Review: Ronny Hill – Big Change Coming

Ronny Hill – Big Change Coming
Format: CD – Digital / Label: West Palm Beasts
Release: 2026

Tekst: Gerard Haarhuis

Ronny Hill, voluit Ronny Marley Hill gitarist en singer/songwriter en in 2018 oprichter en naamgever van de Ronny Hill Band, werd in 2023 daarnaast ook nog de leadgitarist en zanger van de coverband Jokers Wild. Ronny is 21 jaar oud en van Nicaragua-Amerikaanse komaf. Zijn muzikale voorbeelden en inspiratiebronnen zijn o.a. Bob Dylan, Bob Marley en Robert Johnson. Zijn muzikale voorkeuren worden gevoed door roots, blues, country, Americana en reggae. Een palet aan muzieksoorten dat mij in ieder geval meer dan nieuwsgierig maakt naar zijn album!

In de voorgaande jaren had hij de nodige muziek geschreven die hij in de bands waarin hij speelde, niet kwijt kon dus besloot hij begin 2024 zijn eigen geluk te zoeken door die nummers verder uit te werken en dat heeft nu geleid tot het uitbrengen van het album ‘Big Change Coming’, een album dat is uitgebracht door West Palm Beasts maar ook digitaal beschikbaar is en waarop twaalf nummers een plekje hebben gekregen. Twaalf nummers voor het merendeel door hemzelf geschreven en enkele in co-writing.

Omdat Ronny Hill multi-instrumentalist is was er weinig aanvullende bezetting nodig om het album de vorm en inhoud te geven die het nu heeft gekregen.
Afgezien dat er geen credits zijn aangeleverd heb ik kunnen vinden dat George Cole op drums speelt en Miles Hoyt ook op enkele nummers meespeelt. Hoyt is een gitarist, maar gespecialiseerd is in pedal steel, lap steel terwijl hij ook nog trombone kan spelen. Of dat laatste ook op dit album gebeurt, ga ik vanzelf horen bij het luisteren naar dit album dat opent met de albumtitel Big Change Coming, een lekkere jazzy/reggae melodie, heel ontspannen om aan te kondigen dat er een Big Change Coming is. Een stampende drums die het ritme vasthoudt, mooi solowerk op gitaar en eigenlijk best wel een “diepe” melodie. Een fijne binnenkomer.

Fris en vrolijk begint Ronny aan Walking Down Georgia, waarin hij zich afvraagt wat zijn uiteindelijke bestemming is en waar “ze” is… Kristalhelder gitaarspel, bijna op de achtergrond en meer begeleidend wat het geheel iets intiems geeft en toch heel gezellig over komt, ook door de bescheiden toegevoegde blazers, een beetje calypso ook wel.

Om maar direct met de bluesgitaar in huis te vallen begint Ronny aan Woman Like You, met hoe kan het anders een romantische en liefdevolle beschrijving van een Woman Like You. Een klassiek thema. Veel female harmony vocals (..) en inderdaad fraai en scherp gitaarspel, waaronder de instrumentatie en backing vocals steeds nadrukkelijker op de voorgrond klinken en de zangeres van de backing vocals ook nog daadwerkelijk gaat zingen… Jammer dat zoveel muzikanten zo slordig zijn in het verstrekken van voldoende info over wie er meedoen op hun album want dat wil ik graag weten en ik denk velen met mij.

Fall Into Black, begint funky met hoekige keyboards, de stem van Ronny roept steeds meer associaties op met de stem van Robben Ford hoewel Ronny iets dieper zit. Een beetje zeurderig gezongen over een man, gekleed in zwart, die bij z’n vriendin naar binnen stapt. Dat belooft weinig goeds. Mooi gitaarspel. In ruim vijf minuten trekt er een hele film aan je voorbij. Knap opgezet en gelardeerd met lekkere bites op gitaar.

Laid My Live To Ruin, waarvan ik me afvraag of de titel Led My Life To Ruin had moeten zijn, ook al is “laid to ruin” wel grammaticaal correct maar dan zit ik nog met “live” of “life”? Maakt niet uit want hoe dan ook, Ronny bezingt dat “ze” zijn leven heeft verwoest. Uptempo, dramatisch, veel keyboards en huilende gitaar.

Bescheiden trompetspel, een beetje New Orleans-melodietje als intro voor Lonely Star, waarin Ronny bescheiden zingt dat hij zijn Lonely Star gevonden heeft, een Lonely Star, “that outshines all the other stars by far.” Veel blazers… veel blazers! Heel mooi en passend en dat alles door Ronny gespeeld?! Wat staat is een pure New Orleans-blues! Mooi.

Roll The Dice, een nummer waarop Miles Hoyt meedoet op pedal steel, fijne melodie met een goed gevonden tekst om het leven vorm en inhoud te geven… Roll The Dice. “Kiss my lips, close your eyes, take your chance and Roll The Dice.” – “Let’s take a trip to paradise…” Nee, dat is geen tekst waar ik door geraakt wordt.

