Review: Emmylou Harris – Spyboy (Live)
Emmylou Harris – Spyboy (Live)
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: New West Records
Release: 2025
Tekst: Harry Pater
Met ‘Spyboy’ (1998) presenteerde Emmylou Harris een van de meest indrukwekkende live-platen uit haar carrière: een gedurfde heruitvinding in concertvorm, gedragen door een kleine maar explosieve band en een setlist die haar volledige muzikale universum bestrijkt. Waar Harris op ‘Wrecking Ball’ een nieuwe richting insloeg met atmosferische, bijna spirituele alt-country, laat ‘Spyboy’ horen hoe krachtig en rauw die stijl live kan klinken. Dit live-album is nu uitgebracht op CD én voor het eerst op vinyl, op dubbelalbum, al was dit als speciale uitvoering ook al uitgebracht op Recordstore Day, eerder dit jaar.
22 jaar geleden, op 3 december 2003, zag ik Emmylou Harris met de band Spyboy voor het eerst live optreden in de toenmalige Pepsi Stage in Amsterdam, die naast de huidige AFAS Live stond. Het is nog steeds een van de allermooiste concerten die ik ooit heb bijgewoond, ook al ben ik nooit een echte countryfan geweest. Ik denk er nog regelmatig aan terug en nu ik deze uitgebreide heruitgave heb beluisterd voelde ik weer hetzelfde als toen: kippenvel! Ik ging er toen ook heen omdat gitarist Buddy Miller meespeelde, die ik kort daarvoor in de band van Steve Earle had gezien. Miller zag ik jaren later ook in de band van Robert Plant en Alison Krauss, ook zo’n onvergetelijk concert, toen in de toenmalige Philipshalle in Düsseldorf.
De begeleidingsband – Buddy Miller op zang, lead elektrische, 12-snarige en mando gitaar, Daryl Johnson op zang, djembe, basgitaar, bass pedals en percussie èn Brady Blade op zang, drums en percussie – vormt een strak, dynamisch trio dat Harris’ stem niet alleen ondersteunt maar soms bijna opstuwt. De naam Spyboy verwijst naar een New Orleans Mardi Gras-traditie, en juist dat feestelijke, ritmische, licht anarchistische karakter sijpelt overal in door. Het resultaat is een klank die tegelijk groots én intiem voelt.
De set opent met My Songbird, waarin Harris’ zuivere, haast breekbare stem, die je zelfs een beetje hees kunt noemen, meteen centraal staat. Maar al snel volgen nummers waarin de band loskomt: Where Will I Be, All My Tears en het epische Deeper Well krijgen live een vurige intensiteit die zelfs het originele studiowerk overtreft. Vooral Deeper Well is een hoogtepunt: duister, pulserend en hypnotisch, alsof Harris en haar band de luisteraar een ritueel in trekken. Ook mooi is Born To Run (niet die van The Boss!) en wat ik vooral erg kan waarderen is de tweede stem van Buddy Miller (ja, ik ben een fan!).
Toch blijft er ruimte voor verstilling. Haar uitvoering van Prayer In Open D is een hartverscheurende combinatie van doorleefde zang en sobere begeleiding; een herinnering aan Harris’ vermogen om een publiek stil te krijgen met één goed geplaatste noot.
De sound op Spyboy is glashelder maar nooit steriel. De productie (door Buddy Miller én Emmylou Harris) vangt precies wat een goede liveplaat moet doen: de energie van het moment, de spontaniteit, de spanning tussen singer-songwriter-kwetsbaarheid en band-kracht. Het publiek is hoorbaar, maar nooit storend; het draagt bij aan de sfeer, alsof je zelf in de zaal staat.
‘Spyboy Live’ is niet zomaar een live-registratie; het is een artistiek statement. Emmylou Harris toont hier hoe radicaal fris en urgent haar muziek kan klinken wanneer ze wordt losgelaten uit de studio en toevertrouwd aan een gedreven, compacte band. Het is een van haar meest boeiende – en voor velen haar beste – live-uitgaven: een plaat die zowel fans als nieuwkomers laat horen waarom Harris al decennialang een unieke stem binnen de Americana en country blijft.
De uitgebreidere editie van 2025 bevat vijf eerder niet uitgebrachte opnames, waaronder Lucinda Williams’ Sweet Old World en Bob Dylans Every Grain Of San‘, beide te horen op Wrecking Ball. De extra nummers bevatten Tom Petty’s Thing About You en Bill Monroe’s Get Up John, samen met All I Left Behind, dat Harris samen met Kate en Anna McGarrigle schreef. De plaat is voorzien van bijgewerkt artwork en nieuwe liner notes van Harris en Miller.
De opnamen werden gemaakt door Dean Norman, Doug Dawson, Buddy Miller en Anders Hvenare. Productie: Buddy Miller en Emmylou Harris. De mix werd gedaan door Buddy Miller en Greg Droman, terwijl de vinyl mastering werd verzorgd door Greg Calbi in Sterling Sound.
Ik vind het opnieuw een juweeltje van een live-album!
Tracks:
01. My Songbird
02. Where Will I Be
03. I Ain’t Living Long Like This
04. Love Hurts
05. Green Pastures
06. Deeper Well
07. Prayer In Open D
08. Calling My Children Home
09. Tulsa Queen
10. Wheels
11. Born To Run
12. Boulder To Birmingham
13. All My Tears
14. The Maker
15. Thing About You
16. All I Left Behind
17. Every Grain Of Sand (niet op de CD versie)
18. Get Up John
19. Sweet Old World
Website: https://www.emmylouharris.com/