Review: Bill Pritchard – Haunted

Bill Pritchard – Haunted
Format: CD – Vinyl LP – Digital / Label: Tapete Records
Release: 2026

Tekst: Gerard Haarhuis

Bill Pritchard, steevast mét pet, heeft een nieuw album gemaakt. Hij heeft al een hele rits albums, singles en samenwerkingen op z’n naam staan. Zijn muziek is meestal poppy maar wel voldoende gevarieerd om te boeien en interessant te zijn voor de bezoekers van Bluestownmusic.nl.

Zijn album ‘Haunted’ is uitgebracht op Tapete Records, als cd, vinyl en uiteraard digitaal.

Er staan twaalf nummers op en hoewel er in de bio sprake is van een aantal “Hamburgse” muzikanten die meespelen op het album, het album in Newcastle-under-Lyme en Hamburg is opgenomen, worden nergens de namen ervan genoemd en heb ik ze ook nergens kunnen vinden, staak ik mijn zoektocht daarnaar, so be it.

Het album opent met Perpetual Tourist. Zijn we dat niet allemaal? Elke dag opnieuw op ontdekkingstocht, voortschrijdend inzicht, oude wijn blijkt in nieuwe zakken te zitten, en elke medaille blijkt ook nog steeds twee kanten te hebben. Enzovoort. De voortdurende honger om te ontdekken… Een, inderdaad, poppy orgeltje, draagt de melodie waarin Bill bezingt dat hij een eeuwigdurende toerist is. Ver weg ben ik het met Bill eens dat er een vergelijking op kan komen dagen met iemand als Iggy Pop.

In wat volgens Bill een Tamla Motown-groove moet hebben vind ik daar in Smile weinig van terug maar het is wel een lekker lopend nummer met veel prettige backing vocals. En een oproep om vooral te blijven Smile. Zoals ik vroeger op school al leerde: When you’re smiling, the whole world smiles with you! En zo is het. Smile.

In The Quarter loopt een voetganger in kleding uit een kringloopwinkel door de straten van Londen, hij loopt, hij blijft lopen, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. In een hele rustige melodie, ingeleid door een akoestische gitaar, gevolgd door net zo rustige blazers, vertelt Bill het verhaal van de voetganger. Lekkere percussie. “There’s a beauty in what you do, there’s a dignity in what you say, so don’t let them get you that way…” Je kunt heel gelukkig zijn met heel weinig!

Bill bezingt een momentopname in Curious Feeling waarin hij het idee heeft “haar” al eens eerder ontmoet te hebben. Hij creëert een filmische sfeer, orgeltje eronder, met aan het eind een taxi die wegrijdt met “haar” er in en een mysterieuze slotvraag “Where has my future gone?”

Een best wel grappige voorstelling dat er zoiets zou zijn als de Suburb Of The World. Mooi dromerig gezongen door de backing vocals en de net zo trage blazers. Een dubbelzinnige tekst waarbij je kunt afvragen of het reëel is of fictie. Zoals Bill zelf zegt: “Like all songs for me, it’s whatever you want it to be.” (..)

Sweet Melody is ook precies wat de titel zegt. Bill zelf vind er een verwijzing in naar de door Stevie Wonder gebruikte dreammachine… Zoals in het vorige nummer al een eerlijke bekentenis opgenomen die uiterst rekbaar kan worden uitgelegd. Voor mij heeft het iets van de vroegere Move van Roy Wood en Jeff Lyne.

Twee jongens zitten op een bank bij een kanaal lekker te niksen en te genieten van het leven, Intrigue And Wonder. Mooie diepe bas, psychedelisch riedeltje eronder, fijne harmony vocals waar ook weer blazers aan toegevoegd worden. En de wens van de boys dat dit nooit overgaat en dat ze maar nooit volwassen zullen worden wanneer er te weinig overblijft om te Intrigue And Wonder.

Lillie is een min of meer (..) denkbeeldige zangeres van het levenslied of smartlappen. Tegelijkertijd heeft Lillie nooit bestaan maar zou Bill willen dat hij haar ooit ontmoet had, kortom een denkbeeldig persoon die tot leven komt in het koppie van Bill. Een best zwaar door blazers aangezette melodie, jaren 60-stijl, met Bill in de rol van verteller van dit verhaal met een dubbele bodem. Langzaam maar zeker een niet irritante country-achtige melodie met de nodige drums en kleine uithalen op gitaar.

De titelsong van het album, Haunted, rustig ingeleid door een akoestische gitaar, over een langlopende relatie of vriendschap, steeds meer naar elkaar toe groeiend, tekortkomingen accepteren en toch elke dag kunnen genieten van “the magic of the other”. “Still Haunted by everything we did, by everything we said, by the unique live we led.” Heel mooi.

Sunsets in Poland, op een gedicht, geschreven door Canadees Patric Woodcock over een afgelegen vakantiepark in Polen waar iemand verblijft buiten het hoogseizoen. Heerlijk rustig, zo goed als alleen en eigenlijk maar één getuige van al dat weinige wat er gebeurt, en dat zijn de Sunsets In Poland.

Imperfect, geïnspireerd op het werk van de dichter Gerard Berreby en geschreven in een bar in Parijs waar Bill een doos met albums achter liet met de afspraak dat een vriend ze daar later zal afhalen. Een mooie tekst over, simpel gezegd, dat juist imperfectie z’n eigen unieke schoonheid in zich kan herbergen. Een mooie en zeer ware constatering. Geroezemoes aan het begin waarin Bill gelijk duidelijk maakt dat “Imperfect is perfect” en dat je dat pas vaak later ontdekt. Heerlijk ontspannen solootje door een diepe saxofoon waaronder het geroezemoes aanhoudt om de situering in een Parijse bar in stand te houden. Mooi.

Linkshandig gitaarspel op een rechtshandige gitaar door Bill in een hele eenvoudige love song waarin hij betoogt dat hij Oxygen geeft aan de ander en uiteraard ook andersom. Dat is het. Een fijn en klein juweeltje.

En dat is het, het album ‘Haunted’ van Bill Pritchard. Twaalf hele fijne nummers, meer twaalf hele líeve nummers door een man die die liefde voor zijn onderwerpen laat doorklinken in zijn manier van zingen. Op zich vrij weinig begeleiding en waar dat iets nadrukkelijker aanwezig is vraagt het nummer er ook om. Gedurende het hele album vraag ik me af waar de stem van Bill me aan doet denken. Gewoon nog een keer luisteren Gerard, en nu weet ik het, zijn stem heeft heel veel van Al Stewart van o.a. Year Of The Cat en On The Border!

Oftewel, een heel fijn album om heel gewoon, zonder poespas, in z’n geheel van te genieten. Als ik favorieten noem, geef ik die eigenlijk teveel aandacht, maar toch: The Quarter, Intrigue And Wonder, Haunted, Sunsets In Poland en Imperfect springen boven de andere nummers uit door de manier waarop een goed gekozen onderwerp in tekst en muziek is gegoten. Perpetual Tourist vind ik als onderwerp en tekst ook erg goed maar de melodie eronder is dan naar mijn smaak toch té poppy.

Samenvattend, gewoon een heerlijk album dus om lekker van te genieten!

Tracks:
01. Perpetual Tourist
02. Smile
03. The Quarter
04. Curious Feeling
05. Suburb Of The World
06. Sweet Melody
07. Intrigue And Wonder
08. Lillie
09. Haunted
10. Sunsets In Poland
11. Imperfect
12. Oxygen

Website: https://www.billpritchardmusic.com/