Review: Miss Emily – The Medicine
Miss Emily – The Medicine
Format: CD _ Vinyl LP – Digital / Label: Gypsy Soul Records
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Miss Emily, voor de burgerlijke stand Emily Fennell is een Canadese zangeres, geboren in Prince Edward County, Ontario, die al op jonge leeftijd meedeed met talentenjachten waar ze er veel van won. Wat daarbij opviel was haar keuze voor de nummers waarmee ze daar optrad. Dat waren vooral geen 13 in een dozijn nummers die iedereen al deed, nee Emily had toen al een uitgesproken eigen smaak door bijvoorbeeld k.d. Lang’s nummer Three Cigarettes In An Ashtray te brengen.
In haar bio legt ze ook heel duidelijk uit hoe ze tot de keuze voor haar nummers komt, hóe ze die wil schrijven en hoe ze zichzelf daarbij corrigeert als dat nodig is. Het is haar vaste overtuiging dat ze er goed aan doet zodanige muziek te maken dat mensen er een goed gevoel aan over houden. Nou, daar zal niemand op tegen zijn!
Miss Emily heeft inmiddels 3 volwaardige albums én een EP op haar naam staan en ‘The Medicine’ is nu dus haar 4e album. Het bevat 9 nummers en is uitgebracht op Gypsy Soul Records.
Het album is tot stand gekomen in de volgende bezetting:
– Miss Emily vocals
– Colin Linden op gitaren en tevens producer van het album
– George Recile op drums
– David Santos op bas
– Michael Hicks op Hammond B3
Ook wie niet ziek is raad ik aan naar ‘The Medicine’ te luisteren want als Miss Emily haar intenties waarmaakt voelen we ons állemaal na afloop nóg beter dan we ons vooraf misschien al voelden…!
Het album begint met My Freedom, een op voorhand belangrijk onderwerp want hoe “socia(a)l je ook bent, er is ook altijd een zekere behoefte aan My Freedom. En daar getuigt Miss Emily met volle overtuiging van in dit nummer dat af en toe iets gospelachtigs krijgt, ook door de op dat moment stampende keyboards. De boodschap is helemaal duidelijk: Laat het verleden je toekomst niet bepalen! Een lekkere akoestische gitaarriedel waarna Miss Emily nogmaals My Freedom opeist! Mooi gedreven nummer.
Eigenlijk een intikkertje Stand Together, Band Together, of “Samen staan we sterk!” of “1 +1 = 3!” Enzovoort, de boodschap is weer kristalhelder. Een lekker vegende drums als intro met puntige gitaarwerk, rustgevende bas en een beetje keyboards en een in koor gezongen Stand Together, Band Together. Een protestsong? een negro spiritual? een gospel? heel zeker een blues! Dit is zo’n nummer dat een geheel eigen leven kan gaan leiden als hét nummer waar mensen zich door geïnspireerd voelen om ongeacht welke situatie dan ook, te veranderen, niet in je eentje tegen de stroom in maar met z’n allen Stand Together, Band Together! Niets aan toe te voegen! Top!
Puike muzikale ondersteuning van een overduidelijke en uitnodigende tekst! Niet voor niets dat dit nummer al als single is uitgebracht!
The Medicine. Als er in je directe omgeving iemand overleden is aan een overdosis is dat een gepaste aanleiding om een nummer als The Medicine te schrijven. “You took The Medicine, The Medicine took you”. Mooi dramatisch met sterke stem gezongen, ondersteund door een subtiele gitaar hier en daar en vooral een bijna plechtige keyboards. In een beperkt aantal woorden een heel groot drama samengevat. Knap. Mooi.
Een hele rustige opbouw van het bluesy Maybe waarin Miss Emily het gevoel overbrengt van de onzekerheid die er is op een zeker moment in je relatie. Je weet het zeker, maar toch… Maybe! Met hele mooie, bijna logisch wanhopige uithalen gezongen!!! De begeleiding is vrij stevig maar nergens overheersend. Door een solo van gitaar samen met de keyboards ontstaat er een heel compleet nummer. Wat dacht je van dit nummer als single?! Een totale binnenkomer!
