Review: Signe Marie Rustad – Do You Know Something I Don’t
Signe Marie Rustad – Do You KNow Something I Don’t
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Die With Your Boots On
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Alleen de titel is al intrigerend genoeg om nieuwsgierig te zijn naar het album ‘Do You Know Something I Don’t’ van Signe Marie Rustad, een Noorse zangeres die geschoold is in klassieke gitaar. Met het oog op de titel wijst Signe Marie er op dat er achter ‘Do You Know Something I Don’t’ bewust geen “?” staat. “Jullie” weten namelijk net zo veel als zij zelf bij het beluisteren van haar muziek…
Dit album is een live album maar ook weer niet. De opname vond namelijk plaats in het Oslo Konserthus in Oslo, Noorwegen omdat ze daar ook over een goede studio beschikken en ja, er is publiek, enkele honderden mensen, “maar” dat waren familie, vrienden en bekenden en als zodanig, zegt Signe Marie, zijn ze een onlosmakelijk deel van wat dit album uiteindelijk is geworden. En daar heeft ze eigenlijk ook wel gelijk in want de kracht van een live album zit niet alleen in het live spelen van de muziek door de band maar minstens ook aan hoe het publiek zich gedraagt: Een herkenningsapplaus als duidelijk wordt welk nummer er gespeeld wordt, vooral na een nog niet direct herkenbare intro, maar ook bijvoorbeeld het enthousiasme na een geweldige solo van een artiest!
Daarom dus.
Dit is het vijfde album van Signe Marie Rustad en dat deed ze afgezien van de technici, met de volgende bandleden:
– Signe Marie Rustad – lead vocals, classical guitar
– Bjørge Verbaan – Grand piano, Wurlitzer, Rhodes, mellotron
– Solveig Wang – Moog Grandmother, UDO Super 6 (Solveig is een meisjesnaam die “sterk huis” betekent! Signe uitgesproken als Sin-je betekent trouwens “nieuwe overwinning”, dus misschien een nieuwe overwinning voor Signe Marie Rustad met dit nieuwe album?)
– Alexander Lindbäck – drum kit (als je op YouTube kijkt, zie je hem in een soort provisorische dug-out zitten te drummen!)
– Njål Uhre Kiese: bass guitar
– Sander Eriksen Nordahl – meerdere gitaren
– Kenneth Ishak – backing vocals, shaker, percussion shells, congas
– Live Miranda Solberg – backing vocals.
Namen die bij ons waarschijnlijk niet direct een gevoel van herkenning zullen oproepen maar ze hebben allemaal hun sporen in de muziekbusiness al uitgebreid verdiend – een zangeres als Live Miranda Solberg bijvoorbeeld kan een uitgebreide discografie overleggen. Dat terzijde.
En met die huishoudelijke mededeling is het tijd om te gaan luisteren naar Signe Marie Rustad en haar begeleiders, inclusief publiek op haar album ‘Do You Know Something I Don’t’.
En die titel is ook gelijk het eerste nummer: Do You Know Something I Don’t, met de toevoeging (Question). Een dromerige intro, doet een beetje denken aan Agnes Obel op haar fantastische album ‘Philharmonica’, haar eerste solo-album!, een heerlijke Grand piano die bij ons gewoon vleugel heet, mooi, bijna klassiek spel en dan begint Signe Marie te zingen. Heldere, goed articulerende stem. En uiteraard, hoe kan het ook anders vraagt ze zich een aantal keren af Do You Know Something I Don’t. En mocht je aan het eind denken dat er een hoorn klinkt dan is dat niet zo, dat moet gewoon één van de vele electronische toetsen-toverdozen zijn. Heel, heel mooie luistermuziek!
Mooi intro, met drums en keyboards, folky gezongen nummer, dit Conformities Of Life. Mooi echootje, passende background vocals waarin ze vaststelt in een jungle te leven waarin ze haar weg moet zien te vinden. Pijnlijk vast te stellen dat “hij” niet voor haar kwam. En zo ga je door het leven zonder te weten aan welke kant je staat. Alle vrienden ben je inmiddels kwijt. Ik heb geprobeerd jou erbij te trekken, aan onze kant. Niet gelukt en ondertussen neemt de muziek in volume toe. Het leven “boogaloos you”. Zo gaat dat. Weet ondanks alles “that I’m always on your side!” Een lief, mooi en daardoor juist heel volwassen nummer! Mooi!