Een swingende intro, Cancellation Blues, mooi midtempo, bijna funky melodie, hoekig ook, waar Ronny toch zo goed z’n beste heeft gedaan, zit alles tegen, Cancellation Blues, zodanig zelfs dat hij z’n huur niet kan betalen. Goed dat er straks inkomsten binnenkomen uit de verkopen van dit album…

Weer een klassieke blues bij een stromend watertje, ook klassiek in de bluesstijl gezongen, High Water Rising, fijn gitaarwerk waardoor er ook al een melancholiek, bijna troosteloos sfeertje ontstaat want het water blijft maar komen… High Water Rising. Overtuigend beeldend uitgevoerd.

Berouw komt na de zonde, fouten gemaakt, ja, ja, maar denk toch vooral aan “the good times we had”, en daarom: Can’t Let You Get Away. Een lekkere stuwende blues-melodie, heel logisch gezongen tekst, met een daar naadloos op aansluitende begeleiding, afgewisseld met een fijne gitaarsolo terwijl de andere begeleiding gewoon doorstuwt. Dit is heel fijn.

Nee, Tammy Wynette gaat niet zingen, maar je zou het verwachten bij de eerste tonen van See You Later. “Listen to me little lady…” Foei! Net zo verkeerd als dat mannen het over hun “vrouwtje” hebben. Just too little! Maar goed, de tekst verder daargelaten, het is wel een lekker lopend en bijna swingend nummer, vlot gezongen, lekker gespeeld met ook weer puik gitaarspel.

Het laatste nummer, Dreams And Nightmares, bijna zeven minuten, dus dat móet wel een langzamere blues worden waar opnieuw Miles Hoyt meedoet, lekker aanzwellend, min of meer swingend, diepe instrumentatie, met een beschrijving van Dreams And Nightmares. Afgewisseld met helder, af en toe niet helemaal lopend gitaarspel… overgangen dus, tussen noten, die, denk ik, ánders geschreven hadden moeten worden. Ergens klinkt Creedence door met I Put A Spell On You… Wel een waardige, mooie lange afsluiter van dit album.

Toen ik de voorbereiding voor deze recensie schreef, draaide ik het album en “skipte” door de nummers heen en ik vond het gelijk heel prettig om naar te luisteren. Telkens als ik de voorbereiding klaar heb met alle info e.d., begin ik met écht luisteren per nummer en schrijf dan op wat ik hoor, wat ik voel, wat er al dan niet bij me “binnen” komt. En toen vielen me twee zaken op. Het eerste zijn de teksten, die zijn niet voldoende “doorleefd” om te “raken”. Kan ook bijna niet. Ronny is 21 en hoeveel levenservaring en krassen heb je op je ziel om échte bluesnummers te kunnen schrijven. Logisch dus dat de teksten, hoe zal ik het zeggen, qua inhoud toch te gekunsteld, te theoretisch zijn.

Maar als ik het album verder beoordeel door de kwaliteit van de teksten min of meer buiten beschouwing te laten, blijft er genoeg over om van te genieten. Daarover later meer. Gaandeweg dat ik aan het luisteren was, bekroop me het gevoel dat, ook weer door de jonge leeftijd, je als multi-instrumentalist, de natuurlijke neiging hebt om “álles” te laten horen, terwijl je later weet dat het de kunst is om beter te doseren door “minder” te doen. Vooral in het begin van het album is het soms erg “veel” waardoor de melodie verwatert en dat is jammer want daardoor wordt een goed nummer om zeep geholpen. Less is more.

En… geen trombone op dit album…!

Als eindoordeel vind ik het album erg goed te pruimen. Ik moet er ook van uitgaan dat elke recensent “ín” elk nummer kruipt terwijl de gemiddelde luisteraar(ster) dat al snel veel minder zal doen.

Als ik mij die houding aanneem heb ik de volgende absolute favorieten: Lonely Star, Can’t Let You Get Away en natuurlijk het laatste nummer Dreams And Nightmares.

Daaráchter, dus geen absolute toppers, maar nog steeds gewoon erg goed en prettig om naar te luisteren: Big Change Coming, Fall Into Black, Cancellation Blues, High Water Rising en See You Later.

Meer dan voldoende goede muziek dus om er een fijn album aan te hebben!

Tracks:
01. Big Change Coming
02. Walking Down Georgia
03. Woman Like You
04. Fall Into Black
05. Laid My Live To Ruin
06. Lonely Star
07. Roll the Dice
08. Cancellation Blues
09. High Water Rising
10. Can’t Let You Get Away
11. See You Later
12. Dreams and Nightmares

Website: https://ronnyhillmusic.com/