Review: Nikki Jones Band – Live At Wavelength Studio
Nikki Jones Band – Live At Wavelength Studio
Format: CD – Digital / Label: Independent
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Van harte gefeliciteerd!
De Nikki Jones Band heeft net de Cascade Blues Association “Journey to Memphis” Competition 2025 gewonnen!
De Nikki Jones Band bestaat sinds 2017 en heeft in 2022/23 hun eerste album ‘Battle Me Up’ uitgebracht waarvan een aantal nummers live gespeeld worden op hun nieuwste album ‘Live At Wavelength Studio’, een in Salem, Oregon gevestigde studio. Ik dacht even dat de naam van de studio iets te maken had met een album van Van Morrison maar dat schijnt niet zo te zijn.
De band bestaat uit:
– Nikki Jones op vocals
– Brandon Logan op lead gitaar
– Loren Christian op drums
– Bruce MacKay op gitaar
– Kevin Kelley op bas
Zeven nummers staan er op het album waarvan er vier al bekend kunnen zijn van het album ‘Battle Me Up’, waaronder gelijk openingsnummer On The Pedal, lekker ruig en beetje gelijkenissen met ZZ Top qua schurend en scheurend geluid met daar tussendoor een heel fijne subtiele slide. Het hele nummer heeft Brandon er duidelijk zin in. Een hele puike gitarist! En wat Nikki betreft mag haar “makkertje” wel iets meer z’n best doen, oftewel: On The Pedal!
Ik ben bang dat de oproep van Nikki weinig geholpen heeft, in tegendeel. Er is duidelijk sprake van een Slip Back, ondanks de zorgvuldige backing vocals…
Een hoekige melodie waardoor er weinig “loop” in het nummer komt, echter wel veel variatie met een heel rustig stuk, instrumentaal met weer heel fijn gitaarspel waardoor, samen met de begeleiding, het nummer meer funky wordt met een duidelijk aanwezige bas er onder. Mooi gevarieerd opgebouwd en ook lekker lang met bijna 6 minuten. Mooi!
Deadbeat Dad, bekend van ‘Battle Me Up’, begint gezongen zónder begeleiding waarin het duidelijk is dat de spaarpot leeg is. Nikki hoeft ook niet op “hem” te rekenen. Praatjes vullen geen gaatjes. Logisch dat Nikki een gezamenlijke toekomst niet ziet zitten, ze is er zelfs doodsbang voor… Alle reden dus om de koffers te pakken en het geluk ergens anders te zoeken. Ook weer een heel mooi gevarieerd opgebouwd nummer. Dat doen ze heel goed en elke keer met dat heerlijke gitaarspel. Mooi, mooi! Ook met mooie uithalen gezongen.
Een jazzy gitaartje met sporadische aanslagen op de drums vormt het begin van Damn Your Eyes met alweer een klassiek bluesthema. Er is nog steeds het nodige mis maar als “hij” haar aankijkt zoals hij doet, dan is ze verloren en smelt ze… Damn Your Eyes, “ taking my breath away, make me wanna stay.” Mooi gevonden. Mooi!
Een mooie om en om volgorde met de nummers van het album ‘Battle Me Up’ die ze op dit album live spelen in de Wavelength Studio want nu volgt Wicked Ways. Lekker gemeen gezongen door wat Nikki is, één brok energie! Een klassieke bluesmelodie, met korte, stekelig begeleide zinnen waarna telkens een seconde stilte valt. Mooi. Zwaar op drums en bas, ijzersterk vlammend op gitaar, een lekker lopend nummer met op sommige delen passende backing vocals.
Nikki heeft “hem” helemaal door en dat blijft niet zonder gevolgen: “You’ll be sorry that you tried…” Dat krijg je met Wicked Ways. Boontje komt om z’n loontje.
Woman Across The River, geschreven door Bettye Crutcher en Alan Jones, kennen we natuurlijk vooral van de Allman Brothers Band met de vocals van Gregg Allman, die hier voortreffelijk worden uitgevoerd door Nikki Jones. Ook Nikki stelt weer eens vast dat het niet meevalt om het een man naar de zin te maken. Simpele vraag is dan in de blues gerechtvaardigd: Mag het ook andersom?
Het zevende en laatste nummer, kennen we ook al van ‘Battle Me Up’, Take Me To The Top en dat betekent dat we een swingende uitsmijter krijgen! Lekker jankende gitaar, vrolijke bas en drums en een immer enthousiaste Nikki maken deze uitvoering nóg beter dan het origineel op ‘Battle Me Up’ al was! Je kunt horen dat de band beter, natuurlijker, op elkaar ingespeeld is. Mooi. Lekker “kippig” gitaartje! Mooie backing vocals. Puike bas! Ook nu weer de nodige variatie! Top!
‘Live At Wavelength Studio’ van de Nikki Jones Band.
Het zijn “maar” zeven nummers maar wel met voldoende lengte waardoor er een mooi, goed en volwaardig album is afgeleverd. Wat het meeste opvalt is de geweldige variatie die in elk nummer afzonderlijk is aangebracht. Op zich al heel moedig maar ook heel knap en blijvend boeiend uitgevoerd!!! Klasse!
Nikki zingt met een vól volume en een echte en toch zuivere bluesstem. Ja en dan Brandon Logan. Samen met Nikki draagt hij toch wel het hele album. Wat een heerlijk gitaarspel. Ook hij varieert er in z’n spel lustig op los, geen nummer heeft hetzelfde riedeltje als solo. Mooi, knap én een absoluut genot op naar te luisteren!! “Live” in een studio is natuurlijk betrekkelijk maar de directheid, het plezier en het spontane van een live optreden komen ijzersterk binnen.
Een heel goed album, geen zwakke nummers en natuurlijk springen er een aantal nummers boven het toch al hoge gemiddelde uit: Slip Back, Deadbeat Dad en Take Me To The Top.
Ik zeg het wel vaker, maar ook dit album smaakt naar méér! Kom maar op!
Tracks:
01. On The Pedal
02. Slip Back
03. Deadbeat Dad
04. Damn Your Eyes
05. Wicked Ways
06. Woman Across The River
07. Take Me To The Top