Review: Curtis Salgado – Legacy Rewind Live in ’25
Curtis Salgado – Legacy Rewind Live in ’25
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Nola Blue Records
Release: 2026
Tekst: Gerard Haarhuis
Curtis Salgado, wie wil hem er niet bij hebben? Twaalf albums onder eigen naam en daarnaast veel gevraagd zanger en harmonicaspeler. Om te beginnen bij Robert Cray voor een aantal jaren, daarna bij Roomful of Blues en een jaar onderweg als lead zanger bij Santana. Ook een af en toe broze gezondheid zoals in 2005 wanneer er bij hem leverkanker wordt geconstateerd waarvoor hij in 2006 een levertransplantatie ondergaat en een aantal muzikanten, waaronder Taj Mahal, Robert Cray en Steve Miller een benefietconcert organiseren om zijn medische herstel te kunnen bekostigen. In 2007 gebeurt dat nog een keer met artiesten als Jimmie Vaughan, Charlie Musselwhite en Kim Wilson. Alsof dat al niet genoeg is ondergaat hij in 2017 ook nog maar even een meervoudige bypass-operatie!
Maar… old soldiers never die, dus komt er nu een nieuw album uit van Curtis Salgado, ‘Legacy Rewind: Live In ’25’, inderdaad een live album, opgenomen op 5 april 2025 in The Triple Door in Seattle. Niet zomaar de eerste de beste locatie want op 29 maart (2025) treedt Donavon Frankenreiter er op, Donavon, bekend van zijn samenwerking met Devon Allman op het album Rollers. Rick Estrin komt er op 17 april spelen en op 14 mei houdt Curtis er zijn album release party van dit album!
Er komen twee uitvoeringen van dit album, eentje op vinyl met “slechts” negen nummers en een uitvoering op cd met dertien nummers! Het album wordt uitgebracht op Nola Blue Records. En voor Bluestownmusic.nl worden kosten nog moeite gespaard en bevat deze recensie daarom alle dertien nummers!
Eerst maar weer de bezetting, “wie wat en waarop”:
Curtis Salgado zelf op lead vocals, harmonica
Keashaun Jones, Margaret Linn en Lindsey Reynolds zingen de backing vocals
Alan Hager en Ben Rice spelen lead en rhythm gitaar
Kenny Meredith op rhythm gitaar (2)
Johnn Linn, broer van Margaret, op bas (1 t/m 7)
John Wolcott op bas (8 t/m 13)
Gary Harris op alt en tenor saxofoon
Timothy Bryson op tenor en bariton saxofoon
Dave Mills op trompet
Lars Campbell op trombone
Brady Goss op piano
Brian Harris op Hammond B-3
Ron Tuttle op drums en percussie (1 t/m 7)
Patrick Seals doet hetzelfde op (8 t/m 13)
Uitgaande van de dertien nummers op de cd-uitvoering tref je de volgende nummers níet aan op het vinyl: 1, 2, 7 en 13. Dus aan de hand van de beschrijving van deze vier nummers kun je zelf beoordelen of je voor het vinyl óf voor de cd moet gaan…
Het album begint met Sing My Song, een door stevige keyboards gedreven intro waarna Curtis begint te zingen à la Solomon Burke met veel soulvolle backing vocals en hij beklemtoont dat hij “Sing My Song, only for you.” Voor wie anders! Mooi. “Some things are real, some things are just for show.” Maar Curtis is heel eerlijk als hij zegt “I Sing My Song, for you!”
Ergens onderuit proberen te komen is waar het in Wiggle Out Of This over gaat! Dit nummer is al als single beschikbaar. Lekker stuwende, funky melodie, weer ondersteund door mooie her- halende backing vocals. “Sometimes a dream is better than the truth” Een lekkere harmonica-solo brengt een beetje rust, terwijl de begeleiding lekker in dezelfde melodie verder gaat. Lekkere baspartij vooral aan het nog een beetje rustige begin. Een dame in kwestie heeft zo haar streken dus stelt Curtis haar voor een uitdaging, hoe ze het voor elkaar krijgt to Wiggle Out Of This. Je ziet het letterlijk voor je, dat “gewiggel”…! Curtis twijfelt er serieus aan dat ze dat voor elkaar krijgt, niet dat ze niet zal “wiggelen” maar dat ze hem ermee weet te overtuigen. Goed gevonden en overtuigend uitgevoerd!
