Review: Can Bayoğlu – I Belong To The Blues
Can Bayoğlu – I Belong To The Blues
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Independent
Release: 2025
Tekst: Gerard Haarhuis
Een debuutalbum. Altijd interessant. Deze keer het debuut van Can Bayoğlu, bluesgitarist/zanger, geboren in Ankara, Turkije, die thuis met muziek is groot geworden. Inmiddels 21 jaar oud heeft hij al een reputatie van jewelste opgebouwd. Op zijn 15e stond hij al op het podium, in 2023 samen met DK Harrell op het Luzern Blues Festival en datzelfde jaar zelfs opgetreden op het Crossroads Festival van Eric Clapton. En omdat je nooit weet hoe het leven verloopt studeert hij naast z’n muzikale carrière ook nog Politieke Wetenschappen en Internationale Betrekkingen. Een bezig baasje dus.
Het album I Belong To The Blues is in eigen beheer uitgegeven. Dit is wat ik heb kunnen vinden over de bezetting:
– Can Bayoğlu op gitaar en vocals
– Burak Ocakçi op harmonica
– Erkin Aydin op bas
– Bariş Șimşek op drums
– Arda Bayoğlu op saxofoon (track: I Belong To The Blues)
Het album is trouwens ook te vinden op de verschillende platforms
Can opent z’n album met What Is Wrong With You, gelijk een stevige bluesrocker waarin Can zich afvraagt What Is Wrong With You? Hele fijne harmonica van Burak Ocakçi ! Lekker gitaarwerk, ondersteund door bas en drums. Mooi. En dan een vlammende gitaarsolo terwijl de begeleiding in zijn vaste ritme blijft doorgaan. Heel mooi. Kortom, een fijne binnenkomer! Zeker als Can laat blijken dat hij er genoeg van heeft. Punt uit.
Iedereen heeft overal de mond vol van de waarheid, maar de praktijk is een andere werkelijkheid. In de woorden van Can Bayoğlu, Truth Don’t Lie. Een fijne midtempo bluesstamper. Lekkere baspartij! Ook nu weer een hele beste door jengelende harmonica waar Can op aansluit met weer een fijne gitaarpartij in dit lekker lange nummer van net iets meer dan zes minuten. Mooi. Mooi actueel door ook de “big brother”-ontwikkeling te benoemen!
Een beetje een Rory Gallagher-intro in Out Of My House. Weinig begeleiding tot… de rest van de band mee gaat doen en het nummer nog stuwender maakt! Lekker! Als hij zich niet helemaal okidoki voelt, neemt Can z’n gitaar ter hand en speelt zich “Out Of My House” met mooie overgangen in de melodie. Can is ook gewoon een hele fijne gitarist die er in elk nummer een hele beste solo uit knalt. Top. Vingervlug en heel melodieus, inderdaad, in de Gallagher-stijl! Top!
Een onverwoestbaar klassiek begin aan What I Love, loopt als een trein en niemand maakt Can iets zo lang hij z’n gitaar bij zich heeft en omdat na elk vers te bewijzen volgt er een fabelachtig stuwende solo! Alles onder controle zo lang hij maar z’n “six strings” onder handbereik heeft. Puik nummer met een abrupt eind.
Can heeft waarschijnlijk gedacht dat hij voor een nummer met de titel Time Machine ruim de tijd moest nemen en met ruim acht minuten doet ie dat ook. Lekkere slow blues waarin Can met een Time Machine plaatsen bezoekt waar hij nog nooit geweest is. Een prachtig droge bas op de voorgrond, het hele nummer door! Can gaat op bezoek bij B.B. King om Lucille te bewonderen om daarna bij Stevie en Albert aan te gaan met de boodschap dat “Every story is the blues, let every note come from your heart!” om daarna het podium aan Burak te geven voor een hele beste en gevarieerde harmonica-solo terwijl Can zich er langzaam bij mengt… Mooi. Goed gevonden en prima uitvoering en dus: Puur genieten! En natuurlijk is er na zo’n avontuurlijke reis met een Time Machine niets lekkerder dan gewoon weer thuis te komen, waar de “kachel” brandt en de koffie klaar staat! Top! Top! Top!
Ik kan me er helemaal niets bij voorstellen maar toch vraagt Can If You Don’t Want Me, nou, lief kind, dan “I don’t want you too.” Duidelijkheid boven alles!
Een razendsnelle melodie met mooie riffs! En na die duidelijkheid is het party time, “I’m gonna boogie all night long!” Mooi. Pfff!
Klassiekere blues kan bijna niet. Akoestische gitaar mét harmonica. Chase. Ook weer als een trein. Het akoestische gitaarspel doet in de verte denken aan Leo Kottke als je de harmonica wegdenkt. Ook dit nummer weer razendsnel en dat betekent nu ook kort! Mooi.
De albumtitel als afsluiter ervan! I Belong To The Blues. Daaraan zal niemand twijfelen na het beluisteren van dit heerlijke album! Weer een fijne langzame blues waarin Can over zichzelf zingt vanaf zijn jongste jaren, terwijl zijn vader Arda Bayoğlu op dit nummer een paar lekkere slome deuntjes meeblaast én ook nog een solo toebedeeld krijgt. Het leven van Can dus: I Belong To The Blues. Een overtuiging die alleen maar sterker werd naarmate hij ouder werd en z’n eigen weg ging, bekrachtigd dit keer door een puike gitaarsolo. En voor zover er mensen waren die hem ver van de blues vandaan wilden houden, vergeet het maar: I Belong To The Blues.
Harry Radstake van Bluestownmusic.nl en ondergetekende hebben het er vaak dat er toch zóveel moois aan muziek uitkomt, bijna dagelijks. Een gigafeest om mee te maken en om er recensies over te schrijven!
En nu is er dan weer een nieuwe ster aan het firmament. Can Bayoğlu is zijn naam en ‘I Belong To The Blues’ is zijn debuutalbum. Acht nummers die de stelling dat niet veel goed is, maar goed is veel, bewijzen!
Favorieten? Heb ik niet! Het hele album is één grote “favoriet”! Heerlijke nummers, goed gevonden teksten en ideeën met een hele beste uitvoering door Can en zijn kompanen! Ik hoop van harte dat Can in de gelegenheid is weer snel de studio in te duiken met enkele begeleiders om ons niet te lang te laten wacht en op een opvolger van ‘I Belong To The Blues’ !
Haal dit album in huis zodat je over een aantal jaren, als Can een wereldster is, kunt zeggen dat een van de gelukkige bezitters van zijn debuutalbum bent!
Tracks:
01. What Is Wrong With You
02. Truth Don’t Lie
03. Out Of My House
04. What I Love
05. Time Machine
06. If You Don’t Want Me
07. Chase (Acoustic)
08. I Belong To The Blues
Website: https://canbayoglu.com/