Review: Grant Lyle – And Now
Grant Lyle – And Now
Format: CD – Digital / Label: Independent – Seismic Blues Music
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Canadees Grant Lyle heeft met ‘And Now’ zijn 8e album gepresenteerd. Een album waar we negen jaar op hebben moeten wachten. Het is in eigen beheer uitgegeven en bij Grant te bestellen via www.grantlyle.com, maar het schijnt uitgebracht te zijn op het Seismic Blues Music-label…, dus ook langs die weg verkrijgbaar. Negen nummers staan er op waarbij het laatste nummer gelijk opvalt: Gimme Some Lovin’ een cover van The Spencer Davis Group.
Voor dit album heeft Grant de volgende mensen bij elkaar getrommeld:
– Grant Lyle zelf op gitaar en vocals
– Scott Brammer op bas
– Michael Sloski op drums
– Al Cross en Owen Tennyson op percussie
– Rob Gusevs op keyboards
– Roly Platt op harmonica
– en tenslotte worden de backup vocals gezongen door Jenna Harding, Shirley Cotter en Pat Dickinson
De laatste tijd komt er weer veel goede muziek uit Canada dus zijn de verwachtingen hoog gespannen. Het album opent met Won’t Let You Go met een heel fijn slepende gitaar waarna Grant begint aan z’n vocalen zonder z’n gitaar met rust te laten. Grant weet het heel zeker dat hij haar Won’t Let You Go. Heel mooi gevarieerd in de begeleiding, van sterk aanwezig tot bescheiden op de achtergrond. Mooi! Heel fijn gitaarspel. Prominent en toch bescheiden…!
Thank You begint als een summer song waarin Grant op zoek is om de juiste woorden te vinden om uiteindelijk Thank You te zeggen, vergezeld door backing vocals. Het gitaarspel van Grant vind ik heel fijn en ook heel opvallend anders omdat het iets heeft van het gitaarspel dat ik altijd zo bewonderde in B.B. King. Het spel is zonder meer onderdeel van het geheel en toch lijkt het gitaarspel volledig op zichzelf te staan. Dat ervaar ik nu ook bij het gitaarspel van Grant Lyle! Heel mooi en zoals gezegd: Heel fijn! Net als in het eerste nummer, natuurlijk is de gitaar prominent aanwezig maar tegelijkertijd “bescheiden”. Top!
Thank You wordt daardoor een écht soulnummer!
Het komt wel eens voor dat je denkt volledig “in control” te zijn in een relatie en toch voelt dat dat in werkelijkheid steeds minder het geval is, waarna paniek zich meester van je maakt en je uitroept “I don’t wanna lose you!”, dat is de strekking van Lose It. Een mooie hoekige melodie en ook zo gezongen. Heel basic eigenlijk. Waar gaat het over? Dáár gaat het over.
Een hele gevoelige langzame intro met gitaar en minimaal begeleid, in We’ll Carry On. Welke stormen er ook op ons pad komen, Grant weet het zeker, “we’ll rise and We’ll Carry On !” Of we in de steek gelaten worden, of op onze snufferd gaan, We’ll Carry On. Een hele mooie blues waarin gaandeweg de begeleiding
“dikker” wordt. Heel mooi. Ook in dit nummer weer heel basic bezongen hoe sterk een relatie kan zijn. Mooi.
Een strakke bas en dito drums met Grant in lange, hoge uithalen zingend over Asylum, compleet mét harmonica. Grote gebaren, “fly too high” en toch “fail to touch the sky,” wil Grant toch maar één ding als het er op aan komt… en het komt er áltijd op aan: “Asylum in your arms.” Dan kan ie elke storm aan! Heeft wel iets van John Hiatt… Dat trage, gedragen zingen met die uithalen, maar net zo goed van The Free, door de geweldige baspartij en de opbouw van het nummer. En dan heb ik de “zingende” gitaarpartij van Grant nog niet eens genoemd. Mooi.
