Review: Steve Hill – Hanging On A String (Deluxe)
Steve Hill – Hanging On A String (Deluxe)
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: No Label Records
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Voor iemand als Steve Hill is voor het album ‘Hanging On A String’ een perfect hoesontwerp gemaakt. Als een poppenspeler heeft hij alle touwtjes stevig in handen en dat wijst niet alleen op de albumtitel ‘Hanging On A String’ maar dat geeft ook precies weer waar deze sympathieke Canadees voor staat in zijn muzikale uitingen. Steve Hill staat namelijk ook bekend als een One Man Band en dan moet je ook de nodige touwtjes met elkaar verbinden om te suggereren dat je een compleet orkest vertegenwoordigt, de One Man Band dus, Steve Hill met zijn nieuwste album ‘Hanging On A String’.
Steve draait al de nodige jaren mee in het muziekwereldje en vanaf zijn titelloze debuutalbum in 1997 is dit nu zijn 15e of 17e album, afhankelijk van hoe je z’n Solo Recordings-albums telt. Maakt niet uit.
Steve geeft ons acht nummers op ‘Hanging On A String’ maar die acht nummers hebben met elkaar voldoende speeltijd om van een volwaardig album te spreken. Een album dat is al in 2024 uitgebracht op No Label Records maar ook voor de recensenten van Bluestownmusic.nl geldt dat er “maar” 24 uur in een dag zitten. Niet alles kan direct, soms misschien beter later dan nooit en sowieso “teennatander”! En voor dat lange wachten word je beloond omdat er inmiddels een “deluxe edition” is verschenen met nog drie extra nummers, dus als ik straks de oorspronkelijke uitvoering van het album zogenaamd afsluit komt er nog een toetje van drie nummers om het uitbrengen van de “deluxe edition” recht te doen!
Het openingsnummer is gelijk de titel van het album Hanging On A String. Op zich al een prestatie dat je in je eentje zoveel “geluid” kunt produceren, veel drums, rammelende en jankende gitaar en een ruige stem van Steve maken dat je gelijk wakker bent. Niet verkeerd dit. Mooie solo op gitaar terwijl hij met zijn linker- of rechtervoet, ik weet het niet, stevig door blijft drummen! Strekking van het verhaal is zo’n beetje dat je ondanks alles wat je wilt ondernemen, je weinig bewegingsruimte hebt als je Hanging On A String bent.
Devil’s Handyman, een lekker duister en sinister nummer waarin Steve zichzelf voordoet als o zo behulpzame maar in werkelijkheid niet minder dan Devil’s Handyman. Heerlijk, zo gemeen als al die valse beloftes worden rondgestrooid. Je hoort Steve gewoon genieten van zoveel dubbele moraal! Alles kun je van hem krijgen, hij vraagt alleen “a little peace of your heart.”
Ik wist niet dat er nóg een versnelling hoger op Steve zat, maar dat is met Show Ya wel gelijk duidelijk. Een soort wraakexpeditie. Steve hoorde Van Halen toen hij 6 was, speelde luchtgitaar toen hij 9 was, deed dat ook op school maar iedereen lachte hem uit, vond hem dom maar Steve vond z’n draai en liet ze allemaal een poepje ruiken. Show Ya!
Geen opzienbarende mededeling dat World Gone Insane. Dat stellen we elke dag zelf vast. Een trage gitaar als een soort cirkelzaag gevolgd door een vlotte melodie met gitaar en drums. Met veel voorbeelden besluit Steve die telkens dat “it ain’t no use” omdat de World Gone Insane. En Steve draagt daar van harte z’n steentje aan bij door de cirkelzaag maar door te laten draaien! Aan het eind lijkt het of alle gereedschappen over de toeren zijn gedraaid. Inderdaad World Gone Insane.
Het is even doorluisteren maar dan ben ik er toch wel van overtuigd dat Maggie de nieuwe gitaar is van Steve Hill. Een lichtgewicht gitaar, volledige custom made gebouwd voor Steve door Dan Vigneault. In eerste instantie verwarrend want het gaat om liefdesbetuigingen aan een “she” maar met Lucille van B.B. King in gedachten, komt langzaam maar zeker de aap uit de mouw. En dat verklaart ook de lange gitaarsolo als intro van dit nummer als hij bijna aan het eind van het nummer ons uitnodigt “meet Maggie, my guitar.” Pure, dikke, vette rock met dank aan Maggie!
