Review: B.B. King’s Blues Summit 100 – Celebrating The King Of Blues
B.B. King’s Blues Summit 100 – Celebrating The King Of Blues
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: KTBA Records
Release: 2026
Tekst: Ella-Milou Quist
Ter gelegenheid van de honderdste geboortedag van blues-legende B.B. King is onlangs ‘B.B. King’s Blues Summit 100: Celebrating The King Of Blues’ uitgebracht; een ambitieus dubbelalbum waarop bluesrock-icoon Joe Bonamassa samen met een indrukwekkende lijst gastartiesten Kings monumentale nalatenschap eert. Geproduceerd door Bonamassa zelf en gitarist en producer Josh Smith (tweevoudig Grammy-genomineerd), is dit zonder twijfel een van de grootste samenkomsten van bluesartiesten op een tribute plaat.
Het concept is even eenvoudig als krachtig, maar ook meteen één van de grootste uitdagingen ooit: legendarische B.B. King songs in een aangepast jasje, ingespeeld door Bonamassa, samen met een all-star band, aangevuld met een prominente gast.
Hoewel opener Paying The Cost To Be The Boss met de jonge gitarist en zanger Christone ‘Kingfish’ Ingram indrukwekkend te noemen is, is het tweede nummer van dit album, Don’t Answer The Door met Marcus King, meteen één van de absolute uitschieters. Niet alleen vanwege King’s expressieve gitaarspel, maar vooral door zijn rauwe, doorleefde, soulvolle strot. Wat een tekstbeleving en (emotionele) overtuigingskracht heeft die man toch. Een meer dan waardige gastmuzikant op deze grootse productie.
De andere blueslegende die vrijwel altijd in één adem genoemd wordt met B.B., Freddie en Albert King, Buddy Guy, laat zijn Chicago Blues tonen schitteren op Sweet Little Angel. Net als B.B. speelt hij alle andere gitaristen er meteen uit.
When Love Comes To Town, oorspronkelijk een samenwerking tussen U2 en B.B, krijgt op dit album een stevige rockinjectie dankzij het onmiskenbare snarenwerk van Slash. De vocalen van Shemekia Copeland en Myles Kennedy maken het plaatje helemaal compleet. Het nummer krijgt zo een energieke, eigentijdse glans zonder de ziel van het origineel te verliezen. Ook het duo Chaka Khan en Eric Clapton maakt diepe indruk op de klassieker The Thrill Is Gone. Claptons beheerste, warme en gevoelige spel vormt de perfecte bedding voor Khans krachtige vocalen. Een gouden combinatie die respectvol buigt voor het origineel, maar tegelijk iets nieuws toevoegt.
I’ll Survive is een buitengewoon juweeltje door Keb’ Mo’s volle, rijke en diepe stem. Met zijn eigen interpretatie van dit nummer is hij een prachtige aanwinst voor het album.
Waar CD I soms wat cleaner en gepolijster klinkt, ademt CD II meer warmte en soul. De benadering voelt organischer en sluit daardoor nauwer aan bij de essentie van de traditionele blues en bij het spel van B.B. King zelf. Ook in de liedjeskeuze is de lijn consistenter en resoneert met het warme gevoel: de tempoverschillen zijn minder uitgesproken dan op de eerste schijf en de nadruk ligt duidelijk op slow blues.
Warren Haynes opent deze tweede akte met How Blue Can You Get. Zijn southern bluesrock stijl is onmiskenbaar en geeft het nummer een rauwer en krachtiger randje. Vervolgens overtuigt Ivan Neville, inderdaad, de zoon van Aaron Neville, op Ghetto Woman met warme, soulvolle vocalen en rijke klankkleuren. De band ondersteunt hem met zwoele, sfeervolle tonen die zijn stem prachtig omlijsten.
Ain’t Nobody Home krijgt dankzij zangeres Jade Macrae en het melodieuze solospel en verfijnde slaggitaarwerk van Robben Ford een eigentijdse interpretatie, met extra ruimte voor gospel en soul en zelfs een vleugje rock. Three O’Clock Blues met een verrassend donker klinkende Marc Broussard op zang en Josh Smith op gitaar, behoudt zijn traditionele karakter en staat als een huis. Een pure slowblues klassieker. Broussards stem klinkt waanzinnig doorleeft en vol emotie. Een zeer sterke, overtuigende uitvoering.
