Review: Tedeschi Trucks Band – Future Soul
Tedeschi Trucks Band – Future Soul
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Fantasy Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Iedereen weet volgens mij inmiddels wel dat ik een groot fan ben van Derek Trucks en de Tedeschi Trucks Band. Twaalf personen sterk weten ze ook en vooral live een brok muziek neer te zetten zoals je zelden tegen komt. Iedereen komt aan bod, Derek is de grote man met het kleinste ego, laat die maar lekker z’n gang gaan op de snaren. Susan is moeder de kloek die voor iedereen een blik van verstandhouding heeft en hun basis is hun thuisbasis in Jacksonville, Florida waar ze achter hun huis een complete studio hebben gebouwd, de Swamp Raga Studio, waar de band dus ook vaak bij elkaar komt om op te nemen, er wordt gezellig gekookt én gegeten, overlegd, lol gemaakt, het is één grote familie, die Tedeschi Trucks Band.
En al die gezelligheid staat hun absolute vakmanschap niet in de weg. Niet individueel en niet als band. En als je zoals ik op een leeftijd bent aangekomen dat je denkt dat niemand je meer écht kan verrassen, komt er een vierdelig album uit ‘I Am The Moon’, waar schoonheden van nummers op staan die mij dan toch écht weten te ontroeren!!!
Als zijpaadje komen ze nog eventjes met hun versie van het iconische ‘Layla’-album van Derek & the Dominos op de proppen en ach, weet je wat, komt er ook nog een ‘With A Little Help From My Friends’-remake/tribute uit waar veel artiesten een eerbetoon krijgen die ook in de oorspronkelijke versie meededen.
En dan weten we ook dat Susan al lang een eigen carrière had en dat Derek al jong de sterren van de hemel speelde en lang met Warren Haynes meedeed met de laatste Allman (Gregg) om daarmee de naam van de Allman Brothers Band, terecht, nog jarenlang in stand te houden. Oftewel, hoeveel ervaring en kwaliteit wil je bij elkaar hebben in hun huidige bezetting:
Susan Tedeschi op lead vocals en gitaar
Derek Trucks op gitaar
Gabe Dixon, op alle soorten keys en prachtige vocals
Brandon Boone op bas
een blazerssectie bestaande uit:
Kebbi Williams op sax
Ephraim Owens op trompet
Elizabeth Lea, onnavolgbaar op trombone
een vocale sectie, bestaande uit:
Mike Mattison op vocals, gitaar en percussie, terwijl hij ook nummers voor de band schrijft of er aan meeschrijft
Mark Rivers op vocals en percussie
Alecia Chakour op vocals, die met haar geweldige stem ook soms de lead vocals zingt
en dan tenslotte
een welhaast eeneiige tweeling op drums en percussie:
Tyler Greenwell en Isaac Eady
Zo, meer dan genoeg als inleidende informatie over het nieuwe album ‘Future Soul’ van de Tedeschi Trucks Band, dat verschijnt op Fantasy Records als cd, vinyl en digitaal en waar elf nummers op staan. Er komt ook een Limited International Deluxe Edition met twee live bonus tracks van albumversies.
Het album opent met Crazy Cryin’, een funky melodie, lekker “happend” op gitaar. En toch een bluesvolle Susan in haar vocals, een scherpe solo van Derek, massale harmony vocals op de achtergrond waarin Susan beklemtoont dat het “too late” is, want ze heeft alles gegeven wat ze kon geven en blijft er maar één ding over: Crazy Cryin’. Een lekkere binnenkomer met melodieus drumwerk en percussie.
I Got You was al vrijgegeven als single en is een fijn aanstekelijk nummer. Het lijkt wel alsof Susan met het klimmen van de jaren steeds beter gaat zingen! Lekkere blazers met “too-too’s” in de backing vocals! Heel zeker dat “ze” bij elkaar passen en dat is een zekerheidje voor Susan door lekker herhalend “I Got You” te zingen en in hetzelfde vrolijke ritme gooit Derek er een snelle solo uit. Heel mooi!
