Review: Gurf Morlix – Bristlecone
Gurf Morlix – Bristlecone
Format: CD – Digital / Label:Rootball Records
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Gelijk maar met de deur in huis vallen: Een bristlecone is een dennenboom die doorgaans heel oud kan worden. In Californië staat de oudst levende individuele boom ter wereld en dat is een bristlecone met de toepasselijke naam “Methuselah en dit exemplaar is meer dan 4.800 jaar oud, om “precies” te zijn, “ongeveer” 4.855 jaar! In die zin is de sowieso al grappige hoes van dit album duidelijk in het verstrekken van informatie. Een hele oude vrachtauto, iemand achter het stuur, kan Gurf zijn maar lijkt meer op een zij, maar op het portier een onduidelijke tekening met daar boven het woord “BRISTLECONE” en onder de tekening de tekst “Since 2833 B.C.”!!!
Zo, weten we dat ook weer.
Ik vond Gnarls Barkley al een bijzondere naam, die ene single Crazy wel hartstikke goed, maar qua naam kan het dus nog gekker: Gurf Morlix! Ik heb er zelfs de Amerikaanse site The Bump, gespecialiseerd in bijzondere voornamen, op geraadpleegd maar er is geen herleiding naar de voornaam Gurf te vinden. En ook zoeken op de achternaam leidt overal naar Gurf Morlix en niets anders. Het zal dus wel heel gewoon een verzonnen artiestennaam zijn…
Er was eens een promotor die z’n albums wel wilde promoten en vroeg Gurf hem z’n biografie te sturen. Wat hij terug kreeg waren twee woorden!: “legendary integrity”.
Iets uitgebreider, Gurf is geboren in het wereldberoemde Lackawanna in de buurt van Buffalo, New York, vond het daar te koud en vertrok daarom naar Austin, niet alleen voor het betere weer denk ik, maar toch vooral om muziek te maken, verhuisde naar Los Angeles waar hij jarenlang de gitarist van Lucinda Williams werd, hij heeft getourd met de veel te jong overleden Warren Zevon (‘Werewolves In London’, ‘Accidentally Like A Martyr’, ‘Lawyer’, ‘Guns And Money’!) en ging toch weer terug naar Austin om vooral muziek te maken die hij zelf het leukste vindt om te maken.
Zo, Gurf Morlix in iets meer dan twee woorden. En… omdat er van dit album geen credits te vinden zijn over het meespelen van anderen ga ik er maar van uit dat het een soloalbum is, en zo niet: Veel plezier met ‘Bristlecone’ van Gurf Morlix!
Het is zijn inmiddels 8ste album van ná de Corona-pandemie. Er staan 9 nummers op en het album is uitgebracht op Rootball Records maar ook via Bandcamp verkrijgbaar.
In de wetenschap dat Gurf álles kan met welke snaren dan ook, verbaast me de intro van Step On It Skinner totaal niet. Een spooky tekst bij een spooky melodie, wel lekker ontspannen met leuke riedeltjes tussendoor en het gaat over een garnalenvisser bij Key West die na een goede vangst z’n zakken vol met geld heeft en niets beter weet dan de vele bars te bezoeken en zich daar lekker te bezatten…
Glimmer Of Hope wijst vooral op het stampende geluid dat je overal tegenkomt, nergens nog rust en dát geluid dát hoor je meer dan duidelijk in dit nummer. Hij roept ons Lieve Heer aan dat hij het niet meer weet en vraagt hem in ieder geval een Glimmer Of Hope te sturen! Stampen, stampen en nog eens stampen.
Zowaar een romantisch nummer Beautiful You, heel eenvoudig zoals ik dat ook bijzonder waardeer bij Tom Waits (I’ll Shoot The Moon op The Black Rider!) Een prachtig nummer, bijna Hawaiiaanse melodie. Absoluut Top! Beautiful You!
Suspended In Alcohol, maar pas op! Niets is wat het lijkt, oftewel zoals mijn vader vroeger altijd zei: “Je kunt er wel óp kijken maar niet er ín…” Een waar woord. Lekkere melodie, een beetje hees gezongen met gedubde stemmen, weinig prominente gitaar.
Een verloren liefde niet willen opgeven. Een nobel streven. Zeker doen, zo lang er hoop is… Chasin’ A Ghost. Gurf weet het inmiddels zelf ook dat hij Chasin’ A Ghost is. En dan wordt het tijd om de draad van het dagelijkse leven weer op te pakken, maar… vaak is dat makkelijker gezegd dan gedaan en blijf je tegen beter weten nog wel even bezig met Chasin’ A Ghost. Lekkere, heldere, scherpe gitaarsolo!