Think It Over, met Train-zanger Pat Monahan en gitarist Chris Buck is een opvallende maar geslaagde keuze. Het nummer krijgt hierdoor extra pit en de muzikale chemie werkt verrassend goed. Op Everyday I Have The Blues laat bluesbelofte D.K. Harrell horen dat de toekomst van de blues in goede handen is.
Op het een-na-laatste nummer (Playin’ With My Friends) neemt Joe Bonamassa zelf zowel gitaar als zang voor zijn rekening. Een mooie, bijna persoonlijke afsluiter. Het daadwerkelijke slotakkoord is voor Kirk Fletcher, waarin quotes over B.B. King worden verweven met zijn spel en zang. Hoewel Fletcher overtuigt, had hij eigenlijk een volledig eigen nummer verdiend, zonder gesproken fragmenten ertussendoor.
Natuurlijk staan er wel tig juweeltjes op deze verzameling, maar opmerkelijk is de afwezigheid van singer-songwriter en gitarist John Mayer, die meermaals met B.B. King samenspeelde. Zijn naam had niet misstaan tussen deze line-up. Iedereen weet dat Bonamassa en Mayer niet de dikste vrienden zijn, maar wat de reden ook is, het voelt als een gemiste kans op een verder vrijwel complete gastenlijst.
‘B.B. King’s Blues Summit 100’ is een groots, liefdevol en oprecht eerbetoon. De ene uitvoering is wat warmer dan de andere, afhankelijk van gastmuzikant en tempo, maar stuk voor stuk zijn het sterke interpretaties. Twee uur lang puur luisterplezier, gedragen door een meesterlijke line-up en een sterke backingband. Met recht een van de beste tribute-albums in het bluesgenre, zo niet dé beste. Een prachtig monument voor de onsterfelijke King Of The Blues.
Tracks:
CD 1:
01. Paying The Cost To Be The Boss feat. Christone “Kingfish” Ingram
02. Don’t Answer The Door feat. Marcus King
03. To Know You Is To Love You feat. Michael McDonald, Susan Tedeschi & Derek Trucks
04. Let The Good Times Roll feat. Kenny Wayne Shepherd & Noah Hunt
05. Sweet Little Angel feat. Buddy Guy
06. When It All Comes Down (I’ll Still Be Around) feat. Larry McCray
07. When Love Comes To Town feat. Slash, Shemekia Copeland & Myles Kennedy
08. The Thrill Is Gone
09. Watch Yourself feat. Jimmie Vaughan
10. Why I Sing The Blues feat. Bobby Rush
11. Sweet Sixteen feat. Jimmy Hall & Larry Carlton
12. Don’t You Want A Man Like Me feat. Larkin Poe
13. I’ll Survive feat. Keb’ Mo’
14. Heartbreaker feat. Trombone Shorty & Eric Gales
15. There Must Be A Better World Somewhere feat. George Benson
16. Chains And Things feat. Gary Clark Jr.
CD 2:
01. How Blue Can You Get feat. Warren Haynes
02.. You Upset Me Baby feat. Chris Cain
03. Ghetto Woman feat. Ivan Neville
04. Night Life feat. Paul Rodgers
05. Ain’t Nobody Home feat. Jade MacRae & Robben Ford
06. Bad Case Of Love feat. Joanne Shaw Taylor
07. Never Make A Move Too Soon feat. Dion
08. Three O’Clock Blues feat. Marc Broussard
09. Think It Over feat. Train & Chris Buck
10. It’s My Own Fault feat. Kim Wilson
11. Every Day I Have The Blues feat. D.K. Harrell
12. Please Accept My Love feat. John Nemeth
13. So Excited feat. Aloe Blacc
14. When My Heart Beats Like A Hammer feat. Dannielle De Andrea
15. Playin’ With My Friends
16. Better Not Look Down feat. Kirk Fletcher