Review: The Dibs – Just For You

 

The Dibs - Just For You

The Dibs – Just For You
Format: CD – Digital / Label: Donor Production
Release: 2026

Tekst: Gerard Haarhuis

Een debuutalbum. Jazeker. Maar toch ook weer niet. Wel een debuut- album van The Dibs omdat het de eerste keer is dat de band in deze samenstelling een album heeft gemaakt. Dus ja, een debuutalbum. De afzonderlijke leden van The Dibs hebben echter allang hun sporen verdiend in andere bands. Dat is echter allemaal verleden tijd. Wat telt is het nu, waarin The Dibs gevormd wordt door:

zanger en percussionist Peter Jacobs
bassist Guy Engelen
drummer Jeff Jr. Gijbels
gitarist Stanley Patty
toetsenman Bart Billekens op Hammond en piano

Elf nummers staan er op het album dat is verschenen op het Naked-label en omdat ze bekend staan om hun diversiteit in stijlen ben ik erg benieuwd wat dit debuutalbum van deze ervaren muzikanten te bieden heeft.

Om te beginnen met No Sleep, een lekkere funky melodie, gedreven door bas, keyboards en kippige gitaar met rustige drums, waarin Peter uitlegt waarom hij niet van plan is zijn bed op te zoeken . Volgens zijn eigen diagnose is hij “addicted to No Sleep.” Zelfs zodanig dat hij er geen moment over peinst om zijn ogen ook maar heel even te sluiten… Lekkere gitaarsolo, gevolgd door een Hammond-solo om daarna weer over te gaan in een minstens zo stuwende gitaarsolo om dan totaal onverwacht en heel abrupt te stoppen met deze lekkere binnenkomer.

Vroeger zeiden we wel eens tegen een luie collega: Als je niets te doen hebt, doe het dan niet hier! – Stop Fooling Around begint er echter mee dat “the world’s on fire” en dus is er geen tijd te verliezen en in krap vier minuten wordt de gehele wereldproblematiek aan een grondige analyse onderwerpen, met als uiteindelijk advies: Stop Fooling Around. Tja… Weer een lekker tempo met veel gitaar, keys, bas en drums en een overtuigende zang van Peter. Ook al is inhoudelijk de tekst een beetje mager, de boodschap is wel duidelijk en verdient alleen al daarvoor waardering, nog afgezien van dat ook dit weer een lekker nummer is.

Sick And Tired, je bent het zó ontzettend zat, al die leugens op tv, fake news, commercials die beloven wat ze nooit waarmaken, goede doelen-acties waarvan je bijna altijd weet waar het geld nou juist níet terecht komt, kortom, louter ongebreidelde vrolijkheid in dit numme waar je van in een dip raakt als je van nature al niet al te vrolijk bent. Aan de muur bij mij hangt een bordje met de tekst: Mij krijgen ze niet gek, ik ben het al! Dus voor iedereen is er nog hoop! Een trage melodie, droge knallen op drums, een best wel lekker doorjengelende keyboards, de gitaar meer op de achtergrond in dit stukje maatschappijkritiek waarin alles om geld draait. Ja, lieve jongens, zo was het, zo is het en zo zal het altijd zijn. Leg je daar gerust bij neer en doe wat Gandhi zei: Wees zelf de verandering die je in de wereld wilt zien! Waarvan akte.

Een door Hammond overheerste intro, met dikke drums en gitaar en bas, in het advies om toch vooral het leven te leven, Live Life. Een als het ware progrock interval met een puike gitaar er aan toegevoegd waardoor het dan weer bluesy wordt. Live Life!

Heel fijn, die prominente rol voor de Hammond, zoals ook nu weer in Like Lovers Do. Een redelijk langzame blues, strakke bas en drums met Peter die de juiste toon weet te treffen in deze blues-tekst met mooie vocale uithalen. En die Stanley raakt ook de juiste snaar in de heel zeker blues-solo! Lekker lang nummer waarin de tijd genomen is om het nummer volwassen uit te werken. Mooi.

De titelsong, Just For You, begint in een bijna jaren 60-riedeltje, ook al is het gelijk iets zwaarder aangezet, ook hier vind ik de tekst nogal mager, alsof je iemand met “scrambled eggs” in vuur en vlam zet… Instrumentaal is er weer niets mis mee, zeker niet met de dikke bas die er lekker doorheen dreunt en weer ruim voldoende voor het niet-vocale gedeelte! Ook lekker gevarieerd en moet ik het tenslotte suggestief opvatten dat Peter ook nog “some hot sauce” voor haar heeft? Oef! Maar dan anders!

