Review: Dani Wilde – The VizzTone Sessions
Dani Wilde – The VizzTone Sessions
Format: CD + DVD – Digital / Label: VizzTone Label Group
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Dani Wilde, inderdaad de zus van Will, heeft “eindelijk” een nieuw album uit en heel eerlijk, dat feitelijk maar voor de helft. Van de maar liefst 19 nummers op dit album staan er 9 op haar vorige album uit 2017 (!), haar debuutalbum voor het VizzTone-label nadat ze daarvoor met regelmatige tussenpozen als zeven albums had uitgebracht. Maar na 2017 bleef het dus bijna tien jaar stil rond Dani.
De albumtitel ‘The VizzTone Sessions’ vind ik dan ook best misleidend omdat het voor de helft terug slaat op dat ene album uit 2017, maar vooruit, het voordeel van de twijfel: Naast de negen nummers uit 2017 staan er tien nieuwe nummers op dit album. Aan het eind van deze recensie staat de volledige tracklist en ik zal daar achter elke titel met een asterix (*) aangeven dat dat betreffende nummer ook te vinden op haar album uit 2017, ‘Live At Brighton Road’. Het “live” in de albumtitel slaat op het feit dat dat album live is opgenomen in de Brighton Road Studio waar ze een akoestische sessie (5 nummers) en een elektrische sessie (ook 5 nummers) speelde en waar ook een uitvoering verscheen, bestaande uit de cd mét een dvd van de opnames.
Tot zover de inleiding. Terug naar ‘The VizzTone Sessions’, waarop de volgende line-up aangetreden is:
Dani Wilde zelf op alle gitaren en de lead en backing vocals
broer Will Wilde op harmonica
Victoria Smith op bas
Alan Taylor op drums op (3, 4, 8, 15 en 17)
waar Abby White dat doet op (7), Ali Gavan drumt op (18)
Jack Bazzani speelt drums en percussie op (10, 12 en 13)
Gregory Coulson op piano en orgel
Christopher Holland op piano en “finger clicks” op (2)
Sarah Davison op cello
en op de backing vocals leveren Megan Devereux op (5 en 6)
Faye Streek en Kate Cameron op (5) een bijdrage
Dani produceerde zelf het album
Ik zal proberen de bespreking van de nummers kort en bondig te houden hoewel jullie inmiddels wel weten dat mijn recensies, om het netjes te zeggen, nogal “uitgebreid” zijn maar met 19 nummers voor de boeg wordt ik wel gedwongen mezelf in toom te houden…
En daarom:
Het album opent met een Memphis Minnie-oldie uit 1930, Bumble Bee, een fijne blues. Even wennen aan de stem van Dani, best rockend met begeleiding van een akoestische gitaar en de harmonica van broer Will. Weinig variatie in de tekst, hoofdzakelijk de Bumble Bee die bij haar terug moet komen… Maar wel een lekker begin.
You Are My Sunshine, van Jimmy Davis uit 1939 wordt gecombineerd met een traditional uit 1926, Didn’t It Rain. Zó hoor de vocals niet vaak van dit veel gecoverde nummer. Dani maakt er bijna een gospel van, compleet met passende backing vocals. De overgang naar Didn’t It Rain is zo mogelijk nog beter. Heel bijzonder deze uitvoering en gewoon érg goed!
Natuurlijk, Elvis Presley, in 1956 maar dit nummer, Hound Dog, werd in 1953 geschreven door Leiber en Stoller waar Elvis meer nummers van op de plaat zette, en in datzelfde jaar had Willie Mae “Big Mama” Thornton er een hit mee. En ook dit overbekende nummer krijgt een geheel eigen signatuur. Swingende begeleiding tot rockend aan toe. Mooi.
Een fijne gitaarblues-opening in Deeper Than Black. Haar stem doet me veel denken aan Dani Klein van het Belgische Vaya Con Dios. Ook door dat hese in haar stem. Echt een hele puike blues, lekkere snelheid, passende harmonica. Ook weer swingend zelfs. Gewoon een topnummer!
Met mooie vocale uithalen à la Otis Redding (I’ve Got Dreams To Remember) wordt Glorious Day een heus soulnummer met de nodige gospel-accenten en een prachtig, dromerige harmonica. Top!!! Wat een Glorious Day! En dan wordt het aan het eind van het nummer nog echt even een gospel mét handclaps! Ik zei het al: Top!!!
In eerste instantie denk ik wel eens dat de manier van zingen van Dani te poppy is, te baby-achtig, en toch valt dat bezwaar snel weg. Alles klopt toch gewoon! Will heel harmonieus erbij op de harmonica. My Old Man geeft een mooie persoonsbeschrijving met al z’n goede en minder goede kanten. Ook weer heel mooi!
Een goed advies in het rockende Baby Please (Stop Smoking That Weed). Meer een rockend country-nummer met uithalende gilletjes van Dani en stevig gitaarspel.
Ook weer lekker stuwend en stampend is Don’t Quit Me Baby. De boodschap is duidelijk. Mooie combinatie van gitaar en piano met de sonoor slaande drums. En uiteraard blaast Will Wilde ook hier weer een lekker partijtje mee!
