Review: Muskogee Hotel – Rory At The Hotel Feat. Richard Gjems
Muskogee Hotel – Rory At The Hotel Feat. Richard Gjems
Format: CD – Digital / Label: Nordicana
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Als “voorbereiding” op deze recensie heb ik eerst Rory Gallager’s 2cd ‘The BBC Collection’ gedraaid. Ik draai Rory veel te weinig maar ja, met al die nieuwe albums die dagelijks verschijnen en “schreeuwen” om een recensie, schiet dat er wel eens bij in.
Een Rory Gallager tribute album uit Noorwegen! Muskogee Hotel, featuring Richard Gjems met hun album ‘Rory At The Hotel’.
Tribute bands. Ze zijn niet meer te tellen. Elk land dat zichzelf een beetje serieus neemt heeft een wel een jaarlijkse tribute-wedstrijd op tv zodat het onvermijdelijk is dat het aantal tribute bands nog verder zal toenemen. Natuurlijk komen er dan ook vergelijkingen tussen de landen en persoonlijk wacht ik dan op de bands die de moed hebben zich ook aan eigen composities te wagen. Dat zou inderdaad moedig zijn want dan moet je toch net een beetje meer in huis hebben dan het “naspelen” van een band of artiest, ook al weet menige tribute band daar gelukkig vaak wel een eigen twist aan te geven en is de kwaliteit meestal erg goed!
Dat tribute-virus is ook overgeslagen naar Noorwegen en een zekere Knut Roppestad, songwriter, gitarist en zanger met al de nodige albums op zijn naam, hetzij onder z’n eigen naam, hetzij met z’n band Muskogee Hotel, speelde op de eerste “RoryNight” in Noorwegen in 2009. Dat beviel iedereen uitstekend en langzaamaan ontstond het idee om een tribute album te maken met nummers van onze Ierse held Rory Gallagher. Knut heeft dat idee uitgewerkt op een album met de titel ‘Rory At The Hotel’ en doet dat onder de groepsnaam Muskogee Hotel, bestaande uit:
Knut Roppestad op vocals en gitaar
Jonas Bergh op bas
Asbjørn Husby op trommer, drums dus (ik heb deze info op een Noorse site gevonden…!)
en voor dit album wordt die bezetting aangevuld met
Richard Gjems op vocals en munnspill en dat laatste is dan de harmonica!
Het album is uitgebracht op het nog jonge Nordicana-label en is beschikbaar als cd en digitaal.
Er staan negen nummers waarvan het eerste door Knut is geschreven, Let’s Go To Work. Perfect in de stuwende stijl van Rory, met diepe harmonica en een Knut die met de nodige woordspelingen oproept Let’s Go To Work. Een beetje zoals Titles van Barclay James Harvest waar de tekst volledig bestaat uit titels van de Beatles! Maar deze Let’s Go To Work is hoe dan ook een hele beste gitaarblues en zeker als je nog een swingende toegift krijgt op het moment dat je
denkt dat het nummer afgelopen is! Top!
Keychain is al als single uitgebracht en is oorspronkelijk afkomstig van het Rory-album ‘Top Priority’ uit 1979. Heel fijn dat Muskogee Hotel niet alleen maar de overbekende nummers van Rory heeft uitgekozen en dit Keychain is een Rory-nummer dat je niet elke dag hoort. Lekker fel uitgevoerd op munnspill (..), strakke drums en vol gevoel gezongen. Heel mooi en ook fijn dit nummer weer eens te horen.
Rumble Strips. Hoewel ik zo ongeveer de Rory Gallagher-discografie denk compleet te hebben, kan ik dit nummer er niet naar herleiden dus neem ik maar aan dat dit nummer ook door Knut is geschreven. (De aangeleverde informatie is zeer beperkt en op het net is verder zo goed als niets te vinden, behalve dan dat Noorse “stukje” met de bezetting.) Rumble Strips dus. Een lekker swingende melodie, ook weer met veel harmonica, subtiel fijn gitaarspel, jazzy zelfs. En instrumentaal. Da’s fijn want daardoor komt het gitaarspel nog beter tot z’n recht. Absoluut top dit nummer!
