Review: Shyfrin Alliance – In The Shadow Of Time
Shyfrin Alliance – In The Shadow Of Time
Format: CD – Digital / Label: Independent
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Eduard Shyfrin, in 1960 geboren in Oekraïne, in een heel klein appartement waar naast zijn ouders ook z’n grootouders woonden, kreeg muziek met de paplepel ingegoten en dan vooral de jazzmuziek van Ella Fitzgerald, Duke Ellington en andere grootheden. Toen het gezin na een aantal jaren verhuisde naar een grotere woning was het eerste wat z’n ouders deden een piano kopen voor Eduard met de nodige bladmuziek erbij zodat Eduard “mee” kon spelen met de langspeelplaten die thuis gedraaid werden. Op z’n zevende naar het conservatorium en afgestuurd in de theorie en de geschiedenis van klassieke muziek en daarnaast ook in de theorie van koorzang. Toch zou er enkele tientallen jaren totaal geen sprake zijn van enige carrière op dat gebied, ook al wás er altijd wel “muziek” in zijn leven.
Maar eerst ging Eduard studeren aan het Moscow Institute of Steel and Alloys (staal en legeringen) waar hij afstudeerde in Metallurgy (metallurgie, de tak van metaalkunde die zich bezighoudt met de studie van metalen en hun eigenschappen, productie, verwerking en toepassing.) Terug in Oekraïne behaalde hij daar zijn PhD en al die jaren luisterde hij gewoon naar alle soorten muziek. In 2002 ontstonden er rond Oekraïne de eerste tekenen van de geopolitieke ontwikkelingen waar we nu in 2026 nog steeds zitten.
To put it mildly.
Die ontwikkelingen zetten Eduard aan het denken over “het waarom” van ons bestaan en hij begon zich te verdiepen in Kabbala (Qabbalah) een eeuwenoude, esoterische joodse mystieke traditie die diepere, verborgen betekenissen in de Tora en het universum zoekt door middel van symboliek, getallen (gematria) om begrippen als “God”, de schepping en het spirituele pad, te begrijpen. In de gematria worden daartoe aan Hebreeuwse letters getallen
toegekend die bij elkaar opgeteld dan weer een bepaalde betekenis krijgen. Je hebt wel eens dat mensen heel “veel” zeggen zonder “iets” te vertellen, in de Kabbala gaat het om het omgekeerde: ontdekken wat er geschreven/bedoeld is, terwijl het dus níet op papier staat.
Inmiddels getrouwd met Olga, verhuisd naar Zuid Frankrijk en een gezin met drie kinderen kreeg het daadwerkelijk spelen en zingen van muziek weer een grotere rol in het leven van Eduard, hij oefende zelfs in karaoke-optredens! Hij begon zelfs eigen nummers te schrijven, eerst in het Russisch voor familie en vrienden tot en met werken die miljoenen views genereerden op de socials.
En met deze “geschiedenis” áchter zich is het eigenlijk niet meer dan logisch dat hij een groep muzikanten om zich heen verzamelde met de naam Shyfrin Alliance die in 2024 het album ‘Upside Down Blues’ uitbracht en nu dus een opvolger met ‘In The Shadow Of Time’. En “tijd” is precies waar dit album over gaat. Tijd, een begrip met ontelbare definities en belevingen. Wat is lang, wat is kort? Wat is snel, wat is langzaam? Nooit objectief, altijd subjectief…
De muzikanten in de Shyfrin Alliance moeten dus ook wel de nodige spirituele bagage meebrengen om “samen” muziek te kunnen maken met zo’n “grote geest”, terwijl toch iedereen z’n eigen zelf is en moet kunnen blijven.
Daarom de volgende bezetting:
– Eduard Shyfrin op vocals, piano en gitaar
– Christian “Baile” LeRoux op gitaar en een imposante carrière opgebouwd door samenwerkingen met o.a. Julien Clerc, Céline Dion, Salvatore Adamo en Patrick Bruel
– Dominique Bertram op bas, ook al niet de eerste de beste door zijn samenwerkingen met o.a. Al Jarreau en Michel Petrucciani
– Jean-Baptiste Corlot op drums, nog een paar namen: Ziggy Marley, France Gall, Chris Stills…
– Frederic Gaillardet op keys, ook hier: Manu Dibango, Véronique Sanson
– Yannick Soccal op sax, o.a. Curtis Fuller, BeeGees, Robbie Williams…
– Lizzy Parks op vocals, kan zo nodig ook sax en klarinet spelen maar maakt zich ook regelmatig nuttig als voice-over op radio en tv…
Kortom, een sterrenensemble deze Shyfrin Alliance.
Het album ‘The Shadow Of Time’ is in eigen beheer uitgebracht maar ook digitaal beschikbaar. Zeven nummers staan er op het album en allen hebben ze meer of minder met het begrip “tijd” te maken.
