Review: Van Orly – Somebody Hold Me
Van Orly – Somebody Hold Me
Format: CD – Digital / Label: Dureco – Coast To Coast
Release: 2003
Tekst: Gerard Haarhuis
Van de bezoekers van Bluestownmusic.nl zal ik zeker niet de enige zijn die een aantal albums in de verzameling heeft die telkens opnieuw beluisterd kunnen worden omdat ze nooit maar dan ook nooit gaan vervelen. Zo iemand ben ik ook. Ik heb ook een stapeltje cd’s die maar blijven rouleren. Gedraaid? Onderop het stapeltje, komt vanzelf weer aan de beurt. Soms komt er een album bij, soms gaat een album écht in de kast.
Denk aan Solution met ‘Cordon Bleu’, het titelloze album van Farm, Agnes Obel met Philharmonics, Sebastian Sturm met ‘Get Up & Get Strong’, een 60 minuten-“loop” van Shigeru Umebayashi’s ‘In The Mood For Love’, in verhouding sinds kort de Tedeschi Trucks Band met ‘I Am The Moon’, ‘Let’s Make This Precious – The Best Of The Dexys Midnight Runners’ én het album waar ik nu een recensie over mag schrijven als “vergeten pareltje”, het album van Van Orly: ‘Somebody Hold Me’, een album uit 2003! van Saskia van Oerle die onder de artiestennaam Van Orly helaas maar één album heeft gemaakt, ‘Somebody Hold Me’. Maar dat is dan ook wel een album dat ik áltijd kan draaien! Altijd, again and again. Van het album werd het fenomenale nummer Calling Out als single uitgebracht. Het kwam niet verder dan nummer 3 in de toenmalige Tipparade maar de liefhebbers die de kwaliteit van dat nummer op waarde wisten te schatten hebben het nummer wel een aantal jaren in de Radio 2 Top 2000 weten te krijgen!
Saskia was de zangeres in de Nederlandse band Tambourine die tussen 1987 en 1992 twee albums uitbracht met aanstekelijke popmuziek. Voor de hoge zangkwaliteit (van Saskia!) ontving de band voor het debuutalbum ‘Flowers In September’, een Zilveren Harp. Waar Saskia al co-auteur was van het Anita Meyer-nummer This Ain’t A Life To Be Lived, waarop ze ook zong, volgde daarna de tijd met Tambourine. Omdat ik recent een recensie heb geschreven over het boek Nederblues met daarin het laatste hoofdstuk over Magic Frankie is het een toevalligheid nu te weten dat Saskia een deel van de vocals zong op zijn album ‘Lucky’.
Daarna werd het redelijk stil rondom Saskia, totdat ze in 2003 als Van Orly iedereen verraste met het album ‘Somebody Hold Me’, zoals gezegd, met het zeldzaam prachtige nummer Calling Out, een inmiddels rijpere stem met een werkelijk hele fijne bluestoon.
Het album werd toen uitgebracht door Dureco (Dutch Record Company), een label dat in de jaren zestig vooral bekend werd door Nederlandstalig repertoire van artiesten als Corrie (Konings) en de Rekels (Huilen Is Voor Jou Te Laat), Jacques Herb (Manuela) en Vader Abraham (’t Kleine Café Aan De Haven). Later bracht Dureco meer internationaal getinte muziek uit op de daarvoor opgerichte labels Pink Elephant (Shocking Blue) en Blue Elephant (Oscar Harris).
Ik heb uiteraard rondgesnuffeld en het album is nog steeds te koop én ook nog eens voor een heel aantrekkelijk prijsje! Het label dat het album als laatste heeft uitgebracht, Coast To Coast, en de commercieel manager van die distributiemaatschappij heeft me bevestigd dat het album, gelukkig, nog leverbaar is, maar… er zijn nog maar paar honderd exemplaren op voorraad, dus OP=OP! De prijs ís inderdaad heel vriendelijk, dus kan ik me ná deze recensie goed voorstellen dat die voorraad snel OP is, want dit album mag in niemands verzameling ontbreken!!! Het album is gewoon te koop bij de bekende “winkels” zoals bijvoorbeeld Bol, Kroese en Platomania en indien niet op voorraad kunnen zíj het album bestellen bij Coast To Coast…!
Terug naar Van Orly met het album ‘Somebody Hold Me’, met daarop tien eigen nummers en als afsluiter een cover van een nummer van Tony Joe White.
De bezetting op het album bestond toen uit:
Van Orly op vocals en behalve (5) op álle nummers de backing vocals, waarover verderop meer!