Curtis is moe van van alles en nog wat en wil lang op vakantie om een Clean Getaway te krijgen. Geen trammelant meer, geen valse beloftes meer van politici, geen geschaad vertrouwen meer in wie of wat dan ook, lekker zonder zorgen, lang op vakantie, “I won’t be lost, but I can’t be found!” Lekker massaal nummer, veel blazers, veel backing vocals, kippige, dampende keyboards, snedige gitaarsolo en alles om er eens lekker helemaal tussenuit te knijpen in een Clean Getaway. Mooi. Ook uitlopend in een hele beste gitaarsolo. Het betere werk! En dat vindt het publiek in The Triple Door ook heel duidelijk.
Een lekker kippig en funky begin aan een mooi nummer over My Girlfriend, waarin Curtis er duidelijk over is dat ze zonder meer “My Girlfriend, but not my wife en life is!” Dikke blazers in een break! En die funky melodie gaat zowaar nog lekker lopen ook dankzij de als het ware swingende backing vocals! Top!
Best wel een goed gevonden titel als het geld er wel uit gaat maar het niet binnenkomt: Money Must Think I’m Dead. Een door blazers en harmonica stevig aangezette melodie en weten we wel zeker dat Curtis geen tweelingbroer is van Solomon Burke? Als twee druppels water heet dat! Lekker ontspannen met in dit geval male backing vocals die Curtis begeleiden in de ellende waar Curtis zich in bevindt, alleen omdat Money Must Think I’m Dead. Dit is écht goed, ook nu er ook nog female backing vocals bijkomen en er herhaald wordt dat Money Must Think I’m Dead. Top!!!
Hoe je “dokter” ook heet maakt niet uit. Als je maar beter wordt. Ik kan me voorstellen dat Curtis daar op menig moment in zijn leven zo over gedacht heeft… Sweet Jesus Buddha The Doctor. Een drummende intro, gevolgd door weer die heerlijke blazers en een heldere gitaar en een oproep “Somebody help me!” Sweet Jesus Buddha The Doctor! Lekkere “big band”, strakke drums, diepe bas. Allemaal heel mooi. Gelukkig weten ook dat Curtis inmiddels weer helemaal fris en fruitig is, getuige dit energieke album! Lekker lang nummer ook met zeven minuten, waar het uitloopt met de oproep van Curtis om zijn vocals te ondersteunen! Even gaat de bas helemaal los in een puike solo! Mooi, mooi. Ik heb al vaker gezegd dat ik gek ben op de bas! Compliment voor John Linn!
Count Of Three klinkt heel anders. Vrolijk, zomers, calypso enzovoort en Curtis die “haar” Count Of Three geeft om te vertellen hoeveel ze van hem houdt! Lekker swingend. Als het nodig is om tot “vier” te tellen is dat niet best en is het misschien beter “to let you go.” Nou dan!
Een mooi slidend begin aan Precious Time waarin Curtis bezingt hoe waardevol de tijd is die hij met haar doorbrengt. Precious Time! En toch. Hij dacht toch echt dat ze anders was dan alle anderen… En terwijl de slide doorjammert neemt de vertwijfeling bij Curtis toe. Ziet zij dan niet hoe hun Precious Time is? Met “overtuigende” vocale uithalen van Curtis maar of de dame in kwestie zich dat ook allemaal realiseert blijft onduidelijk.
Pure blues! Langzaam… maar heel fijn in een liefdesverklaring voor Nobody But You, want als “it feels like Christmas on the 4th of July” dan kun je toch wel stellen dat Curtis heftig onder de indruk is van haar. Samen met de dames volgt dan heel mooi “I don’t need Nobody But You.” Top! Ook nog een lekker piano-riedeltje aan het eind. Mooi. (Zijpaadje: Nobody But You is ook een heerlijk nummer van Loggins & Messina!)