Toen ik Who Am I voor het eerst hoorde als eerste single van dit album was ik al óm! Datzelfde heerlijke “lopende” van I Am The Moon! “Who Am I without you, who are you all alone?” Prachtig toch! Derek heel bescheiden begeleidend met enkele raga-achtige herhalingen er tussendoor. En weer die fenomenale blues vocals van Susan met loepzuivere uithalen waarna Derek zich weer mag uitleven in een herkenbare solo waar zelfs een vleugje Midnight In Harlem in doorklinkt. Oef, wat vind ik dit goed! Top!
Hero begint rustig met “mmm’s” van Susan met nauwelijks als vocalen herkenbare backing vocals, het lijken wel weet ik wat voor instrumenten. En dit is weer de ouderwetse Susan die nu, beter dan vroeger, de “schreeuwerige” uithalen toch zuiver weet te brengen waardoor de overtuiging dat het hier om een Hero gaat voelbaar wordt. Lekker stevig jammend opbouwend naar het eind toe. Vingervlug gitaarspel is een understatement! Ook mooi verhalend gezongen door Susan in de coupletten waar haar stem donkerder wordt. Ook een kwestie van leeftijd? Mooi!
“What In The World am I to do? is wat Susan zich afvraagt, weer fijn in de stijl van I Am The Moon. Lekkere te onderscheiden bas. En Gabe Dixon meldt zich nadrukkelijker op z’n keys waarna Derek een huilende gitaarsolo ten beste geeft, Susan de vraag herhaalt met “What In The World am I to do?… since I lost you”, nu bijgestaan door de nodige backing vocals. Fijn akoestisch gitaarspel door waarschijnlijk Mike Mattison en rustig aangezette blazers. Ook heel mooi van opbouw en doorloop!
Het titelnummer Future Soul begint met een knetterende drums aan precies wat de titel aangeeft, het klink futuristisch én het is soul! “Hope the future’s got soul in it!” is wat Susan wil, samen met de backing vocals. Een “straaljager-gitaar” zet het nog eens een laagje dikker aan, gaat door terwijl Susan nog aanweziger zingt met nog steeds de backing vocals en… punt. Dan houdt het nummer er abrupt mee op!
Quasi reggae-achtig met veel blazers en handclaps begint Under The Knife waar ik niet helemaal zeker ben of het Gabe Dixon is die de lead vocals zingt. Als hij het niet is kan het Mike Mattison zijn maar aan beiden twijfel ik omdat ik hun stemmen denk te kennen… Omdat ze de backing group ook wel eens de lead laten zingen, houd ik het op Mark Rivers op de vocals. Susan zingt mee in de backing vocals in een dubbelzinnige tekst die verhaalt over “shot by rock ‘n’ roll to my soul” waardoor ze nu Under The Knife, onder het mes moet… Het enige wat me hierbij te binnen schiet is dan: Van harte beterschap
Door de blazers in Be Kind ontstaat er gelijk een fijn soul-sfeertje waarin Susan vertelt wat “hij” allemaal wel niet doet, hard werken en zo maar het enige dat Susan nodig heeft is “Be Kind to me.” Afgewisseld met een wel heel poppy riedeltje! Jammer, want zonder dat was het een prachtig soulnummer geweest.
“Devil Be Gone, leave me alone,” is waar Susan het nummer mee opent waar Derek lekker áchter zit met fijn snarenspel, waarna er veel backing vocals ingezet worden waardoor het geheel iets gospelachtigs krijgt terwijl het toch gewoon een lekkere blues blijft. Díe Derek heb ik in de nummers hiervoor een beetje gemist. Aan het eind een zichzelf herhalende Susan terwijl er een soort vraag- en antwoordspel ontstaat met Derek. Lekker stuwend dit nummer.
Als je aan de hand van de titel verwacht dat Shout Out zo’n stamper wordt als We Want More, al dan niet gekoppeld aan Soul Sacrifice van Santana, dan kom je in eerste instantie bedrogen uit. Shout Out is wel een heerlijke langzame blues met een nog niet eerder zo gehoorde melodielijn voor de gitaar van Derek. Mooi. Susan die er altijd van uit ging dat het allemaal goed zat tussen “hen” en… mocht er iets zijn wat de ander dwars zit, kom dan en Shout Out! En langzaam, heel langzaam ontstaat er dan toch zoiets als We Want More, inclusief de uithalen van Susan. Mooi ook vanwege de opbouw naar een climax.
