Review: John Christopher Morgan – Right On Time
John Christopher Morgan – Right On Time
Format: CD – Digital / Label: Earl Records
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
John Christopher Morgan? Debuutalbum? Què? Hij is zeker niet stokoud maar ook niet meer piepjong en toch nu pas een debuutalbum? Hoe zit dat? Welnu, deze jongen heeft echt wel de nodige vlieguren gemaakt en met veel artiesten opgetreden maar van een eigen album kwam het nog niet, was blijkbaar ook niet zo belangrijk of het kwam er niet van. Tot nu dus.
Hij heeft veel opgetreden als ondersteuning voor meerdere bands. John Christopher Morgan is namelijk drummer en zanger van beroep. Opgetreden met Weather Report op het Montreux Jazz Festival t/m zelfs The Clash en ook met Mitch Ryder en John Lee Hooker. John is geboren in Ann Arbor, een iconische plaats in de muziek- geschiedenis omdat Chet Baker daar in 1954 zijn historische concert heeft gegeven, in de Masonic Temple, dat geresulteerd heeft in het album ‘Jazz At Ann Arbor’ met Russ Freeman op piano! En hoewel John muzikale ouders had is hij waarschijnlijk te laat geboren om bij dat concert aanwezig te kunnen zijn geweest – zijn geboor tedatum is niet te achterhalen – maar als hij al met z’n ouders meegekund zou hebben en er ook al iets van te begrijpen, dan zou hij nu rond de 80 moeten zijn en zó oud ziet hij er op de hoes van ‘Right On Time’ heel zeker niet uit en zo oud klinkt hij ook zeker niet!
Kort en goed. Een debuutalbum dus waarvoor John Christopher zich omringd heeft met een puike selectie collega’s:
– John Christopher Morgan dus zelf op drums, percussie en vocals
– Ralph Carter op bas, behalve op (9)
– Blake Watson op bas, alleen op (9)
– Martin Gagnon op piano
– Bill Flores op accordeon
– Aaron Liddard op saxofoon
– Trevor Mires op trombone
– Simon Finch op trompet
– Ron Dziubla op saxofoon en fluit
– Marcy Levy (5), Jamie Wood (8) en Viva Vinson (6) op vocals
– RJ Mischo op harmonica
en een heel legertje gitaristen, Albert Lee (!), Frank Goldwasser, Zack Zunis, Rick Holstrom, Trevor West Morgan en Brophy Dale
En zoals de presentator van het Belgische radioprogramma KLARA Jazz altijd een live concert aankondigde: “Lichten uit en boxen luid” en dan begon het concert van een uur lang. De Belgen hebben sowieso vaak een bloemrijker gebruik van “onze” Nederlandse taal.
Beginnen dus!
Het album ‘Right On Time’ van John Christopher Morgan begint met Vidalia, een traditionele country rock’n’roll, in een lekker ritme, prima background vocals, fijne diepe gitaarsolo van Albert Lee! Een mooie love song voor Vidalia.
Bad Is Bad, daar hoef je verder niet moeilijk over te doen. Gelijk een puike harmonica-deun! Lekker deuntje, gitaar, drums, background vocals. Dat lóópt lekker! Door John Christopher aangedragen voorbeelden die slechts tot één conclusie kunnen leiden: Bad Is Bad. Zeker als je thuiskomt en er staat een vreemd paar schoenen onder
het bed…!
Een beetje gemeen gezongen zoals Marc Bolan van T. Rex dat als geen ander kon, in Trouble Is My Business. Hele diepe bas en dito drums, lekker vlotte gitaarsolo. “I’m no angel, ‘cause Trouble Is My Business.” Lekker duister nummer. Top!
Een lekkere bariton-sax aan het begin van Last Heartbeat met de dames in meer op de voorgrond tredende vocals. Mooi galmend soul-achtig nummer! Mooi. En ondanks dat het na de eerste ontmoeting zo lekker ging, bleef dat niet zo, maar houdt John Christopher er aan vast van haar te zullen houden tot aan z’n Last Heartbeat!