De One Man Band zaagt onverstoorbaar verder met een lekkere, trage intro tot You Know Who. “You Know Who wants to rule the world” en meer van dat soort “zware” teksten waarvan je alleen maar heel simpel kunt concluderen dat You Know Who. Gegeven dat uitgangspunt is het best wel een vrolijk overkomend nummer mét een lekkere gitaarsolo en dat is ook maar het beste, want nogmaals You Know Who! Nou dan…
“I could always count on you, you could always count on me,” – “How come, it all Turned To Dust?” Het leven is gewoon méér dan “alles kan vergaan maar onze liefde blijft bestaan.” Ja, ja. Tussen woorden en daden zit vaak heel gewoon “het leven” met alle nukkigheden en gebeurtenissen waar je nog nooit over nagedacht had dat ze überhaupt zouden kunnen gebeuren laat staan in jóuw leven en ja, dan is er ook wel eens iets dat Turned To Dust. Een qua volume redelijk bescheiden nummer. Mooi.
Als afsluiter van dit album een nummer van de Doors van hun tweede album ‘Strange Days’ uit 1967, When The Music’s Over, niet zo lang als de Doors die er meestal zo’n 12 tot 13 minuten voor nodig hadden maar toch lekker lang uitgevoerd door Steve Hill met 8 minuten!
(Huishoudelijke mededeling:
Zoals aangekondigd is er inmiddels een “deluxe edition” uitgebracht met drie extra nummers, dus stop na dit nummer niet met lezen: Er komt nog meer…!)
Een beetje als Star Spangled Banner van Hendrix, een beetje als Cars Hiss By My Window (ook van de Doors), als intro maar dan komen we toch terecht in When The Music’s Over waarin gelijk opvalt hoe goed Steve de sfeer van Jim Morrison en de Doors weet te “pakken” en over te brengen. Heel goed! En eigenlijk weinig verschil met de live-uitvoeringen van de Doors en gelijk een mooi bruggetje naar de drie extra nummers op de “deluxe edition” want the music ain’t over yet! Steve die trouwens dit nummer beëindigt alsof er een oude Dakota over komt vliegen…
Just Have To Ask. Steve heeft zelf niets nodig maar mocht “jij” wél eens iets nodig hebben… You Just Have To Ask. Een eerste cadeautje van de drie extra nummers waar we niet om gevraagd hebben maar wel blij zijn dat we ze erbij krijgen. De tekst is helemaal duidelijk. Midtempo rocker. Sympathiek nummer.
Het tweede extraatje is een akoestische uitvoering van Devil’s Handyman. De compleet volumineuze uitvoering hoort al bij mijn favorieten en deze akoestische uitvoering is uiteraard compleet anders maar ook heel erg goed! Het is heel prettig dat de begeleiding bescheidener is omdat de stem van Steve goed/beter tot z’n recht komt. Heel prettig. Doet dan zelfs een beetje aan Dr. John denken en dat is een compliment!
En dan toch écht het laatste nummer, een live uitvoering van Maggie, gespeeld in The Garage. Omdat we inmiddels weten “wie” Maggie is, is dat verder geen verassing meer en gaat het er meer vast te stellen of Steve in staat is live waar te maken wat er op het studio-album misschien hier en daar toch nog stiekem “bijgeschaafd” is. Nou, niets is minder waar. Met dezelfde tomeloze energie gooit Steve er eenzelfde kwalitatieve Maggie uit, inclusief fijne gitaarsolo.
Steve Hill met ‘Hanging On A String’. Het is veel. Het is veel volume. Maar in mijn geval betekent dat ik de volumeknop gewoon een standje lager zet om te voorkomen dat ik onderga in teveel volume en daardoor niet meer in staat ben het een van het ander te onderscheiden. Ik heb ontdekt dat dat goed werkt en de recensie ten goede komt en dat is het belangrijkste. Door te zeggen dat het “veel volume” is heeft iedereen wel een idee welke kant het op gaat. Vanaf daar kan ik alleen maar complimenten uitdelen aan de One Man Band van Steve Hill want het hele album door heb je het idee dat er een stuk of 4 – 5 bandleden alle instrumenten lopen te geselen. Nee, het is “alleen” “maar” Steve Hill.
En dat is buitengewoon knap!
Met voor mij dus het volume een tandje lager heb ik vol genoten van dit album waarop ik de volgende favorieten heb genoteerd: Devil’s Handyman, Maggie, You Know Who, Turned To Dust, When The Music’s Over en van de “deluxe edition” Devil’s Handyman in de akoestische uitvoering, en Maggie, Live At The Garage!
Dus, gewoon een puik album, mooie nummers, goede teksten met inhoud!
Tracks:
01. Hanging On A String
02. Devil’s Handyman
03. Show Ya
04. World Gone Insane
05. Maggie
06. You Know Who
07. Turned To Dust
08. When The Music’s Over
09. Just Have To Ask
10. Devil’s Handyman (Acoustic)
11. Maggie (Live From The Garage)
Website: https://stevehillmusic.shop/