Compliment aan Grant Lyle voor het schrijven van de nummers. Elk nummer is zo ongeveer anders van opbouw, blues? Ja. Soul? Ook. Elk nummer boeit van de eerste noot tot de laatste! En zo is het ook met One Desire. Grant hoeft niet zo veel, “One Desire, is all I’m after.” Een hele beste en lange gitaarsolo. En bijna logisch dat die One Desire is dat hij haar graag terug heeft en haar vraagt wat hij daarvoor moet doen…
And Now, de titel van het album begint gelijk met waar Grant zo goed in is, en dat is met fijn melodieus gitaarspel. ’s Morgens wakker worden, weten dat alles goed is, eigenlijk niets te wensen over maar natuurlijk best wel nieuwsgierig naar wat er nog komen gaat, And Now… Eerst maar eens genieten van het “nu”…! Mooie hoekige melodie.
Een hele mooie en goed gevonden tekst in Givin’ Away met mooie backing vocals die op die momenten aan de Doobie Brothers doen denken. Ik zei: een hele mooie en goed gevonden tekst: “Who will call your name louder every day and wait for your reply?” – “Who will tell the truth when those that lie get louder every day?”! Kijk, dán hebben we het over een relatie! Zoals gezegd, een puike tekst in een heerlijk “lopende” melodie met een bijna jazzy ontspannen begeleiding. Heel mooi.
Het beste wat je kunt krijgen, Gimme Some Lovin’ de cover van een Spencer Davis Group, krijgt hier een wel heel bijzonder fris jasje. Lekker gedreven, met z’n allen gezongen, ook in de backing vocals, met een lekkere drijvende begeleiding, de drummer zich lekker uitlevend op de bekkens, mooie keyboards eronder en nog meer rammelende percussie. Terwijl het origineel keyboards gedreven is mét de ijle stem van Steve Winwood heeft Grant voor een opzet gekozen waar het met name de drummer is, mét z’n bekkens, die het nummer bepaalt terwijl de zang van Grant veel bescheidener is. En natuurlijk is 1967 niet te vergelijken met 2025/26 maar de geheel andere opbouw van Gimme Some Lovin’ door Grant Lyle en z’n bandleden is dan nog zó verrassend! Het loopt beter, dieper, geheimzinniger bijna. Absoluut top!
‘And Now’ van Grant Lyle zit er op. Ik heb er meer dan van genoten! Een stel fijne muzikanten, gevarieerde nummers, fabelachtig fijn gitaarspel van Grant en ook de nodige variatie in het zingen van de nummers. Op dit album vind je het allemaal. Blues, soul, steviger. Alles! Ook door de kwaliteit van Grant stem ontstaan er als vanzelf soulnummers die niet onder doen voor bijvoorbeeld Otis Redding of anderen.
Als ik héél streng ben, tel ik “maar” zes favorieten uit negen nummers en dan ben ik inderdaad héél streng! 6 out of 9! Door de variatie in de nummers sluiten sommige nummers beter aan bij mijn voorkeur dan anderen, maar eerlijk: Ik heb géén zwakke nummers gehoord op dit album ‘And Now’ van Grant Lyle.
Op Bluestownmusic.nl zie je het mij wel vaker zeggen als ik naar een heel fijn album heb geluisterd, maar met een titel als ‘And Now’ is het een intikkertje: Op naar de volgende!!!
Voor de volledigheid nog even “mijn” favorieten: Won’t Let You Go, Thank You, We’ll Carry On, One Desire, Givin’ Away en Gimme Some Lovin’.
Oftewel: Haal dit album in huis zolang het volgende album van Grant Lyle er nog niet is…!!!
Tracks:
01. Won’t Let You Go
02. Thank You
03. Lose It
04. We’ll Carry On
05. Asylum
06. One Desire
07. And Now
08. Givin’ Away
09. Gimme Some Lovin’
Website: https://grantlyle.com/home