Between Midnight And Dawn, dat zijn toch altijd 12 uren waarin een hoop kan gebeuren… Langzaam, langzaam. Je leest wel eens dat Gurf alles kan met snaren t/m het als een saxofoon laten klinken van z’n gitaar. Welnu, de intro van Between Midnight And Dawn lijkt daar verdacht veel op in dit lange nummer van ruim 7 minuten! Houden van de duisternis, Edgar Allen Poe wordt er bijgehaald en een heerlijke “tweestemmige” gitaarsolo halverwege. En de drumbox stampt onverdroten voort. Lekkere bas! Na elke zin resoneert Gurf met “Tsjboem”, heel grappig.
Tijd om een boom op te zetten, niet een kerstboom, nee, een echte Bristlecone Pine. Een mysterieus, duister, klinkende intro waarin een verbinding gelegd wordt tussen het leven van de boom en “I’m rooted here, I got soul.” “ I Guess I’m getting old.” “I was born here and here I’m going down” met de mooie vergelijking dat “I’m a Bristlecone Pine.” Heel mooi. Heel mooi!
Beelzebub, een bijbelse naam voor Beëlzebul, wat staat voor “heer van de vliegen” en met deze geringschattende woordspeling wilde men de vijanden van de Israëlieten beledigen…maar volgens Gurf is het hier een denkbeeldig verhaal, puur hypothetisch, “uiteraard”… waarin Beelzebub in z’n ondergoedje voor z’n big screen zit om het cable news te volgen om dáár vervolgens lekker op los te gaan. Naast hem de pot met pillen om dat geweldige leven van hem nog een béétje aan te kunnen, enzovoort, enzovoort. Puur hypothetisch dus en “écht” een puur denkbeeldig verhaal… Lekkere uithalen op gitaar. En hoe realistisch “denkbeeldig” wil je het hebben?
Het laatste nummer op dit album Endless Darkness gaat verder in het “duustere” wat toch wel zo’n beetje de hoofdmoot is op dit album. Heel minimaal begeleid dit keer, zonder gestamp. En ondanks al die wanhopige constateringen “We’re human, and that’s beauty of it all!” – “Hold on to your brothers, your sisters, your friends, keep them close to your heart, they’re all you got in the end!” Top! En zelfs die enige begeleidende gitaar klinkt zo waar hoopvol! Top dus!
En zo eindigt het 8ste album in zo’n vijf jaar tijd van Gurf Morlix. Is het een album om zo maar even af te spelen. Ik denk het niet, ik zou het niet doen. Het is een album om goed naar te luisteren. Al was het alleen maar om de teksten goed tot je door te laten dringen. Duister? zeker. Zwartgallig? af en toe. Maar daar waar dat zo is, wat is daar onrealistisch aan als je het leven écht nuchter beschouwt en dan niet om als gevolg daarvan zelf in een duister gat te vallen. Zeker niet. Mocht die neiging er tóch zijn, luister dan gewoon naar het laatste nummer Endless Darkness en draai het opnieuw en opnieuw. Als je dáár niet hoopvol van wordt weet ik het ook niet.
Een bijzonder album is ‘Bristlecone’ heel zeker. Een album van een man met een buitenissige naam die de uitersten die er soms in het leven zijn, moeiteloos bij elkaar brengt! Het is niet eens zo zeer “muziek” waar je naar luistert, wat het wel is laat ik graag aan jullie over om te beoordelen en een “naam” te geven. Net als bij kunst ziet iedereen er vaak iets anders in en ik ben er zeker van dat Gurf dat met dit album ook zal bereiken.
Een compliment is daar voor op z’n plaats! Ik kan alleen maar heel eerlijk zeggen dat het album ‘Bristlecone’ van Gurf Morlix bij mij is binnen gekomen, mij geraakt heeft!
Vooral de uiteindelijke conclusie in Endless Darkness!!!
Mijn favorieten op dit album Beautiful You, Between Midnight And Dawn, Bristlecone Pine en Endless Darkness!!!
Tracks:
01. Step On It Skinner
02. Glimmer Of Hope
03. Beautiful You
04. Suspended In Alcohol
05. Chasin’ A Ghost
06. Between Midnight And Dawn
07. Bristlecone Pine
08. Beelzebub
09. Endless Darkness
Website: https://www.gurfmorlix.com/