Een lekkere lange intro tot As The Crow Flies, en vol overtuiging gezongen, waarna het nummer met harmonica en drums overgaat in een ontspannender ritme. Het krijgt zelfs iets van Hendrix door het bijtende gitaarspel met de harmonica meer naar de achtergrond. Lekker uitgewerkt in ruim zes minuten dit nummer van ‘Irish Tour ’74’ en later ook nog na zijn overlijden verschenen op ‘Rory’ uit 2003. Top!
Helemaal top!
Love Is Strong kan ik niet toewijzen aan het werk van Rory maar wel aan dat van de Rolling Stones… En zo klinkt het ook wel. Die herkenbare stijl van de Stones, hier met de nodige harmonica waardoor het nummer de perfecte blues-melodie krijgt. Ook net zo simpel in feite, net zo simpel als de Stones hun
melodielijnen ook meestal hielden en dat maakt hun muziek juist zo prettig verteerbaar. Mooi harmony vocals in dit nummer waarin benadrukt wordt dat “ze” samen zo’n goed team vormen en dat alleen maar omdat Love Is Strong. Ook een lekkere blues!
Van het Rory-album ‘Fresh Evidence’ uit 1990 hebben ze Walking Wounded geplukt. Een vrij langzame blues waar de harmonica lekker doorzeurt, dan weer solo, dan weer áchter de vocals met ook ruimte voor de gitaar. Muskogee Hotel mét Richard Gjems hebben het wat mij betreft helemaal begrepen.
Eén van mijn favoriete tracks van Rory is Should’ve Learned My Lesson van het “hit-album” ‘Deuce’ uit 1971 en ook dit is een hele fijne uitvoering van dit lekkere slepende nummer met een duidelijk aanwezige bas, rustige drums en gitaar en ook redelijk rustig gezongen. Mooi gevarieerd gitaarspel en natuurlijk fraai harmonica-werk. Ook nog een fijne gitaarsolo maakt dit nummer tot een heerlijke klassieke blues. Heel mooi.
Bij Woodie Guthrie Highway kan ik het nummer niet herleiden naar Rory Gallagher, de titel zegt me ook niets, dus ik denk dat Knut aan het schrijven is geslagen voor deze lekkere “lopende” melodie. Beetje Canned Heat ook wel of Flavium en dat is zeker niet verkeerd, al helemaal niet als de harmonica heel geweldig de hoofdrol opeist. En dat alles op de vaak herhaalde Woodie Guthrie Highway. Lekker stevig rockend met het betere drumwerk waar de bas lekker ónder zit. Mooi.
Ook op single uitgebracht is Ghost Blues, opnieuw een nummer van Rory’s album ‘Fresh Evidence’ uit 1990. En voor dit laatste nummer van het album nemen de heren van Muskogee Hotel een ruime zes en een halve minuut de tijd. Net zo’n lekker aanstekelijk ritme als het vorige nummer. Dit is blues zoals BLUES moet zijn! Top!
Dit album krijgt “de vlag” mee van Rory At The Hotel als een soort tribute, maar ondanks dat er veel herkenning zit in het werk “van” Rory Gallagher vind ik dit veel meer een authentiek Muskogee Hotel-album. Ook een groot compliment voor de eigen nummers die in niets onderdoen voor de covers van Rory! Echt goed!
Wat ik in het begin van deze recensie al zei op te hopen doen deze mannen méér dan: Ze geven een totaal eigen twist aan de nummers van Rory en dat doen ze ijzersterk! Negen nummers op dit album zonder zwakke plekken. Gewoon heerlijke gitaarblues gecombineerd met prachtig harmonica-spel van gast Richard Gjems.
Ook de bezoekers van Bluestownmusic.nl die Rory Gallagher (nog) niet zo goed kennen of, wat ik me moeilijk voor kan stellen, er misschien niet zo’n fan van zijn maar wel een eerlijk bluesalbum weten te waarderen. Voor jullie allemaal is dit album 100% van harte aanbevolen omdat het een prachtalbum is. “9 uit 9” = TOP!
Met voor mij As The Crow Flies als absoluut hoogtepunt. Grote klasse!
Tracks:
01. Let’s Go To Work
02. Keychain
03. Rumble Strips
04. As The Crow Flies
05. Love Is Strong
06. Walking Wounded
07. Should’ve Learned My Lesson
08. Woodie Guthrie Highway
09. Ghost Blues
Website: https://knutroppestad.com/