Review: Mike Stevens & Matt Andersen – Push Record – The Banff Sessions
Mike Stevens & Matt Andersen – Push Record – The Banff Sessions
Format: CD – Digital / Label: True North Records – Borealis Recordings
Release: 2011
Tekst: Gerard Haarhuis
Canada, provincie Alberta, Banff. Een van de grotere steden met er “omheen” een van de grootste National Parks aan de randen van de noordelijke uitlopers van de Rocky Mountains. Banff dus, heeft ook een Banff Centre for Arts and Creativity en daar troffen in februari 2011 Mike Stevens en Matt Anderson elkaar om samen muziek te maken. De opnames daarvan verschenen op het album ‘Push Record: The Banff Sessions’ en dat album geniet nog steeds grote populariteit in Canada maar kreeg bij ons (te) weinig aandacht.
Omdat Harry Radstake van Bluestownmusic.nl onlangs een nieuwe rubriek op z’n site heeft geïntroduceerd onder de naam Vergeten Pareltjes waar zulke albums op staan die eigenlijk te weinig aandacht hebben gekregen is dat een poging om dat daarmee, mét een recensie goed te maken.
Daarom nu dus een recensie van het album ‘Push Record: The Banff Sessions’ van Mike Stevens & Matt Anderson.
Het album bevat elf nummers en is uitgebracht op Borealis Recordings. Mike Stevens bespeelt de harmonica en Matt Anderson zingt en speelt gitaar zoals we dat van hem gewend zijn.
Het album opent, passend bij de omgeving van Banff met een Snow Plow, een sneeuwploeg dus. En stel je daar dan zo’n hele grote vrachtwagen voor met zo’n enorme brede schuine, schuif ervoor want ik denk dat ze in Canada met een sneeuwschep zoals wij hem thuis hebben staan, niet erg veel opschieten. Een lekker rammelende melodie met een heerlijk pompende harmonica waarin Matt zingt dat hij zo’n grote Snow Plow heeft en dat je maar beter aan de kant kunt gaan als hij eraan komt. En wat te denken van die saaie zomers… Nee, blijdschap als de eerste sneeuwvlokken weer uit de lucht dwarrelden. En Matt die dan weer op z’n Snow Plow klimt om de straten begaanbaar te maken. Mooi.
Ik herken dat gevoel want ik heb lang bij een autobandenfabriek in oosten van het land gewerkt en daar begonnen we vroeg in de zomer al met het produceren en het op voorraad houden van winterbanden, want ja, áls als de winter losbarstte in Europa, met klanten in Scandinavië, Zuid Duitsland en de Alpenlanden, dan kon je maar beter de
winterbanden voldoende op voorraad, want zoals met alle producten: Een niet verkochte band, haal je niet meer in.
Zoveel sneeuw valt er niet vaak in onze winters dus kunnen we ons met Matt & Mike maar beter bezighouden met meer romantische bespiegelingen, zoals in She Loves It All, een beregezellig nummertje waarin Matt bezingt dat “My girl She Loves It All” en dan gaat het om alle soorten dranken die er maar zijn. Ze houdt er zelfs nog meer van dan dat Matt al doet en daarom roept hij Mike meerdere keren tot het spelen van een heerlijke solo op z’n harmonica, lekker woordloos stukje met heel fijn kort aangeslagen gitaarspel. Mooi.
Een mooi, gedragen en langzaam nummer waarin een jonge vrouw de Pawnshop van Matt binnen loopt om een gouden ring, nu als teken van een verbroken belofte, om daar in ieder geval nog iets voor te krijgen en dan alle herinneringen langzaam maar zeker te laten vervagen. Heerlijk, droevige, melancholieke harmonica met uithalen zoals in Once Upon A Time In The West en minimale gitaarbegeleiding… En laat nu even later een jongeman de Pawnshop binnen komen lopen met een foto van “haar” in z’n handen en de mededeling dat hij wanhopig naar haar op zoek is… en of Matt haar misschien kent of onlangs gezien heeft… En de les die Matt eruit trekt is dat je na een verbroken relatie, bezittingen weg kunt doen maar de pijn blijft in je! Mooi verhaal. Net zo “kaal” vertolkt als het leven soms is.
Weer in een hogere versnelling, een aangename country melodie in The Mountain, waar Matt aan het werk is. Traditioneel vrouw en kinderen achter gelaten in een poging met hard werken genoeg voor z’n gezin te verdienen, net als z’n vader en diens vader al deden. Heel puik harmonica-spel waar de melodie zich ook meer dan voor leent. Lekker snel. Als een trein. Fijne vocalen van Matt met hele hoge delen, ook als een trein! Top!
Last Letter Home waarin Matt een brief schrijft aan z’n familie en vertelt dat het een ellendig lange winter is, zijn sokken zijn versleten en het brood is beschimmeld en hij zijn zussen en broer vraagt goed voor z’n moeder te zorgen en voor elkaar. En dat zijn broer ervoor moeten zorgen dat het land op tijd “omgeploegd” is als hij er niet meer is en dat hij ondanks z’n jonge leeftijd wel “de” man is en dus goed voor het gezin moet zorgen en die bescherming vraagt hij tenslotte ook van “hogerhand” in deze Last Letter Home. In al zijn kaalheid van alleen vocals en harmonica een prachtig verhaal, eigenlijk is het hele nummer één groot gebed.