Een vlot begin tekent Just What We Asked For, oftewel het is gewoon zaaien en oogsten. Als je zóveel leugens rondstrooit, krijg je onvermijdelijk de deksel op je kop. Stevige drums, aanwezige zang versterkt door background vocals. Mooie galmende keyboards, met z’n allen instrumentaal verder waarna het uiteraard weer rustig wordt maar nog steeds zonder zang wordt het nummer afgesloten. Mooi gevarieerd.
Een “klein” gitaargeluidje begint als begeleiding voor Signe Marie in The Line. Dan meldt de drummer zich met background vocals. “You drew a line”, een dromerig, sprookjesachtig verhaal, “then I drew mine”, dus wordt het zaak een keuze te maken maar voor het zo ver is krijgen we een vocaal tussenstuk met veel “Ooo’s”, waarna de zang weer hervat wordt, de keuze is gemaakt “Please, just let me go!”
Een oud gegeven Everything They Said About You. Altijd lastig. Mén zegt zóveel. Vaak is het echter zo dat je er wel óp kunt kijken maar niet er ín! Wat je aan de buitenkant ziet is vaak niet de waarheid. En dus vraagt Signe Marie “hem” stelling te nemen alles wat er over hem verteld wordt zodat er duidelijk komt. Duidelijkheid die nodig is om verder te kunnen. Er niets dodelijker dan twijfel! Mooie percussie, als paardengetrappel! en mooi, zeer aanwezig gitaarspel, aangevuld met drums en background vocals, waardoor er, langzaam opgebouwd, een stevig, enthousiast nummer ont- staat. Een herhalend “True” moet meer duidelijk maken over Everything They Said About You. Een mooi, tevreden stellend, rustig, bijna feeëriek einde. Erg mooi.
Als je zó op zoek bent naar de waarheid, kun je het natuurlijk wel uitschréeuwen: Tell Me Something True. Een speelse orkestratie begeleiden Signe Marie in haar uitdrukkelijke wens aan “hem”: Tell Me Something True. Hele fijne begeleiding, een beetje free jazz als er geen vocalen bij zouden zitten. Een heen en weer, min of meer vraag- en antwoordspel tussen Signe Marie en de achtergrondzangeressen laten het nummer dan langzaam uitfaden.
Het laatste nummer van dit album draagt dezelfde titel als het eerste nummer Do You Know Something I Don’t met de toe-
voeging (Statement). Weer een lekkere melodie, hartstochtelijk enthousiast gezongen, met net als in het eerste nummer de herhalende vraag Do You Know Something I Don’t. De background vocals mét het publiek komen er lekker sterk en gezellig bij met ook de herhalende vraag Do You Something I Don’t, waarna een dankbaar publiek dit album afsluit met een daverend applaus.
Terecht! Een bijzonder album. Best wel intiem. Bijzondere muziek. Eigenlijk meer luistermuziek voor ’s avonds, in alle rust, om lekker van te genieten. Nogmaals, als je weer op YouTube kijkt, hoe gezellig het er aan toe gaat en met hoeveel natuurlijk plezier er heel serieus muziek gemaakt wordt, alles met de bedoeling er iets heel moois van te maken. En dat is zeer zeker gelukt!! Mooi! Mooi! Een mooie zachte, ietwat hese stem, perfect gedoseerde begeleiding die in staat is minimaal te begeleiden maar ook uitbundig. Goed bedacht en uitstekend uitgevoerd. Een aanrader dus!
Mijn favoriet: Het laatste nummer Do You Know Something I Don’t (Statement) omdat je eerst niet door hebt dat het publiek mee gaat doen! Sterk!
Tracks:
01. Do You Know Something I Don’t (Question)
02. Conformities of Life
03. Just What We Asked For
04. The Line
05. Everything They Said About You
06. Tell Me Something True
07. Do You Know Something I Don’t (Statement)
Website: https://www.signemarierustad.com/