Het laatste nummer van het album is Ride On en dat heeft een ontspannen Americana-sfeertje, rustig gezongen, melodie met fijn helder gitaarspel van Derek. Dit is wel héél erg mooi! “Turn up the volume in my old truck” en de rit begint in Ride On. “ I can hear the engine Ride On home.” Heerlijk “meegezongen” door Derek, synchroon met heerlijk helder gitaarspel. Ja, dit is écht een heel fijn nummer met aan het eind nog een heerlijke solo van Derek die af en toe, gelukkig, ook nog iets van een raga in zich herbergt. Top!
De twee live nummers die als bonus tracks worden toegevoegd aan de Special Edition-uitvoering zijn Devil Be Gone en Who Am I.
Ik wil deze recensie eindigen waar ik ‘m mee begon: Ik ben een groot fan van Derek Trucks en de Tedeschi Trucks Band. De unieke samenstelling van de band waarin twaalf, ongetwijfeld verschillende persoonlijkheden, tot één geheel worden gesmeed, zorgt er voor dat menigeen de Tedeschi Trucks Band de beste band van, laten we zeggen, de afgelopen twintig jaar vindt. En ik ben er daar heel zeker één van.
‘Future Soul’ heeft me echter (nog) niet (volledig) overtuigd. De hoes vind ik een aanklacht tegen de goede smaak en het lijkt er een beetje op dat het begrip Future zwaarder weegt in de nummers dan de Soul. De titelsong is daar een mooi bewijs van maar het bijna kinderachtige terwijl dat poppy riedeltje in Be Kind me ook in verwarring achter laat. Juist van een titel als Be Kind verwacht ik meer omdat zo’n titel zich daar op voorhand voor leent. Iets in de zin van Angel Of Montgomery of zo.
En voor mij het meest opvallende: Ik mis Gabe Dixon! Die heerlijke stem van de man! Een kruising tussen Chet Baker en Daniël von Piekartz (bij Benjamin Herman op het album ‘Trouble!’), een stem die zich zo heerlijk laat combineren met de stem van Susan! En ik heb ook te weinig van zijn fantastische toetsenwerk gehoord. Het kan natuurlijk zijn dat Gabe, zoals dat vaker gaat in een band, met z’n eigen Gabe Dixon Band zo druk is geweest dat er weinig tijd was om voldoende bijdragen aan dit album te leveren, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat de nummers van de Tedeschi Trucks Band altijd een behoorlijk aandeel toetsenwerk (nodig) hebben. Of dat nu, voorheen, de veel te jong overleden Kofi Burbridge was, die al meedeed in de Derek Trucks Band, of nu Gabe Dixon, ik mis de keys. Misschien is dat wel mijn grootste bezwaar voor dit album.
Ik ben ook allergisch voor statements als “the best album yet” en dat is precies wat Derek schijnt gezegd te hebben: “I feel like this is the most unique record we’ve done. It’s my favorite collection of songs that we’ve ever put on a record. From song to song, there’s just not a weak spot.” Nou, dan trekt Derek wel een hele grote broek aan en ik zou zeggen, in ogenschouw houdend dat smaken verschillen, let me be the judge of that!
En toch vind ik ‘Future Soul’ een fijn album. Deze band kan geen bagger maken! Maar het is ánders. Zoals ik hiervoor heb proberen te omschrijven. Als fan ga ik het album uiteraard nog heel vaak beluisteren maar voorlopig is het, hoe goed het ook is, zeker niet hun beste!
Hoe dan ook kan ik het album ‘Future Soul’ van de Tedeschi Trucks Band gerust bij jullie aanbevelen als ik zeven nummers erg goed tot top vind en die het predikaat “favoriet” meegeef: I Got You, Who Am I,Hero, What In The World, Devil Be Gone, Shout Out en Ride On.
Tracks:
01. Crazy Cryin’
02. I Got You
03. Who Am I
04. Hero
05. What In The World
06. Future Soul
07. Under The Knife
08. Be Kind
09. Devil Be Gone
10. Shout Out
11. Ride Out
Website: https://www.tedeschitrucksband.com/