Weer een stukje vrolijkheid, in Canadian Winter Blues, waarin de toon bepaald wordt door het fenomenale harmonica-spel van Mike Stevens! Heerlijk. En Matt die zingt dat het huis koud is en meer van dat soort “koude” constateringen waarvan je het zelf ook vrij snel koud van krijgt. Mooie aanvulling van Matt op het spel van Mike. Ach, en dan valt er ook nog een dik pak sneeuw, een Canadian Winter Blues waar, wat de weersomstandigheden betreft, geen eind aan lijkt te komen…
Een hele fijne intro van Mike en Matt in Stay In The Race, lekker tokkelend ook, en een boodschap om ook in tijden waarin het tegenzit, toch vertrouwen te blijven houden op een goede afloop. Er is altijd “iemand” die luistert en alles wat er gebeurt is “part of the plan.” Fris gezongen door Matt met mooie hoge uithalen terwijl zijn gitaar onverstoorbaar doortokkelt en ook Mike van geen ophouden weet, dus… ook Mike en Matt Stay In The Race.
Een lieflijk begin aan Little Things, waarin het zich laat raden dat de tekst gaat over de Little Things in het leven die er toe doen! “It’s the Little Things I do to make you love me. Won’t you love me for the Little Things I do?” In alle eenvoud een prachtig nummer! Top!
In dezelfde strekking gaat Share The Load verder. Samen zijn we sterk. Met vereende krachten zoals dat zo mooi heet. “Keep your smile, wherever you go, as you travel down the road, do your part to Share The Load as you travel down the road.” Lekkere uplifting melodie.
That Girl Is Like A Train, gaat ook als een trein, razendsnel op gitaar en natuurlijk is er geen betere combinatie dan “trein” en harmonica, die “twee” zijn voor elkaar gemaakt. Perfecte vrolijkheid in ruim zeven minuten! “I love to see her coming, I love to see her go…” Niet iedereen is gelijk, er zijn mensen met een welhaast tomeloze energie, er zijn mensen die niet vooruit te bránden zijn en daar tussenin zit een grote middelmaat en zo draait ons bolletje al duizenden jaren rond. En dat is goed zo. Lekker aanstekelijk nummer terwijl “de trein” na ruim vijf minuten langzaam tot stilstand komt waarna het de rest van de looptijd van het nummer stil blijft…!
Push Record, het laatste nummer op dit album, duurt nog iets langer, begint heel langzaam met Mike in de lead en Matt meer percussief begeleidend op z’n gitaar en zo blijft het ook het hele nummer van het blijft instrumentaal. Lekker rustig en ontspannen allemaal. Gezellig rommelig en lachend aan het eind.
De hoes met een wel hele oude bandrecorder zal voor menige bezoeker van Bluestownmusic.nl jeugdherinneringen oproepen als ze tenminste een bepaalde leeftijd hebben bereikt, zoals bijvoorbeeld ikzelf.
In mijn jonge jaren was ik in het bezit van een Sony-bandrecorder met spoelen van 18 cm doorsnede waarop op de langzaamste snelheid “érg veel” lp’s opgenomen konden worden zodat je urenlang muziek had zonder er verder naar om te hoeven kijken. Langzaamaan kwamen de muziekcassettes in de mode, C60 en C90 met dus 60 of 90 minuten speeltijd, heel af en toe een C120 maar dat bleek niet zo goed voor de levensduur van de motor in de cassettespeler.
Toen verscheen de cd, de lp raakte in onmin, helaas, want het geluid van de lp blijft altijd “warmer” dan dat van de cd en sinds enkele jaren is vinyl weer helemaal in de mode, veel te duur naar mijn smaak – Laatst zag ik klassieke lp’s voorbij komen, vanaf “The original source” en zo, maar die kosten € 60 per stuk! – en grappig, sinds kort zijn er ook weer artiesten die hun albums uitbrengen op muziekcassette, naast vinyl, cd en digitaal.
Als je maar oud genoeg wordt, maak je veel zaken “in retro” meerdere keren mee! Het zal ook niet voor niets zijn dat één van mijn favoriete albums Déjà Vu is, van Crosby, Stills, Nash & Young, die ik in de “originele” hoes heb van dat geribbelde materiaal met de écht opgeplakte foto van de bandleden. Echt een tijdloze Déjà Vu dus!
Tot zover weer een zijpaadje zoals jullie dat al gewend zijn van mij…
Terug naar Mike Stevens en Matt Anderson met hun album ‘Push Record – The Banff Sessions’.
Harmonica, akoestische gitaar en vocals, da’s alles. Een beetje kaal misschien maar tegelijkertijd brengt ons dat wel weer terug naar de begintijd van de blues waar mensen ook vaak niet meer hadden dan hun stem, een harmonica misschien en een gitaar niet zelden gemaakt van een sigarendoos met een bezemsteel eraan. En dat die “artiesten”, meestal werkzaam op plantages, op die manier in staat waren om uiting te geven aan hun gevoel, hun ellende, liefde en verdriet, dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat er heden ten dage “nog steeds” artiesten zijn die, weliswaar met de modernste techniek, toch proberen dát gevoel, díe blues, over te brengen op hun album. En vaak slagen ze daar in met wel heel fijn harmonica-spel en passend akoestisch gitaarspel, ondersteund door warme bluesy vocals. Ik heb het nu over Mike Stevens en Matt Anderson. In dat licht bezien is dit album van Mike Stevens en Matt Anderson een “vergeten parel” en krijgt het terecht op Bluestownmusic.nl een plaatsje in de gelijknamige rubriek.
Voor mij sprongen de volgende nummers er uit, qua tekst, qua muziek óf allebei: Pawnshop, The Mountain, Last Letter Home, Little Things (wonderschoon!), Share The Load, That Girl Is Like A Train en Push Record.
Tracks:
01. Snow Plow
02. She Loves it All
03. Pawnshop
04. The Mountain
05. Last Letter Home
06. Canadian Winter Blues
07. Stay In The Race
08. Little Things
09. Share The Load
10. That Girl Is Like A Train
11. Push Record
Website:
https://mikestevensmusic.com/mike
https://www.mattandersen.ca/