Review: Theo Sieben – Theodore

 

Theo Sieben – Theodore

Theo Sieben – Theodore
Format: CD – Digital / Label: Continental Blue Heaven – Continental Record Services
Release: 2026

Tekst: Gerard Haarhuis

Vicky Leandros zong ooit: Theo, Wir Fahren Nach Lodz. Ik ben er haast van overtuigd dat ze toen al over Theo Sieben zong… Theo loopt namelijk al heel lang mee en is zo ongeveer “overal” wel geweest en heeft in die jaren “van alles” gedaan. Begrijp me goed, Theo is vooral gitarist, zanger en componist maar doet dat op z’n geheel eigen wijze. Hij is daarnaast een veelgevraagd sessiemuzikant en heeft als zodanig gespeeld met Henny Vrienten, Douwe Bob, Bertolf Lentink en Ellen ten Damme om er een paar te noemen. Toen Floortje Dessing voor haar programma Floortje Naar Het Einde Van De Wereld naar Vanderlin Island, een eiland in de baai van de Golf van Carpentaria toog, aan de noordkant van Australië, werd Theo’s versie van Hard Time Killin’ Floor Blues in z’n geheel gedraaid. Theo heeft ook de nodige filmmuziek en theatermuziek geschreven en heeft meerdere keren opgetreden in DWDD van Mathijs van
Nieuwkerk. Indrukwekkend vind ik zijn optreden in VPRO’s Vrije Geluiden in 2015, samen met Henny Vrienten en violiste Monique Lansdorp, in het nummer Nooit Iets Anders Dan Dit.

Theo past heel zeker in niet één vakje maar één ding is duidelijk: Theo IS muziek! Alleen al een enkele aanslag op de lage E-snaar met z’n duim op z’n resonator is al “pure muziek”! Eén enkele aanslag en je hoort “álles”! En met álles bedoel ik dan méér dan die enkele toon! Heel bijzonder deze man.
Tegenwoordig maakt hij ook deel uit van Her Majesty, een tribute band die knettergoed is in het brengen van het repertoire van Crosby, Stills, Nash & Young maar daarnaast ook muziek brengt van de Grateful Dead en anderen.

En met zijn nieuwste album ‘Theodore’ bewijst Theo opnieuw dat hij onder alle omstandigheden zichzelf is. Dit album heeft hij namelijk in z’n uppie, thuis opgenomen. Eén (oude) microfoon, zijn gitaren, een banjo én zijn stem en dat heeft een album opgeleverd met tien nummers waar ik nu naar ga luisteren om jullie aan de hand daarvan te laten weten wat ik er van vind.

Het album opent met Pallet On Your Floor, een heerlijke akoestische melodie op gitaar met een genoeg hebben aan een Pallet On Your Floor om op te slapen. Hij is “broke and got no place to go.” Klaterend gitaarspel in een redelijk traditionele bluesmelodie. Heel mooi.

Ik kan me er maar hel weinig bij voorstellen maar Theo vraagt het zich toch af: How To Live Without The Blues. Voor het eerst in jaren deelt hij zijn kamer met de blues en in die situatie vraagt hij zich af How To Love Without The Blues. Sommigen zeggen dat blues altijd “all around you” is en zelfs dan of juist dan is de vraag gerechtvaardigd: How To Live Without The Blues. Er komt geen duidelijk antwoord van Theo, maar “geen antwoord” is ook een antwoord, want ik denk dat we allemaal het antwoord wel weten: It’s impossible To Live Without The Blues.

“Every bluesman’s dream, Ammery.”
Ik moet aannemen dat het in Ammery om een schone dame gaat. “Ammery, lovely as can be.” Iedereen, werkelijk iedereen houdt van Ammery! Lekker akoestische begeleiding met naar het einde toe nog een versnelling. Hartstochtelijk gezongen ook.

Een klassieke blues-melodie in On A Ship Of Old Age, oftewel het leven zoals het is, een spijker extra om de boel bij elkaar te houden, een nieuwe plank, zo kan A Ship Of Old Age nog lang genoeg mee. Het leven, de blues, krassen, littekens, enzovoort. Dit is wat ik voel in On A Ship Of Old Age en daarom vind ik het heel mooi.

Blues For Aphrodite, dat moet wel een love song zijn. Kristalhelder snarenwerk. Ik vind het altijd wel iets hebben als je de vingers over de snaren hoort “terug” glijden in positie. En hoewel er geen woord gezongen wordt, weet ik zeker dat dit een love song is. Top!

“I loved you when I was young, there was a whole world to see,” Dat viel tegen, “I didn’t think I could see it with you.” Zij hanteerde de The 7 Year Window, waarin het “op” was, beiden teveel aan het werk, te weinig tijd voor elkaar en dus opent Theo ook een 7 Year Window zodat “we can be together apart.” Op die manier “promises will never be broken.”

Come on In, een titel die zich leent voor een sneller ritme. Mooi om tussen de “regels” door te horen hoe stil het is in huis bij Theo terwijl hij toch ónder een hotel ín Amsterdam woont… En overal waar Theo aanklopt is de reactie: Come On In. En als hij dan eens niet binnen mag komen, laten we dan bij de deur
blijven staan om te praten. Ook met praten alleen kun je binnen komen.

Theo op de banjo, hij noemt het instrument ook gelijk in de intro van dit langzame I Took From Her What I Wanted. Theo die er niet aan moet denken de banjo ooit eens niet meer te hebben en om dat te benadrukken speelt Theo op de harmonica! Een gevoel van Neil Young komt binnen! Een nummer dat vaker beluisterd moet worden om het te “pakken” en dan ben ik er nog steeds niet zeker van of het wel over een banjo gaat…

Lekker akoestisch en percussief op gitaar in het begin van Bound To Glory met een klassiek blues-thema, “A train that’s Bound To Glory. Dit zou maar zo een Eric Bibb-nummer kunnen zijn. Heerlijk gitaarspel! Heel mooi, vooral de percussie als een trein!

Een kwestie van voorzichtig aftasten in het begin van een relatie, Touching Gloves, het gevoel is er, niet alles hoeft gezegd te worden, je denkt alleen aan die ene! Prachtig! Top! Vindingrijk om een ontluikende liefde zó in tekst te vatten!

Ik denk dat Vicky Leandros gelijk heeft. Met Theo Sieben wil je overal wel naar toe, naar Lodz, naar Vanderlin Island, naar weet ik veel waarnaartoe, zolang hij maar z’n gitaren meeneemt. ‘Theodore’ is een heel fijn album.

De “opnametechniek” maakt het heel bijzonder en niet altijd even duidelijk verstaanbaar maar dat boeit me eerlijk gezegd niet zo. Je móet niet altijd binnen de lijntjes kleuren. Als iedereen linksaf gaat, ga dan zelf eens rechtsaf… Het gaat er om wat er “over” komt.

Tien fijne nummers, uitstekend snarenwerk en voor mij de volgende absolute favorieten: Pallet On Your Floor, How To Live Without The Blues, On A Ship Of Old Age, Blues For Aphrodite, The 7 Year Window, Bound To Glory en Touching Gloves.

Het album ‘Theodore’ van Theo Sieben is nét verschenen op het Continental Blue Heaven-label waarvan de distributie wordt verzorgd door Continental Record Services. Dus, waar wacht je nog op?

Tracks:
01. Pallet On Your Floor
02. How To Live Without The Blues
03. Ammery
04. On A Ship Of Old Age
05. Blues For Aphrodite
06. The 7 Year Window
07. Come On In
08. I Took From Her What I wanted
09. Bound For Glory
10. Touching Gloves

Website: https://theosieben.com/