Review: Kyle Rowland – Not Holding Back!
Kyle Rowland – Not Holding Back!
Format: CD – Digital / Label: Little Village Foundation
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Het is al weer een hele tijd geleden dat Kyle Rowland in het nieuws was, voor zo ver het een nieuw album betreft tenminste want dan praten we over 2011 toen zijn album ‘High Rollin’ verscheen. Die beste jongen heeft ons dus wel heel lang laten wachten op iets nieuws en natuurlijk heeft hij al die jaren niet niets gedaan. In tegendeel zelfs. Het zou zo maar kunnen dat jullie hem in die jaren ergens hebben zien optreden op een festival, of misschien in een club.
Maakt niet uit. We zijn blij dat hij een nieuw album heeft uitgebracht, ‘Not Holding Back!’ Het is verkrijgbaar op Little Village Foundation, het label van Jim Pugh, die op dit album op piano, Wurlitzer, Hammond B-3 en clavinet speelt.
Voor de volledigheid kent het album Not Holding Back van Kyle Rowland de volgende uitgebreide lijst met credits:
– Kyle Rowland zelf op harmonica, vocals en op sommige nummers guitar en piano
De gitaristen die meedoen zijn bijna niet te tellen:
– Johnny Burgin, Kid Andersen, Bob Welsh, Anson Funderburgh, Justin MacCarthy, Kenny Marchese en Steve Gurr met de aanvulling dat Kid Andersen ook bass en Hammond B-3 speelt
– Jim Pugh, zoals gezegd op piano, Wurlitzer, Hammond B-3 en clavinet
– Ronnie James Weber en Randy Bermudesop bass
– June Core, Myles Silveira en Paul Revelli op drums
– good old Rick “Coastin’ Hank” Estrin op de basket woven couch percussion, ik zou dat willen omschrijven als een soort gordel met allerlei belletjes, rammelaartjes en meer attributen om een apart soort geluidjes mee te maken, zoals je vooral wel zag bij een “eenmansorkest” (voor de ouderen onder ons: Wim Sonneveld met Nikkelen Nelis)
– Dennis Dove, Lisa Andersen en Marcel Smith tenslotte verzorgen de niet onbelangrijke backing vocals
Het is met 15 nummers een lekker vol album, dus waarom langer wachten, het is weer tijd voor onze regelmatige dosis harmonicablues!
Het album opent met Convict No. 1 een vlotte blues waarin Kyle zegt in “haar” gevangenis te zitten en daar de prominentste gevangene te zijn. “Love is a prison baby, and I’m your convict no. 1.” Mooi ritme opgebouwd door piano, drums en bas waar de gitaar telkens lekker door heen jengelt. Een mooi begin!
Nee, niet de beste wensen met de jaarwisseling. Zeker niet. Wishing You The Best verhaalt van het treurige gegeven dat “It breaks my heart to see you smile, ‘cause your smile is not for me” en ondanks dat je daarmee mijn hart breekt I’m Wishing You The Best. Een klassiek soul-intro, heel mooi! drums en goed hoorbare bass, vergezeld van een hele mooie keyboards begeleiden Kyle bij het zingen van zijn verdrietige tekst. Dit nummer heeft het in zich een absolute soulklassieker te worden. Perfect! Top!!! Doet sterk denken aan Sam & Dave! Lekkere harmonica en dito gitaar hier en daar. Zoals gezegd: Top!
Ik ben altijd blij als ik zie dat een nummer een langere looptijd heeft want dat betekent meestal dat het een lekker uitgewerkte, vaak slow blues is. Zo ook hier met I’ll Take You Back, geschreven door Rick Estrin en Donnie Woodruff. Prachtig, gevoelig gezongen door Kyle waarin “zij” eerst aangeeft niets van hem te willen weten maar daarna toch zegt dat ze zich beter voelt als “he holds her back.” Nou, aan zo’n verzoek geeft Kyle natuurlijk graag gehoor. I’ll Take You Back. Lekkere jankende harmonica en tot het betere “jank”werk is Kyle ook vocaal ruimschoots in staat!
Een smartlap-keyboards opent We’re Still Friends wat gelijk doet denken aan Kissin’ In The Back Row Of The Movies van de Drifters uit 1974! Dit kan dus ook alleen maar een heel lekker nummer zijn. “We zijn al zó lang vrienden, en waar je ook gaat, het is maar dat je het weet, We’re Still Be Friends! Mooi.
Kissing At Midnight van Billy Boy Arnold en Syl Johnson, uit 1957. En dan blijkt opnieuw dat die Kyle Rowland wel een échte meester is in het creëren van een gezellig en aanstekelijk sfeertje! Echt goed! Kissing (You) At Midnight, ik wil helemaal niet weggaan, kan eigenlijk beter vannacht bij je blijven zodat we de hele nacht kunnen praten
met elkaar, en dat “every night, every day! Lekkere harmonica met brush drums die het een lekker ontspannen bijna sloom melodietje geven. Erg goed!