De golven ruisen en klotsen neer op het strand, een zomers sfeertje, een diepe gitaarmelodie en de vocals van Marcy Levy in San Buenoventura vertelt van het lot dat “hen” overviel vanaf de eerste ontmoeting. Hartstochtelijk gezongen, ook een deel zonder instrumentele begeleiding. En toch…
Lekker spannend en geheimzinnig begin aan Ain’t We Al in It Together, mooi langzaam opgevoerd, pratende John Christopher onder begeleiding van een heerlijke gitaar, waarna Vivian Vinson met haar krachtige stem erbij komt en bezweert dat Ain’t We All in Together. Lekker nummer waarin ons wordt duidelijk gemaakt dat we in veel gevallen allemaal even schuldig zijn aan een ontstane situatie, dat er meestal sprake is van een gezamenlijke verantwoordelijkheid, oftewel: Ain’t We All-in It Together!
Weer een lekker stampend begin van Black Bag Blues, een hele zak vol blues! Mooie harmonica, fijne Zack Zunis, lekker scherp, op gitaar. Lekker traditioneel ritme. Rustige, aanvullende harmonica. Ook dit is weer een lekker “lopend” nummer. Piano erbij en dan opnieuw de gitaar van Zack om het nummer mee te eindigen. Lekker!
Een langzame blues weer met vocale bijdragen van Jamie Wood waarin het vraag- en antwoord met John Christopher er uit bestaat dat “mevrouw” graag een ring wil hebben met een steen er in zo groot als een golfbal. Bij de juwelier laat hij The Jeweler’s Daughter de ring even passen en dat zag er heel mooi uit. “Mevrouw” dus maar
klagen dat het tijd wordt dat de ring om háár vinger geschoven wordt, maar helaas, peanut butter, de ring blijft om de vinger van The Jeweler’s Daughter! Lekkere slow blues met uitgebreid gitaarspel en veel blazers waarin John Christopher The Jeweler’s Daughter ten huwelijk vraagt en z’n bazige “lady” de groeten doet met “Merry Christmas baby, Ho, ho, ho!” En zo komt alles altijd op z’n pootjes terecht!
Redbone? Nee. Jungle? Nou, best wel. Lekker gitaartje om aan te geven dat John Christopher er wel klaar mee is. “Ze” was op stap met een andere kerel, maar hij vindt het best, Done Got Over It. Een kort nummer waaraan schreeuwend een einde komt.
Een heerlijk swingende be-bop gitaar mét vette blazers als begin van Jumpin’ With Leon. Een lekker instrumentaaltje met boogie-piano, nog steeds de diepe, vette blazers en de swingende gitaar, waarna aan het eind nog een solo voor een saxofoon wordt ingeruimd. Erg goed! Jazzy swingend afgesloten!
Black Bottom Blues is weer een klassieke, langzame blues met harmonica en gitaar van Frank Goldwasser, een terugkerend “Mmmmm” zoals John Lee Hooker dat ook vaak deed. Een echte gitaarblues, lekker hoekig, meer pratend dan zingend over wat hij op “zijn tochten” allemaal meemaakt. Black Bottom Blues. Mooi.
Up tempo dit keer met een gezamenlijk gezongen Let The Kids Dance, “becauce they got only one chance.” Je bent maar één keer jong, dus geniet er van, Let The Kids Dance. Een lekkere baritonsax als hoofdrol, de rest van de band ondersteunend. Blijf zo lang mogelijk kind!
Right On Time, titelsong en laatste nummer op dit album van John Christopher Morgan, notabene een redelijk zydeco-motief met de daarbij onmisbare accordeon, terwijl men toch met de vocale delen het idee geeft dat het de trein is die Right On Time is. Dit is weer ouderwets, aanstekelijke, voetjes van de vloer-muziek! Met, het kan niet op, als laatste een aantal stoomfluiten van de locomotief…! Gezellig!
‘Right On Time’, het debuutalbum van John Christopher Morgan. Ik heb er van genoten. Een lekker gevarieerd album, goed samenspel tussen en met de muzikanten, een warme en gezellige stem van John Christopher en… ik heb geen zwakke plekken gevonden, laat staan een “slecht” of niet passend nummer. Het hele album is heel mooi gevarieerd en je rolt als vanzelf van het ene in het volgende nummer. Top!
Mijn favorieten die er dan écht boven uit springen: het instrumentale Jump With Leon, Trouble Is My Business en de titelsong Right On Time!
Tracks:
01. Vidalia
02. Bad Is Bad
03. Trouble Is My Business
04. Last Heartbeat
05. San Buenoventura
06. Ain’t We All In It Together
07. Black Bag Blues
08. The Jeweler’s Daughter
09. Done Got Over It
10. Jumpin’ With Leon
11. Black Bottom Blues
12. Let The Kids Dance
13. Right On Time
Website: Facebook