Ouderwets boogie-swingend, I Don’t Want To Discuss It, wordt er als een gospel, gezamenlijk gezongen, elkaar herhalend in een tempo zoals dat ook vaak bij Ike & Tina Turner het geval was. Heel mooi en net als bij het vorige nummer zijn mijn voeten niet stil te houden! Dus… Top!
Ik denk op voorhand te weten waar Woman Or The Blues over gaat. Het is een live concert dus een lekkere “rammelende” intro waarin Curtis op het punt aangekomen is waarop hij gedwongen wordt een keuze te maken tussen een Woman Or The Blues. Waarom niet allebei? Als ik hoor hoe hard mijn vrouw vanmorgen George Thorogood & the Destroyers met Bad To The Bone zette op Arrow Classic Rock én haar voorliefde voor Joe Bonamassa en Chris Stapleton, dan ben ik waarschijnlijk een geluksvogel, dat ben ik toch wel, die niet hoeft te kiezen tussen een Woman Or The Blues. En terwijl ik dit schrijf dendert Woman Or The Blues bijna zeven minuten door als een onvervalste gospel! Top!
Het kan niet anders dan dat 20 Years Of B.B. King een gitaarlijn krijgt in dezelfde stijl zoals we die kennen van B.B. en zelfs het zingen heeft Curtis daarop aangepast. Heel knap. Een heerlijke blues waarin zijn “sweet little angel” toch “broke his heart in two!” Mooie gitaarsolo uiteraard! En een Curtis die vaststelt
dat “the thrill is gone.” Een heerlijk nummer, fantasievol geschreven door Curtis Salgado en David Duncan. Uiteraard is de dame ook een “mean mistreatin’ woman” en dat alles in 20 Years Of B.B. King, “how blue can you get!” Top. Goed bedacht en uitgevoerd!
De volgende titel zou mijn conclusie kunnen zijn over dit album van Curtis Salgado, Fine By Me, een countryrock-achtig nummer waarin de bas weer lekker hoorbaar is (John Wolcott)! Diverse gebeurtenissen worden bezongen door Curtis waaraan elke keer de conclusie gekoppeld wordt dat het Fine By Me is. Zelfs een optreden van Iggy Pop brengt Curtis niet van slag. Weer een goede vondst voor een nummer met deze inhoud en ook heel zeker top!
Zoals dit helemaal TOP is! Je zou jaloers kunnen worden op het publiek bij deze opname. Heerlijk! Je hoort het ook aan de reacties na elk nummer. Was er maar bijgeweest! Hoewel? Dat kan toch mét dit album!
Dit is een absoluut topalbum. Heerlijk gezongen, inderdaad een “kopie” van Solomon Burke’s stem en daar kun je ook bovengemiddeld graag naar luisteren Heerlijke blazers, puike bas, strakke drums, hele beste backing vocals en een mooie selectie nummers met prima teksten waar de meeste nummers ook nog eens door Curtis zijn geschreven, hetzij alleen dan wel samen met anderen.
Geen favorieten dus voor mij. Het helemaal is met “13 uit 13” één grote favorieten! Met méér overtuiging kan ik dit album niet bij jullie aanbevelen!!! Geniet ervan!!!
Tenslotte nog even voor het verschil in aantal nummers op vinyl en cd. Ik persoonlijk zou niemand de vier nummers willen onthouden die niet op vinyl staan!
Tracks:
01. Sing My Song
02. Wiggle Out Of This
03. Clean Getaway
04. My Girlfriend
05. Money Must Think I’m Dead
06. Sweet Jesus Buddha The Doctor
07. Count Of Three
08. Precious Time
09. Nobody But You
10. I don’t Want To Discuss It
11. Woman Or The Blues
12. 20 Years Of B.B. King
13. Fine By Me
Website: https://curtissalgado.com/home