Wild Women Don’t Have The Blues, van Ida Cox uit 1924 is natuurlijk best een tegenstrijdigheid want waar wil je anders “de blues” vandaan halen anders dan van het échte, ruige, wilde, verdrietige, leven? Klassiek begeleid op akoestische gitaar en weer subtiel begeleid door Will op harmonica. Hij heeft, terecht, een grote rol op dit album van z’n zus!
Bob Dylan schreef Masters Of War in 1963, hoewel dit nummer ook te boek staat als een traditional… De inhoud veronderstel ik als bekend en dus gaat er om met hoeveel bezieling Dani deze protestsong vertolkt en dat doet ze erg goed! Mooie “dreigende” begeleiding met fijn gitaarspel, opkomende backing vocals waarmee al naar een climax toegewerkt wordt. Anno 2026 zien we elke dag wat de Masters Of War teweeg brengen! Prachtige uithalende freejazzende vocalen! Heel bijzonder!
Don’t Fish In My Sea uit 1927 van Ma Rainey, levert een mooie waarschuwing op want ja, zoals vaker in ellendige tijden, is er een tekort aan “mannen” en vist men als snel met z’n allen in dezelfde vijver… Mooi gedragen, ook bijna spooky, uitgevoerd met vooral een hele summiere akoestische gitaar, uiteraard weer Will en mooi opvolgende backing vocals.
Bijna indianengetrommel onder Brave, waarin Dani verkondigt dat, wat er ook gebeurt, ze “Brave like a warrior” zal zijn. Een hele sterke melodie die je het hele nummer “vasthoudt”!
Bob Seger gaf de schuld al aan de maan in zijn Shame On The Moon en Dani doet dat nog eens dunnetjes over in Howling At The Moon. Een stevig nummer met weer flinke vocale uithalen. Wel mooi opgebouwd qua instrumentatie en backing vocals. Iets te gekunsteld misschien omdat er verder weinig ín het verhaal zelf gebeurt…
Dani bezingt waarom ze zichzelf als Pluto ziet. Min of meer een rustig ballad-achtig verhaal. In de mythologie de koning van de Romeinse onderwereld, in de astronomie een dwergplaneet aan de rand van ons zonnestelsel en in de astrologie staat Pluto symbool voor transformatie, vernieuwing, het loslaten van oude structuren. Ik heb het gevoel dat Dani dat laatste bedoelt met haar Pluto.
High On Your Love maakt ons weer helemaal wakker! Ouderwets rock en rollend, compleet met piano en de inmiddels karakteristieke gilletjes van Dani…
Altijd maar onderweg, altijd op pad, Dani is de Vagabond Child, altijd rusteloos, dan naar links, dan naar rechts, maar zelden rechtdoor. Geen dag hetzelfde, volop avontuur. Mooie melodie, vormgegeven door met name Will Wilde op zijn harmonica en Dani zelf op een bariton gitaar.
Een mooie Americana-melodie, Refugee, met kampvuurachtig harmonicaspel van Will en fijne drums die het nummer volwassen laten “lopen” met ook nog een passende gitaarsolo er achteraan. Mooi! Refugee, “is there a place for me…?”
I Miss The World, kan ik me niets bij voorstellen, al helemaal niet als je eigen broer in al die nummers zo fenomenaal harmonica speelt. Iets gospelachtiger uitgevoerd met fijne backing vocals. Heel mooi! Met een fraai vocaal eind, vrij en scattend!
Nou vooruit, nog eentje dan: Electricity, de spanning voelbaar in al je aderen en botten, “that’s what you’ve do to me.” Een pure love song dus! Met een hele minimale en subtiele begeleiding op slecht een enkele akoestisch gitaar. Ook mooi én een waardige afsluiter van dit album.
Vooraf had ik mijn scepsis, heb dat ook verwoord in mijn inleiding van deze recensie maar ik moet zeggen: Zingen kan ze! Broer Will heeft een absolute hoofdrol op zo ongeveer het hele album maar ook de andere medespelers én de backing vocals maken dit album meer dan de moeite waard om er met groot plezier naar te luisteren!
Glorious Day is mijn topper!!! Dani’s uitvoering van Masters Of War is heel zeker nummer 2 en dan zijn er nog genoeg nummers over waar ik meer dan van genoten heb, Bumble Bee, You Are My Sunshine/Didn’t It Rain, Hound Dog, Deeper Than Black, My Old Man, Brave en I Miss The World.
Sowieso natuurlijk een lekker vol album met 19 nummers! Blijft het mysterie onbeantwoord waarom we tussen 2017 en nu geen materiaal van haar hebben mogen begroeten!?
Tracklist:
(en zoals gezegd, een (*) achter de titel geeft aan dat dat nummer
ook op het album Live At Brighton Road uit 2017 staat)
01. Bumble Bee (*)
02. You Are My Sunshine/Didn’t It Rain
03. Hound Dog (*)
04. Deeper Than Black (*)
05. Glorious Day (*)
06. My Old Man (*)
07. Baby Please (Stop Smoking That Weed)
08. Dont Quit Me Baby (*)
09. Wild Women Don’t Have The Blues
10. Masters Of War (*)
11. Don’t Fish In My Sea
12. Brave
13. Howling At The Moon
14. Pluto
15. High On Your Love (*)
16. Vagabond Child
17. Refugee (*)
18. I Miss The World
19. Electricity (*)
Website: https://www.daniwilde.com/