Review: Bob Corritore & Friends – Ernestine Blues
Bob Corritore & Friends – Ernestine Blues
Format: CD – Digital / Label: VizzTone Label Group
Release: 2026
Tekst: Jelle Edelenbosch
Een trip langs diverse blues stijlen. Met een ’reisgezelschap’ om U tegen te zeggen. Van Chicago tot Mississippi en nog veel meer waarbij de kenmerkende Bob Corritore recht voor zijn raap modus niet wordt overgeslagen. En dan is er nog zijn fabuleuze bluesharp spel. Alle facetten komen aan bod.
Het nieuwe album ’Ernestine Blues’ van Bob Corritore & Friends is tot stand gekomen met een keur aan gasten. In grote groepen ligt de een je beter dan de ander en dat geldt ook voor de zestien nummers die op deze cd staan. Ook na diverse draaibeurten blijven de plussen en de minnen. Overigens zijn de eerste talrijk.
Dampend
De toon wordt in openingsnummer How’d Ya Learn to Shake it Like That meteen gezet. De bluesharp van Bob Corritore klinkt heerlijk rauw en melancholisch. De boogiewoogie klanken van de piano smeden het geheel tot een dampend geheel waarbij de songtekst ondergeschikt is. Het inmiddels een eeuw oude Big Fat Mama, en dan met name het intro, klinkt me bekend in de oren. Een fraaie samenwerking tussen Bob Corritore en Pat Thomas, zang en gitaar.
Blind Man Cry is een juweeltje. Slow blues pur sang. Een ‘huilende’ opening en vervolgens de zang van Sugaray Rayford. De randen van de stembanden zijn opgezocht en zorgen voor een emotionele lading. En dan is er ook nog dat meanderende orgel. Sam Cooke’s Ernestine is kort maar krachtig. Zangeres Tia Carroll staat garant voor een gloedvolle versie.
Schema
Trouble No More heeft het traditionele, kenmerkende Blues schema. Met I Love The South gaat het richting het Zuiden. De zang neemt Johnny Rawls voor zijn rekening. Het achtergrondkoor is even wennen. Uiteraard is Jimi ’Primetime’ Smith ook van de (gitaar)partij. Ook het zingen schuwt hij niet, zoals blijkt bij Going Fishing. In sommige regionen doet hij me denken aan Oscar Benton.
Carla Denise klinkt fantastisch in Troubles On Your Mind. De bluesharp solo is de kers op de taart en weer een hoogtepunt. Ook op het swingende Wild As You Can Be is de hoofdrol voor Carla Denise weggelegd. Prettty Girls Everywhere met onder andere Bob Stroger kan me niet bekoren. De zang/uitspraak is niet geweldig en daar zal, met alle respect, Stroger’s leeftijd (95) debet aan zijn.
Doorgroefde stem
De iets jongere Willie Buck (80) heeft een doorgroefde stem. Standing On The Bank klinkt betoverend en meeslepend. Hoe anders is dat bij Oscar Wilson. Wat een klaaglijke stem in de zin van zeurderig heeft hij in She Might Need Me. De blues is kommer en kwel, maar dit is overtreffende trap en schiet te ver door. Dat might kan ie doorstrepen en veranderen in doesn’t, want hier zit ze niet op te wachten.
Teeny Tucker maakt er in het zestiende en laatste nummer Shoes een feestje van. Dit is op de juiste leest geschoeid, een mooi slotakkoord van een cd gevuld met diverse stijlen. Shoes stopt abrupt en vervolgens gaan mijn gedachten uit naar mijn vriendin die ook van kleding en schoeisel houdt.
Tracks:
01. How’d Ya Learn to Shake it Like That
02. Tell Me Darling
03. Big Fat Mama
04. Blind Man Cry
05. Ernestine
06. Trouble No More
07. I Love The South
08. Going Fishing
09. Troubles On Hiour Mind
10. Wild As You Can Be
11. Prettty Girls Everywhere
12. Standing On The Bank
13. Sorry I Had To Leave You Behind
14. She Might Need Me
15. Down In MIssissippi
16. Shoes
Website: https://bobcorritore.com/