Het album opent met Colours Of Time, een traag, slepend begin, doffe drums en bas, zagende gitaren, heel donker allemaal, in zijn bio wordt de liefde van Eduard voor heavy metal gesproken. Nou dan gaat dit er dan vrij rustig aan toe, ook al is het gruizig en voel ik mij aanwezig op een kerkhof waar de doden tot leven worden geroepen. Heel mooi gezongen door de zware stem van Eduard met meerdere keren bijna gillende, schreeuwende backing vocals. Een hele mooie “verkapte” gitaarsolo met in verhouding een vrolijke piano ernaast. Eduard is heel beslist: De ábsolute “colour of time” is de “colour of love”. Apart mooi.
Het album vervolgt met de titelsong In The Shadow Of Time, een hele vlotte melodie, met scherpe, korte gitaaruithalen én een mooie solo die variërend dóórgaat. Het betere snarenwerk dus! Het begrip “tijd” wordt hier mooi uitgebeeld, “the night started day,” en alles wat er verder gebeurt vindt plaats In The Shadow Of Time. Top!
Ook lekker “binnenstebuiten” om een nummer Black Hole Blues te noemen! Een vrij gezellig begin zoals een jaren 60-hit maar dat duurt niet lang. Een hoekige melodie en Eduard die herhalend “Black hole” zingt, aangevuld met diverse teksten die allemaal uitmonden in eengezamenlijk gezongen “Black Hole Blues”. En tussen de “regels” door wordt er veel gedronken en gerookt. Black Hole Blues, en een échte blues is ‘t! “At the edge of time!”
Weer een andere dimensie van “tijd” in Point A Point B, een ontspannend deuntje à la Paolo Conte, met een bescheiden harmonica. Dit is inderdaad heel rustig in verhouding tot de eerdere nummers. Wel lekker doorstampend met vrij massale backing vocals en dat geeft het nummer iets feestelijks, een uitnodiging om met z’n allen mee te zingen. De “tijd” komt terug in “black or white, right or wrong…” Laat ik er eens een boekhoudkundig grapje ingooien:
“On the right is nothing left!” Ik ga ‘m niet uitleggen, het is te vinden! In boekhoudkundige zin is het belangrijkste dat de “balans” in even- wicht is… ook als een bedrijf “leeg” is…
“Tijd” weer anders, in Pendulum, enthousiaste keyboards en gitaar in een mooie blues en Eduard zich afvraagt “What is time?” Op enig moment gaat de melodie over in een versnelling, heel mooi bijna echoënd, veel drums, bas en gitaren. Meer dan voorbeelden over “tijd” in verschillende gedaantes maar in die ene vorm heeft Eduard totaal geen trek, begrijpelijkerwijs: “No time for war!” om met Edwin Starr te spreken: “War. What is it good for? Absolutely nothing!!!” Punt gemaakt.
Natuurlijk gaat Buddha Blues ook over tijd. De innerlijke zoektocht naar jezelf. En of je dat nu dat met of zonder Kabbala, Eduard stelt ons gerust “I’m still on my horse, I’m still driving my car, I’m living my life. No worries, no hard feelings,” oftewel om het één te doen hoef je het andere niet te laten…
Met al dat denken over al die vormen van “tijd” zou je wel eens in de war kunnen raken, daarom het lekkere Insanity Blues om je te leren dat je niet paniekerig hoeft te zijn want of je nou op je kop gaat staan of er doodstil bij gaat liggen, TIJD zal er altijd zijn en overal. Met die rustgevende gedachte wordt het album ‘In The Shadow Of Time’ van de Shyfrin Alliance afgesloten.
Een mooie hoekige, bonkige melodie met “verwarrende” geluiden.
Ik heb nog niets over de hoes verteld.
Een absoluut hele mooie hoes, zwart/wit met een getekende afbeelding van Eduard neem ik aan, maar op een manier zoals we als kind wel eens een tekening maakten door punten met cijfers met elkaar te verbinden. Deze afbeelding is zodanig kunstzinnig dat het doet denken aan de sterrenstelsels van Afton Wolfe op zijn album ‘Ophiuchus’, waarvan je de recensie ook vindt op Bluestownmusic.nl. Dus ook het hoesontwerp is in die zin een vorm van “tijd”!
Een stevig stuk muziek op dit album, al was het alleen al door de hele diepe zangstem van Eduard Shyfrin. Je moet wel heel veel lawaai maken wil je daar met instrumenten boven uit komen. Dat kan natuurlijk altijd maar gelukkig doen de muzikanten dat niet. Melodieën die ik als ”oude knar” zeer goed te pruimen vind. Ik heb niet één keer de volumeknop naar links hoeven te draaien!
Eduard heeft, niet verwonderlijk met zijn achtergrond, een mooi thema gekozen met “tijd” en heeft daar “omheen” zeven nummers geschreven die daar, ieder op een heel eigen wijze, mee verbonden zijn. Heel mooi. Alle nummers, mooi verschillend in melodie en opbouw.
En hoewel het niet direct “mijn” muziek is, heb ik toch heel erg genoten. Zeker met de volgende favorieten: In The Shadow Of Time, Black Hole Blues, Point A Point B en Pendulum.
In die zin, voor mij, een heel verrassend goed album.
Tracks:
01. Colours Of Time
02. In The Shadow Of Time
03. Black Hole Blues
04. Point A Point B
05. Pendulum
06. Buddha Blues
07. Insanity Blues