You Got The Nerve Of A Brass Monkey, een lekkere boogie waarin Kyle zich beklaagt dat het nooit goed genoeg is wat hij doet. Een mooie honky tonk pianosolo. Het wordt nog gekker als “zij” hem aanklaagt en hij dreigt in de gevangenis te komen. Stank voor dank. Het begrip “brass monkey” leidt terug naar de marine waar de uit- drukking gebruikt wordt wanneer het “zó koud is dat de ballen van een koperen aap er af vriezen!” maar gelet op de tekst in dit nummer lijkt me die betekenis hier niet van toepassing, hooguit in de zin dat het ondankbare gedrag van “haar” zodanig stuitend is dat er op zo’n manier een verwijzing naar een “brass monkey” gebruikt wordt? You Got The Nerve Of A Brass Monkey!
Een zwaar aangezette blues in Gamblin’ Blues waarin Kyle te kennen geeft dat hij gisteravond al z’n geld verloren heeft en of “zij” hem toch alsjeblieft “loan me one more dime.” Niet doen meisje want daar help je hem niet mee. In tegendeel. Mooie trage, verdrietige harmonica, mooie slow blues, instrumentaal eindigend. Heel mooi.
Charles & Eddie Would I Lie To You? Nee hoor, gewoon het volgende nummer van Kyle Rowland E.G.O. (Everyone’s Got One), een beetje gezongen zoals James Hunter. Lekkere melodie. “You just can’t let it go, E.G.O., it’s a natural thing. Everyone’s got one…”
Een nummer van Jimmy Oden uit 1964 Complete This Order. Uitbundige harmonica! Hij heeft maar weinig meer nodig, dus, keep it simple Complete This Order. En als ze dat nou maar doet, dan is hij er van overtuigd dat ze van hem houdt. “Bring me this, bring me that, enz., enz. Lekker makkelijk van dat baasje. Complete This Order… Stevig nummer, ook een beetje gemeen en goedkoop gezongen door Kyle zoals het ook gevraagd wordt bij zo’n tekst…!
Keb’ Mo’-stijl opening in Coffee Man, terwijl het hoge zingen gelijk doet denken aan Elizabeth Cotton maar het is toch echt Kyle die hier de barista uithangt! “I’ll be your coffee man,”” met melk of suiker, allemaal goed zolang je maar niet om decaf vraagt! Lekkere simpele uitvoering van een simpel liedje. Begeleid door alleen akoestische gitaar en staande bas en natuurlijk een stukje harmonica! Mooi.
Dikke harmonica met stampende harmonica in Stockton Boulevard, een fijn instrumentaal nummer. Heerlijk samenspel, bescheiden drums en bass. Rustige gitaarsolo, de bas treedt meer op de voorgrond waarna de harmonica mag soleren in felle uithalen en zo eindigt het nummer in een gezamenlijke inspanning om langzaam uit te zakken. Top!
Gelijk vocaal uithalende Kyle in Backtracking! “It’s been a long time, baby, since your daddy held you tight” Dus wordt het wel eens weer tijd… Ik ben niet vreemd gegaan en jij bent dat volgens mij ook niet dus… Scherpe gitaar op een licht swingende basismelodie door keyboards en drums. Een nummer uit 1955 van Jr. Parker.
Must’ve Been A Dream, een beetje funky. Het moet wel een droom zijn geweest want “my old lady was treatin’ me right…” Kom maar op met weer een harmonica-solo, gevolgd door een gitaarsolo. Strak ritme door drums, bas en keyboards. Aan het eind de harmonica als een voortdenderende trein! Okidoki.
Lekkere slow blues om te vertellen dat je een tijd in de lik hebt gezeten en daar je beste vriend hebt leren kennen. Drie maaltijden per dag was toch ook niet zo verkeerd. En nu ben je dan vrij, ook al loop je met een enkelband. The County Pen. Hij hoopt z’n vriend nog eens te ontmoeten als die ook “buiten” is. Heel mooi verwoord. Lekker langzaam nummer met bescheiden harmonica. Mooi.
Al meer dan 100 jaar geleden! schreef Alan Lomax This Train (1922), Een swingende uitsmijter van dit album. Handclaps, swingende keyboards en bescheiden gitaar, fijne harmonica en het is zeker, deze trein rijdt in de “goede” richting, dus kom op “Get on board!” “This train is bound for glory.”
Op ‘Not Holding Back!’ heeft Kyle Rowland niets voor ons achter gehouden. Hij heeft een mooie gevarieerde set nummers bij elkaar gezet, net als dat hij een puik stel muzikanten bij elkaar heeft gebracht om dit album tot het prettige geheel te maken dat het is geworden. De zang van Kyle doet af en toe denken aan James Hunter en ik persoonlijk vind dat geen nadeel! Liefde, verdriet, gevangenis, relaties, het komt allemaal voorbij en op een manier dat je er graag naar luistert. Lekkere muziek, gevarieerde onderwerpen en absoluut géén zwakke nummers en dat is een compliment waard!
Mijn favorieten op dit album ‘Not Holding Back!’ van Kyle Rowland zijn Wishing You The Best, het instrumentale Stockton Boulevard en The County Pen.
Mooi, mooi!
Tracks:
01. Convict No. 1
02. Wishing You The Best
03. I’ll Take You Back
04. We’re Still Friends
05. Kissing At Midnight
06. You Got The Nerve Of A Brass Monkey
07. Gamblin’ Blues
08. E.G.O.
09. Complete This Order
10. Coffee Man
11. Stockton Boulevard
12. Backtracking
13. Must’ve Been A Dream
14. The County Pen
15. This Train
Website: https://www.kylerowlandblues.com/