In een onvervalste jaren 60 uithaal begint You Make Believe om door te gaan als een heerlijke slow blues waarin de stem van Miss Emily alle ruimte krijgt om de pannen van het dak te zingen! Rustige drums, lekker gitaartje samen met veelzijdige Hammond B3 vormen een regelrechte maar heerlijke smartlap waar Connie Francis zich niet voor geschaamd zou hebben! In de tekst bezingt Miss Emily de liefdestwijfel die er is maar die door “hem” weggenomen kan worden, You Make Believe. Waar wacht die knul nog op? Top.
Een duidelijk hoorbare bas waar ik altijd zo blij van word, begint met een rustige drums aan Running Again om maar aan te geven dat het leven zich zelden op een vaste plaats afspeelt en de “vaste plaats” dan als de fase in een relatie. Die ontwikkeling staat nooit stil, goed of fout, linksom of rechtsom, het gaat telkens om Running Again en dat wordt vele malen herhaald om de dynamiek van de relatie mooi te verwoorden. Aan het eind nog een korte gitaarriedel. Mooi.
Voor het opvoeden van kinderen bestaat geen leerboek. Ouders én kinderen gaan met vallen en opstaan door dat proces aan het eind waarvan elk kind zo goed en zo kwaad als het vaak gaat, tóch in staat is zijn of haar eigen leven te leiden, het van huis uit meegekregene daarin meewegend! De belangrijkste boodschap en zekerheid die een kind mee kan krijgen op die “bumpy road” is dat er áltijd een plek is om terug te komen, om thuis te komen! Altijd. Dat is de Solid Ground van je thuisbasis. Heel mooi, gevoelig en liefdevol gezongen door Miss Emily… voor haar dochter!!! Logisch dat dit top is! Heel mooi, vooral ook omdat je het persoonlijke gevoel van een moeder voor haar dochter duidelijk kunt “voelen”! Mooi, mooi!
Een tragisch verhaal over een verdrinking bij Prince Edward, een kleine inham aan de noordkant van het Lake Ontario , het gebied dus waar Emily’s familie als generaties lang woont. Dit nummer beschrijft een waar gebeurd verhaal in Smiths Bay Drowning. De tekst is gebaseerd op een gedicht naar aanleiding van die verdrinking, van Stevie Smith. Een lichtelijk onheilspellend begin van het nummer met dof slaande drums en diep droevig gezongen door Miss Emily in een langzame melodie. En vooral het drama voor de “achterblijvers” is komt overduidelijk over! Het is bijna sprekend zingen, maar heel indrukwekkend. Wat heet “blues”!
Remember This Song is het laatste nummer op dit prachtige album van Miss Emily! Een in verhouding langer nummer, openend met heerlijke gitaar en keyboards en een krachtig zingende Miss Emily die “hem” vraagt Remember This Song, naast al het andere dat hij wil… Een mooi langzaam ritme… en wat kan die Emily zingen! Oef! Het lijkt bijna alsof de instrumenten door het overtuigende zingen van Miss Emily ook zelfvertrouwen ontwikkelen om zich juist in dit laatste nummer nóg nadrukkelijker te laten horen! Voor mij staat één ding vast en dat is dat ik Remember This Song! Ook een mooi lang en daardoor gevarieerd uitgewerkt nummer met mooie backing vocals.
Het is duidelijk, dit is Thé Medicine voor ons allemaal! En als ik zes van de negen nummers als favoriet wil bestempelen en de andere drie nummers écht niet veel minder zijn dan is dit weer een overduidelijk gevalletje van een heel fijn album!
Zal ik voor de volledigheid die zes favorieten dan toch maar evennoemen? Vooruit: Stand Together Band Together, The Medicine, Maybe, You Make Believe, Solid Ground en Remember This Song.
Een album met een perfect passende begeleiding voor de stem van Miss Emily. Wat een stem! Gevoelig soms, sterk waar nodig. Perfect.
Tegen Harry Radstake van Bluestownmusic.nl zeg ik wel eens dat ik me als recensent af en toe in een snoepwinkel waan! En dit album ‘The Medicine’ van Miss Emily is weer zo’n óverheerlijke lekkernij!!!
Tracks:
01. My Freedom
02. Stand Together, Band Together
03. The Medicine
04. Maybe
05. You Make Believe
06. Running Again
07. Solid Ground
08. Smiths Bay Drowning
09. Remember This Song
Website: https://themissemily.com/