde arrangementen en productie.
Wat mij betreft doen de labels roots, folk en Americana ‘The Grace of Eloquence’ tekort, zeker als je zo nu en dan The Band-achtige geluiden hoort. In het 7:32 lange Counting Lucky Stars mag iedereen die dat wil muzikaal lekker freaken en uit de bocht vliegen.
Advies: gewoon blijven luisteren onder het allesomvattende, veelzeggende motto: “Go with the flow”…
01. Gone Dry
02. Ain´t No Friend Of Mine
03. Gravedigger Blues
04. Love Can Be Dangerous
05. Gone Are The Days
06. Beyond Fate´s Control
07. Come Down ( Before You Fall)
08. Troubadour Blues
09. Moonlight On The Water
10. Counting Lucky Stars
Website: https://wolfeislandrecords.com/mike-guiney/
Lees ook:
Wil je meer ontdekken van Mike Guiney en verwante artiesten? Klik op de titels hieronder om eerdere artikelen op Bluestown Music te lezen.
Review: Miss Emily – The Medicine
De Canadese zangeres, die ook op Guineys album te horen is, combineert blues, soul en rootsmuziek op haar album ‘The Medicine’.
Review: Willie Nelson – A Beautiful Time
Willie Nelson brengt ingetogen country en verhalende songs, waaronder een uitvoering van Leonard Cohens Tower Of Song.
Review: Norman Beaker – Manchester Evening Blues
Een album waarin blues, melodieuze arrangementen en verhalende teksten een belangrijke plaats innemen.