Review: Hilde Vos – Belmont Boulevard
Hilde Vos – Belmont Boulevard
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Independent
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
‘Belmont Boulevard’ het nieuwe album van Hilde Vos herbergt negen nummers en is uitgegeven in eigen beheer: www.hildevos.com en natuurlijk ook te beluisteren op Spotify.
Dus, hierbij voor de volledigheid de credits:
– Hilde vos op (lead) vocals, terwijl Hilde ook de backing vocals zingt mét Robert Weston, waarbij Robert dan ook nog samen met Hilde de vocals zingt op (5)
– Marco de Vries op akoestische en elektrische gitaar en keys
– Francesco Giacoia op gitaar op (4)
– Paul Verberne op bas
– Fokke de Jong op drums en percussie
– Roel Spanjers op keys, Hammond en accordeon
– Keenan Schuck op pedal steel
– Caspar de Groen op dobro
– Joost van Es op fiddle
– Anja Brouwer en Bea van der Sleen verzorgen last but not least de clapping hands
‘Belmont Boulevard’ is trouwens ook de titel van een album van JW-Jones uit 2014 die daarop vooral stevige bluesrock speelt…
Het album van Hilde opent met I Sold My Ring, met de huidige goudprijzen is dat misschien best handig als het drágen van de ring niet meer nodig is… Een country vocal als inzet met dito begeleiding om de tekst de nodige dramatiek mee te geven, zeker als er dan ook nog een pedal steel mee gaat doen. Een beetje gezochte, gekunstelde tekst.
Speechless is geen instrumentaal nummer ! Mooie viool aan het begin. Zingen kan Hilde! “You stole my heart in a hotel room and left me Speechless.” Mooie backing vocals met een hele rustige begeleiding waar af en toe heel fijn de keyboards doorheen komt maar het belangrijkste instrument blijft de heerlijk, dromerige viool! Ik ben niet gauw Speechless maar daar begint het nu toch wel op te lijken na dit bijzonder gevoelig en gedragen gezongen nummer! Het beste nummer van het album en meer dan geschikt om als single uit te brengen!
Lekker introotje, à la U2, Counting Stars, waarna een vlotte melodie ontstaat waarin Hilde verhaalt wat ze allemaal zoal meemaakt terwijl de backing vocals Counting Stars herhalen en de begeleiding telkens iets feller wordt. Counting Stars is ook al als single uitgebracht.
After This Night geeft Hilde ruimte ons te vertellen dat ze al ik weet niet hoe lang huilt, in afwachting van “hem”. Enigszins zwaar aangezette melodie met doffe drums, bescheiden keyboards, mooie harmony vocals, waarna Hilde zeker weet dat he allemaal goed komt After This Night. Een geruststellende gedachte, ook voor Hilde. Een mooi uitgevoerd nummer, vooral ook door de “zoemende” harmony vocals!
Mét Robert Weston zingt Hilde Love Snuck Up een onvervalste country, inclusief accordeon. Mij iets te hoog in de vocalen in een verder wel vrolijk liedje.
Een klaterend beekje, een tokkelende gitaar, The Road Of Dreams, een verhaal over een stel dat alles heeft moeten verkopen en toch vertrouwen houdt in de toekomst, The Road Of Dreams. Subtiele pedal steel, beetje brushende drums, heel gevoelig. The road of love, The Road Of Dreams, the road of everything, meer is er niet nodig om gelukkig te zijn. Ook hier weer hele fijne backing vocals. Mooi. Aan het eind komt de begintekst nog eens “verdekt” terug…
Zeker aan het eind van het jaar, ik schrijf deze recensie op 29 december 2025 !, kun je moeilijk volhouden dat Nobody’s Dying Today. Het is winter, koud, glad. Veel mensen hebben er moeite mee door dat jaargetijde heen te komen, ook vaak eenzaam met de Kerst maar gelukkig heeft Hilde een passende oplossing: Nobody’s Dying Today, zolang je maar aan “de ander” denkt. Heel orkestraal uitgevoerd en alleen al vanwege de boodschap, heel mooi.
Fiddle en yankee-doodle in One Last Heartache, compleet met bijpas- send pianospel, best wel swingend, zeker als er dan weer een viool ten tonele verschijnt. Een best voorspelbaar en op voorhand herkenbaar country-nummer waar alles z’n vaste plek heeft.
Tennessee is het laatste nummer op dit album van Hilde Vos. Serieus ingezet waar Hilde zingt: “Finally, I’m in Tennessee.” De plaats waar dit album is opgenomen in de Sound Emporium Studio in Nashville ! Een gelaagd nummer met meerdere vocale stadia, om de blijdschap aan te geven waarmee Hilde zich tot de gelukkigen rekent die een album in Tennessee hebben opgenomen. Terechte blijdschap.
Ik ben geen vurige fan van country omdat ik het altijd jammer vind dat zangeressen het zo nodig vinden om die hoge, jankerige uithalen te produceren. Bij Hilde Vos is dat gelukkig heel beperkt het geval. Heeft ze ook helemaal niet nodig, haar stem is diep genoeg om met succes de zwaardere en volwassener melodieën vocaal aan te kunnen want zoals ik eerder al zei: Zingen kan ze! Een hele mooie, ietwat diepe stem! Door met zo’n stem country te gaan zingen doe je jezelf tekort, hoe mooi veel mensen dat ook mogen vinden. Smaken verschillen. Ik heb het meeste genoten van de niet-country-nummers.
Dan zijn er een paar nummers waarvan ik de tekst te gekunsteld, te gezocht vind, weinig logische verbanden tussen de regels. Het is dan net of ze wel precies weet wát ze wil zeggen maar geen vloeiende oplossing voor hóe…
Samenvattend: Hilde Vos beschikt over een hele fijne stem, ietwat diep, ietwat donker qua “kleur”. Vind ik héél erg mooi, écht mooi! Voldoende variatie in de nummers waar ik sommigen beter geslaagd vind dan andere, maar iemand anders zal een ongetwijfeld tegengestelde mening hebben. Instrumentaal is alles tot in de puntjes verzorgd én een groot compliment voor de backing vocals dat maakt de nummers waar dat ingezet is (nog) sterker.
En zoals altijd sluit ik af met “mijn” favorieten: Speechless, After This Night, The Road Of Dreams en Nobody’s Dying Today.
Tracks:
01.I Sold My Ring
02. Speechless
03. Counting Stars
04. After This Night
05. Love Snuck Up
06. The Road Of Dreams
07. Nobody’s Dying Today
08. One Last Heartache
09. Tennessee
Website: https://www.hildevos.com/