Review: Everon – Shells
Everon – Shells
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Music Theories Recordings – Mascot Label Group
Release: 2025
Tekst: Joop van Rossem
De Everon-fans hebben ruim 16 jaar geduld moeten uitoefenen voordat er nieuw materiaal van hun favoriete band beschikbaar was. Na ‘North’, het sterke album uit 2008, moet die liefhebber nog even wachten tot eind februari op dit achtste studioalbum ‘Shells’. Roerganger Oliver Phillips benadrukte wel dat opheffing van de Duitse progrockband absoluut geen optie was in de tijd van de retraite.
In het najaar van 2024 werd duidelijk dat er gewerkt werd aan een nieuwe plaat in de bekende bezetting Phillips (zang, gitaar, toetsen, producer), Ulli Hoever (gitaar), Schymy (bas) en drummer Christian ‘Moschus’ Moos. Laatstgenoemde is te horen op acht tracks van ‘Shells’, waarna hij plotseling overleed en vervangen werd door de Amerikaan Jason Gianni.
Het fijne en opvallend opgewekt klinkende Until We Meet Again is opgedragen aan de vanaf het begin aan de band verbonden drummer. De Duitsers blijven muzikaal op het vertrouwde pad van stevige progrock met soms metaltrekken, die door het krachtige, enigszins gezwollen stemgeluid van Phillips worden gedragen in composities die altijd melodieus zijn.
Phillips wordt op vijf nummers vocaal ondersteund door zijn eega Helena Iren Michaelsen (Trail Of Tears, Imperia). De in een fraaie hoes gestoken ‘Shells’ bevat maar liefst 70 minuten muziek, waarvan het grootste deel wordt ingenomen door het afsluitende, 14 minuten durende epos Flesh, een epic uit het boekje.
De aftrap is indrukwekkend met het al eerder vrijgegeven No Embrace, voorzien van een heerlijk refrein en dito melodielijn, waarna Michaelsen voor de eerste keer haar opwachting maakt in het fraaie Broken Angels, een liedje dat me deed denken aan ‘onze eigen’ Edward Reekers. Travels is “gewoon” een attractieve symforocksong, waarna Pinocchio’s Nose nogal wat Keltische invloeden verraadt en ene Leah samen met Phillips de zangpartijen verzorgt. Vervolgens de met veel orkestrale grandeur gebrachte rockballad Monster, het titelnummer is een slepende progrocksong met geweldige zang, terwijl Grace, met het echtpaar achter de microfoon, uit een musical/rockopera zou kunnen komen.
Guilty As Charged is een knappe progrocksong met nogal wat progmetal- en gothic rockinvloeden, waarna twee korte liedjes, het ingetogen Children Of The Earth en het opzwepende instrumentaaltje OCD, de twee al eerder genoemde uitsmijters voorafgaan. Heel fijn dat ze er weer bij zijn !
Tracks:
01. No Embrace
02. Broken Angels
03. Travels
04. Pinocchio’s Nose
05. Monster
06. Shells
07. Grace
08. Guilty As Charged
09. Children Of The Earth
10. OCD
11. Until We Meet Again
12. Flesh
Website: https://www.everon.de/