Als je iemand leert kennen die nogal wat eisen stelt aan een relatie en daar Relentless aan vasthoudt, wordt het een moeilijk verhaal. Dit is het eerste nummer waarin de vocals van Peter mij écht kunnen bekoren en ik zeg dit niet omdat ik de vocals in de andere nummers niet goed zou vinden. Nee, ik meet mij soms gewoon de arrogantie aan een advies te geven over wat mij opvalt. Voor de bandleden, mochten ze deze recensie lezen zou ik willen zeggen: Luister naar dit nummer en zoek het verschil met de eerdere nummers. Dit nummer is helemaal top! Zeker als er aan het eind de hele fijne harmony vocals bij komen. Top!

Een lekkere rock-a-billy, You Got Me Where You Want Me, die er van verhaalt wat ons allemaal wel eens overkomt, dat je je in een situatie waarin je niet terecht had willen komen, terwijl je er dán pas achter komt dat iemand je doelbewust in die situatie heeft gemanoeuvreerd. Ook dit nummer heeft aanvullende backing vocals, zij het een beetje poppy. Lekker snel en kort maar krachtig.

Lekker stuwend en stuwend begint Getting Older, waarin de nadelen van het ouder worden bezongen worden, ook al blijft het bij alleen de fysieke nadelen. Een beetje in de stijl van Hallelujah, I Love You So van Blood, Sweat & Tears.

Een scherp rockende gitaar opent Last Chance waarin met behulp van een strak meppende drums en uithalen op keys beklemtoond wordt dat “Baby, I need you, in my life.” en dat dit z’n Last Chance is een “romance” voor hem… Lange vocale uithalen en dito gitaarlijnen geven dit stevige nummer iets wanhopigs mee, dus: opzet geslaagd.

Een gezellig lange uitsmijter van dit voor deze band, debuutalbum, Together, en het besef dat “we’re in this Together now, got to work it out somehow.” De hele wereldproblematiek komt nogmaals voorbij met passende harmony vocals en handclaps. Mooi gedreven door de Hammond met zoals het hele album al gaat een heerlijke swingende, bijna jazzy gitaarsolo, om er aan het eind zowaar een onvervalste gospelswinger van te maken met een lekker vraag- en antwoordspel tussen gitaar en Hammond, toewerkend naar een steeds uitbundiger slot van dit nummer.

En dan hebben we elf nummers gehad en moet ik een conclusie trekken over wat dit album met en bij mij heeft gedaan. In de beschrijving van de afzonderlijke nummers ben ik al duidelijk geweest door de stellen dat ik de teksten te mager vind, te gemaakt en soms lijkt het daarom ook alsof Peter de teksten zelf ook niet gelooft, omdat het teveel “vondsten” zijn.

Absolute uitzondering is het al geprezen Relentless. Dat de bandleden al langer muziek maken is te horen en dat dit voor The Dibs een debuutalbum is, is qua instrumenten níet te horen. Strakke drums, hele fijne bas, puik gitaarwerk en heerlijk stuwende en dragende Hammond, niets mis mee dus. Teksten en vocalen vragen meer aandacht.

Ik zeg het vaker in mijn recensies: Er verschijnt “een wereld” aan nieuwe albums en alle recensenten van Bluestownmusic.nl proberen zoveel mogelijk albums van een eerlijke recensie te voorzien. Daarbij vormt alles wat er aan kwaliteit voorbij komt, als vanzelf een soort van referentiekader voor alles wat er gerecenseerd wordt, of je dat nu wil of niet, zo werkt het gewoon. Van de andere kant, als er punten van kritiek zijn, is het wel zo eerlijk dat op te merken zodat er al dan niet iets mee gedaan kan worden, zodat het mogelijke succes van dit gerecenseerde album, bij een volgend album (nog) groter kan worden. Dat is in de eerste plaats in het belang van de muzikanten zelf, in de tweede plaats voor de bezoekers van Bluestownmusic.nl die de stijl van de afzonderlijke recensenten meestal wel herkennen en kunnen inschatten wat een bepaalde beoordeling voor “hun smaak” betekent en tenslotte is het van belang voor álle muziekliefhebbers in het algemeen, want hoe beter de albums zijn, hoe meer er te genieten valt!

Op dit album viel er ook heel zeker genoeg te genieten en mijn favorieten daarin zijn No Sleep, Like Lovers Do, de absolute topper Relentless en Together. Voor alle nummers geldt voor alle duidelijkheid dat het spel op álle instrumenten absoluut helemaal puik is!

Tracks:
01. No Sleep
02. Stop Fooling Around
03. Sick And Tired
04. Live Life
05. Like Lovers Do
06. Just For You
07. Relentless
08. You Got Me Where You Want Me
09. Getting Older
10. Last Chance
11. Together

Website: https://thedibsband.com/