Rob Berends op saxofoon
Richard Hardy op saxofoon en hij speelt de solo (2)
Eric Westerinck op trombone
Dirk Beets op trompet
Brian Zalmijn en Simone Roerade op backing vocals (5)
Boris Kothuis op Wurlitzer (11) en piano (1 en 8)
Pim Kilian op geprogrammeerde instrumenten
en samen met Van Orly verantwoordelijk voor de productie
Het album opent met de al beschreven geweldige single Calling Out en beter kan Van Orly haar album niet beginnen! Wat een onverwoestbaar nummer is dit toch. In ieder geval voor mij! Ik zal niet de enige zijn met een door de jaren heen opgebouwde verzameling muziek maar als je toch heel vaak dit album draait, dan zegt dat toch wel iets! Of niet soms! Afgezien van het feit dat mijn smaak niet ieders voorkeur zal hebben, maar ik schrijf deze recensie wel voor Bluestownmusic.nl en dat zijn niet zomaar de eerste de beste muziekliefhebbers, die houden van de blues in meerdere verschijningsvormen, houden van een geweldige bluesstem, mooie goed geschreven nummers, die lopen, met teksten die ergens over gaan. Nou, dit album en dit nummer in het bijzonder, heeft dat allemaal! Calling Out, met een heerlijk lopende melodie, rustige drums en af en toe een opkomende keys en… zoals Van dit nummer zingt… Oef!!! Een hartenkreet, Calling Out, om “something to believe in” te hebben ook al lijkt dat soms ver weg. Een vrij rustig jankende gitaarsolo als overbrugging naar het eind van dit nummer. Top!!!
Een best wel jazzy gezongen pure blues met veel geluidseffecten op de achtergrond, fijne blazers die mooi de vocals van Van aanvullen. Strakke drums, bijna jammende keys, heldere vocals met flinke, wat diepere, dus bluesy, uithalen in I Breathe In. De bullshit opgeruimd, alle tranen gehuild die er gehuild konden worden en de hoop om nu eindelijk vrij te zijn en eerst maar eens op adem te komen en dat letterlijk: I Breathe In, I breathe out!” Mooi.
Thank You begint redelijk funky, hoekig, met lichtvoetige drums of meer percussie. De titel én de manier waarop Van zingt doen gelijk denken aan Aretha Franklin! En ondanks alle twijfels en vragen die er over en weer zijn, houdt ze van hem en is daar dankbaar voor… Thank You en dat mooi, uitlopend, herhalend! Mooi.
Een beetje in de stijl van het openingsnummer en dus haar hit, begint Walking Through This Fire, waarin, als dé beslissing eenmaal gevallen is, dat je dan ook de consequenties ervan moet dragen, Walking Through This Fire en dat je uit elke puinhoop sterker verder kunt. Als een kerkorgel klinkende Wurlitzer, heel diep en zwaar als basis onder dit nummer.
Haar partner moet ervan overtuigd worden dat hun relatie goed is zoals die is en dat schijnt nogal een opdracht te zijn als ze hulp van hogerhand inroept, “Oh Lord, give us Wisdom” met de nodige uithalen, versterkt door backing vocals en blazers. Hij moet zich reali- seren dat als hij deze liefde opgeeft, dat er dan niets meer over blijft! Mooi en overtuigend, bijna als een gospel en zo werkt het nummer ook toe naar een massaal door de backing vocals gezongen refrein. Zoals we dat ook kennen van Stevie Wonder op zijn album ‘Songs In The Key Of Life’! Top!
Alweer zo’n wijsheid, Love Can Make You Bleed, een heel fijn “Amerikaans” opgebouwde intro, heel mooi, met een jong klinkende Van in een mooi betoog over wat het leven allemaal met je kan uithalen aan fratsen. Hele mooie rhythm & blues! Mooie keys, strakke drums en mooie effecten. Heel gedragen gezongen om in steeds sterker overtuigende herhalingen uit te roepen dat Love Can Make You Bleed, ook met de nodige echo’s, heel bijzonder! En heel “internationaal”!
