Review: Otis Walker Band – Forward

 

Otis Walker Band - Forward

Otis Walker Band – Forward
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: TenTon Records
Release: 2025

Tekst: Gerard Haarhuis

Otis Walker, een gezellige man, flinke baard, bril, hoedje. Nou, als dat niet gezellig is én wordt nadat de beste man met zijn Otis Walker Band een “debuutalbum” heeft uitgebracht op TenTon Records. Natuurlijk loopt Otis al een tijdje mee maar tot een eigen album was het nog nooit gekomen. Tot nu.

Zoals gezegd, de Otis Walker Band. En die bestaat uit:
Otis Walker op vocals, B3 en keyboards
Lisa Chang op vocals en backing vocals
Kim Coffey op drums en percussie
– Kim’s echtgenoot Donnie Cox op lead gitaar
Richard Best op drums
Eli Brown, zoon van Otis, op bas
en dit overzicht is niet compleet zoals bij het beluisteren van het album zal blijken…

Ik heb meerdere bio’s over Otis Walker en de Otis Walker Band gelezen en die hebben me heel nieuwsgierig gemaakt naar wat we op ‘Forward’ gaan aantreffen, dus… daar gaan we!

Southern Twist, zoals het hoort een gezellige binnenkomer, lekker gedreven melodie, vlot gezongen met backing vocals erachter en een begeleiding door van alles tegelijk en afzonderlijk. Lekker. Een solo op gitaar, eentje op keyboards en verder met z’n allen. Er gaat niets boven de Southern Twist, ver weg heeft het wel iets van Wet Willie… Mooi.

Een mooie jazzy saxofoon-intro (..), mooie bas, Are We Doing This?, waarin Otis een beetje als Dr. John zingt, de melodie leent zich daar ook perfect voor, en zich afvraagt Are We Doing This? Alle pieken en dalen in een relatie komen voorbij en ja, je bent er allebei bij ! De vraag Are We Doing This? is één, er iets mee doen is het volgende… Een fantastisch mooi nummer! Top! Mooi gevarieerd uitgewerkt en het “loopt” als een trein! Als single uitbrengen?!

Heel rustig begint Otis te verhalen waar hij geboren is, hoe zijn jeugd is verlopen, Memphis, Clarksdale, haar moeder ontmoet en haar gekregen, dus dit is duidelijk opgedragen aan zijn dochter met de vraag Could You Do This For Me? en die vraag heeft betrekking op als hij er niet meer is, om dan zijn as uit te strooien op meerdere plaatsen, neem m’n gitaar en “sing your own song.” Heel, heel mooi. Een hele goede zanger, met een fijne, vaderlijke stem, bescheiden begeleiding, des te meer backing vocals. Top!

De titelsong die overduidelijk de liefde van Otis voor de Southern music duidelijk maakt. Een genre dat vaak beschrijft hoe men onderweg is. Op een paard, per trein of in een klassieke auto, in ieder geval Forward, de titelsong van dit album van de Otis Walker Band. Met al mijn voorliefde voor Southern rock noem ik hier maar geen namen waarmee dit nummer vergelijkingen oproept… Belangrijker is dat dit gewoon een onvervalst voortstuwende Southern rock-nummer is! Top!

Succubus, een vrouwelijke demon die zich voedt met de energie óf het zaad van haar mannelijke slachtoffers! Echt waar! Een fenomeen, ontstaan zoals zo vaak, uit in die tijd onbegrepen verschijnselen. De Incubus is de mannelijke tegenhanger. Ach, arme Otis, bezingt de vrouw als aantrekkelijke verschijning tot ze zich ontpopt als een ware Succubus. Nou ja, in het ergste geval allebei even naar de huisarts zou ik zeggen. Afgezien van de inhoud wel een lekker bumpy nummer, wanhopig en hijgerig gezongen door Otis met meerdere hoekige solo’s van vooral de saxofoon met voortdurend de keyboards eronder en weer opgevolgd door een solo op gitaar.

Het is donker, moerassige geluiden, als intro tot Tonight, een lekkere vlotte melodie met swingende, jazzy begeleiding eronder. En een Otis die alle mogelijkheden bezingt die er zijn bij zo’n mooie Tonight… Lekker voortstuwend nummer met een fijne keyboardssolo. Ook erg mooi.

Dope Sick beschrijft pijnlijk en dramatisch maar ook wonderschoon wat het betekent verslaafd te zijn en je “geen voorraad” meer hebt, laat staan dat je de intentie hebt om te willen stoppen… Makkelijker gezegd dan gedaan. Zoals gezegd, dramatisch én wonderschoon, dus een geweldig goed nummer geschreven, als je dat op zo’n manier weet te combineren! Mooi!

Een traag met gitaar aangezette blues, Ain’t Got You. Otis mag dan grote indruk op anderen maken, hij is bijvoorbeeld heel zeker geen miljonair maar het allerbelangrijkste… Ain’t Got You. En de “woordenwisseling” die er vervolgens ontstaat brengt geen helderheid. Iedereen vindt dat Otis toch alle reden heeft om gelukkig te zijn en Otis daar dan weer tegen in dat dat zo mag zijn maar dat er toch “iets” ontbreekt aan zijn perfecte geluk… Ain’t Got You. Voor alle duidelijkheid, het gaat dus om “the blues” die hij zegt niet meer te hebben want hij zag “haar” de deur uitlopen…

Floor is een vrij lang nummer van zeven minuten, ingeleid door een akoestische gitaar en bescheiden keyboards en drums. Otis trekt zich niet zo veel aan van wat er allemaal over hem gezegd wordt. Een gezond standpunt. Eigenwijs zijn is vaak niets anders dan een eigen wijze hebben waar meestal ook nog goed over nagedacht is…! Morgen is er weer een nieuwe dag, maar daar denken we nu nog niet aan, belangrijk is dat ik graag naast jou wil leggen… op de Floor…! Een heldere gitaarsolo wordt begeleid door krachtige keyboards en straf meppende drums waarna er rust optreedt met als conclusie “better leave before the sun rises and one of us lies to say “I love you…” Mooi gezongen, samen met Lisa Chang. Indrukwekkend mooi, ook door de lengte van het nummer!

Het laatste nummer op dit fijne album bezingt waaruit het hele leven van Otis heeft bestaan, Whiskey & Women, om, na dat gezegd te hebben, over te gaan op een onvervalste bluesmelodie met overtuigende gitaarsolo en dito begeleiding. Veel backing vocals, dreunende keyboards en vooruit, nóg een, dit keer, rammelende gitaarsolo, weer gevolgd door een min of meer swingende, pompende, stampende solo op keyboards! “Whiskey & Women, will be the dead of me…” Nou, dan heb je wat.

Wíj hebben in ieder geval een heel fijn album!
Lekkere nummers, blues, Southern rock, goed gevonden teksten en eigenlijk geen slechte nummers op dit album want zelfs Succubus heeft z’n charme als je niet te diep op de tekst ingaat… Nee, een lekker vol album met tien nummers in ruim 43 minuten waar ik van de volgende nummers zodanig heb genoten dat ik ze als favorieten móet bestempelen: Are We Doing This?, Could You Do This For Me, Forward, Tonight, Dope Sick en Floor.

Tracks:
01. Southern Twist
02. Are We Doing This?
03. Could you Do This For Me?
04. Forward
05. Succubus
06. Tonight
07. Dope Sick
08. Ain’t Got You
09. Floor
10. Whiskey & Women

Website: https://otiswalkerband.com/home