Review: Lucas Haneman – I’m Just One Man

Lucas Haneman – I’m Just One Man
Format: CD – Digital / Label: Independent
Release: 2024
Tekst: Gerard Haarhuis
Deze albumtitel vertelt precies wat dit album is, een solo-album van Lucas Haneman. Lucas, al vanaf zijn geboorte bijna volledig blind, ontwikkelde een eigenschap die vaker voorkomt bij mensen die het zonder hun gezichtsvermogen moeten stellen. Ze ontwikkelen, meer dan mensen die wél kunnen zien, een uiterst scherp gehoor.
Als Lucas eenmaal behept is met het “muziekvirus” vertaalt zich dat in zijn geval in de eigenschap, alles wat hij hoort, direct na te kunnen spelen, nadat hij zichzelf heeft geleerd gitaar te spelen. En natuurlijk… op enig moment vertaalt zich dat ook in het publiekelijk willen laten zien en vooral horen van dat kunnen.
Dat doet ie en niet zomaar, nee, dat doet ie op het podium met de inmiddels overleden Jeff Healey, met de Dave Matthews Band, Robert Cray, Tal Wilkenfield, mijn favoriete, levende, bassist en Jack Pearson, om er een paar te noemen.
Lucas vormt een eigen band, de Lucas Haneman Express, kortweg de LH Express, brengt in groepsverband een aantal fraaie albums uit maar brengt vanaf 2022 ook solo-albums uit, waarvan ‘I’m Just One Man’, z’n nieuwste is.
Op dit album speelt Lucas álle instrumenten zelf, álle instrumenten! Dus, elektrische en akoestische gitaren, bas, drums, percussie en ook keyboards. In die opsomming zie je geen “vocals” staan en dat klopt helemaal want het is een volledig instrumentaal album waarop zeven nummers staan, “slechts” zeven nummers, maar wel met een aangename lange lengte! Het album is in eigen beheer uitgegeven maar ik ben er zeker van dat de bij ons in hoog aanzien staande, Canadese Sarah French met haar Sarah French Publicity haar bijdrage levert aan de verder bekendheid en verkrijgbaarheid van dit album van deze eveneens Canadese Lucas Haneman.
Het album is in 2024 uitgebracht maar Harry Radstake van Bluestownmusic.nl en “boven” getekende recensent vonden het ongepast dat er van dit album nog geen recensie was geschreven op deze site, nadat Harry in zijn Bluestown Radio-programma een nummer van dit mooie album op de playlist had opgenomen. Hoog tijd dus om deze lacune te vullen met deze recensie!
Het eerste nummer is Knock Five Times, een quasi improviserende intro waarna er meer dan vijf keer op de deur geklopt wordt door de drums waarna er een lekker lopende melodie ontstaat, de drummer gaat door, dragende keyboards eronder en Lucas soleert bijna onvermijdelijk jazzy op dit ritme, gaat dan over in een ontspannen, rustige slide om even later funky de steviger draad weer op te pskken. Mooi gevarieerd en het zijn de vocals die je totaal niet mist! Heel mooi en weer min of meer improviserend eindigend.
Heel zeker lekker jazzy begint Texas BBQ Takeout waar je je inderdaad wel zo’n dampende BBQ bij voor kunt stellen. Het water loopt me al in de mond bij de gedachte aan een lekkere sappige hamburger! Een fijn dóórlopende melodie, nog net geen trein, maar lekker zo! Afijn, ik zit op mijn heupen mee te swingen op de stoel, dus…! En als dan het elektrische gitaarspel overgaat op lekker kort akoestisch dan swingt het nog meer om in dezelfde vaart weer op elektrisch over te gaan zonder dat je dat direct in de gaten hebt. Mooi en lekker stevig!
In het prachtige Sunrise Over Lafayette komt het bijna over alsof de gitaar de mooie drum-melodie begeleidt, wat natuurlijk niet zo is, maar zo ontzettend mooi is dit nummer. Mocht je weg willen dromen naar Lafayette in Louisiana, in het zuiden van Amerika, bijna op een steenworp afstand van New Orleans, dan lukt dat met deze muziek heel zeker! Dit is écht heel mooi! Top!