Niet aan het eind van een regenboog staat een pot met goud maar een heuse Waterfall Of Gold waar Van over zingt. Hele mooie backing vocals ook die bijna zingen als lead vocals terwijl dat heel bedeesd gebeurt. Heel mooi. Mooi lopend ook zoals bijvoorbeeld Teardrops van Womack & Womack. Ook mooi uithalend. Haar partner neemt het leven niet zo makkelijk op, ziet de nodige problemen maar Van probeert hem te ontnuchteren want “Life ain’t a Waterfall Of Gold.” En zo is het! Tenslotte geeft Van aan dat haar leven ook niet altijd gemakkelijk is geweest…
Somebody Hold Me, de titelzong, gelijk met veel “geprogrammeerde” strijkers en een enkele slag van de drums in een zwaar aangezette love song waarin eerst de rauwe blues in doorklinkt. Och wat is dit goed!!! Ook prachtige gevoelvolle backing vocals. Mooi langzaam om deze behoefte en de vraag om Somebody Hold Me vorm te geven! Verderop in het nummer geeft de keyboards nog meer dramatiek aan deze pure schoonheid van een nummer! Top! Wie kan zó’n geweldige zangeres zo’n verzoek weigeren?
In een eerdere versie van deze recensie riep ik op om dit album opnieuw uit te brengen maar ik weet nu dat dat in principe niet meer gaat gebeuren. Helaas. Dit album is nota bene gemaakt in 2003 en nu nog steeds absoluut tijdloos. Het had ook in 2026 nieuw kunnen zijn en dan kwam de recensie van dit album niet in de rubriek “Vergeten Pareltjes” terecht maar zou iedereen het er gelijk over eens zijn dat dit album “alleen maar” een zuivere “parel” is!!!
Iets meer poppy, niet lichtvoetig maar wel zwaar genoeg om de blues te laten doorkomen in I Do Love You (Do Do), zingt Van, begeleid door rammelende percussie, dat ze “Do do do do do do, I Love You (Do Do). Weer een totaal ander gebruik van haar stem waarna de gitaar er in een fijne solo bijna een kopie-“tekst” achteraan gooit. Heel mooi en gevarieerd in de elkaar herhalende en deels overlappende vocals! Top!
So Alone, niemand ís graag alleen én voelt zich dan ook alléén! Soulvolle keys en drums openen dit nummer. Soul en funky. Fijne blazers! Op een meer dan indringende manier gezongen door Van mét dito backing vocals, Het heeft veel gelijkenis met Aretha Franklin! Wat een stem heeft Van toch. Zó jammer dat het maar bij dit ene album is gebleven!!! En als mijn voeten niet stil gehouden kunnen worden dan zegt dat alles!
Did Somebody (Make A Fool Out Of You), een cover van het populaire nummer van Tony Joe White in een gelijk pakkend arrangement. Een van mijn favorieten, Tony Joe White. En die man heeft ook nog nooit één slecht nummer gemaakt! Mooie, rustige, dragende melodie, keyboards, drums, bas en beperkt gitaarspel, geven de ruimte aan Van om met mooie vocale uithalen, versterkt met hier en daar backing vocals, de uiteraard treffende tekst van Tony Joe, de nodige lading mee te geven. Een hele mooie en volwassen uitvoering van dit tijdloze nummer! En een mooie afsluiter van dit album.
Van Orly, Saskia van Oerle, met haar album ‘Somebody Hold Me’ uit 2003! Een héérlijk album, fijne nummers, en wat een stem! Het exemplaar dat ik zelf in mijn verzameling heb, is maar een “kopie” en ik beschikte niet over de credits. Voor deze recensie heb ik dat uiteraard wel allemaal opgezocht en daaruit blijkt dat Van Orly niet “alleen” de lead vocals zingt maar op alle nummers de backing vocals, op Wisdom bijgestaan door twee extra stemmen. Maar dus ook op alle nummers de backing vocals gezongen! Oef! Dat maakt het album nóg indrukwekkender en maakt mijn bewondering voor de vocale kwaliteiten van deze Nederlandse zangeres. Ik voeg bewust “Nederlands” toe aan “zangeres” want haar stem is van een dermate internationale allure… daar krijg je nooit genoeg van en het feit dat dit album al jarenlang deel uitmaakt van mijn “Stapeltje” favoriete albums, geeft me vrij-af om me in dit geval met zoiets onbenulligs als “favorieten” bezig te houden.
Wat ik van dit album vind heb ik wel duidelijk gemaakt, misschien vind iemand het wel iets teveel van het goede. So be it!
Tracks:
01. Calling Out
02. I Breathe In
03. Thank You
04. Walking Through This Fire
05. Wisdom
06. Love Can Make You Bleed
07. Waterfall Of Gold
08. Somebody Hold Me
09. I Do Love You (Do Do)
10. So Alone
11. Did Somebody (Make A Fool Out Of You)