Review: Lucy Kitt – Telling Me
Lucy Kitt – Telling Me
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Wineberry Records
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Lucy Kitt heeft haar tweede album uitgebracht. ‘Telling Me’. Het album is uitgebracht op Wineberry Records en bevat 11 zelf geschreven nummers en ze heeft ook alle technische werkzaamheden op zich genomen: mastering, mixing, programming én de productie terwijl haar hoofdrol bestaat uit zingen en gitaar spelen.
Waar nodig zijn er hulptroepen inzetbaar in de persoon van
– Jay Starkey en Sam Beer op drums
– Spencer Cullum op pedal steel
– Pat Kenneally op piano
Lucy Kitt, de Britse singer-songwriter staat er nu al om bekend heel veel stijlen met elkaar af te wisselen in haar repertoire en waar ze óók om bekend staat is haar accent. Een accent waar ze trots op is, wat er ook voor zorgt dat ze zichzelf kan blijven. Een groot goed. Lucy heeft ook al op grote festivals opgetreden waaronder Glastonbury!
Haar inspiratiebronnen zijn o.a. Bob Dylan, Gram Parsons, Joni Mitchell en Joan Baez. Dan weten we zo ongeveer wat we kunnen verwachten. Haar teksten zijn veelal beschouwelijk dan wel verhalend met als onderwerpen vaak datgene wat ons allemaal zo bezig houdt in het dagelijkse leven. Waar het kan probeert ze haar composities “klein” te houden, bij voorkeur akoestisch, dus… waarom nog langer wachten?
We gaan luisteren!
Lucy Kitt opent haar album ‘Telling Me’ met Blink, waarin Lucy vertelt over een droom die ze afgelopen nacht had over dat al het goede dat “ze” hadden in een Blink verdwenen kan zijn als sneeuw voor de zon. Een mooi rustig nummer, akoestische gitaar en gevarieerde drums. Carpe diem!
Waiting Game, een iets vlottere melodie, gezongen met mooie backing vocals. Alles draait in de liefde en in het leven om de Waiting Game. Een spel waarin je zelf niet altijd aan zet bent en moet afwachten wat het Waiting Game voor jou in petto heeft. Een fijn nummer in een lekkere melodie die blijft “hangen”, ook en vooral door de sterke, perfect passende backing vocals! Mooi.
De titelsong van het album Telling Me herbergt het “vertellende” van Lucy Kitt in zich. Mooie pedal steel op de achtergrond. Het vertellende zit ‘m er in dat iedereen de ander altijd vertelt wat te doen. Ik herken dat maar heb me er in m’n leven meestal weinig van aangetrokken. Meestal wel zo verstandig gebleken. Heel mooi, een belangrijk gegeven krijgt vorm en inhoud in een mooi, “klein” en bijna breekbaar liedje. Heel goed.
Lonely Rose. Een mooi verhaal. Een boeket rozen maakt altijd indruk op de meestal ontvangster, ook een volle rozenstruik in de tuin geeft een romantisch beeld. Een enkele roos daarentegen is minstens zo sterk qua symboliek. Gegeven aan een geliefde is de boodschap duidelijk. Een enkele roos, alleen in de tuin, is een teken van kracht, fier en vaak op een lange steel, vangt ze gelijk alle aandacht. Geen wonder ook dat “roos” als woord vrouwelijk is! En zo is Lucy, overdrachtelijk, in haar eentje, als een Lonely Rose, onderweg naar haar geliefde. Heel mooi.
Een heerlijke, diep doorklinkende bas geeft een mooie lading aan Sweet Time, mét weer een subtiele pedal steel en Lucy die “zijn” gewoonten en gedragingen beschrijft die er, kort samengevat, op neer komen dat ze met hem een Sweet Time heeft. Overtuigend romantisch gezongen! Top!
Voor alles is een tijd, zoals bijvoorbeeld eb en vloed, Tides. Een nummer met de nodige echo áchter vocals en instrumenten die lang aanhouden. Ook hier weer mooi gezongen backing vocals! Als geheel een tikkeltje zwaarder aangezet waar ze haar gitaar ook als percussie inzet. Met lange uithalen gezongen.