Snap Crackle Pop, in eerste instantie vraag je je af óf dat ergens voor staat of dat het iets funny is… Ik zoek altijd en wat schetst mijn verbazing? Snap Crackle Pop zijn de drie iconische mascottes van Kellogg’s Rice Crispies ontbijtgranen, het zijn elfjes die de geluiden nabootsen die je hoort in het productie-proces van het product wanneer er melk wordt toegevoegd aan de graanvlokken! En zelfs in de scheikunde kent men dezelfde woorden om de effecten van het proces te beschrijven, op z’n Nederlands: “schok”, “knap” en “knisper” of “plop” en als ik dán het nummer van Lucas hoor, dan is 1 plus 1 twee! De melodie heeft inderdaad zodanige effecten en licks dat de titel Snap Crackle Pop meer dan terecht is. Grappig en mooi. Omdat ik zelf wel eens industrieel popcorn heb gebakken, kan ik me bij deze melodie ook heel goed een grote ketel voorstellen waarin op enig moment, na lang genoeg in de hete ketel te hebben rondgedraait, de maïskorrels “oppoppen” tot popcorn. Voor popcorn worden er twee soorten maïs gebruikt, ze heten butterfly en mushroom en ja, als popcorn nemen ze inderdaad die vormen aan. Mmmm!
Met een titel als New Orleans New Orleans en de melodie die begint kun je alleen maar aan Dr. John denken! Ook dit is weer zo’n lekkere gitaarmelodie, jazzy, ondersteund door puike drums, speelse percussie en een hoekige, kippige interval. Heel mooi! Een hele bijzondere ervaring ook dat Lucas in z’n eentje
verantwoordelijk is voor het spel op al die verschillende instrumenten en dat tot een mooi geheel weet te versmelten!
Sorrow & Hot Cause, is het prachtige nummer dat Harry Radstake in zijn radioprogramma Bluestown Radio op Arrow Classic Rock heeft laten horen en opnieuw komt het nummer heerlijk binnen! De titel zou je heel vrij kunnen vertalen als “het leven accepteren zoals het is”, inclusief alle ups en downs en persoonlijk vind ik dat wel een mooi gegeven én… zo klinkt het nummer ook! Heel, héél mooi! Top! Lekker lang ook met ruim zeven minuten en veel variatie in de opbouw en hele subtiele, dragende keys eronder! Top!!!
Het laatste nummer, Funk Family, laat zich raden dat dit een mooie funky melodie is waarin het lijkt alsof Lucas zichzelf begeleidt en ik weet dat ie dat feitelijk het hele album al doet, maar hier klinkt het anders en ik kan er geen andere woorden voor vinden om het te beschrijven. Een hele mooie volwassen compositie, strakke bas! en “meegenietende” vocale “reacties” op de achtergrond. Ook goed gevonden omdat er lekker ín te mixen! En ook dit is weer een nummer van ruim zeven minuten!
Ook met dit album wordt maar weer eens bewezen: Niet veel is goed maar goed is veel. Zeven nummers “maar”, maar… wat een heerlijk album! Ik ben inderdaad blij dat ik er een recensie over mocht schrijven voor Bluestownmusic.nl en terecht dat album daardoor de aandacht krijgt die het verdient.
Ook voor dit album geldt: Geen afzonderlijke favorieten, hooguit Sorrow & Hot Sauce, maar dat kan ik ook wel zeggen over Sunrise Over Lafayette, oftewel, het hele album is één groot genoegen om naar te luisteren. En dat álles door één maan: Lucas Haneman!
Zorg er voor dat je een exemplaar in huis hebt staan óf een plek geeft op je favoriete playlist! 100% aanbevolen!!!
Tracks:
01. Knock Five Times
02. Texas BBQ Takeout
03. Sunrise Over Lafayette
04. Snap Crackle Pop
05. New Orleans New Orleans
06. Sorrow & Hot Sauce
07. Funk Family
Website: https://www.lucashaneman.com/