Like This met veel raakvlakken met Joni Mitchell in dit nummer waarin Luccy zich afvraagt hoe het toch zo ver heeft kunnen komen, om in een situatie verzeild te raken Like This. Ook weer zo’n “klein” juweeltje over een breekbaar onderwerp op een zodanige, gevoelige, bijna vertwijfeld overkomende manier gezongen, dat het nooit aan Lucy kan liggen mocht de situatie niet verbeteren… Mooi!
Een ijzersterke vraag, wat zou je zijn zónder de ander? What Would I Do. “What would I Do, if I didn’t have you?” Mooie, half dubbel gezongen backing vocals die daardoor harmony vocals worden, dit keer met een duidelijk op de voorgrond spelende pedal steel. Een mooie liefdesverklaring!
Een zwaar aangezette piano-intro leidt ons naar Without Her. Omgekeerd evenredig (..) aan het vorige nummer. “Je” kunt denken alles beter te weten, enz. maar waar zou je zijn, “Without Her, loving you?” Punt. Klaar.
Missing Out, over hoe snel wat er vandaag allemaal is, morgen maar zo voorbij kan zijn. Lucy geeft meerdere voorbeelden die zo, bijna vanzelfsprekend zijn dat het zeker niet voor de hand ligt om je af te vragen of dat er morgen ook nog wel is. Zonder een eeuwigdurende twijfel op te roepen zou je dat echter wel
mogen doen, al was het maar om te beseffen hóe waardevol is wat je vandaag allemaal hebt. Dit keer heb zelfs ik veel woorden nodig voor iets wat toch zo vanzelfsprekend zou moeten zijn: Beseffen wát we allemaal hebben! En daar dankbaar voor zijn, daar de ander voor bedanken, enz! Ook heel mooi!
Je weet pas wát het was als het er niet meer is!!! Top! Missing Out!
Heerlijk akoestisch gitaarspel in Resting Blues, zonder verdere begeleiding, het afsluitende nummer op dit mooie album van Lucy Kitt. Je bent restless, je wordt reckless, kom bij mij voor een Resting Blues! Alweer zo’n mooie tekst! Top!
Als je aan een recensie begint van een album dat gemaakt is door een zangeres met een gitaar, dan is dat bij voorbaat spannend. Is ze in staat te blijven boeien en natuurlijk, drums erbij, af en toe een pedal steel en een sporadische piano, wordt dat echter toch niet eentonig of zelfs zeurderig? Niet dus! In tegendeel! Als ik toch negen van de elf nummers als “favoriet” bestempel, dan zal ik mij wel kostelijk vermaakt hebben! Of niet dan?
De titel van het album had net zo goed Telling You kunnen heten, want vertellen doet ze, die Lucy Kitt ! Prachtige vertellende, verhalende nummers in duidelijk aansprekende teksten die voor een ieder van ons herkenbaar zullen zijn. Als je “het leven” schilderachtig moet beschrijven, kun je gerust stellen dat het “gevarieerd” is. Een goed verstaander begrijpt dan, ook uit eigen ervaring, dat er bedoeld wordt: Hele fijne hoge pieken en soms ook diepe dalen én alles daar tussenin! Nou, dat is precies waar Lucy over zingt, zichzelf prachtig begeleidend op akoestische gitaar. Veel meer is inderdaad niet nodig.
Het resultaat is een heerlijk, toch wel romantisch album, waar je of alleen of met z’n tweeën van kunt genieten en waar herinneringen als vanzelf opkomen, als “Weet je nog?” Dus ja, ‘Telling Me’ van Lucy Kitt is een heel fijn album en dus van harte aanbevolen !!!
Tracks:
01. Blink
02. Waiting Game
03. Telling Me
04. Lonely Rose
05. Sweet Time
06. Tides
07. Like This
08. What Would I Do
09. Without Her
10. Missing Out
11. Resting Blues